Titulus¶ Uico
TitulusMēſimuſnonꝰ
lfecerit: deponetur. extra de adul. c. ſignificaſti. aut ſūt manifeſta ꝑ ſnīam vel ꝯuictōꝫ vl̓ꝯfeſſionem metu ꝓbationis factā: et ſic īducunt irregularitatem. et idem ſi ē notoriumꝑ euidentiā facti: qd̓ nulla pt̄ tergiuerſatōecelari: cuius .ſ. ē teſtis et populus: ⁊ infitiationis non eſt locus. de tēp. or. queſitū. pt̄ tn̄ī hmōi mediocribꝰ notorijs d̓ iure vel d̓ fct̄oꝑ epiſcopū diſpenſari in tali irregularitate.ẜm Inno. in glo. ſuper. c. ex tenore. et de hisomnibus diffuſe habes in ſumma cōfeſ. li. j.ti. xxix. q. iij.Infames etiā om .§. viij.nes tā de iure ꝙͣ de facto repellunt̉ a ꝓmotion dignitatum et ordinū. diſ. lj. qui in aliqͦ.extra de re. iu. infamibus. li. vj. ẜm. raÿ. Etdr̄ infamis ille cuius de facto apud bonos etgͣues grauata ē opinio ſuꝑ aliquo crimine.Infamis vero de iure ē: quē ius ponit eſſe īfamem. vt qui ꝯuictus ē de furto vel qui pugnat in arena cū beſtia dentata pro lucro ethmōi. alia plura potes videre de infamibus.iij. q. vij. §. porro in tex. et glo. Repellit̉ etiaꝫinfamis ẜm iura a ꝓcurādo. iudicando. accuſando. teſtificando. poſtulādo. Et nota ꝙ ꝙͣuis ꝯſuetuꝫ ſit ⁊ ꝯueniēs ab irregl̓aritatibꝰcū irregularibꝰ verbis diſpēſare ꝑ eū qͥ pt̄ ſb̓tali forma vel ſimili. Ego diſpenſo tecū ī tali irregularitatē quā ꝯtraxiſti ꝓpt̓ talē cauſam. vel ſi ꝯtraxiſſes: qn̄ de hoc dubitat̉. tam̄ſi ep̄us ordinat aliquē irregulareꝫ intēdenscū eo diſpēſare: ꝑ hoc defacto diſpēſat: ꝙͣuisnō vſus fuerit illis verbis: dūmō poſſit in tali caſu diſpenſare. Et idem de p̄latis qui mittūt ad ordinandū aliquē irregularē queꝫ exauctoritate ſibi ꝯceſſa poterant diſpēſare: licet nō dixerint illa verba: mittendo defactodiſpēſāt. ẜm doc. ¶ Et nota ꝙ archiep̄i poſſūt in ſuis dioceſibus fratres ordinis p̄dicatoꝝ abſoluere et in irregularitatibꝰ diſpenſare: qn̄ fuerint ab eis reqͥſiti ſiue inciderintanteꝙͣ intͣrēt ordinē ſiue poſt: niſi adeo enormis eſſet exceſſus ꝙ merito etiam apl̓ica ſedes ꝯſulenda Greg. qꝛ ꝓuidentia. Itē ꝙ magiſter ordinis p̄dicatoꝝ prouintiales et priores ꝯuentuales et eoꝝ vicarij in ꝓuintijs cōuētibus et locis ſibi ꝯmiſſis fratres p̄dicatores omnes ibidem ꝯſtitutos et ad eos vndecūqꝫ declinātes: poſſūt diſpēſare ſuꝑ irregularitate: ꝙͣ ꝯtraxiſſēt ſi excoīcatōe vel ſuſpēſione innodati diuina celebraſſent: vel locisſuppoſitis eccleſiaſtico interdicto. Itē ab irregularitate quā ꝯtraxiſſent recipientes ordines ſic ligati Bonif. virtute. Itē om̄s p̄dictip̄lati ordinis p̄dicatoꝝ a ſuis ꝯfeſſoribꝰ poſſūt reciꝑe diſpenſatōeꝫ ſuꝑ p̄dictis irregularitatibus ſi eas ꝯtraxiſſent in qͥbus .ſ. ip̄i valēt diſpenſare. Clemēs exigētibus. Idem puto de fratribus minoribus: quia ꝯn̄iter dicit̉
Ꝙcē ſimuſnonꝰꝙ ſumus pares in priuilegijs. De alijs ſentētijs habes in locis ſuis.¶ Titulus vigeſimuſnonus de penis.¶ De multiplici genere penaꝝ tam dei ꝙͣ fori eccleſiaſtici et ciuilis. ¶ Capitulū primū.Via de penis quibuſdam. ſcꝫ eccleſiaſticishucuſqꝫ actum eſt .ſ. excoīcatōisinterdicti. ſuſpēſionis et irregularitatis. nūc breuiſſime de penis in generealiquid tractet̉. Et ꝓ fūdamēto huius materie ſumat̉ regula iuris: que dicit. ſine culpaniſi ſubſit cā non ē aliqͥs puniēdus. extra dere. iu. q̄ regula locū habet in iuditio poli et īiuditio fori. et cū pena ſit multiplex. vt infradicet̉. In iuditō quidē poli ſiue dei pena ſpirituali que principaliter tangit aīam ſiue ſitſubtractio gratie ſiue pena bāni .i. p̄uatōnisglorie ſiue ſit pena ſenſus .i. crutiatōis ignisīfernalis: nūqͣ punitur aliqͣs ſine culpa ſuavel ꝯtracta ꝙͣtū ad originale. vel ꝯmiſſa ꝙͣtūad actuale peccatū. Un̄ quod dicit̉ Exo. xx.Ego dominus zelotes viſitās peccata patrūin filios vſꝙͣ in tertiā et quartā generatōeꝫ:intelligit̉ de imitatoribus paternoꝝ ſcelerū.vt exponit grānus .j. q. iiij. §. quibus. vbi etiam dat alias expoſitōes ad dictā auctori tatem. Alijs aūt penis quibuſcunqꝫ in iuditiodei punit̉ quis. nōſolum ꝓ culpa ſua cōmiſſa vel conmittenda vt .ſ. euitet̉: ſed etiaꝫ ꝓculpa alterius: nō tamen ſine cauſa et iuſtiſſima etſi nobis ignota. Un̄ augꝰ. xxiij. q. iiij.De tirijs et ſidonibus ſic ait. Etſi rationē facti ꝓfunditatem iuditiorum dei penetrare n̄poſſumus. verūtamē verū ſcimus eſſe quoddixit: et iuſtū eſſe quod fecit. Hinc et greg. inmora. ſi iuſte deo placere ſcimus: pati auteꝫnulla: niſi que deo placuerint: poſſumus. iuſta ſunt cuncta que patimur: et valde iniuſtum eſt ſi d̓ iuſta pena vel paſſione murmūremus.¶ Quinqꝫ nāqꝫ de cau .§. j.ſis deꝰ hoīeꝫ flagellat ī vita pn̄ti. ſiue penasinfert. vt ponit magiſter ſententiarū in. iiij.diſ. xv. c. ij. Primo videlicet vt deus glorificetur dū .ſ. miraculoſe ſequit̉ remotio pene ſiue flagelli. exemplum de ceco nato Ioh̓. ix. delazaro reſuſcitato Io. xj. Secūdo vt meritūaccumuletur ꝑ exercitiū patiētie: acētiā virtus latens intus alijs manifeſtet̉. exempla īiob. j. c. et thob̓. ij. Tertio vt virtus conſeruetur ꝑ humiliationē flagelloꝝ. exemplum inpaulo qui de ſe dicit. ij. ad corinth̓. xij. ne magnitudo reuelationeꝫ extollat me: datus eſtmihi ſtimulus carnis mee angelꝰ ſathane ⁊cͣ.