Sermo

impetꝰ letificat ciuitatē dei. ⁊ ſane ꝑennit̉⁊ affluēter. In nr̄os aūt mōtes qͥ in terraſunt vtinā interdū facta qͣſi inundatōe ſaltus dare aliquos nō deſpiciat. quibꝰ ſufficienter irrigati: nobis quoqꝫ qͥ valles ſumus ſtillare vl̓ raras guttulas poſſint. neom̄ino aridi ⁊ ſteriles remaneamus. Miſeria ⁊ egeſtas ⁊ om̄ino fames valida ī regione illa: que nullis vnqͣꝫ iſtiuſmodi velſaltibꝰ vel inſtillationibꝰ humectet̉: p̄terfluente ⁊ trāſiliente illā fonte ſapiētie. Etquia nō habuerūt (inqͥt) ſapīam: perierūtꝓpter ſuā inſipientiā. ¶ Ecce venit is ſaliens in mōtibꝰ: tranſiliēs colleſ. Ad hͦ ſalitvt tranſiliat. qͥ nō vult ad om̄es ꝑtingere.neqꝫ eī in om̄ibꝰ beneplacitū eſt deo. Fratres ſi iuxta ſapīam Pauli ſcripta ſūt iſtaad correctionē noſtrā. obſeruemꝰ ſpōſi diſcretos ⁊ circūſpectos ſaltꝰ. quēadmodūvidelicet tā apud angelos qͣꝫ apud nos ⁊in humiles ſaliat. ⁊ ſuꝑbos trāſiliat. Siquidē excelſus dn̄s. ⁊ humilia reſpicit: etalta a longe cognoſcit. Hec (inqͣꝫ) attēdamus quo cauti ſimꝰ ſponſi nos ſalutiferꝭſaltibꝰ p̄parare. ne veluti a mōtibꝰ gelbōeforte trāſeat ⁊ a nobis: ſi īdignos nos ſuaviſitatione ꝯſpexerit. Quid ſuꝑbis terra⁊ cinis? Et de āgelis trāſilit dn̄s: execrāseoꝝ ſuperbiā. Ergo repudiatio angeloꝝfiat emēdatio hoīm: ſcripta eſt enī ad ip̄orum correptionē. Cooꝑet̉ mihi in bonuꝫetiā diaboli malū: ⁊ lauē manꝰ meas ī ſanguine peccatoris. Qualit̓. inquis? Audi.Suꝑbo certe diabolo horrenda ⁊ formidoloſa maledictio intorquet̉/ Prophetadauid in ſpū dicēte d̓ illo ſub typo gelbōevt ſupra memoratū eſt. Mōtes (inqͥt) qͥ īcircuitu eius ſunt viſiter dn̄s: a gelboe autem trāſcat. Sane ego hͦ legēs. referenſqꝫoculos in me ⁊ intuēs diligēter īuenio mepeſte ip̄a infectū quā in angelo dn̄s intm̄ex horruit. quatinꝰ ꝓpterea declinaret abeo. cū om̄es in circuitu eiꝰ mōtes ſiue deangelis ſiue de hoībꝰ viſitatōis ſue gratiadignaret̉: ⁊ pauēs tremēſqꝫ aio ad memetip̄m. Si ſic actū eſt cuꝫ angelo. qͥd de mefiet terra ⁊ cinere? Ille ī celo ītumuit. egoin ſterquilinio. Quis nō tollerabiliorē indiuite ſuperbiā qͣꝫ ī pauꝑe ducat? Ue mihi. ſi tā dure in potēte illo animaduerſumeſt ꝓ eo ꝙ eleuatū eſt cor illiꝰ. nec ei ꝓfuitꝙ cognata potētibꝰ ſuꝑbia eſſe cognoſcit̉.

quid de me exigendū ⁊ miſero ⁊ ſuperbo?Deniqꝫ iam luo penas: iā acerbiſſime vapulo. Nō ſine cā ſane ab heri ⁊ nudiꝰ tertius inuaſit me lāguor iſte animi ⁊ mentisebetudo: inſolita quedā īertia ſpūs. Currebaꝫ bn̄: ſed ecce lapis offenſiōis. In viaimpegi ⁊ corrui. Suꝑbia inuēta eſt ī me⁊ dn̄s declinauit in ira a ſeruo ſuo. Hinciſta ſterilitas aīe mee ⁊ deuotiōis inopiaquā patior. Quo mō ita exaruit cor meuꝫ:coagulatū eſt ſicut lac: factū eſt ſicut terraſine aqua. Nec compungi ad lachrymasqueo: tanta eſt duricia cordis. Non ſapitpſalmꝰ. nō legere libet: non orare delectat:meditatōes ſolitas nō inuenio. Ubi illainebriatio ſpūs? Ubi mētis ſerenitas: etpax ⁊ gaudiū in ſpūſancto? Ideo ad opꝰmanuū piger. ad vigllias ſomnolentꝰ. adirā p̄ceps. ad odiū ꝑtinax: lingue ⁊ gulcīdulgentior ſegnior obtuſiorqꝫ ad p̄dicationē. Deū omēs mōtes ī circuitu meo viſitat dn̄s: ad me aūt nō appropinqͣt. Nūcollis nō ſum. ex his quos trāſilit dominus ſpōſus? Nā aliū qͥdē intueor ſingl̓aris abſtinētie. aliū vero patiētie admirande. aliū aūt ſumme hūilitatis ⁊ māſuetudinis. aliū multe miſericordie ⁊ pietatꝭ: illum ī ꝯtemplatōe frequēter excedere. hūcpulſare ⁊ penetrare celos orōnū inſtantia;alioſqꝫ in alijs p̄minere v̓tutibꝰ. Hos (inquā) ꝯſidero omēs feruētes. om̄es deuotos. om̄es in xp̄o vnanimes. om̄es doniſceleſtibꝰ ⁊ gr̄a affluētes: tāqͣꝫ ſpiritales reuera mōtes qui a dn̄o viſitant̉: ⁊ ſpōſumin ſe ſalientē frequēter recipiūt. Ego autēqui hoꝝ in me inuenio nihil quid me aliud putē qͣꝫ vnū de montibꝰ gelboe quemp̄terit in ira ⁊ indignatiōe ſua ille ceteroꝝomniū benigniſſimꝰ viſitator? Filioli hͦcogitatio tollit extollentiā oculoꝝ: ꝯciliatgr̄am. ſpōſi ſaltibꝰ p̄parat. Hec ego in me Otranſfiguraui ꝓpter vos: vt ⁊ vos ita faciatis. Imitatores mei eſtote. Quod nō deexercitio dico modo virtutū. aut moꝝ diſciplina. aut gloria ſanctitatis: nec enī dehuiuſmodi quicqͣꝫ mihi temere arrogauerim imitatione dignū. Sed volo vos nōparcere vobis. ſed accuſare voſmetipſos:quotiēs forte in vobis vel ad modicū tepere gratiā. virtutē langueſcere deprehenditis: ſicut ⁊ ego ꝓ huiuſmodi memetip̄ꝫaccuſo. Hoc facere homīs eſt qͥ curioſus