¶ Secundum¶ Capitulum
quod eſt falſum. Primam autem illoꝝ rationem ſic deſtruit. quia papa ꝙͣuis ſimpliciterloquendo non ſit ſubditus alicui iudici. nō tn̄ſequitur quin poſſit ſe ſubijci alicui: quod facit cum ꝯfitetur. nec al̓ poſſet cōſequi effectūſacramenti penitentie: niſi ſe ſubijciendo. Sꝫp̄t ad hoc eligere quem vult. ⁊ tenetur ei quēelegerit ſe ſubijcere in faciendo penitentiā iniunctam pro mortali. Secunda ratōnem euacuat. quia videlicet intentio pape eſt quemlibet in articulo mortis licentiare ad ſubijciendum ſe cuilibet. cuꝫ deeſt ꝓprius ſacerdos Adtertiam rn̄det. d. ꝙ in ſuſce ptōne ordinis ſacerdotalis ꝯſtituitur quis mīſter ſacramenti penitentie: ꝙͣtum ad illud ꝑ quod ſibi ꝯpetit diſponere ad gr̄am. mō ſupͣdicto ad debitam materiam in quam debeat agere. In predicto .n.foro materia debita nonſoluꝫ eſt peccator indigens gr̄a: ſed etiam oportet. ꝙ ſit peccatorobligatus ſententie cōfeſſoris. Et hoc nō cōfertur in illo ordine: ſed in collatōne cure. ¶Secundi dicunt. ꝙ de neceſſitate ſacramentipenitētie eſt iuriſditio. et ꝙ talis iuriſditō cōfertur in repetitōne ordinis ſacerdotalis. Qd̓ꝓbant. Primo quidem. qꝛ in receptōne ſacerdotij datur pt̄as remittendi peccata. vt patꝫex forma que ibi dicitur. Secūdo. qꝛ ſi hoc neſſet. non poſſet abſolui peccator in articulomortis a quolibet ſacerdote: quod tn̄ ab oībꝰtenetur. Sed hanc opi. vt falſam et erroneaꝫreprobat ip̄e herueus. Nam ex hoc ſequeret̉.ꝙ vnus ſacerdos nō plus haberet curā aīaꝝꝙͣ alius: ſi quicquid pertinet ad curam (ſcd̓miſtam pt̄atem) totum eſt collatū in ſuſceptōneordinis. Item ẜm hoc ī eccleſia dei nulla eſſetcollatio cure animaꝝ. niſi in ſuſceptōne ordinis ſacerdotalis. quia quicquid fit poſtea magis debet dici ſolutio poteſtatis ſuſpēſe. vel ligate: ꝙͣ collatō poteſtatis de nouo. Item ẜmhoc nullus habens ordinem ſacerdotalem haberet curam: quod eſt falſum. Primū em̄ motiuum hoꝝ ſic deſtruit. d. De neceſſitate ſacramenti ſunt due pt̄ates .ſ. poteſtas caracteris.que facit ad cauſandum illā diſpoſitōnem adgr̄am. Et cū hac rōne materie requirit̉ pt̄asiuriſditōnis. et quelibet facit ad remiſſionempeccati. Quādo gͦ dicitur. ꝙ in ſuſceptōne ſacerdotij datur pt̄as remittēdi peccata. veꝝ eſtꝙ datur aliqͣ pt̄as faciens ad remiſſionē peccati: qꝛ non eſt pt̄as iuriſditōis que habilitatmateriā faciens ſubiectam ſacerdoti vt iudiciſuo. Ad aliā ratōem de articulo mortis dictūeſt ſupra. ¶ Tertij dicunt. ꝙ de neceſſitate ſacramenti penitētie eſt iuriſditō: ſed illa iuriſditio (vt dicunt) eſt arbitraria. ita .ſ. ꝙ in arbitrio peccatoris eſt ſubijcere ſe. cui volueritſe ſubijcere. ita ꝙ ꝙͣtum eſt d̓ neceſſitate ſacramenti quilibet a quolibet ſacerdote p̄t abſolui. Ꝙ aūt non poteſt abſolui quilibet a quo-
libet. hoc eſt ꝓpter preceptum eccleſie. Un̄ quicunqꝫ vadit ad alium ꝓ abſolutōne: ꝙͣ deputꝫpapa. vel p̄latus: peccat. vn̄ nō ꝯſequit̉ remiſſionem peccatoꝝ. Ꝙ aūt illa iuriſditō ſit arbitraria. ꝓbant per hoc. qꝛ papa non p̄t habereiudicem niſi arbitrariū. Et per hoc. qꝛ qͥlibetin articulo mortis a qͦlibet ſacerdote p̄t abſolui. Hanc etiam vt erroneā reprobat. qꝛ ſequeretur ex hoc. ꝙ pt̄as iuriſiditōis nō plus deſcendit in inferiores poſitiue loquendo a ſedeapoſtolica ꝙͣ econtrario. quia ſcd̓m hanc poſitōnem poteſtas iuriſditōnis per ſe loquendoeſt ī arbitrio peccatoris. ꝙͣtum ad illud quodeſt ſibi poſitiuuꝫ. quia papa vel alij p̄lati perſe loquendo nullam curam conferunt: ſed tollunt impedimenta. quibus peccator impedit̉ab eo: quod ſibi d̓ iure diuino ꝯpetit .ſ. ad hocꝙ eſt poſſe ſubijcere ſe cui voluerit. Ad rōnesautem dicendum eſt. ꝙ papa nō eſt aſtrictusalicui determinato iudici iure diuino. vel humano. licet iure diuino ſit aſtrictus ſeſe ſubicere alicui. ſi vult habere effectum ſacramenti. Unde ipſe poteſt ſe ſubijcere cui vult? Omnes autem alij ab eo in vtroqꝫ foro ſunt ſibiſubditi ſicut ſuo iudici. Et ideo nullus poteſtſe ſubijcere alicui alteri extra periculum mortis. niſi d̓ licentia ſui .ſ. mediate. vel īmediate.¶ Eſt ergo quarta opinio (quam tenet vt veram) ꝙ de neceſſitate ſacramenti penitentie ēminiſter habens poteſtatem iuriſditōis. quacōfitens ſit aſtrictus ſententie ꝯfeſſoris: quaꝫpoteſtateꝫ debet habere miniſter. vel īmediate a deo. ſicut papa habet ſuper totam eccleſiam. Omnes autem miniſtri alij habent hoc apapa. vel ab ip̄o ſuſcipiente ſacramentuꝫ. velſubijciente ſe ꝙͣtum ad illum qui iure diuinonulli determinato iudici ē ſubiectus. ſicut patet de papa. Eſt ergo de neceſſitate ſacramenti penitentie iuriſditio miniſtri ſuper confitente. et hoc eſt de neceſſitate diuini precepti.non eccleſie tantum. ita ꝙ papa hoc tollere n̄poſſet. nec in ſua perſona. nec in alia. Undepapa non poteſt abſolui ab illo: cuius ſentētie ſtare non eſſet obligatus: ꝓpter quod ſi vellet ꝯfiteri alicui vt ſocio aut ſubiecto. et nonvt iudici ſuo. ꝙͣtum eſt de effectu ſacramentinihil fieret. Sed in hoc differt de papa. et dealijs. quia (vt dictum eſt) omnes alij a papahabent iam iudicem determinatum. cui a deoſunt omnes alij ſubiecti .ſ. papam. vel aliumex diſpoſitione pape mediate. vel īmediate. etideo ſine licentia eius mediata. vel immediata. non poſſunt ſe ſubdere alij. Ꝙ autem ſi fiat huiuſmodi ſubiectio ſeu confeſſio in articulo mortis cuicunqꝫ ſacerdoti. cum deeſt ꝓpriꝰ.et hoc intelligitur fieri de licentia interp̄tatiua pape. Sꝫ papa (qͥ nulli eſt ꝑſone determinate ſubiectus) p̄t in iſto foro ſe ſubijcere cuipult: ad quam ſubiectōnem tenetur ex prece-