Druckschrift 
3 (1478)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

TitulusC. xxiiij.

rint in eo ante mortem ſigna contrioonis: qꝛtunc abſoluet̉ poſt mortem. omīa predictapotuerūt pro eo fieri. xxiiij. q. ij. ſane. ſecretatamē oratōe orari poteſt excoīcatis ẜm petrū de pal̓. Decimooctauo cadauer excoīcati facit locum religioſū vt cabauer fidelis excoīcati ẜm Io. de lig. ſepultus in cimiterio ſi diſcerni poteſt: debꝫ exhumari.cludatur. cum excōmunicatō inferat totdāna. merito dicit Augu. xj. q. iij. nihil. nihilſic debet formidare xp̄ianus ſicut ſeparari acorpore xp̄i. Siquis aūt in incidit ꝙͣcitiquerat abſolutōnem: de qua agenduꝫ eſt. De abſolutōne ab excoīcatione maiorimodo fieri debet a quo. Capitulū. lxxvij.Bſoluere poteſt ab excōmunicatōne maiori lata de iureregulariter ep̄us ſuos ſubditos.exempti prelati ſibi ſubditos niſipapa ſibi reſeruaſſet abſolutōem eius. de ſen.exco. nuꝑ. vel etiā eapl̓m ſeu ille ad quē ep̄alis iuriſditio ꝑtinet ſede bacante de maio. etobe. c. ij. li. vj. et idem de ſen. iuris. A ſentētiavero homīs p̄t abſolui quis niſi ab inferēte ipſā vel a ſucceſſore eiꝰ: niſi ille eſſet mortuus vel amotus. xj. q. iij. ſi ep̄us vel a ſuꝑiore eius. Si tn̄ haberet omnē iuriſditōnem etplenam ſuꝑ ip̄um excoīcatum. ſicut ip̄e quitulit. ſicut ſi ſacerdos parochialis ex conſuetudine loci excoīcat parochianum ſuū: ꝙͣuis deceat ep̄um abſoluere illum ſacerdote irrequiſito. tn̄ poteſt etſi abſoluit abſolutus ē: ſic ſi abſoluit ꝓuincialis ordinis mendicantiū: quē ligauit prior conuētualis. ſecus aūtſi abſolueret archiep̄us queꝫ excoīcauit ſuffraganeus eius: em̄ hoc poteſt in caſu. vtſi fuerit appellatū ad euꝫ. tūc poteſt vocatistn̄ ꝑtibus cognito de appellatōne. al̓s valet abſolutio. de appel. romana li. vj. vel in articulo mortis. tūc em̄ quilibet a quolibet ſacerdote p̄t abſolui a quacūqꝫ ſentētia excoīcatōnis etiā pape reſeruata modificatōnetn̄: quā habes in primo. c. huiꝰ oꝑis. Ep̄s extra ſuā dioceſim abſoluere p̄t ab hijs querequirūt cauſe cognitōeꝫ: quia nec ibi poteſtſedere tribunali. ix. q. ij. ep̄um. Nec etiā legatus extra termīos ſue legatōnis. ep̄i tamēexpulſi poſſūt exercere ſuaꝫ iuriſditōnem inaliena dioceſi ⁊cͣ. Si papa mādat alicui.aliquē excoīcet cōmittendo ei cauſe cognito: poterit illuꝫ abſoluere. diſ. xxj. inferior.ſꝫ ſi mādat ei tm̄ excoīcet. cum ip̄e diffinierit negotiū: poterit abſoluere. papācōfirmat̉ aliqua ſnīa excoīcatōnis lata inferiorē. ſi hoc ſimplicit̓ fit ſine cauſe cognitōne: poterit ip̄e inferior qui tulit ſnīam abſoluere: ſi vero fuiſſet ꝯfirmata ex certa ſciē-

tia quaſi cauſe cognitōne: poterit abſolui ſine mandato pape: niſi eſſet certū falſi ſuggeſtionē fuiſſe impetratā: extra de ꝯfirma. vti. vel inuti. c. ij. Abſolutō ab excoīcatione ex falſa cauſa ẜm Inno. Hoſti. tꝫ:quia iudex intendit ſic abſoluere. puta ſiabſoluendus dicat ſe ſatiſfeciſſe vel iniuriaꝫremiſiſſe: cuꝫ ſit verum. al̓s abſolutō ſiueiuſta ſiue īiuſta tenet quo ad eccleſiā militātem. ar. de re iudi. omīs. et diſ. l. pōderet. Abſolui quis p̄t ab ep̄o illius dioceſis. in morat̉ a ſnīa canonis: quā incurrit in alia dioceſi. ſiue canon ſit iure coī ſiue de iure ſynodali: niſi pape reſeruet̉ caſus: ſꝫ a ſentētia homīs p̄t abſolui: niſi ab excoīcatore vel eiꝰſucceſſore in offitio vel ſuꝑiore Ricar. in. iiij. hoc niſi in ꝑiculo mortis vel iuſto īpedimēto detentus: nec poſſit ī breui accedere ad excoīcatorem. tūc em̄ poteſt abſolui iniūctōne. vt ſe p̄ſentet ꝙͣcitius ꝯmode poterit ei quidebeat abſoluere ſublato impedimento. videde hoc ſupra. Abſolui p̄t quis inuitus abexcoīcatōne ſicut inuitus excoīcat̉. īmo remanente cōtumatia poteſt quis diſtricte remittere excōīcatōem iuſte latā. ſi videat ſaluti eius expedire Tho. in. iiij. diſ. xviij. Sꝫ Ricar. in. iiij. diſ. eadem ꝯcedit hoc ſnīa hoīs:ſꝫ de ſnīa iuris dicit abſolui p̄t inuitus.allegat. xxiiij. q. ij. nec quiſꝙͣ. ar. ad hoc extrade offi. dele. ca. ꝯtingat. Abſolui debet excoīcatus: qui offert ſe ad iuſtitiā obſtanteappellatōe ꝑtis aduerſe: dꝫ tamē recipi an̄ abſolutōem ſufficiens cautio ab illo iure parebit. extra appel. c. qua fronte. Si excoīcatus dicat cauſā excoīcatōnis fuiſſe dubiā velnullā uel falſam. petit abſolui ad cautelamabſoluet̉ cum iuratoria cautōne: niſi excoīcator vel is quo lata eſt ſnīa. infra octo diesꝓbauerit. extra de ſen. exco. li. vj. folet. Excoīcator cognoſcens errorē ſue excoīcatōis:debet reuocare vel abſoluere obſtāte appellatione aduerſarij. Sꝫ ſi dubitet de errore p̄tabſoluere recepta cautōne. iuri pareat: extra de ſen. exco. ſacro. Ligatus pluribꝰ ſentētijs vel vna ex diuerſis cauſis ſi vere vult abſolui: debet exprime̓ oēm ſnīam cauſā. ſicvna abſolutō ſufficit ad plures excoīcatōnestollendas. al̓s tenet abſolutio: qꝛ ſurreptōnem eſſet obtenta. extra de ſen. exco. offitij. quis dubitat ſe eſſe excoīcatū. ſi ſuꝑhoc habet conſeīam ſcrupuloſā nimis. deponat ad cōſilium boni viri: quā ſi nolit vel poſſit deponere. vel habeat de hoc ꝓbabilē opinionē: faciat ſe abſolui ad cautelam.extra de ſen. exco. inquiſitōni. Abſolutō at̄ab excoīcatōe ẜm Vil. ē duplex. Una ꝑtinēsad forū ꝯtentioſū. hec ꝯmitti p̄t clericisſacerdotibꝰ. īmo etiā ẜm Pug. laicis ex delegatōe pape tm̄. Alia ē ꝑtinet ad forū peni-