Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

XXXIII

quē dlligit aīa mea. ſpūalē deſignās dilectionē. Deinde quidnā eā in loco paſcueadeo delectet diligēter attēde. Sed nec illud p̄tereat te de hora meridiana. et quodis potiſſimū explorat̉ locus. in quo qͥ paſcit cubat ſil̓: quod eſt magne ſecuritatꝭ indicium. Arbitror enī ob hoc additum cubat ꝙ eo loci minime neceſſe ſit ſtare ⁊ vigilare ſuꝑ cuſtodiā gregiſ. quoniam grexetiā cubāte paſtore ⁊ pauſante ſub vmbrꝭlibere nihilominus diſcurrat in paſcuis.Felix regio in qua ꝓ libitu oues ingrediuntur ⁊ egrediuntur ⁊ nō eſt qui exterreatQuis mihi tribuat videre vos: meqꝫ pariter in montibꝰ paſci vna cū illis nonagītanouem q̄ illic relicte legunt̉: cum paſtoreaꝝ dignāter ad vnā deſcēdit que errauerat? Secure ꝓculdubio cubat ꝓpe: qui ⁊longe recedere minime dubitauit. ſciensquia in tuto eas reliquerat. Merito ſponſa illo ſuſpirat. merito inhiat loco paſcueſimul ⁊ pacis: ſꝫ quietis. ſꝫ ſecuritatis. ſedexultatiōis. ſꝫ admiratiōis. ſed ſtuporis.Naꝫ ⁊ me miſerū heu longe aentē: et delonge ſalutantē en ip̄a eiuslatio adlachrymas ꝓuocat plane iuxta affectōem⁊ vocē dicentiū. Suꝑ flumīa babilonisillic ſedimꝰ ⁊ fleuimꝰ: dum redaremurtui ſyon. Libet exclamare ⁊ mecū ſponſaeū tuū ſyc̄pariter ⁊ cū ꝓpheta. Laudaquoniā cōfortauit ſeras portaꝝ tuaꝝ: benedixit filijs tuis in te. Quiſuit finestuos pacē: ⁊ adipe frumēti ſatiat te. Quiſnō illic vehemēter cupiat paſci ⁊ propterpacē ⁊ ꝓpter adipē ⁊ ꝓpter ſatietatē. Nihil ibi formidat̉. nihil faſtidit̉. nihil defic̄Tuta habitatio ꝑadiſus. dulce pabuluꝫverbū. opulentia multa nimis: eternitas.Habeo ⁊ ego v̓bū. ſꝫ in carne. ⁊ mihi ap.ponit̉ ꝟitas. ſꝫ in ſacramēto. Angelus exadipe frumenti ſaginat̉. ⁊ nudo ſaturat̉ gͣno. me oportet interim quodā ſacramēticortice eſſe cōtentū: carnis furfure. litterepalea. velamine fidei. Et hec talia ſunt q̄guſtata afferūt mortē: ſi nō de pͥmitijs ſpiritus qͣtulūcūqꝫ accipiāt ꝯdimētū. Prorſus mors mihi ī olla: niſi ex ꝓph̓e farinula dulcoret̉. Deniqꝫ abſqꝫ ſpū ⁊ ſacram̄tūad iudiciū ſumit̉: ⁊ caro nō ꝓdeſt qͥcqͣꝫ. etlr̄a occidit. ⁊ fides mortua ē. Sꝫ ſpūs eſtqͥ viuificat: vt viuā in eis. At qͣntalibet ſane. abūdātia ſpūs pingueſcāt iſta: nō pa-

ri om̄ino iocunditate ſumit̉ cortex ſacramenti ⁊ adeps frumēti. fides ⁊ ſpēs. memoria ⁊ p̄ſentia. eternitas ⁊ tꝑs. vultus ⁊ſpeculū. imago dei ⁊ forma ſerui. Nempein om̄ibꝰ his fides locuples mihi. intellectus pauꝑ. Nunqͥd v̓o par ſapor intellectui fideiqꝫ. cū ſit in meritū iſta. ille in premium? Uides gͦ diſtare inter pabula: qͣntum ⁊ inter loca. ⁊ ſicut exaltant̉ celi a terra: ita habitātes in eis bonis potioribusabūdare. Feſtinemꝰ ꝓinde filij feſtinemꝰad locū tutiorē. ad paſtū ſuauiorē. ad vberiorē ⁊ fertiliorē agꝝ. Feſtinemꝰ vt habitemꝰ ſine metu. abundemus ſine defectuepulemur ſine faſtidio. Tu enī dn̄e ſabaoth qͥ cū tranqͥllitate iudicas om̄ia: etiaꝫcū ſecuritate eq̄ om̄ia ibi paſcis. Idē ipſe⁊ dn̄s exercituū ⁊ paſtor ouiū. Ergo ⁊ paſcis ⁊ cubas parit̓. ſed nō hic. Deniqꝫ ſtabas cū ē celo ꝓſpiceres vnā ex tuis ouiculis Stephanū loquor) a lupis circūdari ſuꝑ terrā. Et ꝓpterea queſo indica mihi vbi paſcas. vbi cubes in meridie. hͦ eſttota die. Etenim illa meridies tota ē dies⁊ ip̄a neſciens veſperā. Et ideo melior dies illa in atrijs tuis ſuꝑ milia. qꝛ neſcit occaſum. At matutinū forſitan habuit. cuꝫprimuꝫ videlicet dies ſanctificatꝰ illuxitnobis ꝑ viſcera vtiqꝫ miſcd̓ie dei noſtri. īqͥbꝰ viſitauit nos oriēs ex alto. Uere tūcſuſcepimꝰ deꝰ miſcd̓iam tuā in medio tēpli tui: cū in medio vmbre mortis exortꝰmatutini lux orta eſt nobis. ⁊ mane vidimus gl̓iam dn̄i. Quāti reges ⁊ ꝓph̓e voluerūt videre ⁊ nō viderūt. Quare? niſi qꝛnox erat ⁊ uecduꝫ venerat illd̓ expectatuꝫmane cui fuerat reꝓmiſſa miſcd̓ia? Un̄ ⁊orabat qͥs dicēs. Auditā fac mihi manemiſcd̓iaꝫ tuā. qꝛ ī te ſperaui. Fuit nāqꝫ q̄dā huiꝰ aurora diei. exqͦ ſol iuſticie per archangelū gabrielē nūciatꝰ eſt terrꝭ. et virgo deū in vtero de ſpūſctō ꝯcepit ⁊ peꝑitꝟgo. ac deinceps qͦad ī terrꝭ viſus ē. ⁊ cūhoībꝰ ꝯuerſatꝰ ē. Nā vſqꝫ adeo ꝑ totū idtꝑis lux puſilla ⁊ tanqͣꝫ lux reuera auroreapparuit. vt diē eē interī apd̓ hoīes penevniuerſitas ignorarꝫ. Deniqꝫ ſi cognouiſſent nūqͣꝫ dn̄m gl̓e crucifixiſſent. Et vtiqꝫip̄is paucꝭ diſcipul̓ dicebat̉ adhuc modicū lumē in vob̓ ē. eo ꝙ aurora eſſꝫ ⁊ initiūvl̓ potiꝰ īdiciū diei: dū ſol adhuc abſcōde