Sermo
rantiam minus proprie referri videt̉. Adquod reſpondet̉ primū. id eſſe continentiam qd̓ temperantiā. Deinde vſitatuꝫ inſcripturis ſanctificatōem pro cōtinentiaſeu mundicia poni. Deniqꝫ quid ille apd̓Moyſen tā crebre ſanctificationes aliuderant qͣꝫ quedā purificationes hominuꝫtemperantiū ſe a cibo. a potu. a concubitu. hisqꝫ ſimilibus? Sed audi ipſum p̄cipue apoſtolum. qͣꝫ familiare habeat. velvti vel vſurpare ſanctificatiōem in hͦ ſenſu. Hec eſt (inquit) voluntas dei ſanctificatio veſtra. vt ſciat vnuſquiſqꝫ veſtrū ſuum vas poſſidere in ſanctificatione. ⁊ nōin paſſione deſiderij. Item. Nō enī vocauit nos deus in immūdiciam: ſed in ſanctificatiōem. Liquet ꝙ ſanctificationē ꝓtemperātia ponit. Educto itaqꝫ in lucemquod ſubobſcurū videbatur. redeo ad idvnde digreſſus eram. Quid vobis cū v̓tutibus: qui dei virtutē chriſtū ignoratꝭ:Ubinam queſo vera prudentia niſi ī xp̄idoctrina? Unde vera iuſticia niſi de chriſti miſericordia? Ubi vera temperantianiſi in chriſti vita. Ubi vera fortitudo niſi in chriſti paſſione? Soli ergo qui eiusdoctrina imbuti ſunt: prudentes dicendiſunt. ſoli iuſti qui de eius miſericordia veniam peccatorū conſecuti ſunt. ſoli temperantes qui eius vitā imitari ſtudēt. ſoli fortes qui eius patiētie documenta fortiter in aduerſis tenent. Incaſſum pro inde quis laborat in acquiſitione virtutumſi aliunde eas ſperādas putat qͣꝫ a domino virtutū. cuiꝰ doctrina ſeminariuꝫ prudentie. cuiꝰ miſericordia opꝰ iuſticie. cuiꝰvita ſpeculū temperantie. cuiꝰ mors inſigne eſt fortitudinis. Ipſi honor ⁊ gl̓ia inſecula ſeculoꝝ Amen.Sermo. xxiij.Ntroduxit merex in cellaria ſua. Ecce vn̄ odorecce qͦ currit̉. dixerat qꝛ currēdū⁊ ī qͦ currendū. ſed qͦ currendū eſſꝫ nō dixerat. Ergo ad cellaria currit̉. ⁊ currit̉ ī odore qui ex ip̄is procedit. ſponſa illuꝫ ſolitaſua ſagacitate p̄ſentiēte ⁊ cupiente in ip̄iꝰplenitudinē introduci. Uerū de cellarijshis quid ſentiendū putamꝰ? Cogitemuſea īterim loca quedā redolētia penes ſpōſum: plena odoramentis: referta delicijs.
In iſtiuſmodi nempe officina potiora qͣex orto ſiue ex agro ſeruāda reponūturIlluc ergo pariter currunt. Qui? Spiritu feruētes anime. Currit ſponſa. currūtadoleſcentule. ſed que amat ardentiꝰ: currit velocius. ⁊ citius ꝑuenit. Perueniensnō dico repulſionē. ſed nec cunctationempatit̉. Sine mora aperit̉ ei: tanqͣꝫ domeſtice: tanqͣꝫ chariſſime: tanqͣꝫ ſpecialiter dilecte ⁊ ſingulariter grate. Adoleſcētule autem qͥd? Sequūtur a longe. Neqꝫ enī cūadhuc infirme ſint pari poſſunt deuotione cū ſponſa currere. nec ipſius omninoimitari deſideriū ⁊ feruorē: ideoqꝫ tardiꝰperueniētes: foris remanēt. At charitasſponſe nō quieſcit neqꝫ inſoleſcit (vt aſſolet) ſucceſſibus ſuis vt eas obliuiſcat̉: cōſolans magis ⁊ hortans ad patientiam. qͣtinus equanimiter ⁊ ſui ferant repulſam:⁊ illius abſentiā. Deniqꝫ ⁊ nūciat eis gaudium quod ꝑcepit. nō ob aliud ſane: niſivt ſibi congaudeāt: dū confidāt minimealienū fore a ſe quicqͥd gratie matri acceſſerit. Nam nec illa ꝓficere curat quo ipſarum negligat curam. nec iuuandos ſuosꝓfectus putat illaꝝ damno. Quocūqꝫ ꝓinde meritoꝝ prerogatiua tollatur ab illiſcharitate abſqꝫ dubia ⁊ pia ſolicitudīe neceſſe eſt eam ſemꝑ eſſe cū illis. Oportꝫ deniqꝫ eā ſponſum ſuū imitari: ⁊ petentē nimirum celos ⁊ nihilominus in terris cūſuis ſe fore vſqꝫ ad cōſummatiōem ſeculipollicentē. Sic ⁊ iſta quātumuis ꝓficiatquamtūlibet promoueat̉: cura ꝓuidentiaatqꝫ affectu ab his quas in euangelio genuit nunqͣꝫ amouet̉. nunqͣꝫ ſua viſcera obliuiſcitur. Dicat itaqꝫ eis. Gaudete. con Tfidite. Introduxit me rex in cellaria ſua.putate ⁊ vos pariter introductas. Solaintroducta videor. ſed ſoli non proderit.Ueſtrū omniū eſt meus om̄is profectꝰ.vobiſ proficio. vobiſcū partibor quicqͥdplus forte vobis meruero. Uis indubitanter ſcire quia in hoc ſenſu et affectu locuta ſit. Audi quid ille reſpondeant. Exultabimus ⁊ letabimur in te. In te inquiunt exultabimus ⁊ letabimur. nam in nobis necdū meremur. Et addūt. Memores vberū tuorum. hoc eſt. equanimit̉ ſuſtinemus dū venias ſcientes te plenis adnos reuerſurā vberibus. Tunc nos confidimuſ exultari ⁊ letari. memores īterim