XLIIII

ſeipſum mihi ſaluberrimū tꝑauit ī potū:in lachrymis in mēſura. Mortuꝰ eſt ꝓpt̓peccata nr̄a. ⁊ reſurrexit ꝓpter iuſtificationē noſtrā: vt peccatis mortui iuſticie viuamꝰ. Itaqꝫ tu ſi pctā luxiſti: bibiſti amaritudinē. Si aūt iā reſpiraſti in ſpem vite vita ſanctiori: mutata ē tibi mirre amaritudo in vinuꝫ. qd̓ letificat cor hoīs. Etfortaſſis hͦ illud ſignificauerit qd̓ ſaluatori oblatū eſt in cruce vinū mirratū. ⁊ ideonoluit bibere: qm̄ iſtud ſitiebat. Tu ergopoſt mirre (vt dixi) amaritudines: vinuꝫiocūditatis experiēs: haud temere et ipſedicere poterꝭ. Botrus cypri dilectꝰ meusmihi in vineis engaddi. Engaddi duplicem hꝫ interp̄tatōꝫ. ⁊ vni ambe intellectuiſeruiūt. Dicit̉ nāqꝫ fons edi. ⁊ baptiſmagentiū lachrymaſqꝫ peccantiū aperte deſignat. Dicit̉ ⁊ oculꝰ tēptatiōis. qͥ ⁊ lacrimas eque fundat. ⁊ tēptatiōes q̄ minimevnqͣꝫ deſunt vite hoīs ſuꝑ terrā ꝓſpiciatSꝫ ⁊ populꝰ gentiū qͥ ambulabat ī tenebris: nūqͣꝫ ꝑ ſe laqueos tēptationū agnoſcere. ac ꝑ hͦ nec euadere potuit: donec pergr̄am illiꝰ qͥ illuminat cecos: recepit oculos fidei: donec venit ad eccl̓iam q̄ habetoculū tēptationis donec ſe tradidit virisſpiritalibꝰ inſtruēdū. qͥ illuminati ſpū ſapiētie: ſuo ⁊ experimēto docti: poſſunt veraciter dicere. quia nō ignoramꝰ aſtutiasdiaboli ⁊ cogitatōes eiꝰ. Ferūt in engaddi arbuſtulas balſami creſcere. q̄ ī modūvineaꝝ ab indigenis excolunt̉. ⁊ inde forſi tan vineas appellauit. Alioquin qͥd faceret botrꝰ cypri ī vineis engaddi? Quisviqͣꝫ botros de vineis in vineas trāſportauit? Solet ſiquidē vinū vbi deeſt: aliūde euehi. non vbi adeſt. Ergo vineas engaddi dicit plebes eccl̓ie q̄ habꝫ balſamili quorē: ſpūm māſuetudinis. in qͦ ꝑuulorum adhuc in xp̄o teneritudinē blāde fouet: ⁊ dolores penitētiū ꝯſolat̉. Sed et ſiqͥs frater in aliqͦ delicto poccupatꝰ fuerit:vir eccleſiaſticꝰ qͥ hūc ſpm̄ iā accepit: curabit hmōi mox inſtruere in eodē ſpiritu lenitatis: ꝯſiderās ſeip̄m ne ⁊ ip̄e temꝑtet̉.In hoc typo quot qͦt baptiſandi ſunt etiācorꝑaliter: eccl̓ia oleo materiali vngere cōſueuit. Quia ꝟo vulnera illiꝰ qͥ incidit ī latrones ⁊ iumēto corꝑis pij ſamaritani eccleſie eſt deportatꝰ in ſtabulum. nō ī ſolooleo: ſꝫ in vino ſimul ⁊ oleo ſanitatē recipi

unt: neceſſariū habet ſpūalis medicꝰ etiāvinū feruidi zeli cū oleo māſuetudīs: cuiſane ꝯuenit n̄ modo ꝯſolari puſillanimesſꝫ ⁊ corriꝑe inquietos. Si enī viderit illūqui vulneratꝰ eſt .i. qͥ peccauit: blādis autlenibꝰ hortamētis q̄ in eū p̄rogata ſūt: minime emendatū. magis aut forte etiā abutentē ſua māſuetudine ⁊ patientia negligentiorē fieri: ⁊ in pctō ſuo etiā ſecuriꝰ obdormire: fruſtrato tā ſuauiū oleo monitorum: oportebit ſane mordacioribꝰ vti medicamētis: ⁊ vinū cōpunctōis infundereduris videlicet cū eo increpationibꝰ atqꝫinuectiōibꝰ agere. ⁊ ſi cauſa reqͥrit ⁊ duricia tāta eſt. etiā cenſure eccleſiaſtice baculo ꝑcellere ꝯtēptorē. Sꝫ vnde illi hͦ vinū?nec enī in vineis engaddi vinū inueniturſed oleū. Querat gͦ in cypro. nā illa inſulaferax eſt vini. ⁊ vini optimi. tollenſqꝫ ind̓ſibi ingentē botrū: quē olim exploratoresde iſrael ī pecte ferebāt. choꝝ ꝓpheticū p̄cedentē. ⁊ ſubſequentū apl̓icū. mediū autem ih̓m pulcro ſcemate figurātes. Hūcergo botrū accipiēs ſibi: dicat. Botrꝰ cypri dilectꝰ meꝰ mihi. ¶ Uidimꝰ botrū: videamꝰ qualiter zeli vinū expͥmatur ex eo.Etenī ſi peccāti hoī homo pctōr minimeindignat̉. ſꝫ magis qͣſi quendā ei ſuauiſſimi balſami rorē ſudās. piū exhibet cōꝑaſſionis affectū. hͦ ſcimꝰ vnde venit. ⁊ iā audiſtis. ſꝫ nō aduertiſtis forſitan. Dictumnāqꝫ eſt ꝙ ex ꝯſideratiōe ſuijpſiꝰ cuiqꝫ veniat māſuetū eſſe ad om̄es. dū homo cōſitio ſapiētiſſimi Pauli. vt pie cōdeſcēdereſciat p̄occupatis in peccato. cōſiderat ſeipſum: ne ⁊ ip̄e tēptet̉. An nō hinc deniqꝫamor ꝓximi radicē trahit? de quo in legemandat̉. Diliges ꝓximū tuū ſicut teip̄mEx ītimis ſane humanis affectibꝰ pͥmordia ducit ſui ortꝰ fraterna dilectio. ⁊ de inſita hoī ad ſeipſum naturali quadā dulcedine tanqͣꝫ de humore terreno ſumit ꝓculdubio vegetatōem ⁊ vim. ꝑ quā ſpirantequidē gratia deſuꝑ fructꝰ parturit pietatꝭvt qd̓ ſibi aīa naturaliter appetit. natureꝯſorti. id eſt. alteri hoī iure quodā humanitatis vbi poterit ⁊ oportuerit nō exiſtimet denegandū. ſed ſpōte ac libēs impartiat̉. Ineſt gͦ nature ſi pctō nō obſoleſcatiſtiuſmodi grate ⁊ egregie qͣſi ſuauitatꝭ liquor. vt molliorē magis ad cōpatiēdumpeccantibꝰ qͣꝫ ad indignandū aſperiorem