Sermo

eſt. in priori ex igua. ⁊ in ſecundo nulla ꝑcipitur quies. cum ⁊ illic apparens admirabilis: ad indagādi ſtudiū exerceat curioſitatem. ⁊ hic innoteſcens terribilis: infirmitatē concutiat. At vero tertio iſto inloco non plane terribilis: nec tam admirabilis qͣꝫ amabilis apparere dignatur: ſerenus ⁊ placidus. ſuauis ⁊ mitis. ⁊ multe miſericordie om̄ibꝰ intuentibꝰ ſe. Iamvt hoꝝ que de cellario. orto. cubiculo. longiori ſunt diſputata ſermone memoria veſtra compendiū teneat: memētote triū tēporum. triū meritoꝝ. trium quaſi p̄mioꝝIn orto aduerte tempora. merita in cellario. p̄mia in triplici illa cōtemplatione cubiculum inquirentis. Et de cellario qͥdeꝫiſta ſufficiant. Porro de orto vel cubiculo ſi qͣ addenda aut alia forte qͣꝫ dicta ſintmodo aduertēda occurrerint: loco ſuo n̄pretereamus. Sinautē ſufficiant q̄ dictaſunt. ⁊ minime iterentur. ne vnqͣꝫ in faſtidium (quod abſit) veniant ea que ꝓferuntur ad laudē ⁊ gloriā ſponſi eccleſie domini noſtri Ieſu chriſti. Qui eſt ſuꝑ omniadeus benedictus in ſecula Amen.Sermo. xxiiij.Oc demū tertio fratres reditum ab vrbe noſtrum clementior oculus ē celoreſpexit. ⁊ vultus tandē ſerenior deſuperarriſit nobis. quieuit leonina rabies. finēaccepit malicia. eccleſia pacē recepit. Adnihilū deductus eſt ī conſpectu eius malignus: qui eam ꝑ hoc ferme octenniumdiro ſciſmate conturbarat. Nū vero egogratis de tantis periculis ero redditꝰ vobis? veſtris deſiderijs donatus ſum. veſtris me profectibꝰ paro. quorū viuo meritꝭ: volo viuere ſtudijs ⁊ ſaluti. Ꝙqꝫ dudum cepta in canticis: me exequi vultislibenter quidem accipio. ⁊ dignum arbitror. interruptum potius reſartire ſermonem qͣꝫ noui ordiri quippiam. Uereor autem ne diſſuetum per id temꝑis animum⁊ diſtentū diu habitū: nō ſolū ad tam diuerſa: ſed etiā ad tam indigna: dignitasmaterie ꝓut oportet non admittat. Sedſi quid habeo: hoc vobis do. Poterit ⁊ fideli obſequio meo deꝰ etiā qd̓ non habeo

non volūtas. Locus aūt vnde inciperedebemus (niſi fallor) iſte eſt. Recti diligūtte. Qd̓ anteqͣꝫ explanare incipiamꝰ qͥd ſitvideamꝰ cuiꝰ ſit. quiſnam hoc videlicꝫ dicat. A nobis nāqꝫ exigitur qd̓ auctor nōloquitur. Et fortaſſe melius adoleſcentulis id damus. vt ſuis verbis ⁊ hͦ addant.¶ Recti diligūt te. Et cui hoc potiſſimuꝫ Dperſone cōgruere iudicamus? Si adoleſcentulis? matri ſine dubio id loquunturSiquidē cū dixiſſent ei. exultabimus etletabimur in te: memores vbeꝝ tuoꝝ ſuꝑvinum. nec dubiū quin matri loquerent̉:continuato ſermone hoc quoqꝫ inferunt.recti diligūt te. puto ꝓpter aliqͣs de numero ip̄aꝝ ſuo. q̄ nō idē ſaperēt. licet paritercurrere viderent̉. q̄ ſua ſunt querētes: ⁊ nōambulātes ſimpliciter neqꝫ ſincere ſꝫ ſpeciali gl̓ie matris inuidētes. ⁊ captātes occaſionē murmurādi aduerſus eā. ex eo nimiꝝ ꝙ ſola in cellaria introiſſet. Qd̓ noneſt aliud niſi qd̓ apl̓us ait: ꝑiculū in falſisfratribꝰ. Ipſe ſunt deniqꝫ quibꝰ exprobrātibus ſubinde pro ſe ſatiſfacere cogit̉: vbieis ita reſpondet. Nigra ſum ſed formoſafilie hieruſalē. Itaqꝫ propter murmurantes ⁊ blaſphemantes dicit̉ ab his que bone que ſimplices que humiles ⁊ manſuete ſunt. Ab his (inqͣꝫ) dicitur ſpōſe. conſolandi gratia. recti diligunt te: Non ſit tibi(inquiunt) cura de iniqua reprehenſioneblaſphemarū harum cū conſtet quia recti diligunt te. Bona profecto conſolatōcum blaſphemamur a malis bene facientes: ſi recti diligant nos. Omnino ſufficitaduerſus os loquentiū iniqua opinio bonorum cū teſtimonio conſcientie. In domino laudabit̉ anima mea: audiant manſueti ⁊ letentur. Manſueti (inquit) letēturmanſuetis placeaꝫ: ⁊ equanimiter audioquicquid in me iactare voluerit liuor perditarum. Ergo in hoc ſenſu puto appoſitum. recti diligūt te. Nec abſurde. vt eſtimo. cum vbiqꝫ pene in choro adoleſcētularum tales inueniam que acta ſponſecurioſe obſeruent: derogandi non imitandicauſa. Torquētur in bonis ſeniorum ſuorum: malis paſcuntur. Uideas ambulare ſeorſum. conuenire ſibi ⁊ ſedere pariter. moxqꝫ laxare procaces linguas in deteſtandum ſuſurrium. Una vni coniungitur: nec ſpiraculum incedit in eis. tāta