Sermo

tiſfaciebat ⁊ exteris: vt pene me nemo reqͥreret cui prior forte Gerardus occurriſſetOccurrebat aūt aduentantibꝰ: opponēsſe ne ſubito meū ociū incurſarēt. Si qͥbꝰſane ꝑ ſe ſatiſfacere nō quibat: hos perducebat ad me: ceteros emittebat. O viꝝ induſtriū. o amicū fideleꝫ. ⁊ amico gerebatmorem. ⁊ officijs charitatis non deerat.Quis vacua ab eo receſſerat manu? Sidiues: cōſiliū. ſi pauꝑ: ſubſidium reportabat. Nec querebat que ſua ſunt qui ſe medijs ingerebat curis vt ego vacarē. Sperabat enī (ſicut erat humillimus) maiorēde noſtra quiete fructū qͣꝫ ſi vacaret ipſe.Interdū tn̄ poſtulabat abſolui ⁊ alteri cedere quaſi qui meliꝰ ꝓuideret. Sꝫ vbi ille inueniret̉? Nec petulāti aliquo (vt aſſolet) in eo officij detinebat̉ affectu ſed ſolo ītuitu charitatis. Siquidē plus omnibꝰlaborabat: ⁊ minꝰ om̄ibꝰ accipiebat. ita vtſepe cū alijs neceſſaria miniſtraret: egeretip̄e in pluribꝰ. verbi cauſa. cibo aut veſte.Deniqꝫ cū ſe ſentiret deceſſui propinquare. Deꝰ (inquit) tu ſcis ꝙ quantū in me fuit ſemꝑ optaui quieteꝫ mihi intēdere: tibivacare. Sꝫ implicitū tenuit timor tuus⁊ volūtas fratrū: ⁊ ſtudiū obediēdi: ſuperom̄ia abbatis pariter ⁊ fratris germanadilectio. Ita eſt. Gratias tibi frater d̓ omni fructu meoꝝ ſi quis eſt in dn̄o ſtudioꝝTibi debeo ſi ꝓfeci. ſi ꝓfui. Tu intricabaris: ⁊ ego tuo beneficio feriatus ſedebammihi: aut certe diuinis obſequijs ſanctioccupabar. aut doctrine filioꝝ vtiliꝰ intēdebā. Cur enī ſecurꝰ intus nō eſſem: cumte ſcirē agentē foris manū dexterā meamlumē oculoꝝ meoꝝ pectꝰ ⁊ linguā meam?Et quidē indefeſſa manuſ. oculꝰ ſimplexpectus cōſilij. lingua loquēs iudiciū. ſic̄ſcriptū eſt. Os iuſti meditabit̉ ſapiētiam⁊ lingua eiꝰ loquet̉ iudiciū. Sed qͥd dixiforis agentē illū: qͣſi interna Gerardꝰ neſciret: ac ſpiritualiū expers eſſet donorū?Norūt qui illū norūt ſpūales qͣꝫ ꝟba eiuſſpiritū redolerēt. Norūt cōtubernales qͣꝫmores eiꝰ ⁊ ſtudia nō carnē ſaperēt. ſꝫ feruerent ſpiritu. Quis illo rigidior ī cuſtodia diſcipline. qͥs in caſtigādo corpꝰ ſuūdiſtrictior vel ſuſpēſior. ſublimior in contemplādo. ſubtilior in diſſerēdo? Quotiens cū eo diſſerēs ea didici que neſciebaꝫ⁊ qui docturus aduenerā: doctus magis

abſceſſi? Nec miꝝ de me cū magni ac ſapientes viri idipſum nihilominꝰ ex illo ſibi accidiſſe teſtent̉. Non cognouit litteraturam. ſed habuit litteraꝝ inuentoreꝫ ſenſum. habuit ⁊ illuminantē ſpiritū. Nec inmaximis tm̄: ſed ⁊ in minimis maximuserat. Quid (verbi cauſa) in edificijs. ī agrꝭortis. aquis. cunctis deniqꝫ artibus ſeuoperibus ruſticorū. quid inqͣꝫ vel in hocrerū genere Gerardi ſubterfugit peritiā?Cementarijs. fabris. agricolis. ortulaniſſutoribus atqꝫ textoribus facile mgr̄ eratCunqꝫ omni animi iudicio omnibꝰ eſſetſapientior: ſolis in ſuis oculis nō erat ſapiens. Utinā multos ⁊ ſi minus ſapientes. nō plus tangeret illa maledictio. Uequi ſapientes eſtis in oculis vr̄is. Sciētibus iſta loquor. ⁊ adhuc plura his d̓ illo comꝑtis ⁊ maiora. Parco tamen quiacaro mea ⁊ frater eſt. hoc tamen ſecurꝰ addo. mihi vtilis in omnibꝰ ⁊ preom̄ibꝰ fuit. Utilis in paruis ⁊ magnis. in pͥuatis⁊ publicis foris ⁊ intus. Merito ex eo pē Ddebam totꝰ qui mihi totū erat. Solū pene reliquerat mihi ꝓuiſoris honorē ⁊ nomen. Nam opꝰ ipſe faciebat. Ego vocitabar abbas. ſed ille p̄erat in ſollicitudineMerito requieuit in illo ſpiritus meꝰ. ꝑquē licebat delectari in dn̄o in omnibus.p̄dicare liberius. orare ſecuriꝰ. Per te inqͣꝫ mihi frater mi mens ſobria ⁊ grata quies. ſermo efficacior. pinguior oratio. frequentior lectio. ⁊ feruētior affectus. Heuſublatꝰ es. ⁊ hec om̄ia ſimul. Tecū om̄espariter abiere delicie ⁊ leticie mee. Iā cure irruūt. iam moleſtie hincinde pulſant ⁊anguſtie vndiqꝫ. ſolū me reppererūt. ſolemihi te abeūte remāſerūt. ſolꝰ ſub ſarcinagemo. Aut ponere aut opprimi neceſſe ē.quia tu tuos humeros ſubduxiſti. Quismihi tribuat cito mori poſt te? Nā pro tenolim. nec te tua fraudare gloria. Porroſuperuiuere tibi labor ⁊ dolor. Uiuā quoad viuam in amaritudine. viuā in merore. ⁊ hec ſit mihi conſolatio vt merēdo affligar. Non parcā. ⁊ iuuabo manū domini. Etenim manꝰ dn̄i tetigit me. Me inqͣꝫtetigit ⁊ percuſſit. nō illū queꝫ vocauit adrequiē. Me occidit cū ſuccidit illū. Nūquid enī occiſum quis dixerit quē plātauit in vitā? At qd̓ illi vite ianua fuit. mihiplane eſt mors. meqꝫ illa morte mortuuꝫ