Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

ſit illi expugnari. Quis enī niſi demēs cōperta decipula. ſciēs ⁊ prudēs pedeꝫ mittat in illā? Sufficit ꝓinde ſi capiant̉ queeiuſmodi ſunt. hͦ eſt. ſi prodas ⁊ deducasad mediū: qͥppe quibꝰ apꝑere ꝑire ē. Nōſic cetera vicia. Nēpe manifeſte veniunt.manifeſte nocēt: ſciētes captiuāt. ſuꝑantreluctātes: vtpote vi nō dolo agētia. Ergo ꝯͣ hmōi aperte ſeuiētes beſtias nō īueſtigatōe opꝰ eſt: ſꝫ refrenatōe. Solas hasvulpes paruulas. diſſimulatrices maximas. qꝛ ꝓdite iā nō nocēt ſufficit educi inlucē. ⁊ capi ī calliditate ſua. Nā foueas habent. Tali itaqꝫ ex cauſa vulpes iſte. ⁊ capi iubent̉: ⁊ ꝑuule deſcribunt̉. Uel iō paruule. vt naſcentia vicia in ip̄o ortu. donecvtiqꝫ paruula ſunt vigilāter obſeruās ilico cōprehēdas. ne creſcētia plꝰ noceant: etdifficilius capiant̉. Et ſi iuxta allegoriaꝫeccl̓ias vineas. vulpes hereſes vel potiushereticos ip̄os intelligamꝰ: ſimplex ē ſenſus. vt heretici capiant̉ potiꝰ qͣꝫ effugent̉.Capiant̉ dico. nō armis. ſꝫ argumētis qͥbus refellant̉ errores eoꝝ: ip̄i ꝟo ſi fieri p̄trecōcilient̉ catholice: reuocent̉ ad verā fidem. Hec eſt enī volūtas eiꝰ qͥ vult om̄eshoīes ſaluos fieri: ⁊ ad agnitionē veritatis venire. Hoc deniqꝫ velle ſe ꝑhibet qͥ n̄ſimpl̓r. capite vulpes. ſꝫ capite (inqͥt) nob̓vulpes paruulas. Sibi gͦ ⁊ ſpōſe ſue. id ēcatholice iubet acqͥri has vulpes: cuꝫ ait.capite eas nobis. Itaqꝫ hō de eccl̓ia exercitatus ⁊ doctꝰ ſi cū heretico hoīe diſputare aggredit̉: illo ītētionē ſuā dirigere dꝫquatinª ita errantē ꝯuincatꝭ vt ⁊ cōuertat:cogitās illud apl̓i Aacobi. qꝛ qͥ ꝯuerti fecerit peccatoreꝫ ab errore vie ſue: ſaluabitaīam eiꝰ a morte: ⁊ oꝑit multitudinē peccatoꝝ. Ꝙ ſi reuerti noluerit nec ꝯuictuspoſt pͥmā iā ⁊ ſcd̓am admonitiōꝫ (vtpoteqͥ omino ſubuerſus eſt) erit ẜm apl̓um deuitādus. Ex hͦ iā meliꝰ (vt qͥdem ego arbitror) effugat̉ aut etiā religat̉ qͣꝫ linit̉ vineP as d̓moliri. Nec ꝓpterea ſane nihil ſe egiſſe putet qͥ hereticū vicit ⁊ cōuicit. hereſesꝯfutauit: veriſimilia a ꝟo clare aperteqꝫ diſtinxit. praua dogmata plana ⁊ irrefragibili rōne praua eſſe mōſtrauit: prauū deniqꝫ intellectū extollentē ſe aduerſus ſciētiam dei in captiuitatē redegit. Nempe cepit nihilominꝰ qͥ talia oꝑatꝰ eſt vulpē: ⁊ ſinō ad ſalutē illi: ⁊ cepit eā ſponſo ⁊ ſponſe

qͣꝫuis aliter. Nā ſi hereticꝰ nō ſurrexit d̓ fece. eccl̓ia tn̄ ꝯfirmat̉ in fide: ⁊ quidē de ꝓfectibꝰ ſponſe. ſpōſus ſine dubio gratulat̉Gaudiū etenī dn̄i eſt fortitudo nr̄a. Deniqꝫ nō putat a ſe aliena lucra nr̄a. qͥ ſe nob̓tam dignāter aſſociat: dū iubet capi vulpes: nō ſibi. ſꝫ nobis ſecū. capite inquiēsnobis. Aduertere eſt enim ꝙ ait nobis.Quid hac voce ſocialiꝰ: An nō tibi videt̉hͦ dicere. qͣſi quidā pater familias qͥ ꝑ ſenihil habeat: ſꝫ oīa cōmunia cū vxore ⁊ filijſatqꝫ domeſticis; Et qͥ loquit̉ deꝰ eſt: minime tn̄ vt deꝰ id loquit̉: ſꝫ vt ſpōſus. Capite nobis vulpes. Uides qͣꝫ ſocialit̓ loquitur qͥ ſociū nō habꝫ. Poterat dicere mihi.ſꝫ maluit nobis: ꝯſortio delectatꝰ. O ſuauitatē. o gr̄amio amoris vim. Ita ne ſummus oīm: vnꝰ factꝰ eſt oīm? Quis hͦ fac̄?Amor dignitatꝭ neſciꝰ. dignatione diuesaffectu potēs: ſuaſu efficax. Quid violētius? Triūphat d̓ deo amor. Quid tn̄ tamviolentū?. Amor eſt. Que eſt iſta vis q̄ſotā violēta ad victoriā: tā victa ad violētiāDeniqꝫ ſemetip̄ꝫ exinaniuit. vt ſcias amoris fuiſſe ꝙ plenitudo effuſa ē. ꝙ altitudoadequata eſt; ꝙ ſingularitas aſſociata eſt.Cū qͦnā tibi o admirāde ſponſe tā familiare ꝯſortiū? Nobis inqͥs capite. Cui tecūAn eccl̓ie de gentibꝰ? de mortalibꝰ ⁊ pctōribꝰ collecta eſt. Illā ſcimꝰ q̄ ſit. Sꝫ tu qͥses. ethyopiſſe huiꝰ tā deuotꝰ tā ambicioſus amator? Sane nō alter Moyſes. ſedplus qͣꝫ moyſes. Nū tu ille es ſpecioſusforma p̄ filijs hoīmꝭ. Paꝝ dixi: cādor esvite eterne: ſplendor ⁊ figura ſubſtātie dei.Poſtremo ſuꝑ om̄ia deus benedictꝰ in ſecula Amen.Sermo. lxv.Ios vobis ſid per vno capitulo diſputaui ẜmones: tertiū edere paro: ſi audiren̄tedeat. Et neceſſariū reor. Nā qd̓ ad nr̄aꝫquidē ſpectat domeſticaꝫ viuea (que voseſtis) ſatis me arbitror in duobꝰ feciſſe ẜmonibꝰ ꝓ munimēto illi aduerſus inſidias tripartiti generꝭ vulpiū: qͥ ſunt adulatores. detractores. ac ſed uctorij quidā ſpiritus: gnari ⁊ aſſueti mala ſub ſpecie boniinducere. Ueꝝ dn̄ice vinee nō ita. Illamloquor q̄ impleuit terrā. cuiꝰ ⁊ nos portioſumus: vineā grandē nimis. dn̄i plātatā