XXII

iuſtificas impiuꝫ. ⁊ ſolam iuſtificatꝰ ꝑ fidem: pacē habebit ad deū. Sanctitatemquoqꝫ ſuauiſſime ⁊ copioſiſſime tua redolet non ſolū ꝯuerſatio ſed ⁊ ꝯceptio. Peccatum ſiquidē nō cōmiſiſti: nec ꝯtraxiſti.Qui gͦ iuſtificati a peccatis: ſectari deſiderant deliberātqꝫ ſanctimoniā. ſine qua nemo videbit deū: audiāt te clamātē. Sancti eſtote qm̄ ego ſanctꝰ ſum. Conſiderētvias tuas: ⁊ diſcāt a te quia iuſtꝰ ſis ī omnibus vijs tuis. ⁊ ſanctꝰ in om̄ibꝰ oꝑbuſtuis. Iam redēptionis odor quātos currere facit? Cū exaltaris a terra: tūc ꝓrſusom̄ia trahis ad teipſum. Paſſio tua vltimum refugiū. ſingulare remediū. deficiēte ſapiētia: iuſticia nō ſufficiēte. ſanctitatꝭſuccumbētibꝰ meritꝭ. illa ſuccurrit. Quisenī de ſua vel ſapiētia vel iuſticia vel ſanctitate p̄ſumat ſufficientiā ad ſalutē? Nōꝙſufficiētes (inquit) ſimus cogitare aliqͥda nobis tāqͣꝫ ex nobis. ſed ſufficiētia nr̄aex deo eſt. Itaqꝫ cū defecerit virtus mea:non ꝯturbor. nō diffido. ſcio quid faciaꝫ.Calicē ſalutaris accipiā: ⁊ nomen dn̄i inuocabo. Illumina oculos meos domīe.vt ſciam qͥd acceptū ſit corā te om̄i temꝑe⁊ ſapiēs ſū. Delicta iuuētutis mee ⁊ ignorantias meas ne memineris. ⁊ iuſtꝰ ſum.Deduc me dn̄e in via tua. ⁊ ſanctus ſum.Uerūtamē niſi interpellet ſanguis tuꝰꝓme ſaluus nō ſum. Pro his omībꝰ currimus poſt te. dimitte nos qꝛ clamamꝰ ꝑte. Nec currimꝰ equaliter om̄es in odoreomniū vnguentoꝝ. ſꝫ videas alios vehementiꝰ ſtudijs flagrare ſapiētie. alios magis ad pnīam ſpe indulgētie animari. alios ampliꝰ ad virtutū exercitiū: vite ⁊ conuerſationis eius ꝓuocari exēplo. alios adpietatē: paſſionis memoria plus accendiPutamꝰ nos de ſingulis poſſe reꝑire exēpla. Currebāt in odore ſapiētie qui miſſifuerāt a phariſeis: cū reuerſi dicerēt. Nūqͣꝫ homo ſic locutꝰ eſt. vtiqꝫ ammirantesdoctrinā ⁊ ꝯfitentes ſapīam. Currebat īhocipſo odore ſanctꝰ Nicodemus qͥ veniens ad Ieſum nocte. in ſplendore multoſapientie. de multis quippe inſtructꝰ edoctuſqꝫ receſſit. Uerū in odore iuſticie cucurrit Maria magdalena cui dimiſſa ſūtpeccata multa. quoniā dilexit multū. Iuſta ꝓfecto ⁊ ſancta. ⁊ nō iaꝫ peccatrix quēadmodū phariſeꝰ exprobrabat: neſciens

iuſticiam ſeu ſanctitatē. dei eſſe munꝰ: nōopus hominis. ⁊ quia nō modo iuſtꝰ ſed⁊ beatus cui nō imputabit dominꝰ peccatum. An oblitꝰ erat quomodo vel ſuaꝫipſius vel alteriꝰ corporalē tangēdo leprāfugarat nō contraxerat? Sic tactꝰ a peccatrice iuſtus iuſticiā imꝑtit̉ non perdit.nec ſorde peccati qua illā mūdat ſe inquinat. Cucurrit ⁊ publicanꝰ qui cū propiciationē peccatis ſuis humiliter imploraret: deſcendit iuſtificatꝰ. teſte ip̄a iuſticia.Cucurrit Petrus. qͥ lapſus fleuit amare.quatinus culpā dilueret: recuꝑaret iuſticiam. Cucurrit Dauid qui reatum agnoſcens ⁊ cōfitens audire meruit. Et dominus tranſtulita te peccatū tuū. Porro inſanctificationis odore Paulꝰ currere ſeſeteſtatur cū chriſti ſe imitatorē eſſe gloriat̉dicens ad diſcipulos. Eſtote imitatoresmei ſicut ⁊ ego chriſti. Cucurrerūt ⁊ omnes qui aiebāt. Ecce nos reliquimꝰ omnia ⁊ ſecuti ſumꝰ te. Deſiderio quippe ſequendi chriſtū reliquerāt om̄ia. Hortat̉ Hgeneraliter vniuerſos ad eundeꝫ odoremiſta ſentētia. Qui ſe dicit in chriſto manere: debet ſicuti ille ambulauit ⁊ ip̄e ambulare. Iam qui in odore cucurrerīt paſſionis: ſi audire vis. vniuerſos martyres accipe. En quattuor vnguēta aſſignata habetis. primū ſapiētie. ſecundū iuſticie. tertium ſanctificationis. quartū redemptionis. Tenete nomīa. ꝑcipite fructū. ⁊ cōpoſitionis modū vel numerū ſpecierumquibꝰ cōfecta ſunt: nolite requirere. Nonenim facile in ſponſi vnguētis hec preſtoeſſe poſſunt nobis: quēadmodū in ſuperioribus illis ſponſe fuerūt. In xp̄o nempe rerū plenitudo eſt: ſine numero et ſinemodo. Nam ⁊ ſapiētie eius nō eſt numerus. ⁊ iuſticia ipſiꝰ ſicut montes dei. ſicutmontes eterni. ⁊ ſanctitas ſingularis ⁊ redemptio inexplicabilis. Dicendū et hoc.quia fruſtra huiꝰ ſeculi ſapientes de quattuor virtutibꝰ tam multa diſputauerunt.quas tamē apprehēdere omnino neqͥuerunt. cum illū neſcierint qui factus eſt nobis a deo ſapiētia. docens prudentiam. ⁊iuſticia delicta donās. ⁊ ſanctificatio: ī exemplum temꝑantie cōtinenter viuens. etredemptio: in exemplū patiētie fortit̉ moriens. ¶ Forſitan dicit aliquis. Cetera bene conueniūt. ſed ſanctificatio ad tempe-