¶ CitulusC. xxxj

nobis. ¶ Octauū de r̄ſurrectōe expreſſit thodicens. tertia die reſurrexit a mortuis: ⁊ cuiaptius ꝯueniebat hunc articulū ꝓponere ꝙͣthome. Ipſe qui prius de ea dubitauerat certificatus ꝑ contactum vulneris xp̄i reſuſcitati: efficatius et plenius poterat de reſurrectōne teſtimoniū ꝑhibere. ¶ Bartholomeꝰvero nonū adiecit articulū de aſcenſione dicens. aſcendit ad celos. multum em̄ tenebatmentē fixam in celū. Nam centies orabat indie: et centies in nocte. et iō decuit vt de aſcēſione in celū ip̄e referret. ¶ De decimo articulo .ſ. aduentu ad iuditiū matheus egit. di.Inde vēturus eſt iudicare viuos ⁊ mortuos.d̓ quo aduētu plenius tractauerat ꝙͣ alij euāgeliſte: quomodo faciet diſceptationē de ouibus et hedis et ſentētia ferēda ꝑ eū ꝯtͣ vtroſqꝫ. ¶ Undecimū articulū ꝯtinentē in ſe de ꝑſona ſpirituſſācti ꝓmulgauit Iacobꝰ alpheidicēs. Credo in ſpiritumſanctū. Ip̄e p̄ ceteris ſāctificatus ex vtero matris (vt quidā dicūt) ⁊ ꝓpter eminentē famā ſanctitatis appellatus iuſtus debuit d̓ ſpirituſancto ſāctificationē narrare. ¶ Duodecimū articulū cōtinentē effectum gratie et glorie: ꝙͣtū ad effectum gratie diuiſerūt inter ſe illi duo germani ſimon et thadeus vt boni fratres. Naꝫ ſimon in ſymbolo poſuit bolū quo ad cōſecutionē boni quam habemus ꝑ gratiam dicēs.ſanctam eccleſiam catholicā ſanctoꝝ cōmunioneꝫ. Qui em̄ in eccleſia eſt numero ⁊ merito et hi ſūt ſoli qui habēt gratiā gratū facientē. hi ꝯn̄icant ſanctis .i. ꝑtē habēt omniuꝫbonoꝝ ſpūaliū que fiūt in eccleſia. Thadeusvero qui et iudas dr̄: appoſuit aliā ꝑtem effectus gratie dicēs. peccatoꝝ remiſſioneꝫ. Hecaūt remiſſio peccatoꝝ habet̉ ꝑ deuotā ſuſceptionē ſacramentoꝝ eccleſie actu vel habitu.Sūt eī ſacramēta ipſa ꝯtētiua gr̄e: vt medicine expurgātes malos humores peccatorū.Demū mathias qͥ fuit vltimus inter apl̓os.xij. cōnumeratus ſuccedens iude ſe ſuſpendētis ac deſꝑātis et īde ad īfernū dānati poſuitvltimū finē noſtrū qͥ ē gloria corꝑis et anīe.vn̄ dicit carnis r̄ſurrectōꝫ: ⁊ hoc quo ad omnes bonos et malos. vitā eternā quo ad bonos reſeruatā et ꝯferendā et ecōtra mortemſēpiternā malis et peccatoribꝰ inferendam.¶ Alij tn̄ alit̓ iſtos articulos aſſignāt cuilibꝫattribuēdo vnū. ſꝫ in hoc non eſt magna visquōcūqꝫ eis applicent̉. Hi. xij. articuli figurātur ꝑ. xij. panes ꝓpoſitōis. ⁊ ꝑ. xij. lapides qͦsIoſue fecit de fluuio iordanis tollere a. xij.pͥncipibꝰ ppl̓i iſrl̓. Defluuio eī aque ſcripture ſacre aſſūpti ſt̄ ꝑ. xij. apl̓os pͥncipes populi xp̄iani in munimentuꝫ et firmitatem xp̄iāne fidei: quos quilibet xp̄ianus baptizandꝰdebet fateri et credere et baptizatus firmitertenere.

¶ Ꝙtum ad ſecundumᵐ. §. ij.mirandum et ſingulare donum certe fuit ꝙex tot milibus hominibus mundi deus elegerat illos. xij. apl̓os. Non vos me elegiſtis aitip̄e: ſed ego elegi vos Io. xv. ad talem ſcolaꝫ.collegium et cōgregationē ſuā ꝯgregati ſūtiſti principes populorum cum deo abrahamincarnato: cui ſpecialis de hoc fuit facta ꝓmiſſio et in figurā oſtenſio ſiue in ſacrifitiobacce. capre et arietis triennij gen̄. xv. Siuecū tres vidit et vnū adorauit gen̄. xviij. cap.Magna certe grā fuit iſta et īenarrabile donuꝫ. dulcedo mirabilis: conuerſari cū deo incarnato. videre facieꝫ eius plenā omniū gratiaꝝ: oꝑa eius ꝑfectiſſīa intueri. vt feceruntapoſtoli cōgregati cū ip̄o deo: queꝫ ſingularit̉ fide abrahā coluit. ⁊ iō deo abrahā dictofuit iſta quaſi vna fruitio. vna beatitudo. vn̄et ip̄e ait. Bt̄i oculi qͥ vident: q̄ vos videtis:et audiunt que vos auditis. Multi em̄ ꝓphete et reges voluerūt videre ⁊cͣ. luc. x. Congregati aūt ſūt primo cū ſūt vocati ad apoſtolatū. Un̄ dr̄ math. v. ꝙ aſcēdit ih̓c in monteꝫet elegit quos voluit: et fecit. ꝙ eſſent apoſtoli ponēs nomina ſinguloꝝ: quibꝰ fecit ſermonē in monte quem deſcribit math. in tribus continuis. c. a quinto .ſ. vſqꝫ ad octauuꝫexcluſiue docens eos perfecte viuere et exemplariter. et que alios inſtruerent ab omnibus obſeruanda a beatitudinibus inchoans ſermoneꝫ. vt ꝓmiſſione eius qd̓ naturaliter appetit̉: ad īplendū cūcta allice̓t. Quareaūt in eo numero apoſtolos elegerit. ratō n̄neceſſitatis que nulla fuit: ſꝫ ꝯgruitatis pōtiſta aſſignari ad denotandū ſuꝑhabundāteꝫv̓tutē et ꝑfectionē eoꝝ. Nā numerus duodenarius ē ſuꝑhabūdans. Dr̄ aūt numerus ſuꝑhabundans: cuius ꝑtes aliquote recollecteexcedūt ip̄m totū. Et dicitur ꝑs aliquota ille numerus ꝑs tocius: qͥ in ſe multiplicatꝰ cōſtituit ip̄m totum. verbi grā. Numeri partisduodenarij qui ī ſe multiplicati ꝯſtituūr ip̄mtotū duodenariū: ſūt iſti. vnū quia vnū duodecies multiplicatū ꝯſtituit. xij. Duo qꝛ ꝑ ſexml̓tiplicata faciūt. xij. Tria q̄ ꝑ qͣtuor multiplicata ꝯſtituūt. xij. Quatuor qꝛ ꝑ tria multiplicata faciūt. xij. Iſti gͦ numeri qui dicuntur ꝑtes aliquote duodenarij ſimul collct̄i .ſ.vnum duo tria quatuor et ſex ſimul cōiūctaꝯſtituūt. xvj. et ſic ſuperexcedit ad duodenarium. ideo igitur congruum fuit in numero.xij. congregari: vt notaretur habundans īmo exuberans perfectio eorum in alijs deriuanda. Quare autem in hoc numero elegerit petrum magis ꝙͣ nathanael. et andreammagiſꝙͣ barnabam et ſic de alijs nō poteſt aſignari ratio niſi poſita a marco euāgeliſtaſupra cuꝫ dicit. elegit quos voluit. quia igit̉ſic voluit: ſic elegit. ¶ Figurati ſunt autem