Sermo
re. vim vi repellere. q̄ vtiqꝫ ī ꝑtibꝰ v̓tutꝭ deputāt̉: honor qͥdē ſꝫ labor eſt. Nō eſt eī idip̄m honorē tuū laborioſe defendere ⁊ qͥete poſſidere. Nō ē ideꝫ v̓tute agi ⁊ virtutefrui. Quicqͥd virtꝰ elaborat. ſapīa fruit̉: ⁊qd̓ ſapīa ordīat. deliberat. moderat̉: virtꝰexeqͥt̉. Sapīaꝫ ſcribe ī ocio. ait ſapiēſ. Ergo ſapīe ocia negocia ſūt. ⁊ qͦ ocioſior ſapientia. eo exercitatior ī genere ſuo. E regione virtꝰ exercitata clarior eſt. eoqꝫ ꝓbatiorqͦ officioſior. Et ſi qͥs ſapīaꝫ virtutꝭ amorē diffinierit. n̄ niſi a ꝟo deuiare videbiturUbi āt amor eſt: labor nō eſt ſꝫ ſapor. Etforte ſapīa a ſapore denoīat̉. ꝙ v̓tuti accedēs qd̓dā veluti ꝯdimētū ſapidā reddit:q̄ ꝑ ſe inſulſa qd̓āmō ⁊ aſꝑa ſentiebat̉: necduxerī rep̄hēdēdū ſi qͥs ſapīaꝫ ſaporē boni diffiniat. Hūc ſaporē ꝑdidimꝰ ab ipſopene exortu generꝭ nr̄i. Ex qͦ cordis palatū ſenſu carnis p̄ualēte infec̄ virꝰ ſerpētisantiqͥ cepit aīe nō ſaꝑe bonū ac ſapor noxiꝰ ſubintrare. Deniqꝫ ꝓni ſunt ſeuſus hominis ⁊ cogitatōes ī malū ab adoleſcētiahͦ eſt. ab inſipiētia pͥme ml̓ierꝭ. Ita inſipientia ml̓ierꝭ ſaporē boni excludit. qꝛ ẜpētis malicia mulierꝭ inſipiētiā circūuenit.Sꝫ vn̄ malicia viſa ē viciſſe ad tꝑs: indeſe victā dolet ī eternū Nā ecce denuo ſapientia mulierꝭ cor ⁊ corpꝰ īpleuit̓. vt qͥ ꝑ feminā deformati ī inſipiētiā ſumꝰ: ꝑ feminā reformemur ad ſapīaꝫ. Et nūc aſſidueſapīa vincit maliciā ī mētibꝰ ad qͣs intrauerit ſaporē mali quē illa īuexit ſapore exterminās meliori. Intrās ſapīa dū ſenſūcarnis infatuat. purificat ītellectū. cordispalatuꝫ ſanat ⁊ reꝑat. Sano palato ſapitiā bonū: ſapit ip̄a ſapīa qͣ ī bonis nullummeliꝰ: qͣꝫ ml̓ta fiūt bona: ⁊ n̄ ſapiūt faciētibꝰ, ſiqͥdē nō ſapore boni ad illa: ſꝫ aut rōeaut qͣlicūqꝫ occaſiōę ſeu neceſſitate īpellūturꝭ ⁊ ecōtrario ml̓ti q̄ faciūt nō ſapiūt mala. ſꝫ ad hec inducūt̉ aut metu aut cupiditate rei cuiuſpiā potiꝰ qͣꝫ ſapore mali. Quiaūt trāſierūt ī affectū cordis. aut ſapiētesſūt. ⁊ ip̄o delectant̉ ſapore boni. aut maligni ſūt. ⁊ ip̄a ꝯplacet ſibi malicia: etiā nulla ſpe alteriꝰ ꝯmodi blādiēte. Malicia vero qͥd niſi ſapor ē mali. Btā mēs quā ſibitotā vēdicauit ſapor boni ⁊ odium mali.Hoc reformari ad ſapīaꝫ ē: hͦ ſapīe victoriā felicit̓ exꝑiri. Nā ī qͦ euidētiꝰ ſapīa vincere maliciā cōꝓbat̉: qͣꝫ cū excluſo ſapore
mali qͥ n̄ alid̓ qͣꝫ ip̄a malicia ē. boni qͥdā ītimꝰ ſapor mētꝭ ītima occupare tota ſuauitate ſentit̉. Itaqꝫ ad v̓tutē ſpectat tribulatōes fortit̉ ſuſtinere: ad ſapīaꝫ gaudere ītribulatōibꝰ. Cōfortare cor tuū ⁊ ſuſtinere dn̄ꝫ v̓tutꝭ ē. guſtare ⁊ videre qm̄ ſuauiseſt dn̄s ſapīe ē. Et vt magꝭ ex ꝓprio bononature bonū qd̓qꝫ clareſcat. modeſtia aī ꝓbat ſapiētē ꝯſtātia viꝝ v̓tutꝭ on̄dit. Et bene pꝰ v̓tutē ſapīa ꝙ v̓tꝰ ſit qd̓dā qͣſi ſtabile fundam̄tū. ſuꝑ qd̓ ſapīa edificet ſibi domū. Oportuit āt p̄cedere noticiā boni. qꝛnō eſt ſocietas luci ſapīe ⁊ tenebris ignorātie. Oportuit ⁊ bonā volūtatē: qꝛ ī maliuolā aīaꝫ n̄ introibit ſapīa. ¶ Iā ſi in volūtatꝭ mutatōe reddita īnotuit aīe vita. ineruditiōe ſanitas. ī v̓tute ſtabilitas. ī ſapientia poſtremo maturitas: ſuꝑeſt vt decorē illi īueniamꝰ: ſine qͦ ſpecioſo forma p̄ filijs hoīm placere n̄ p̄t Deniqꝫ audit̓ qꝛ cōcupiſcit rex decorē tuū. Quāta enumerauimꝰ aīe bona. dona verbi. volūtatē bonāſcīam. virtutē. ſapīaꝫ ⁊ nihil hoꝝ verbuꝫrex ꝯcupiſcere legit̉. ſꝫ tm̄. ⁊ ꝯcupiſcet (inqͥt) rex decorē tuū. Ait ꝓph̓a. Dn̄s regͣuitdecorē induit. Quid ni imagini ſue parit̓⁊ ſpōſe ſil̓e cupiat īdumētū. Tāto ꝓfectoſibi carior illa qͣꝫto ſimilior ſibi In qͦ ergoaīe d̓cor: an forte ī eo qd̓ honeſtū d̓r? Hocīterim ſentiamꝰ: ſi meliꝰ n̄ occurrit. De honeſto āt īterior īterroget̉ ꝯuerſatio: non ꝙex ea honeſtū ꝓdeat̉ ſꝫ ꝑ eā. Nā ī ꝯſciētia⁊ habitatō eiꝰ ⁊ origo. Siqͥdē claritas eiꝰteſtimoniū ꝯſcīe. Nihil hac luce clariꝰ. nihil hͦ gl̓ioſiꝰ teſtimonio: cū ꝟitas ī mentefulget: ⁊ mēs ī veritate ſe vidꝫ. Sꝫ qͣlem?Pudicā. verecūdā. pauidā. circūſpectaꝫ.nihil penitꝰ admittētē. qd̓ euacuet gl̓iamꝯſcīe atteſtātꝭ. ī nullo ꝯſciā ſibi? qd̓ erubeſcat pn̄tiā veritatꝭ: qͦ cogat̉ auertere facieꝫqͣſi ꝯfuſaꝫ ⁊ reꝑcuſſaꝫ a luīe d̓i. Hoc plāehͦ illd̓ decoꝝ ē. qd̓ ſuꝑ oīa bona aīe dīnosoblectat aſpectꝰ: ⁊ nos noīamꝰ ac diffinīꝰhoneſtū. Cū āt decorꝭ hꝰ claritas abūdātiꝰ ītima cordis r̄pleuerit: ꝓdeat foras neceſſe ē tāqͣꝫ lucerna latēs ſub modio: īmolux ī tenebrꝭ lucēs latere neſcia. Porro effulgētē ⁊ veluti qͥbuſdā ſuis radijs erūpētē mētꝭ ſimulacꝝ corpꝰ excipit ⁊ diffunditꝑ mēbra ⁊ ſenſus: qͣtenꝰ oīs inde reluceatactio. ſermo. aſpectus. inceſſus. riſus. ſi tamen riſus mixtꝰ grauitate ⁊ plenꝰ honeſti-