Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

LII.

ni ip̄ius agat̉. tūc indubitāter dicere poterit. quia leua eiꝰ ſub capite meo. qͥppe qͥ illum ſeruilē mētū qͥ ī ſiniſtra eſt meliori atqꝫ excellētiori habitudine ſuꝑarit animi: ⁊dignis deſiderijs etiaꝫ ip̄i appropiaueritdextere. in qua ſunt omēs ꝓmiſſiōes: dicēte ꝓpheta ad dn̄m. Delectatōes ī dexteratua vſqꝫ in finē. Unde ⁊ certa ſpe ꝯceptacū fiducia loquit̉. ⁊ dextera eiꝰ amplexabiºtur me. Tu iā mecū videris an ita affecte⁊ aſſecute hūc tāte ſuauitatis locū illd̓ qͦꝫꝯueniat de pſalmo vſurpare. vt dicat etiāip̄a. In pace in idipſum dormiā ⁊ requieſcam. p̄ſertim cū ſuppetat cā que ſeqͥtur.qm̄ tu dn̄e ſingulariter in ſpeꝯſtituiſti meQd̓ equidē tale eſt. Donec qͥs p̄mit̉ a ſpūſeruitutis parūqꝫ habet de ſpe. de timoreplurimū: nō eſt ei pax neqꝫ requies fluctuante nimiꝝ ꝯſciētia inter ſpem ⁊ timoremmaximeqꝫ ꝙ a ſuꝑercellēte timore abūdātius cruciet̉. Nā timor penā hꝫ. Et iō nōeſt illi dicere in pace in idip̄m dormiā ⁊ requieſcā: qn̄ necdū ſe ſingularit̓ in ſpe ꝯſtitutū dicere pōt. Ceteꝝ ſi paulatim ꝑ īcrementū gr̄e ceꝑit deficere timor ⁊ proficereſpes. cū demū ad hͦ ventū fuerit vt totꝭ viribꝰ exurgēs charitas ī adiutoriū ſpei foras mittat timorē. nōne eiuſmodi aīa ſingularit̓ ī ſpe ꝯſtituta videbit̉. ac ꝑind̓ etiāin pace in idip̄m dormire iā ⁊ reqͥeſcere?Si dormiatis (inqͥt) inter medios cleroſpēne colūbe deargētate. Qd̓ ꝓpterea dictum puto. qm̄ eſt locꝰ inter timorē ⁊ ſecuritatē tāqͣꝫ inter leuā ⁊ dexterā media videlicet ſpes: in qua mēs et ꝯſcīa molli nimiruꝫ ſuppoſito charitatꝭ ſtratu ſuauiſſimereqͥeſcit. Et forte in ꝯſequētibꝰ huiꝰ ipſiuſcantici hic locꝰ fuerit deſignatꝰ. vbi in deſcriptiōe ferculi ſalomonis int̓ cetera habes. Media charitate ꝯſtrauit ꝓpt̓ filiashierl̓m. Nā qͥ ſe ſingularit̓ ī ſpe ꝯſtitutuꝫſentit. nō iā in timore ẜuit. ſꝫ reqͥeſcit ī caritate. Deniqꝫ reqͥeſcit ⁊ dormit ſpōſa ꝓ qͣd̓r. Adiuro vos filie hierl̓m ꝑ capas ceruoſqꝫ cāpoꝝ. ne ſuſcitetꝭ neqꝫ euigilare faciatꝭ dilecta qͦaduſqꝫ ip̄a velit. Magna ⁊ſtupēda dignatio ꝙ qͥeſcere fac̄ aīam ꝯtēplātē in ſinu ſuo. inſuꝑ ⁊ cuſtodit ab infeſtātibꝰ curꝭ. ꝓtegitqꝫ ab inqͥetudībꝰ actionū ⁊ moleſtijs negocioꝝ. nec patit̉ oīnoſuſcitari niſi ad ip̄iꝰ vtiqꝫ volūtatē. At iſtd̓nō ī anguſtijs finiēdi iā ſermōis adorien

dū eſt. magꝭ aūt hinc aliꝰ īchoet̉: qͣtinꝰ locꝰ delectabil̓ debita ī tractādo diligentianō fraudet̉. Nō ꝙ vl̓ tūc ſufficiētes ſimꝰcogitare aliqͥd a nob̓ qͣſi ex nob̓ (p̄ſertim ītā digna tāqꝫ excellēte ⁊ oīno ſuꝑeminētemateria) ſꝫ ſufficiētia nr̄a ex d̓o ē: ſpōſo eccleſie Ieſu chriſto dn̄o noſtro. qͥ eſt ſuperom̄ia deus hn̄dictꝰ in ſecula Amen.Sermo. lij.Piuro vos filie hierl̓m ꝑ capreas: ceruoſqꝫcāpoꝝ. vt nō excitetꝭ neqꝫ euigilare faciatꝭ dilectā qͦaduſqꝫ ip̄a velit. ꝓhibe̓t̉ adoleſcētule. Has eī filias hierimdic̄. qꝛ ⁊ ſi delicate ⁊ molles qͣſi femineisadhuc affectibꝰ ⁊ infirme actibꝰ: ſpōſe tn̄ īherēt ſpe ꝓficiēdi ⁊ ꝓficiſcēdi hierl̓m. ꝓhibent̉ gͦ ab infeſtatōe ſpōſe dormiētꝭ. neſcꝫ p̄ter volūtatē ip̄iꝰ vllatenꝰ eā excitare p̄ſumāt. Propterea eī dulciſſimꝰ ſpōſus leuā ſuā capiti eiꝰ ſuppoſuit ẜm ea q̄ p̄miſſaſūt. qͣtinꝰ ī ſinu ſuo eā qͥeſcere facerꝫ ⁊ dormire. Et nūc ſic̄ ſubinde ſcpͥtura ꝓſequit̉ip̄e cuſtos illiꝰ dignātiſſime et beniuolentiſſime vigilat ſuꝑ eā: ne adoleſcētulaꝝ crebris minutiſqꝫ neceſſitatibꝰ inqͥetata euigilare cogat̉. Iſta ē lr̄al̓ coherētia textus.Sꝫ enī ꝯteſtatio illa fctā ꝑ capras ceruoſ Ꝙqꝫ cāpoꝝ: nihil oīno ẜm lr̄aꝫ ꝯſequētie rōnabilis hr̄e videt̉: adeo totā ſibi eā vendicat ītelligētia ſpūal̓. At qͦqͦ mō illa ſe hēatinterim bonū ē nos h̓ eē ⁊ ītueri pauliſꝑnature diuīe bonitatē. ſuauitatē. dignatōnē. Quid nāqꝫ tu hō in hūanis vnqꝫ affectibꝰ expertꝰ es dulciꝰ qͣꝫ mō tibi expͥmit̉de cord̓ altiſſimi. Et expͥmit̉ ab illo qͥ ſcrutat̉ alta dei. ⁊ n̄ p̄t neſcire q̄ ī eo ſūt. qꝛ ſpūſip̄iꝰ ē. nec alid̓ plane loqͥ qͣꝫ qd̓ apd̓ ip̄ꝫ vidit. qm̄ ꝟitatꝭ ſpūs ē: Deniqꝫ nec deeſt innr̄o genere qͥ hͦ mūere felix letificari meruerit. ⁊ ſic ī ſemetip̄o ſuauiſſimi archani hꝰhabuerit exꝑimētū. niſi tn̄ ſcpͥture loco qͥp̄ māibꝰ ē oīno d̓credimꝰ vbi māifeſte inducit̉ celeſtꝭ ſpōſus vehem̄tiſſime zelās ꝓqͥete cuiuſdā dilecte ſue: ſollicitꝰ ẜuare int̓brachia ꝓpͥa dormiētē. ne qͣ forte moleſtiavl̓ inqͥetudīe a ſomno ſuauiſſimod̓turbet̉Nō me capio pre leticia ꝙ illa maieſtas Ptam familiari dulciqꝫ conſortio noſtre ſeinclinare infirmitati minime dedignatur⁊ ſuꝑna deitas anime exulātis inire cōnu4