LXXIII

⁊ hos excipiat ſuſpirans nox. ⁊ illos aſpirans dies: que ſunt nouiſſima vtrorumqꝫextrema. videlicet cecitas ⁊ ſuprema claritas. Ex hoc iam nō eſt quod demat̉ omnino vacuis. nō eſt quod addatur plenisniſi quod hi neſcio quid pleno ampliꝰ ſeaccepturos preſumūt. ẜm promiſſionema deo ad ſe factā. Et promiſſionis quideꝫverbum tale eſt. Menſurā bonam ⁊ confertam ⁊ coagitatā ⁊ ſupereffluentē dabūtin ſinum veſtrū. An non plus pleno qd̓ammodo tibi eſſe videt̉ quod ſupereffluit. Porro placide audies plenū ⁊ pleniusſi te legiſſe memineris in eternum ⁊ vltraErgo is cumulus aſpirātis erit diei Ip̄a(inquā) adijciet ad menſurā inſpirate plenitudinis ad inſpirantis diei copiam ſupra modū in ſublime pondus glorie operans: ita vt redundet in corpora ſupereffluēs clarificatiōis adiectio. Hac de cauſa enim non ſpirans. ſed aſpirans dicta ē.ꝙ addat ad inſpirantē: hoc ſignificāte ſpirituſancto per adiectā ad p̄poſitōnem: qꝛquos illa intus illuminat: hos iſta adornat foriſ. ⁊ ſtola glorie induit eos. Atqꝫ idſatis pro danda ratione vocabuli quod ēaſpirans. Et ſi vultis ſcire. dies aſpiransipſe eſt ſaluator quē expectamꝰ: qui reformabit corpus hūilitatis noſtre cōfiguratum corpori claritatis ſue. Nam ⁊ inſpirans nihilominus idē ipſe eſt. ẜm operationem qua nos reſpirare prius facit ī lumine quod inſpirat: vt ſimus ⁊ nos diesreſpirans in ipſo ẜm quod interior noſterhomo renouatur de die in diē. ⁊ renouat̉ īſpiritu mentis ſue ad imaginē eius qui ſecreauit. factus proinde dies ex die ⁊ lumēex lumine. Cum igit̉ duo in nobis precedāt dies. vnus quidē inſpirans pro corporis vita; Alter vero reſpirans in ſanctificatōnis gratia. porro tertius ſuꝑſit aſpirans in reſurrectionis gloria. claret profecto aliquando adimpletuꝫ iri in corporequod preceſſit in capite: magnū vtiqꝫ pietatis ſacramentum. ⁊ prophete teſtimonium qͥ ait. Uiuificabit nos poſt duos dies: in die tertia ſuſcitabit nos. et viuemuſin conſpectu eiuſ: ſciemus ſequemurqꝫ vtcognoſcamus dominū: Ipſe eſt in quē angeli proſpicere concupiſcunt ſponſus eccleſie Ieſus chriſtus dominꝰ noſter qui ēſuꝑ omnia deus bn̄dictus in ſecula Amē

Sermo. lxxiij.Euertere. ſimislis eſto dilecte mi capree hīnuloqꝫ ceruorum. Quid? Modo itmodo reuocas. Quid ſubitū in tam breui emerſit? Oblita ne aliquid? etiam oblita totū quod non ille eſt: ſe quoqꝫ ipſam.Deniqꝫ cū ſit rationis non expers. nō tamen modo vt videtur rationis eſt cōposSed nec in ſenſu illi vllatenus apparetverecundia eſſe: quā forte habet in moribus. Amor intemperās facit hoc. Nempe is eſt qui omnē in ſe triumphās captiuanſqꝫ pudoris ſenſum. conueniētie modum. deliberationis conſiliū. totius modeſtie ⁊ oportunitatis neglectū quendam⁊ quandā incuriā parit. Nam vide nuncquomodo illū pene adhuc incipientē ire:iam tamen redire flagitat. Et iam accelerare rogat. ⁊ quidē currere inſtar vniꝰ alicuius fere ſiluarū velociter currentis. verbi gratia. capree hinnuli ve ceruorū. Hiclittere tenor. ⁊ hec iudeorum portio. Egovero quemadmodū accepia domino ī ꝓfundo ſacri eloquij gremio ſpirituꝫ mihiſcrutabor ⁊ vitā. ⁊ pars mea hec qui ī chriſtum credo. Quid ni eruā dulce ac ſalutare epulū ſpiritus de ſterili inſipida littera.tanqͣꝫ granū de palea. de teſta nucleum. deoſſe medullā. Nihil mihi ⁊ littere huic. q̄guſtata carnē ſapit. glutita mortem affertSedenim quod in ea tectū eſt: de ſpirituſancto eſt. Spiritus aūt loquitur myſteria: teſte apoſtolo. ſed iſrael pro velato myſterio ipſum myſterij velamen tenet. Quare? niſi quia adhuc velamen eſt poſitū ſuper cor eius Ita quod ſonat littera illiuseſt. quod deſignat meū eſt. ac per hoc illiminiſtratio mortis in littera. mihi vita inſpiritu. Naꝫ ſpiritus eſt qui viuificat. datquippe intellectū. An non vita intellectꝰ:Intellectū da mihi ⁊ viuam: ait propheta domino. Intellectus non remanet extra. non heret in ſuperficie. non inſtar cecipalpat forinſeca: ſed profunda rimatur.precioſiſſimas ſolitus exinde veritatis exuuias tota auiditate diripere ac tollere ſibi. ⁊ cuꝫ ꝓpheta dicere domino. Letaborego ſuper eloquia tua: ſicut qͥ inuenit ſpolia multa. Nēpe ita regnuꝫ veritatis vimpatitur ⁊ violenti rapiunt illud. Uerumq 3