Sermo

mur de claritate in claritatē: tanqͣꝫ a domiU ni ſpū. Ueꝝ vt ſub aliqua qualicūqꝫ ītelligentie forma qd̓ legit̉ redigat̉: ſaluo quidem ſpōſe ſuo ſingulari ſecreto ad qd̓ interim nō dat̉ accedere. p̄ſertim talibꝰ qualeſnos ſumꝰ: apponendū ſane aliqͥd nobis.eo accōmodatius ad cōmunē conſenſuꝫquo vſitatiꝰ. qd̓ ⁊ verbis cōſequentiam ⁊intellectū det ꝑuulis. Et mihi quidē videtur ſatis eſſe ad noſtrā groſſam ⁊ qd̓āmodo popularē intelligentiā. ſic dicendo: dilectus meꝰ mihi. ſubaudiamus. intendit?vt ſit ſenſus. dilectꝰ meus intēdit mihi etego illi. Quāqͣꝫ tn̄ nec ſolꝰ ego id ſenſerimnec pͥmus: cū ꝓph̓a an̄ dixerit. Expectāsexpectaui dn̄m: ⁊ intēdit mihi. Habes aꝑte intētionē dn̄i ad ꝓph̓am: habes ⁊ ꝓphete ad dn̄m in eo qd̓ ait: expectās expectaui. Nā qͥ expectat intēdit: ⁊ expectare intēdere eſt. Idē om̄ino ſenſus: eadē pene ꝟba apud ꝓph̓am q̄ apud ſpōſam: ſꝫ pͥusex ꝓpheta trāſpoſita. Prius ſiquidem is.qd̓ illa poſteriꝰ poſuit ⁊ ecōuerſo. Ceteꝝſpōſa rectius locuta eſt: ⁊ nō p̄tendēs meritū ſꝫ ꝑmittēs beneficiū: ⁊ ſe p̄uentā dilecti gr̄a ꝯfitens. Recte om̄ino. Nā quis pͥor dedit illi ⁊ retribuet̉ ei? Deniqꝫ audi iohannē qͥd in epl̓a ſuꝑ hoc ſenſerit. In hͦ ēcharitas (inquit) nō quaſi nos dilexerimꝰdeū: ſed ille pͥor dilexit nos. Propheta tn̄gratie p̄uētionē ⁊ ſi tacuit: nō negauit ſubſecutionē. Plane nō tacuit. Sed accipe ⁊alio loco certiorē de iſta. ipſius ꝯfeſſioneꝫEt mīa tua (inquit dn̄o loquebat̉) ſubſeſequetur me om̄ibꝰ diebꝰ vite mee. Audi⁊ de p̄uentiōe identidē ip̄iꝰ. non minꝰ certam manifeſtā ve ſnīam. Deus meꝰ (inqͥt)miſericordia eius p̄uenit me. Itē ad dn̄ꝫ.Cito (ait) anticipēt nos miſericordie tue.qꝛ pauꝑes facti ſumꝰ nimis. Pulcre ſponſa poſteriꝰ (ni fallor) hec eadē verba nō eodem ordine ponit: ſed ſequit̉ ⁊ ip̄a ꝓpheteordinē. loquēſ hͦ modo. Ego dilecto meo⁊ dilectꝰ meus mihi. Cur ita? Nempe vttūc magis gr̄a plenā ſe ꝓbet: cū totuꝫ gr̄edederit. ⁊ pͥmas ſcꝫ illi ꝑtes aſcribēs ⁊ vltimas. Alioqͥn quō gr̄a plena. ſi quid habuerit qͦd nō ſit ex gr̄a? Nō eſt quo gratiaintret: vbi iā meritū occupauit. Ergo iaꝫplena cōfeſſio gratie: ip̄iꝰ gratie plenitudinem ſignat in anima ꝯfitētis. Nam ſi qͥdde ꝓprio ineſt: inquantū eſt. gr̄am cedere

illi neceſſe eſt. De eſt gratie qͥcqͥd merit̓ deputas. Nolo meritū quod gratiaꝫ excludat. Horreo qͥcqͥd de meo eſt vt ſim meꝰ:niſi ꝙ illud magis forſitan meū eſt qd̓ memeū facit. Gratia reddit me mihi iuſtificatū gratis: ⁊ ſic liberatū a ſeruitute pctī.Deniqꝫ vbi ſpūs dn̄i: ibi libertas. O fatuā ſpōſam ſynagogā: q̄ ꝯtemnēs dei iuſticiam .i. gr̄am ſpōſi ſui. ⁊ ſuā volēs ꝯſtituere: iuſticie dei nō eſt ſubiecta. Ob hͦ miſera repudiata eſt. ⁊ iā nō eſt ſpōſa: ſed eccleſia cui d̓r. Deſpōſaui te mihi ī fide. Deſponſaui te mihi in iudicio ⁊ iuſticia. Deſponſaui te mihi in miſericordia ⁊ miſerationibꝰ. Nec tu me elegiſti: ſed ego elegi te:nec vt te eligerē tua inueni merita: ſed pueni Ita gͦ in fide deſpōſaui te mihi. ⁊ nō inoꝑbꝰ legis: deſpōſauiqꝫ in iuſticia: ſed iuſticia q̄ eſt ex fide nō ex lege. Reſtat vt iudices iudiciū rectū inter me ⁊ te: iudiciū inquo te deſpōſaui. vbi ꝯſtat interueniſſe nōtuū meritū. ſed meū placitū. Hoc eſt aūtiudiciū vt tua merita nō extollas: nō p̄feras oꝑa legis. nō iactes pōdus diei ⁊ eſtꝰ.que magis in fide ⁊ ī iuſticia que eſt ex fide. nec nō in miſericordia ⁊ miſeratiōibuſnoſceris deſpōſata. Que ꝟe ſpōſa ē. agnoſcit iſta: ⁊ vtrāqꝫ gr̄am confitet̉. Primo qͥdem eā que pͥma eſt. qua ⁊ p̄uenta eſt? poſtea ꝟo ⁊ ſubſequentē. Ait itaqꝫ nūc. dilectus meꝰ mihi. ⁊ ego illi: pͥncipiū dilectotribuēs: in ꝯſequētibꝰ. ego (inquit) dilectomeo. ⁊ dilectꝰ meꝰ mihi. Cōſummatiōeꝫilli eq̄ ꝯcedēs. Nūc iā videamꝰ qͥd dicat.dilectꝰ meꝰ mihi? Si enī hͦ recipit̉ vt ſubaudiamꝰ intēdit. ſicut iā diximꝰ. ⁊ ſicut ꝓpheta ait. Expectās expectaui dn̄m. ⁊ intēdit mihi: ego aūt in ꝟbo iſto ſentio. neſcio qͥd nō plane exiguū. nec mediocris p̄rogatiue? Sed nō eſt ingerēda fatigatꝭ auribꝰ ⁊ mētibꝰ res oī alacritate digna. Sinō grauat. differat̉: ⁊ nō in longucraſtinꝰinde incipiat ẜmo. Tātū orate vt ab irruentibꝰ occupatōibꝰ interim cuſtodiat noſgr̄a ⁊ miſcd̓ia ſpōſi eccl̓ie Ieſu xp̄idn̄i nr̄iqͥ eſt ſuper omīa deꝰ benedictus in ſeculaAmen.¶ Sermo. lxviij.Udite iam qd̓ ⁊heri diſtulimꝰ: audite gaudiummeū qd̓ ſenſi. Et vr̄m eſt: audite