Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

quid cogitatōes admittitis in animū. adquaꝝ actiones nō mittitis manū? Quodagere penitꝰ detrectatꝭ: vt qͥd ſtudioſa mēte retractatꝭ? Exꝑti frequēter eſtis ꝙ oēmhāc inanē pompā recogitate turpitudīs.citus exciꝑe ſolet exitus penitudiniſ. Deniqꝫ ⁊ pudor eſt ꝓdere ⁊ pēa reticere. Meditatiōis gͦ mutate materiā: ſed ſeruate inſtantiā, qͣꝫ fedum eſt tūc ſtudia nr̄a minuiquom mutāt̉ in meliꝰ Hoc aūt dico ſicutexhibuiſtꝭ animū ad cogitatꝰ affectuoſosfede turpitudinis: ita exhibete nunc ad fecundos circuitꝰ pulcre veritatis. Circūdate ſyon. inqͥt pſalmiſta: ⁊ cōplectimī eāCircūdate meditādo: cōplectimini amādo. Cōplectimini eā: vt eiꝰ ſit ⁊ cōprehenſio integra ⁊ collocatio integra. Plus aliquid innuere videt̉ cōplexus qͣꝫ circuituſCōplexus ſimul ꝯtinet totū: circuitus d̓alio in alium facit tranſitum. In hoc tamen circuitꝰ p̄ſtare videt̉: ꝙ ea q̄ cōplectimur indifferēter ⁊ inuolute cōſtringimuſ:vbi ꝟo circuitꝰ eſt. ſingula feriatim diſcurrimus. Ille ꝯtentꝰ eſt ſumma: iſte diſcurrit ꝑ ſingula. Eſuriēs enī ⁊ querēs animꝰdū illū nō ſatiant aliqua. ſꝑ rapit̉ ad reliqͣ:Et quodā voluit̉ circuitu currētis deſiderij ꝓtracti rotatu: donec repleat̉ in boniseſuries amoris. ⁊ occupet ī illo curſus ſuiſtatū in qͦ tn̄ nō inuenit. Nulla enī que creata ſunt in ꝯditiōis ſue ſtatu infinita ſunt.⁊ ideo mēs q̄ circuit. vniuerſa ꝑtrāſit. vt ꝑtingat ad ip̄ꝫ. Surgā (inqͥt) ⁊ circuibo ciuitatē. Circuibo. in cūctis eū quē diligoquerēs: ſꝫ nuſqͣꝫ reperiēs. Inuiſibilia ip̄ius ꝑ ea q̄ facta ſunt intellecta ꝯſpiciunturſꝫ tn̄ nulliꝰ nature qͣꝫlibet excellētꝭ ⁊ ad ip̄ius accedētis imitationē plene vl̓ inſtruorindicio. vel incēdor officio. Tm̄ enī et pigrum ⁊ tardū ⁊ inefficax ad cōditoris cōmendationē eoꝝ q̄ cōdita ſunt reddit̉ myſterium qͣꝫtū noſcit a veritate diſtare ſimu.lacrū. Ergo circuibo ciuitatē. vniuerſa ꝑtingēs. vniuerſa ꝑtranſiēs ꝑtingēs qͣ ex ꝑte ipſiꝰ imaginē differēter p̄ferūt ꝑtranſiens vbi citra ꝑfectū ſubſiſtunt. Circuibociuitatē vbiqꝫ capiēs refrigeriū ⁊ faſtidium capiēs. Quonā eī modo nō me refrigerat: qd̓ amoris mei pignꝰ aliqd̓ portat.p̄fert indiciū inducit memoriā/ noticiaꝫinducit? Sed iteꝝ quonā pacto non tolero tediū dū quadā me recogito p̄ludi ima

gine/ ⁊ vmbra detineri nudā ⁊ ſimplicemnō tenere veritatē? Circuibo ciuitatem: qͦniam in toto eiꝰ tā pulcro ambitu vbiqꝫrefoueor ſꝫ nuſqͣꝫ reficior. Nec me fatigabit iſte circuitꝰ/ donec pateat plenior aditus vt intrē in ſanctuariū dei/ ⁊ ītelligamin nouiſſimis eiꝰ: habebit ibi circuitꝰ terminū quom repleti fuerimꝰ in bonis domus tue dn̄e quom intellexero in nouiſſimis eius illū qui pͥmus eſt ⁊ nouiſſimusinitiū ⁊ finis. O qualis ibi circuitꝰ erit ꝑgere ab ip̄o in ip̄um/ ire ⁊ redire deſiderioire delectatiōe redire: dū ſemꝑ eiꝰ qd̓ experientia deſiderat/ p̄ſentia ſatiat vt menspoſſidētis ⁊ ꝯtuentis ⁊ illi ſit ꝑ appetentiam intēta ⁊ illo ſit ſufficienter ꝯtēta. Sicenī pennata illa ⁊ oculata animalia ī medio ⁊ in circuitu ſedis dei legunt̉. In medio quia voti ſui ꝑducūtur ad ītima? Incircuitu quia rediuiuo ſꝑ voto ferunt̉ ī eadem ip̄a. In medio qꝛ eoꝝ iā cōpletuꝫ eſtvotū: In circuitu qꝛ nō ſufficiūt cōp̄hendere totū. In medio ſunt admiſſa ꝑ gr̄am.⁊ in circuitu ſunt excluſa ꝑ differenteꝫ naturam. In medio ſunt quia vnita ꝑꝯtemplationē: ⁊ in circuitu quia diſiuncta ꝑ cōparatōem. Que eſt enī ſedes iſta: niſi ea (d̓qua loquit̉ apoſtolꝰ) lux īacceſſibilis quāinhabitat deꝰ; Deniqꝫ quātūlibet oculata ſint beata illa animalia: ⁊ illumīat illa.vt qͣntū poſſunt capiāt: ⁊ excecat ne ad totum ſufficiant. O qͣꝫ ampla ibi ſpeculatoria. qͣꝫ late platee in illa luminis infinitatepatent: qͣꝫ coartati ⁊ conniti ⁊ ꝓtenſi ī illaſimplicitate. caritate. eternitate vici. Uieille vie pulcre ⁊ ſemite pacifice. Non eſt īillis vel errare vel laborare ſemitis. Undiqꝫ occurrit ibi ſponſus ⁊ leto (vt ſic dicā)vultū ſe offert ⁊ influit dilectione: vt de cetero non indigeat queri Ieſus chriſtꝰ quiviuit ⁊ regnat in ſecula ſeculoꝝ Amen.Sermo. v.Ongum heſternus ẜmo in exequendo ſpōſe circuitu traxit limitem. Gratie tibidn̄e ih̓u xp̄e ꝙ feciſti tā dulcia faucibꝰ meis eloqͥa tua ſuꝑ melori meo. Iō vix abore q̄ ſel̓ guſtata ſūt diſcedūt vt alia ſuccedāt. cū mora rumināt̉ ⁊ ſi d̓glutita fuerīt