XXVI

E dixerim: nō hūc qͥ obdormiuit ī dn̄o. Exite. exite lachryme. iam pridē cupiēteſ. Exite quia is qui vobis meatū obſtruxerat:cōmeauit. Aperiant̉ catharacte miſeri capitis: ⁊ erumpant fontes aquarū. ſi forteſufficiāt ſordes diluere culpaꝝ quibꝰ iraꝫmerui. Cum cōſolatus fuerit ſuꝑ me dominus: tūc fortaſſis ⁊ ego merear conſolari. ſi tamē non peꝑcero a merore. Naꝫ qͥlugent ipſi conſolabunt̉. Propterea cōdeſcendat mihi om̄is ſanctꝰ. ⁊ in ſpiritu lenitatis qui ſpiritualis eſt ſuſtineat lamētātem. Luctus meꝰ humano queſo penſetur affectu: non vſu. Uidemꝰ nēpe mortuos quotidie plāgere mortuos ſuos. fletum multū: ⁊ fructū nullū. Nō culpamꝰaffectū niſi cum excedit modū: ſꝫ cauſamIlle nimirū nature eſt. ⁊ eius turbatio pena peccati. hec vanitas ⁊ peccatū. Etenīibi ſola (niſi fallor) plorant̉ damna gloriecarnis. vite p̄ſentis incōmoda. Et plorādi qui ita plorant. Nūquid ego ſic? Emilis mihi affectus. ſed altera cauſa. diſſimiliſqꝫ intētio. Nulla mihi ſane querelade om̄ībꝰ que ſunt mūdi. In his ꝓfectoque ſunt dei ademptū doleo. fidele auxilium. ſalutare conſiliuꝫ. Gerardum lugeo.Gerardus eſt in cauſa. frater carne. ſed ꝓximus ſpiritu. ſociꝰ ꝓpoſito. Adheſit anima mea anime illiꝰ. ⁊ vnā fecit de duabꝰ.nō conſanguinitas ſꝫ vnanimitas. Carnis quidē neceſſitudo nō defuit. ſed plusiunxit ſocietas ſpūs. cōſenſus animoruꝫmorū cōformitas. Cū ergo eſſemus corvnū ⁊ anima vna: hanc meā pariter atqꝫip̄iꝰ animā ꝑtrāſiuit gladiꝰ ⁊ ſcindēs mediam: partē locauit in celo. parteꝫ in ſcenodeſeruit. Ego. ego. illa portio miſera in luto iacens. truncata ꝑte ſui ⁊ parte potiori⁊ dicit̉ mihi. ne fleueris. Auulſa ſunt viſcera mea a me. ⁊ dicit̉ mihi ne ſenſerꝭ. Sentio. ſentio vel inuitꝰ. quia nec fortitudo lapidum fortitudo mea. nec caro mea eneaeſt. ſentio prorſus ⁊ doleo. ⁊ dolor meus īcōſpectu meo ſemꝑ. Nō ſane nos poteritduricie ⁊ inſenſibilitatis arguere ille. quiverberat: quomō illos de quibꝰ ait. Percuſſi eos ⁊ non doluerūt. Affectū meū cōfeſſus ſum: ⁊ non negaui. Carnalē qͥs dixerit. ego humanū nō nego: ſicut nec mehominē. Si ne hoc ſufficit. nec carnalemnegauerim. Nā ⁊ ego carnalis ſum: venū

datus ſub peccato. addictus morti: peniſ⁊ erumnis obnoxius. Nō ſum fateor inſenſibilis ad penas: mortē horreo meā etmeoꝝ. Meus Gerardꝰ erat: meus planeAn nō meus: qui frater ſanguine fuit. ꝓfeſſione filius. ſollicitudine pater. cōſorsſpiritu. intimus affectu? Is receſſit a meſentio leſus ſum ⁊ grauiter. Ignoſcite filij. immo ſi filij vicē dolete paternā. Miſeremini mei. miſeremini mei. ſaltem vosamici mei. qͥ certe cōſideratis qͣꝫ grauia ꝓpeccatis recepi de manu dn̄i. In virga īdignationis ſue ꝑcuſſit me digne ꝓ meritis. dure ꝓ viribꝰ. An leue quis dixerit viuere me abſqꝫ Gerardo niſi qͥ ignorat qͥdmihi cū Gerardo? Nec tamē cōtradico ẜmonibꝰ ſancti. Nec rep̄hendo iudiciuꝫ qͦrecepit quiſqꝫ qd̓ dignus eſt. Ille coronāquā meruit: ego quā debui penā. Nūqͥdquia ſentio penā. reprehēdo ſententiam?Humanū eſt illd̓. hoc impiū. Humanūinqͣꝫ ⁊ neceſſe affici erga charos: ſiue delectabiliter cū preſto ſunt. ſiue cū abſūt moleſte. Non erit ocioſa ſocialis cōuerſatio.p̄ſertim inter amicos. ⁊ quid effecerit mutuus amor in ſibi p̄ſentibꝰ: horror īdicatſeparatiōis. ⁊ dolor de inuicē in ſeparatꝭDoleo ſuꝑ te Gerarde chariſſime. nō qͥadolēdus: ſed quia ablatꝰ. Et ideo fortaſſis dolendū mihi potius ſuꝑ me. quia bibo calicē amaritudinis. Et ſolus dolendus. quia ſolꝰ bibo. Nō enim ⁊ tu. Solus ego patior qd̓ ſolēt pariter pati qui ſediligūt cū ſe amittūt. Utinā nō te amiſerim: ſꝫ p̄miſerim. vtinā vel tarde aliqn̄ ſequar te quocūqꝫ ieris. Nō enī dubiū qͥnad illos ieris quos circa mediuꝫ extremenoctis tue inuitabas ad laudē. cū in vultu ⁊ voce exultatōis ſubito erupiſti in illud dauidicū: ſtupentibꝰ qui aſſiſtebant.Laudate dn̄m de celis. laudate eū in excelſis. Iā tibi frater mi nocte adhuc media dieſcebat: ⁊ nox ſic̄ dies illuminabat̉.Prorſus illa nox illuminatio tua in delicijs tuis. Accitus ſum ego ad id miraculi: videre exultantē in morte hominē ⁊ inſultātē morti. Ubi eſt mors victoria tua?Ubi eſt mors ſtimulꝰ tuus? Iā nō ſtimulus ſed iubilꝰ. Iam cantādo moritur homo ⁊ moriēdo cantat. Uſurparis ad leticiam mater meroris. vſurparis ad gloriāglorie inimica. vſurparꝭ ad introitū regni