¶ Decimum¶ Capitulum
itur. Aꝑte tunc videbimꝰ quō et vnum diuiſibiliter tria ſunt. et indiuiſibiliter tria vnum.Lingua igit̉ tunc narrātis dei eſt viſa claritaſſubleuantis. Et ꝯcentꝰ celi tunc dormiet. qꝛ apparente in iudicio retributore oꝑum: exhortatonū verba ceſſabunt. hec oīa greg. Sꝫ abbreuiatim celi ergo .i. doctores ⁊ p̄dicatores ꝯfitēt̉et ꝯfitebunt̉ mirabilia dei. Et ratōꝫ hoꝝ celoyquo ad diuina miſteria ſidei: deꝰ enarrat in futuro. et tunc ceſſabit ꝯcentꝰ celi. i. concors voxp̄dicatoꝝ. De. xviij. ꝓpͥetatibꝰ celoꝝ q̄ ꝯgruūt p̄dicatoribꝰ. vt ſint celi narrātes gloriā dei. ⁊ cōfitētes mirabilia ſua. hēs ſupͣ in ti. de p̄dicatoribꝰ in pͥncipio. Ibi multa de materia et formaet qualitate p̄dicatoꝝ. De aureola q̄ reſeruat̉talibꝰ. hēs ſupra eo. ti. c. de aureolis.¶ Terciuꝫ genus cōfeſſoꝝ. §. iiij.vt patet ex cathalogo ſanctorum ſunt. d̓ quibꝰagitur in vitis et collatōnibus patrum ſanctianachorite .i. horum primus dicitur Paulusprimus heremita: qui tante perfectōnis fuit.vt beatus antonius animam eius egreſſam decorpore: in choro angeloruꝫ viderit collocari.Additi ſunt eis cenobite. viuentes in congregatōne contēplatōni et dediti. vt monachi omnes: quoruꝫ benedictus dicit̉ primꝰ pat̓ in occidentali eccleſia. baſiliꝰ in orientali: ꝙͣuis ⁊ pͥus etiā multi ſancti patres p̄fuerunt magniscongregatōnibus. vt an bonius. pachomiꝰ iſidorus et alij: ſed non ita ſub determinatis regul̓et ceremonijs: quibus aggregati ſūt canoniciregulares tanꝙͣ contemplatiui. E quibus fuitvnus hugo de ſancto victore magnus magiſteret deuotiſſimus homo. Succeſſerunt mendicātes: quorum primi inſtitutores fuerunt dominicus in hiſpania. franciſcus in italia. replentes totum orbem ſemine cū alijs ordinibꝰ heremitarum carmelitarum. ⁊ ſeruitaruꝫ. hij tenētſtatum medium inter clericos ſeculares et monachos. vn̄ ⁊ de vtroqꝫ participant. Nam a ſtatu monachali accipiunt contemplatōꝫ in ſtudijs et offitijs. et modeſtiam ī ceremonijs ⁊ abſtinentijs. A clero accipiunt actōnem. ſcilicꝫ p̄dicandi. viſitandi infirmos. audiendi confeſſiones et huiuſmodi. Hij omnes ergo celo merito comparantur. quia ſicut celi exaltant̉ a terra. iſai. j. et valde. ita predicti eleuati fuerunt īaltiſſimis contemplatōnibus a terra ſeparatiid eſt affectu terrenorum. Confeſſi ſunt et confitebuntur hij celi mirabilia tua et cetera. Dequorum conuerſione et contemplatōe dr̄ iob.Quis dimiſit onagrum liberum in ſolitudine.et vincula eius quis ſoluit: cui dedi in ſolitudine domum. ⁊ tabernacula eius in terra ſalſuginis. contemnit multitudinem ciuitatis: voceꝫexactoris non audit. circunſpicit montes paſchue ſue. et virentia queqꝫ perquirit. Que verba exponens gregor. in. xxx. libro mora. dicit.Onager qui in ſolitudine moratur: n̄ incōgrue
vitam eorū ſignificat: qui remoti a turbis popularibus conuerſantur: qui onager aꝑte liber dicitur. quia magna eſt ſeruitus ſecularium negotiorum: cuius ſeruitutis conditōe carere eſt in mundo nil concupiſcere. vt faciuntperfecti religioſi: de quibus loquimur. Quodtamen ſingulare dei donum eſt. et ideo premittit. Quis dimiſit onagrum liberum et cetera.quaſi dicat nullus: niſi ego. loquitur ibi dominus ad iob. Unde et ꝑ oſee ꝓphetam ait. Ducaꝫeam in ſolitudinem ſcilicet animam. et loquarad cor eius. Hij ergo onagri ſolitarij et ſanctireligioſi a deo dimiſſi ſunt liberi a ſeruitute ſeculi: que vtiqꝫ premit ꝑ proſpera: dū appetuntur. premit ꝑ aduerſa: dum formibantur. Neqꝫ em̄ viri religioſi appetūt proſpera. nec timētaduerſa. ⁊ a ẜuitute vxorum filioꝝ familie. etdn̄oruꝫ temporalium immunes ſunt. Horumonagrorum dominus vincula ſoluit. quia diuino adiutorio interna carnaliū deſiderioruꝫretinacula diſrumpunt̉. et affectꝰ amicorum ⁊parentum et mundane conſuetudinis ligamina diſſoluuntur. Dedit quoqꝫ eis dominus inſolitudine domum. quia ad lr̄am ſolitarij habitabant in locis ſilueſtribus. ne inuenirenturab hominibus vel paucis a quibus prepedirētur pre ſuis aſſiduis meditatōnibus. Unde nōſolum anachorite: ſed et cenobite ſancti hoīesin nemoribus fundabant monaſteria in locisremotis a ciuitatibus et caſtris. vt ptꝫ de beatobe nedicto. bernardo. rōbaldo. iohāne gualberti. florentino. et alijs. Sed quia non ꝓdeſt ſolitudo corꝑis: ſi ſolitudo defuerit mentis. Hij etiam habuerunt domum ſolitudinis mentis. qͥaſeꝑati ſunt a tumultū et ſtrepitu mundanarūcogitatōnum et affectōnuꝫ. tabernacula habuerunt in terra ſalſuginis. quia ꝙͣdiu in huiuſmodi vite tabernaculis vixerunt. ad ſupernāpatriam deſiderij ſui quotidiani eſtibus accenduntur. Salſugo em̄ ſitim ſolet accendere. inceſſantte quippe ip̄i ſancti accenduntur. vt ſitiāt. ſitiūt vt ſatientur. ẜm illud. Sitiuit aīmamea ad deum fontem ⁊cͣ. Et mat. v. Beati quieſuriunt et ſitiunt iuſticiam: qm̄ ip̄i ſaturabūtur. Contempſerunt multitudinem ciuitatis:nō ſolum ſenſus exteriores viſus. auditꝰ. ⁊ alios cohercentes: ſed etiam latam viam ꝑ quaꝫmulti incedunt. Reliquerunt ꝓpriā voluntateꝫſeu ſenſualitatē: ſequentes et artā viam a paucis ingreſſaꝫ eligentes. Conſiderantes enim ſolerter a quo et ad quod creati ſunt. et recta ꝯſideratōne accepte imaginis: ſequi vulgi multitudinem ſunt dedignati: nō audierunt vocemex actoris. quia diaboli fortiter temptātis ſuggeſtionibus nō conſenſerunt. fortes tēptatōesfuerūt magni clamores diaboli petentis aſſenſum. et viſibiles et inuiſibiles pugnas ſuſtinuerunt. vt patet in Benedicto temptato: cum ſenuduꝫ volūtauit in ſpinis. ber. in aqua coge-