¶ Tertium¶ Capitulum

cilio ꝓuintiali: omnes ep̄i ꝓuintie ſūt vocādi ſub archiep̄o ſuo. vt diſ. xviij. ꝑ totum. gͦ aſimili in cōcilio vniuerſali omnes ep̄i orbis:cum papa dicatur archiep̄us orbis. diſ. xxv.in fi. et ꝓuintia eius ſit vniuerſitas orbis: qd̓quidē ſatis iuſtū. ibi agitur de maximo p̄iuditio et de rebus arduis. facit qd̓ legitur diſ.xix. anaſtaſius. et diſ. xxj. nūc auteꝫ ſatis. tn̄vr̄ poſſe dici. ꝙ vbi nō agit̉ de fidei dubijs vl̓d̓ facto pape: poſſit numerus r̄līqui arbitrioquot .ſ. et qui ſūt vocandi. nā ꝯciliū generale videtur id qd̓ pape mādato ꝯgregatur ip̄ointereſſēte vel alio eius nomine: et de eiꝰ ſpeciali mādato. iuxta illud qd̓ notat̉ diſ. iij. §.porro. et diſ. xvij. c. j. et. ij. et ī ſūma nec curandū bidetur de numero diminuto p̄latorū ibiexiſtētiū ꝓpter verbū xp̄i dicentis. math. xviij. vbi ſūt duo vel tres cōgregati in nominemeo. ibi ſum in medio eorum. j. q. j. cum ſcriptura. et. xxiiij. q. j. alienus eſt. Cū tribꝰ eī pueris .ſ. ānania. et alijs ſimplicibꝰ vnanimibꝰet dei mādata ẜuātibꝰ dn̄s fuit. et eos irrorauit in medio ignis. vt patꝫ diſ. xvj. ꝑ totū. inmultis ꝯcilijs ꝯgregatis in valde differēti numero ꝯuenerūt ep̄i. aliqn̄ in maximo numero. aliqn̄ em̄ fuerūt. cccccc. aliqn̄. ccc. aliquādo. cc. aliquando centum. aliquando. xl. aliquando. xxx. aliquādo. xx. aliquādo. xv. ep̄i.et in omnibus facti ſūt canones. aliquandoplures vel pautiores. et aliqn̄ papa fuit preſens aliquādo legati ex ꝑte ip̄ius. In nicenointerfuit ſāctus nicolaus. In quodā cartaginenſi interfuit ſanctus augꝰ. et cū aureliocartaginēſi archiep̄o ediderunt canones: ſedqn̄ de fide agit̉ ⁊ hereſibus extirpādis vl̓ ſciſmatibus (quia cā eſt coīs om̄ibus catholiciset om̄es tangit) ab omnibus ep̄is catholicistractari et terminari debet. et om̄es ep̄i debētad ꝯcilium ꝯuocari. ẜm regulā. quod om̄estāgit: debet ab om̄ibus approbari. de re. iur.li. vj. ⁊ di. lvj. c. j. ⁊ d̓ his q̄ fiūt a ma. par. ca.c. fi. Reſidet auctoritas tn̄ ꝯcilij penes vocatos veniētes et ſaltē ſi interſūt due ꝑtes omniū ep̄orum orbis. ꝑ id quod legitur de hisfiunt a ma. par. ca. c. j. ꝑ io. an. vel forte ſufficeret ſi maior ꝑs ep̄oꝝ orbis interfuerit. vtnotat̉ ꝑ cōpo. in. c. quia ꝓpter. de elec. qͥ autēpocati nō veniūt. legitimo impedimēto ceſſante: vtiqꝫ peccāt. vt patet diſ. xviij. et puniri debent. Qui aūt impediti ſūt: excuſatoreꝫmittere debēt. vt patet ibidē. In ſeſſione autēin ꝯcilio quis aliū inter p̄latos eiuſdē dignitatis. puta ep̄os vl̓ archiep̄os. abbates ⁊ huiuſmodi debet p̄cedere. notat ſymmachus papa ſic ſcribens. ep̄os ẜm ordinatōnis ſue tp̄sſiue ad ꝯſedendum in cōcilio ſiue ad ſubſcribenduꝫ ſiue in qualibet alia re ſua attendere loca d̓cernimꝰ: et ſuorū ſibi prerogatiuaꝫordinum vendicare. diſtincti. xvij. §. illud de

clericis. et ſubdit gratianus. ꝙ tp̄us ordinatōis nō ad eccleſias ſed ad ꝑſonas refert̉: ſicut ex ꝯſuetudine ſct̄e romane eccleſie: et epſcopoꝝ vniuſcuiuſqꝫ ꝓuītie euidēter apparꝫ.¶ Quod non licet appellare a pontifice romano ad ſucceſſorem ip̄ius. ¶ Capitu. iij.Uoniam quidam hoſtes virtutis et vnitatis aduerſārij dicere p̄ſūpſerūt. ꝙ licet a romano pōtifice ad ſucceſſorē ip̄ivel ad generale cōcilium appellare. ideo cumcorrectōne ſedis apoſtolice intendo probare.ꝙ ſentire ꝙ a romano pōtifice poſſit ad quēcūqꝫ appellari: eſt hereticū manifeſte. et hocꝓbo vnica rōne q̄ talis ē. Quicūqꝫ pͥuilegiuꝫromane eccl̓ie a xp̄o traditū auferre conat̉:ē hereticꝰ: ſed dicēs et tenēs. ꝙ licet appellarea pontifice romano ad ſucceſſoreꝫ eius: aufert priuilegiū romane eccleſie a xp̄o traditum. ergo talis manifeſte hereticus eſt. maior ponit̉ in decretis diſ. xxj. c. om̄es. vbi dr̄ſic. Nō dubiū ē. qꝛ quiſqͥs cuilibꝫ eccleſie iusſuū detrahit: iniuſtitiaꝫ facit. qͥ aūt romaneeccleſie pͥuilegiū ab ip̄o ſūmo omniū eccleſiarū capite tradituꝫ auferre conat̉: hic ꝓculdubio in hereſim labit̉. et cum ille vocet̉ iniuſtus: hic ē dicendꝰ hereticus. fidem quippeviolat: qͥ aduerſus illā agit: q̄ ē mater fidei.ip̄e ꝯtumax inuenit̉: qͥ eā cūctis eccleſijs p̄tuliſſe ꝯgnoſcitur. Ad ꝓbatōꝫ minoris p̄mittotria. Primū ē quid vocat̉ pͥuilegiuꝫ romaneeccleſie. Secundū eſt q̄ ſūt pͥuilegia romaneeccleſie a xp̄o eidē tradita. Tertiū ē a quo etad quē ē generaliter appellandum.Primo videndum eſt .§. j.quid ſit p̄uilegiū romane eccleſie. Priuilēgium romane eccleſie ē dignitas vel p̄rogatiua cōceſſa romane vel vniuerſali eccleſie inꝑſona beati petri primi romani pontificis ⁊vniuerſalis vicarij ih̓u xp̄i. hec ꝓbant̉ per illud qd̓ habetur diſ. xxj. c. omnes. vbi diciturſic. ip̄am romanā eccleſiaꝫ ſolus ip̄e fundauit. et ſupra petram fidei mox naſcentis erexit: qͥ beato petro eterne vite clauigero t̓reni ſimul et celeſtis imꝑij iura ꝯmiſit. nō gͦ q̄libet terrena ſnīa ſed illud verbū qͦ ꝯſtructūē celū et terra. ꝑ quod deniqꝫ cōdita ſūt oīaelemēta: romanā fūbauit eccleſiā. illius certe pͥuilegio fūgit̉. illius aucͣtoritate fulcitur.ex his patet ꝙ priuilegiū romane eccleſie dicitur dignitas: q̄ ei in ꝑſona collata ē.¶ Secundo videndumᵐ. §. ij.eſt que ſūt illa priuilegia que habet romanaeccleſia vel romanus pontifex: qd̓ ē idem. etꝙͣuis explicādo dignitates ſūmi romani pōtificis: poſſēt enumerari multa. tamen ad ꝓpoſitū enumero qͥnqꝫ tantū. ¶ Primū eſt ꝙ