Capitulum¶ Tercium

¶ C.ignorat qͦdāmō fons ſapīe facta. ¶ Quatuor em̄ actꝰ viatorē diſponunt ad clariꝰ ītuēda. Primū eſt caſtitas et puritas hoīs veriꝰqꝛ n̄ introibit ſapīa in maliuolā aīmaꝫ ⁊cͣ.ſapīe. .j. ſꝫ tranſfert ſe in aīas ſanctas. ſapīe.vij. Scd̓m obediētia vera: ip̄o dicēte. Siquiſvoluerit voluntatē eiꝰ face̓ qui miſit me: ſciet de doctrina mea ⁊cͣ. io. vij. Terciū ē doctrine ſancte mgr̄a pauꝑtas volūtaria: q̄ ī mōte locat petꝝ. iacobū ⁊ iohannē. vt in gloriaſua videant dn̄m cū ꝓphetis. Quartū humilitas ẜm illud mat. xj. Abſcondiſti hec a ſapiētibꝰ et prudentibꝰ et reuelaſti ea ꝑuulis. Sꝫꝙ iſta ſint virgīs mr̄is ptꝫ. Quis em̄ narrabit obediētiā ſuā: q̄ etiā quinquēnis ⁊ ante.ſe totā regendā ſubiecit? Pollebat qͦ ad ſcd̓ꝫtanta puritate: qͣ maior ſub celo neqͥt intelligi. Pauꝑtatē etiā regie virgīs in ꝑtu ꝑegrecōſtitute: qͦ ad terciū tantā vide. ꝙ ꝓ tāto filio n̄ valens offerre par turtuꝝ vl̓ cōlūbaꝝ.obtulit. luce. ij. Humilitas aūt eiꝰ qͦ ad qͣrtūdeū tͣxit de celis: ſꝫ iſtd̓ ꝓſequēdū in ſe. §. vide.¶ Ꝙtum ad ſecundumᵐᵐ. §. ij.pbitas v̓tualis eius notat̉ ibi. abintꝰ in fimbrijs aureis. Fundamentū ſiquidem oīm v̓tutū humilitas ē ẜm hiero. et ꝯplemētū caritas: que eſt vinculū perfectōnis. col̓. iij. Primum notatur in maria ibi. abintus. Eſt em̄vera humilitas abintus n̄ abextͣ. Conſiſtitem̄ ẜm ber. in vera ſuip̄ius cognitōne ſibi vileſcens ex ea. Un̄ et xp̄c dicit mat. xj. Diſcitea me quia mitis ſum et humilis corde: nō dicit corꝑe: ſꝫ corde qd̓ eſt abintus. ¶ Primamarie virtus (ait ambroſiꝰ) fuit humilitas.Unde et ip̄a de hac ſingulariter gloriatur dicens. Quia reſpexit humilitateꝫ anc ille ſue.Exemplo virgīs tante ratōe quilibꝫ vtens diſcet ab ea ſe hoīem eſſe non deum. vbi dea facta: immo deifera: cui ſubderetur humiliterbeus dixit. Ecce ancilla dn̄i: fiat mihi ẜm verbum tuum. Et hoc. qꝛ reſpexit humilitatemancille ſuę. Sciat vnuſquiſqꝫ ſe n̄ eſſe ſeraphexemplo marie: quo caritas immobi liter manet. et n̄ preſumit de amore cepto: cuꝫ ip̄a iuxta crucē manens fuerit abſoluta a ioſeph.et amorem vnigeniti patienter tranſtulit ineuangeliſtam iohannem: quē patienter recepit in ſuum crucifixo iubente: loco tāti xp̄idilecti. Uideāt oēs ſtellā maris mariā: ſe nōhabere ſapientiā cherub ꝓfitientē: cum poſttriduum in templo reꝑto filio coraꝫ oībꝰ dixit. Fili quid feciſti nobis ſic: ecce ego et pr̄tuus dolentes ⁊cͣ. luce. ij. Thronoꝝ qͦꝫ iuſticiam non eſſe nec habere ꝓfeſſa eſt: quando filio dixit in nuptijs vinum non hn̄t audituraex templo. Quid mihi et tibi eſt mulier: nondum venit hora mea. Adn̄atōnū ſpeculatōeſublimi alienam ſe monſtrauit: cum angeloſeruo ſuo diſputans et dicens. Quō fiet iſtud

qm̄ viꝝ non cognoſco. luce. j. Uirtutum autoritatem ad facienda miracula ſe negat habere. Cum ſine dubio requiſita per ẜuos. vtdeficientis vini ſuppleret erūnoſos defectus?Rn̄dit. qd̓cūqꝫ dixerit vobis facite. io. ij. qm̄mihi facere miracula ſupple non incumbit.Ꝙ ſe longe fore monſtrauit a potentia poteſtatū in arcendis demonibꝰ: cum in pn̄ti ſeculo migratura: ne demones videret ſuppliciter poſtulauit. Si cupis noſce quātum cumprincipibꝰ ſe principiſſam putaret. ꝙͣꝙͣ eſſetregina mundi: ancillatus offitiū etiā in domo heliſabet: cui parienti ſeruiuit plenius ītuere. Et qꝛ ad archangelos nouerat loq̄le ꝑtinere virtutem. velut elinguis raro loquebatur. et paꝝ apud ſe conſeruans omnia diuina conferens in corde ſuo. luce. ij. Ioſephaūt caſtiſſimum viꝝ velut ſui cuſtodem exteriorem nunꝙͣ deſeruit: quocunqꝫ ꝑgeret neceſſitate compulſa: non cupiditate vagandine ſibi vſurparet angeloꝝ offitiū: qͦ inuiſibiliter creaturas cuſtodiunt ſibi ꝯmiſſas. Sednec iſto gradū ꝯtenta: minus hoīe ſe dixit ⁊exhibuit. ancille nomen īponēs et opꝰ: ſicqꝫfactum eſt. vt cū negauit ſe eſſe qd̓ non eratex ſe facta eſt talis ac tanta: qͣlis mens nō capit creata. Un̄ aūt iſta ita hoīem locat̉: ſitaeſt ſupra choros omniū ſpirituū beatoꝝ. Ethmōi potentie nulla creatura reſiſte̓ poteſt.nec vult reſiſtere deꝰ ſue vehementiſſime caritati. Ardentia ſeraphin nō equantur excedit qͦꝫ lumen: ꝙͣuis omnē noticiā cherubin ⁊ſua miſericordia thronoꝝ ſuperat equiſſimeiuſticie tenacem rigorem. de qͣ ſpeculatōe denominatōes illuſtrantur. et virtutes eiꝰ imꝑio obſequuntur ad nutum ¶ Temptate ip̄iꝰꝯͣ demones poteſtatū vires fiunt robuſte aīeet non ſolum vni ꝓuintie vel regno: ſꝫ totiꝰmachine mundialis in celo. in terra. ſimul ⁊abÿſſo vniuerſali p̄ponitur monarchie. Sumunt archangeli verbū de verbo ſuo: etiamangeli. in tanto ſpeculo practice noſcunt adqͥd debeāt dirige̓ ſubditos eis. Sic gͦ omni homini venienti eſt norma ſine defectu: dicensſe ancillā. Quia gͦ inclita humilis mater ⁊ v̓go erat digna mr̄ dei iuſte electa a iuſtiſſimodeo: ſi dixiſſꝫ ſum digna mr̄ vnigeniti dei faſſa veritatē fuiſſet. et humilitatē n̄ ẜuaſſꝫ: ſedqꝛ decebat eam excellentiſſime cūctas habere virtutes et in ip̄is tranſcendere cūctos etiam angelos. ſe humilem fatetur et ancillaꝫdicens. Reſpexit humilitatem ⁊cͣ. Tanta deniqꝫ humilitate nullus vſus eſt angeloꝝ. Interrogantibus em̄ qd̓ eſſet nomen ip̄ius? Reſpondit. Cur queritis nomen meum: quodeſt admirabile: neqꝫ ille qui dixit. Sum azarias ananie magni filius: qui ſui magnū cōceptum in mentis conceptu formauit. Nō ſimili vſu ſunt abraham dicens. ſum puluis ⁊cinis. gen̄. xviij. Aut iob aiens. Ventꝰ ē vita