¶ Tercium¶ Capitulum
aliqͦꝝ gl̓ia de bonis gr̄e de quibꝰ laudanturalij laudant̉ de bonis ſuꝑne. alioꝝ ē gl̓ia debonis fortūe. Ueꝝ huiꝰ v̓ginis gl̓oſe oīs gl̓iaeiꝰ. qꝛ ē ꝑ excellētiā filia adoptiua regis eterni. Abſalon et rebecca multū laudant̉ d̓ pulchritudīe. licꝫ oīs gl̓ia eius qͣſi flos feni. iſai.Gloria iſta n̄ deficit in maria. Tota pulchraes et macula nō eſt in te. et pulchra vt luna.cāti. iiij. Et optime in naturalibꝰ ꝯplexionata: quod multū iuuat ad bonitatē. De bonigr̄e ait apl̓s. Gl̓ia nr̄a eſt teſtimoniū ꝯſciētienr̄e. Oīs v̓tutis gl̓ia eſt in maria: de oībꝰ em̄laudat̉ ſuꝑ oēs ſāctos. vn̄ dicit eccͣi: xxiiij.Et radicaui in ppl̓o honorificato. Populꝰ honorificatus a deo et hoībꝰ ſunt v̓tuoſi. ſapīe.Magnificaſti ppl̓m tuū .ſ. tu dn̄e deꝰ. ⁊ honoraſti: vbi gͦ terminat̉ oīs virtus ⁊ ꝑfectō viatoꝝ ibi. vt radix q̄ eſt principium arboris inchoat virtus marie. De bonis glorie. p̄s. gloria hec eſt omnibꝰ ſanctis eiuſ. Et in plenitudine ſāctoꝝ (ait maria) detentō mea .i. ī plenitudinem glorie beatoꝝ ego detineor. vt glorioſior oībꝰ ẜm hiero. Inter bona fortune cōnumeratur fama et laudatō: omneſqꝫ glorieattenduntur ad ſtudia. Et licꝫ ſancti et permaxime beata maria non querant: ſed fugiant iſtam gloriam: ſed querūt gloriā dei. iuxta illud Mat. v. luceat lux veſtra ⁊cͣ. tamenquātomagis fugiunt tantomagis deo oꝑante glorificātur et laudantur. oīs igitur gloria eius Unde ip̄a. ꝓphetans d̓ ſe ait. Beataꝫme dicent omnes generationes: qd̓ tractansdo. io. do. card. ſuꝑ magnificat. Ecce enim exhoc beatam me dicent omnes generationes.Uox eſt non dubitantis: ſed affirmantis ⁊ demonſtrantis. ſicut io. cū dixit ecce agnꝰ dei.¶ Fuit aūt certificata d̓ hoc futuro ꝑ triplicem viā: ꝑ quā poteſt ſciri aliqͦd. Primo perratōeꝫ diſcurrentē. Scd̓o ꝑ teſtificatōeꝫ cōpetentē. Tercio ꝑ experientiaꝫ ſufficientem.¶ Per ratōeꝫ quidem diſcurrentē primo ꝓbatur ſic. quia ratō p̄teriti ſcire futura facitDicat ergo ſic beata maria. Ae fecit caſtiorem vniuerſis. me direxit in omnibꝰ agendisme p̄ſeruauit ab omnibꝰ illicitis. me fecit intemplo admirandam ſodalibꝰ. ſtupendam ſacerdotibꝰ. me maritauit ſtupentibꝰ cūctis populis. me fecit reuerendam ſpiritibꝰ angelicis. ergo p̄ponit me p̄dicandā et venerandāomnibꝰ generatōibꝰ. Iſte inꝙͣ diſcurſus conſequentiam format. hꝫ pro medio ꝙ deus fecit omne opus ꝑfectum et balde bonum: niſiip̄m opus perfitiendum habeat librū arbitrium. et taliter opifici contradicat. ꝙ ſub obſtetricante manu ſua egrediatur coluber tortuoſus. ſicut in angelo primo per iob narratſpirituſſanctus: cuius oppoſitum in ſe eratexꝑta .i. totum fuerat ſibi notum cū pluribuſꝑtibus: quas referre longū foret et īpoſſibi-
le. Ratō aūt ſoluꝫ ꝑ enthimema ꝓcedit ⁊ cōſequentiā. Ad hanc certitudinē etiaꝫ arguit̉a ſimili: qd̓ non denet infimū locū in argumētis. Argumentū aūt dicit̉ a ſimili ꝑ figuraꝫſed eſt a maiori ꝑ naturā. et ſic ait. Si editoſexto .ſ. filio aſer: iacob moriēte interp̄taturpanis pinguis prebens delitias rigibꝰ: quātomagis beatam me dicent omnes generatōnes: q̄ humilis ancilla ꝯcepi et peꝑi ꝑfectū.ſic numerus ſenarius notat xp̄m: qͦ ſexte datinitium etati: et ē verus panis viuus. qui decelo deſcendit. Conſequentialiter iteꝝ arguitſic. Ego ſum tota deifica: ergo beatam me dicent omnes generatōes: dictū eſt notū. quiavt ſupradictum eſt: in ip̄a habitabat plenitudo deitatis corꝑaliter. Sequela aūt patꝫ cūnon ſolum omnis homo: ſed omnis creatura deuꝫ bn̄dicat. iuxta illud p̄s. Bn̄dicite omnia oꝑa dn̄i dn̄o. Silogiſtice tn̄ ratōcinaturſic. Omnes ſaluati bn̄dicant eos ꝑ quos principaliter ſaluabunt̉: ſed ꝑ filium meuꝫ ⁊ mede omni generatōe ſaluabantur. ergo beataꝫme dicent cum filio meo omnes generatōes.Maior eſt nota ꝑ viam gratitudinis ſancte.Et minor patet multipliciter. Primo quia dedit carneꝫ: ꝑ cuius paſſionem ſumus liberati. Secundo exēplū videndi ꝑ ſuam preſentiam. Tercio viam penitendi ꝑ ſuam doctrināUnde ex omni generatōe aliqui ſunt ſaluatiet ſaluabuntur: ſicut continua miracula ſuademonſtrant. ¶ Sciebat p̄terea ſecundo hocip̄m ꝑ teſtificatōem competentē. In ore eniꝫduoꝝ vel trium teſtium ſtat omne verbum.Nec obſtat ꝙ duo vel tres vel etiam mille ſimul concordes in malū teſtificantur falſuꝫ ꝯͣſanguineꝫ iuſtū: ſicut factū eſt ꝯͣ naboth ī veteri teſtamento. et ꝯtra xp̄m in nouo. licꝫ em̄ciuiliter patiatur tueri: qui iuſtum tanꝙͣ reum damnat ad mortem duobus vel tribꝰ teſtificantibꝰ coram deo non eſt culpabilis: niſi alij teſtes eum condemnēt: quam duo veltres homines: qui reputari debent pro vnoſi etiam forent mille. Eſt ergo teſtis vnushomo ſpecifice: qui dicitur accuſare et teſtificare ſuam teſtificatōnem fore legitimaꝫſine qua male iudex ꝓcedit in cauſa. Secundꝰ teſtis eſt veritas ip̄a enucliata ⁊ ꝯprobataque quidē miniſterio angeli in lucē ꝓcedit aſpūſancto. ⁊ ſic ſunt duo vel tres .i. homo quiaccuſat et ſuam accuſatōeꝫ ꝯteſtatur. Secūdus veritas qui eſt angelus vel ſpūſſanctusvnus vel duo. et dicitur diſiunctiue: qͦniā adveritatem ipſius ſufficit alter ip̄oꝝ .ſ. ſpūſſanctꝰ vel angelꝰ. De his duobꝰ vl̓ tribus loquit̉xp̄c ꝓut eſt veritas ẜm mat. vbi ſunt duo veltres congregati in nomine meo: ſum in medio eoꝝ. taliqꝫ ꝯcordie ſe efficaciter annuit eſſe. Ad hunc ſenſum iubent leges tam canonice ꝙͣ ciuiles ſubtiliſſſſimam et prudentiſſi-