¶ Sermo

diator dei ⁊ hominū homo Ih̓s chriſtꝰHac ergo rōne ſanctoꝝ nemo dicere p̄ſumebat Oſculet̉ me ore ſuo. ſed tm̄ oſculooris ſui. ip̄i ſane ſeruātes p̄rogatiuā iſtaꝫcui ſingulariter ſemelqꝫ os verbi imp̄ſſuꝫtūc eſt cū ei ſe corꝑaliter plenitudo omniſdiuinitatis indulſit. Felix oſculū ac ſtupenda dignatōe mirabile. in quo non osori imprimit̉. ſꝫ deꝰ hoī vnit̉. Et ibi qͥdeꝫꝯtactus labioꝝ cōplexū ſignificat aīoruꝫhic aūt ꝯſideratio naturaꝝ diuinis hūana cōponit q̄ in terra ſunt ⁊ que ī celis pacificans. Ip̄e eſt enī pax noſtra qͥ fec̄ vtraqꝫ vnū. Ad hoc igit̉ oſculū ſanctus qͥſqꝫantiqui tꝑis ſuſpirabat. eo ꝙ iocūditateꝫ⁊ exultationē theſaurizarit ſuꝑ eum. ⁊ theſauros om̄es ſapiētie ⁊ ſciētie ī ip̄o abſcōditos p̄ſentirent. cuperētqꝫ ⁊ ip̄i de plenitudine eius acciꝑe. ¶ Sentio placet vob̓qd̓ dicit̉. Sed accipite ⁊ aliū ſenſuꝫ. Nōlatuit ſanctos ⁊ ante aduentū ſaluatorisdeū ſuꝑ mortaliū genꝰ cogitare cogitationes pacis. Nec enī faceret v̓bum ſuꝑ terram qd̓ nō reuelaret ſeruis ſuis ꝓphetis.Erat tn̄ verbū hoc abſconditū a multis.Fuit nāqꝫ in tꝑe illo rara fides in terris ⁊tenuis admodū ſpes: in pluribꝰ quoqꝫ illoꝝ qui expectabat redemptōnem iſrael.Qui ꝟo p̄ſciebāt ip̄i ⁊ p̄dicebant chriſtūin carne ventuꝝ ⁊ cū ip̄o pacē. Un̄ qͥdaꝫeoꝝ. ⁊ pax erit (inqͥt) in terra noſtra cuꝫ venerit. Immo ꝑ ip̄m dei gr̄am hoīes recuperaturos cū om̄ī fiducia ſicut diuinituſacceperāt p̄dicebāt. Qd̓ ⁊ p̄curſor domini Ioh̓es ſuo tꝑe impletū agnouit ⁊ ꝑhibuit. gratia (inquiēs) ⁊ veritas ꝑ Ieſumxp̄m facta eſt: ⁊ ita veꝝ eſſe om̄is nūc chriſtianus populꝰ experit̉. Ceteꝝ illis p̄nunciātibꝰ pacē: morā aūt faciēte auctore pacis: nutabat populi fides dū nō erat qͥ redimeret neqꝫ qui ſaluū faceret. Itaqꝫ cauſabant̉ hoīes moras ꝙ ille totiēs nūciat̉nec dū venerit pͥnceps pacis: ſicut locutꝰfuerat ꝑ os ſanctoꝝ qͥ a ſeculo ſūt ꝓphetarum eiꝰ. ⁊ ſuſpectas habētes ꝓmiſſionesſignū ꝓmiſſe recōciliatōis qd̓ eſt oſculuꝫflagitabāt: ac ſi nūcijs pacis vnus qͥlibetreſpōderet d̓ populo. Quouſqꝫ tollitꝭ animas nr̄as. Iā olim p̄dicitis pacē ⁊ nonvenit. ꝓmittitis bona ⁊ adhuc turbatio.Ecce hip̄m multipharie multiſqꝫ modis⁊ angeli patribꝰ ⁊ patres noſtri annūcia-

uerunt nobis. dicētes pax pax. ⁊ nō ē paxSi mihi vult eſſe ꝑſuaſum deꝰ qd̓ d̓ ſuebeneplacito volūtatis tā crebra iā legatione ſpondet nec exhibet. oſculet̉ me oſcl̓ooris ſui. ſicqꝫ in ſigno pacis faciat de pace ſecurū. Nā verbis iā quomō credam?Opꝰ magis eſt oꝑe v̓ba firmari. Probetveridicos nuncios ſuos deꝰ. ſi tn̄ nuncijeiꝰ ſunt. ⁊ ſequat̉ eos ip̄e vt ſepiꝰ ꝓmiſer̄t.quia ſine ip̄o poſſunt facere nihil. Miſitpuerū. tulit baculū. ⁊ nec dū eſt vox neqꝫvita. Nō ſurgo. nō ſuſcitor. nō excutior d̓puluere. nō reſpiro in ſpem ſi nō ꝓphetaipſe deſcēdat ⁊ oſculet̉ me oſculo oris ſui.Huc accedit ꝙ is qui noſtrū ꝓfitet̉ ſe me Mdiatorem ad deū. dei filiꝰ eſt ⁊ deus ē. Etqͥd eſt homo vt innoteſcat ei. aut filiꝰ hominis vt reputet eum? Que mihi fiduciaut tāte me audeā credere maieſtati? Un̄inquā terra ⁊ cinis p̄ſumo deū curā habere mei? Ad hec diligit pr̄em ſuū. me verous nō habet. bonoꝝ meoruꝫ non eget.Un̄ gͦ cōſtabit mihi ꝙ mediator meus īparte nequaqͣꝫ ſit? Tn̄ ſi vere vt dicitꝭ decreuit miſereri deꝰ cogitatqꝫ vt cōplacitior ſit adhuc. ſtatuat teſtamentū pacis. etfedus ꝑpetuū feriat mihi ī oſculo orꝭ ſui.vt que ꝓcedūt de labijs ſuis nō faciat irrita. exinaniat ſe. hūiliet ſe. inclinet ſe. ⁊ oſculetur me oſculo oris ſui. vt ex equo ꝑtibuſꝯgruens mediator neutri ſuſpectꝰ ſit. deꝰfilius dei fiat homo. fiat filiꝰ hoīs. et certum me reddat in hͦ oſculo oris ſui. Securus ſuſcipio mediatorē dei filiū. quemagnoſco ⁊ meuꝫ. Minime plane iā mihiſuſpectꝰ erit. Frater enī ⁊ caro mea ē. Puto enim ſpernere me iā nō poterit os d̓ oſſibꝰ meis ⁊ caro de carne mea. Ita gͦ vetꝰquerela ſacroſanctū oſculū .i. incarnādi v̓bi myſteriū ex igebat duꝫ longa ⁊ moleſtaexpectatiōe fatigata fides deficeret. ⁊ infidelis populꝰ aduerſus ꝓmiſſa dei victuſtedio murmuraret. Adinuētio mea eſt. ſinō hoc idē ⁊ vos recognoſcitis de ſcpͥturis. Inde ꝓfecto erāt querule ille et plenemurmure voces. Māda remāda. Expecta reexpecta. Modicū ibi. modicum ibiInde anxie ille ⁊ plene pietate p̄ces. Damercedē dn̄e ſuſtinētibꝰ te: vt ꝓph̓e tui fideles inueniant̉. Itē. Suſcita dn̄e p̄cationes qͣs locuti ſunt ī noīe tuo ꝓph̓e priores. Inde blāde ille ⁊ plene conſolatione