¶ Capitulum.¶ Titulus. xxv.

hoc ẜm Ray. guid. io. ⁊ fere omnes doc. licetPoſti. dicat contrariū. vnde ⁊. b Tho. de forma abſolutōnis dicit. ꝙ abſolutio ab excoīcatione nō eſt ſacramētalis: ſꝫ magis conſeqn̄siudiciariam iuriſditōnem. Et ideo ip̄a verbahabent efficatiam ab intentōne dicentis. vbinō refert quibuſcunqꝫ verbis vtat̉ ad exprimendam ſuā intentōem. Similiter ⁊ Ricar.in. iiij. dicit. ꝙ ſufficiūt verba quecunqꝫ ſignificantia remotionem excoīcatōnis. Idem inſub̓a dicunt anto. de butrio ⁊ pe. de peruſio ⁊addunt. ꝙ cum excoīcatio ferat̉ pro peccatomortali. ideo talis indiget abſolutōe ſacerdotali ⁊ ſacramentali ratione peccati: quilibetem̄ tenet̉ confiteri de oī peccato mortali. Sꝫante hanc abſolutōem ſacramētalem abmittitur ad ꝑticipatōem fideliū: ſꝫ nō eukariſtieniſi confeſſus d̓ illo mortali. ¶ Item nota ꝙſi defacto quis abſoluit aliquē ab excoīcatōe.de qua nō p̄t: cū poſtea aduertit: debet ſi poteſt certificare de errore ſuo .ſ. declarando qͦmō eum nō potuit abſoluere et conſulere. ꝙimpetret abſolutōneꝫ ⁊ interim habere ſe adillum. ac ſi nō abſoluiſſet. guid. Item nota ꝙſi ep̄us cōmittit alicui abſolutōnem ab omniexcoīcatōne: nō ꝓpter hoc poterit abſoluereillum excoīcatuꝫ ab eo: cuius abſolutōem nōcōmiſiſſet in ſpeciali forte quia erat excoīcatus ꝓpter damnū illatuꝫ epiſcopo vel aliquidhuiuſmodi. extra de re iudi. ca. in generali li.vj. Iteꝫ nota ꝙ abſolutio non debet fieri ſubconditōne. puta ſi ſatiſfecerit: naꝫ taliter abſolutus nō eſſet ſimpliciter abſolutus. extrade re iudi. li. vj. actus. ¶ MRagiſter ordinis p̄dicatoruꝫ ⁊ prouincialis ⁊ conuētualis ⁊ eoꝝvicarij in prouintijs conuētibus ⁊ locis ſibicōmiſſis predictis fratribus cōſtitutis ibibeꝫnecnō ⁊ alijs fratribus eiuſdeꝫ ordinis. interdum ad eos declinantibus vndecunqꝫ abſolutione indigentibus. ſiue priuſꝙͣ intrauerintordinem ſiue poſt in caſibus exceſſerint: quibus ſententiam excoīcatōnis incurrūt: abſolutōnis beneficiuꝫ valeant imꝑtiri: niſi adeoeſſet enormis exceſſus. ꝙ merito eſſet apoſtolica ſedes conſulenda. alex. grego. bonifa. inpriuilegio virtute cōſpicuos. quod dicit̉ mare magnum. Predicti p̄lati poſſūt a ſuis cōfeſſoribus illas abſolutōnes ab excōmunicatōne ⁊ diſpenſatōne ſuꝑ irrigularitatibus recipere: quas ipſi poſſunt ſuis ſubditis imꝑtiri Bonifa. in p̄dicto priuilegio virtute conſpicuos. Item magiſter ordinis fratrum predicatoruꝫ ⁊ prouinciales. priores etiā cōuentuales ⁊ eoꝝ vicarij eos qui ordinem noſtrūingredi volunt: abſoluere poſſūt ẜm formācanonicaꝫ a ſententia excoīcatōis. ſuſpenſionis ⁊ interdicti a iure vel iudice generaliterꝓmulgatis. ⁊ ſic eos in fratres reciꝑe: etiāſipoſt ſuſceptum habitum recoluerint ſe fuiſſe

talibus ſentētijs innobatos: pn̄t eis abſolutonis bn̄fitiuꝫ imꝑtiri: niſi adeo enormis eſſetexceſſus eoꝝ ⁊cͣ. vbi ſupra bonifa. virtute.¶ Titulus. xxv. de excōmunicatōne minori.Excoīcatio minor qūo ꝯͣhit̉. Ca. pͥmuꝫEcunda ſpecies exconmunicationis diciturminor excōmunicatio. Hec auteꝫincurritur participando cum excoīcatis maiori in caſu nō conceſſo. Unde Fabianus papa. Sicut apl̓i ſtatuerūt dicentes. cū excoīcatis coīcandum nō eē⁊cͣ. xj. q. iij. gl̓ia. paulꝰ ſtatuit cū videlꝫ dicit.j. corin. v. ſiquis frater .i. fidelis noīat̉ auar⁊cͣ .i. ꝑ ſnīam excoīcat̉ ꝓpter aliquod vitium.Excoīcatōnem em̄ appellauit nomīatōem. vtexponit Augu. ij. q. j. multi. Et ſubdit apl̓usibi cū hoc .ſ. excoīcato nec cibū ſume̓ debetis.Io. etiā euangeliſta in ſcd̓a canonica ca. vnico ait. Si quis nō affert hāc doctrinā .ſ. fideirecte: nolite eū reciꝑe in domo: nec ei dixeritis aue ⁊cͣ. ⁊ loquit̉ de hereticis qͥ ſūt excoīcati. qd̓ ⁊ ip̄e on̄dit exemplo. vt patꝫ. xxiiij. q. j.omīs. Ad idem Iſidorꝰ ait. Cuꝫ excoīcato necorare nec loqui: niſi q̄ ad eandem excoīcatōnem ꝑtinēt: nec veſci licet. Siquis palaꝫ autabſconſe fuerit cū eo locutꝰ. ꝯmēꝫ ſtatim cūeo excoīcatōnis ꝯͣhet penā. xj. q. iij. cū excoīcato glo. ſtatim: eſt gͦ caſus late ſnīe .ſ. ꝙ īcurrit minorē excoīcatōnem talis. ⁊ ſic eſt ibi ſimilitudo ſeu coītas in genere. ad ideꝫ facit p̄cedens ⁊ ſequēs ca. ¶ Pro hoꝝ maiori declaratōne ē ſciendū. ꝙ qͣdrupliciter qͥs p̄t cuꝫ excoīcatis coīcare. Primo qͥdem in eodē crimīeꝓpter qd̓ quis ē excoīcatus .ſ. dando ei cōſiliūauxilium vel fauorē. ⁊ ꝑ talem ꝑticipatōneꝫincidit in eādem ſnīam. vt ſupͣ declaratū. Secūdo in crimīe mortali ꝑticipādo: ſꝫ nō ī illoꝓpter qd̓ eſt excoīcatꝰ. ⁊ ꝓpter talē ꝑticipatōneꝫ mortaliter peccat: ſꝫ nō incurrit maiorēexcoīcatōem: ſꝫ minorē. Tertio ꝑticipat̉ cuꝫexcoīcato in diuīs. ⁊ ꝓpter talē ꝑticipatōnempeccat mortalit̓: qn̄ ſcienter hoc agit. ⁊ ſi iusignoret. ⁊ p̄cipue ſi eſt talis cōditōnis ꝙ ſcirepotuit ⁊ debuit huiuſmodi ꝑticipatōnis ꝓhibitōnem: nō tamē eſt excoīcatus maiori. ſedminori. nec ē irregularis de ſen. excoī. is quili. vj. ſꝫ vicinus irregularitati. Nā ē ei interdictus ingreſſus eccleſie: ſi videlicꝫ admittitad diuīa offitia publice excoīcatos ſeu eccleſiaſtica ſacramēta aut ad ſepulturā: donec d̓trāſgreſſione huiuſmoī ſatiſfecerit ꝯpetenterad arbitriū eius: cuius ſnīam contēpſit. extͣde priui. ep̄oꝝ li. vj. Etſi poſtꝙͣ ē ei interdictꝰingreſſus eccleſie ingerat ſe diuinis ī ſuo offitio ſicut priꝰ irregularis efficit̉. ⁊ ſic videtur