LXI.
terqꝫ agit: ⁊ nō ſolū ſine querela ꝯuerſaturinter fratres: ſꝫ ⁊ multa cū ſuauitate fruēdum ſe om̄ibꝰ p̄bet in om̄i officio charitatis: qͥd ni illū vicē agere ficus ꝯueniētiſſime dicā? Qui tn̄ groſſos ſuos pͥus ꝓtulerit ꝓieceritqꝫ oportet: timorē vtiqꝫ iudicijquē ꝑfecta charitas foras mittit ⁊ amaritudinē peccatoꝝ q̄ vere ꝯfeſſioni ⁊ infuſioni gratie crebrarūqꝫ ꝓfuſioni lachrymarum cedat neceſſe eſt. ceteraqꝫ talia inſtargroſſoꝝ p̄euntia fructuū ſuauitatē. q̄ voquoqꝫ ꝑ voſmetip̄oſ cogitare poteſtꝭ. Uttamē adhuc ego aliqͥd adijciā de eiuſmodi quod occurrit: videte ne forte etiā hec īter groſſos deputari poſſint: ſciētia. ꝓphetia. lingue. ſimiliaqꝫ. Etenī iſta more groſſoꝝ deficere habēt ⁊ cedere melioribꝰ. dicēte apoſtolo. qꝛ ⁊ ſciētia deſtruet̉. ⁊ ꝓphetieeuacuabunt̉: ⁊ lingue ceſſabūt. Fidē quoqꝫ ip̄aꝫ intellectꝰ excludet: ſpeiqꝫ ſuccedatviſio neceſſe eſt. Quod enī videt quis. qͥdſperat? Sola nō excidet charitas: ſed illaqua deꝰ toto corde. tota aīa. tota v̓tute diligitur. Iō hāc minime groſſis annuērauerim: ne ad ficū quidē dixerim pertinereſed ad vineas. Iā qͥ vinēe ſunt ſeuerioresnobis qͣꝫ ſuauiores ſe exhibēt: in ſpū vehementi agētes. zelantes ꝓ diſciplina. viciaacerrime corripiētes: aptātes ſibi congruentiſſime vocē illā. Nōne qͥ oderūt te dn̄eoderā: ⁊ ſuꝑ inimicos tuos tabeſcebam.Itē. Zelꝰ domꝰ tue comedit me. Et mihiquidē illi in dilectiōe ꝓximi. iſti ī dilectōedei eminere vident̉. Sꝫ libet pauſare ſubhac vite ⁊ ſub hac ficu. vbi dei ꝓximiqꝫ obumbrat dilectio. Utrāqꝫ teneo cū te amodn̄e Ih̓u xp̄e: qͥ meꝰ ꝓximꝰ es. qm̄ hō es⁊ feciſti mecū miſericordiā ⁊ nihilominꝰes ſuꝑ om̄ia deus bn̄dictꝰ in ſecula AmēSermo. lxi.meaUrge amica poſa mea ⁊ veni. Cōmēdat ſpōſusmultā dilectōꝫ ſuā: iterādo amoris voces. Nā iteratio. affectōis exp̄ſſio ē:⁊ ꝙ rurſum ad laborē vineaꝝ ſollicitat dilectā: on̄dit qͣꝫ ſit de aīaꝝ ſalute ſollicitusNā vineas aīas eſſe iā audiſtꝭ: nō īmoremur ſuꝑuacue ī his q̄ dicta ſūt. Uidete ſequētia. Spōſaꝫ tn̄ nuſqͣꝫ vt memī. ī hͦ toto oꝑe aꝑte adhuc noīarat: niſi mō cū advineas itur: cū vino caritatꝭ appropinqͣt̉
Que cū venerit ⁊ ꝑfecta fuerit faciet ſpūale ꝯiugiū: ⁊ erūt duo nō ī carne vna. ſed invno ſpū: dicēte apl̓o. Qui adherꝫ d̓o vnꝰſpūs ē. ¶ Sequit̉. Colūba mea ī foraminibꝰ petre: in cauernis macerie, on̄de mihi faciē tuā: ſonet vox tua in auribꝰ meis.Amat: ⁊ ꝑgit amatoria loqͥ. Columbā denuo blandiēdo vocat: ſua dic̄: ⁊ ſibi aſſerit ꝓpriā. Ꝙqꝫ ip̄e rogari obnixiꝰ ab illaſolebat: ip̄iꝰ nūc ꝟſa vice ⁊ ꝯſpectū poſtulat ⁊ colloquiū. Agit vt ſpōſus: ſꝫ vt verecundꝰ. publicū erubeſcit. decernitqꝫ fruidelicijs ſuis in loco ſeq̄ſtri: vtiqꝫ ī foraminibꝰ petre ⁊ in cauernis macerie. Puta gͦſic dicere ſpōſum. Ne timeas amica qͣſi hͨad quā te hortamur oꝑa vineaꝝ negociūamoris īpedire ſeu īterrūꝑe habeat. Eritcerte ⁊ aliqͥs vſus ī ea ad id qd̓ parit̓ optamuſ. Uinee ſane macerias hn̄t: ⁊ he diuerſoria grata verecundis. Hic lr̄alis luſusQuid ni dixerim luſum? Qd̓ enī ſeriū hꝫhec lr̄e ſeries? Ne auditu quidē dignū qd̓foris ſonat: ſi non intꝰ adiuuet ſpūs infirmitatē intelligētie nr̄e. Ne gͦ remaneamuſforis. ne ⁊ turpiū (qd̓ abſit) amoꝝ videamur lenocinia recēſere: afferte pudicaſ aures ad ẜmonē qͥ ī manibꝰ ē d̓ amore: ⁊ cuꝫip̄os cogitatꝭ amātes: nō viꝝ ⁊ feminā: ſꝫv̓bū ⁊ aīaꝫ ſentiatꝭ oꝑtet. Et ſi xp̄m et eccleſiā dixero. idē ē: niſi ꝙ eccīe noīe n̄ vnaaīa: ſꝫ ml̓toꝝ vnitas vl̓ potiꝰ vnanimitasdeſignat̉. Nec ſane foramina petre aūt cauernas macerie latebras putetꝭ oꝑantiuꝫiniqͥtatē: ne qͣ ꝓrſus ſuſpicio ſubeat d̓ oꝑibꝰ tenebraꝝ aliꝰ hūc locū ita expoſuit. foramīa petre vulnera xp̄i īterp̄tans. Recteoīno: nā petra xp̄s. Bona foramīa q̄ fidēaſtruūt reſurrectōnis: ⁊ xp̄i diuītatē. Dn̄smeꝰ (inqͥt) ⁊ deꝰ meꝰ. Un̄ hͦ reportatū oraculū niſi ex foramībꝰ petre? In his paſſerīuenit ſibi domū: ⁊ turtur nidū vbi reponat pullos ſuos. In his ſe colūba tutat̉ ⁊circūuolitātē ītrepida ītuel̓ accipitrē. Etiō ait. Colūba mea ī foramībꝰ petre. Uoxcolūbe ī petra exaltauit me. Et itē. Statuit (inqͥt) ſupͣ petrā pedes meos. Uir ſapiēſedificat domū ſuā ſupͣ petrā ꝙ ibi nec vētoꝝ formidꝫ īiuriaſ nec īundatōnū Quidn̄ boni ī petra? In petra exaltatꝰ: in petraſecurꝰ: ī petra firmit̓ ſto. Securꝰ ab hoſte:fortꝭ a caſu: ⁊ hoc qm̄ exaltatꝰ a terra. Anceps eſt enim ⁊ caducum terrenum omne-