¶ Capitulum¶Ve iꝰ qui
¶ Secundum
tacite prohibet̉. diſ. xxv. c. qualis. extͣ de trāſla. c. inter corporalia. ar. ad ideꝫ de temp. or.dilectus. vbi dicit̉. Cum illi diſpenſatio huiuſmodi a canone minime ſit ꝑmiſſa. Exprimit̉ aūt in iure de quibuſdā maioribꝰ adulterio: in quibꝰ ꝑmittit̉ ep̄is diſpenſare. di. l.c. ſiquis preſbiter. In hereſi tamē hodie nōhabꝫ locum cum papa ſibi re ſeruet abſolutionem. et in. c. preſbiteros. diſ. l. vbi dicit̉ dediaconibꝰ et preſbiteris idolis imolantibꝰ excoactione poſtꝙͣ penituerint penes ep̄os eorum: erit poteſtas aliqͥd eis tribuendi. Aliaſiue ſecunda opinio eſt. ꝙ ep̄us poteſt diſpēſare in omni crimine contͣ duas primas regulas: niſi expreſſe ꝓhibeat̉ a iure. hoc probat̉ diſ. xxviij. c. preſbiter. et optime de peni.diſ. vj. c. j. et in fi. vbi dicit̉. Pontifex iuſtusatqꝫ diſcretus nō cogitur ſuos ſacerdotes ſꝑabijcere: ſed nec mox reſtituere. niſi ſtatutūfuerit a romano pontifice. et extͣ de ſen. excom. c. nuꝑ. circa fi. Hanc opīoꝫ tenet laud.vin. 10. et Tan. Et ber. extͣ de iudi. in glo. ſuꝑc. atſi clerici. dīc. ꝙ hec opīo ē magis cōmunis cui aſſentit raij. Et Vilh. gloſator eiꝰ dīchanc opīoeꝫ eſſe ſalubriorē et benigniorē ſupradicta. Sequēdo igit̉ ſecundaꝫ opīoꝫ quecōmunior ē. qui ſint hi caſus in qͥbꝰ ꝓhibitaſit ep̄is diſpenſatō ⁊ pape reſeruet̉: plene habes infra in ti. ſequenti. ibi vide. Ꝙͣtum aūtad terciaꝫ regulā .ſ. ꝙ depoſitus reſtitui nōpoteſt officijs ſuis ī hoc nullus pt̄ diſpēſareniſi papa ẜm raij. ⁊ hoſti. licet aliqui ꝯtrarium ſentiant. vt habes ſupra in premiſſis.De epiſcopatu quo .§. vj.ad appetitōꝫ vel recuſatōꝫ eius vl̓ renuntiationeꝫ. Et ꝙͣtum ad primū ꝙ non ſit licitumappetere ep̄atum ſed p̄ſumptuoſum. hoc declaratū eſt ſupͣ parte ſecūda. ti. iij. c. d̓ ambitione. ibi vide. Ꝙͣtum ad ſecundū .ſ. vtꝝ ep̄atum iniunctū a ſuꝑiore liceat oīno recuſae̓.Rn̄det tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. clxxxv. ar. ij. ꝙ in aſſumptōne ep̄atus duo ſunt ꝯſideranda. Primū eſt. qͥd deceat hoīneꝫ appetere ẜm ꝓpriamvolūtateꝫ. Secundū eſt. qͥd deceat hoīeꝫ face̓ad voluntatē alteriꝰ. Ꝙtum igit̉ ad ꝓpriamvoluntatē: ꝯuenit homini principlr̄ inſiſtereꝓprie ſaluti et intendere. ſꝫ ꝙ alioꝝ ſaluti intendat hoc ꝯuenit homini ex diſpoſitione alterius poteſtatē habentis ſuꝑ eum. Unde ſicut ad inordinatōnē voluntatis pertinet ꝙhomo ꝓprio motu ferat̉ in hoc ꝙ gubernationi alterius preficiat̉: ita ad inordinationēvoluntatis pertinet ꝙ aliquis oīno ꝯtra ſuperioris iniunctionem predictum gubernationis officium finaliter recuſet. et hoc propter duo. Primo quia hoc repugnat charitati proximoꝝ: quorū vtilitati ſe quis debetexponere pro loco ⁊ tꝑe. Unde auguſ. xix. deciui. dei. Negociuꝫ iuſtum ſuſcipit neceſſitas
charitatis. Secundo qꝛ repugnat hoc huīlitati ꝑ quaꝫ qͥs ſe alioꝝ mādatis ſubijcit. Un̄gregꝰ. in paſtorali dicit. ꝙ tunc an̄ dei oculos vera ē humilitas cū animus ad recipiēdum hoc qd̓ vtilit̓ ſubire precipit̉: ꝑtinax nōeſt. Ꝙͣuis aūt vita ꝯtēplatiua ex qͣ quis ſibivacat et deo: preponit̉ actiue. qͣ ꝓximis intendit̉. et amor dei ſit potior amore ꝓximi:tn̄ bonuꝫ multitudinis preferendū eſt bonovnius. Et hocip̄m ꝑtinet ad dilectionē dei. ꝙaliqͥs ouibꝰ xp̄i ꝑ curam paſtoraleꝫ impoſitam intendit. Inſuꝑ ⁊ prelati nō ſic tranſferunt̉ ꝑ prelaturā ad vitā actiuaꝫ. vt ꝯtēplatiuam deſerant: ſed vtriqꝫ pro tꝑe debent vacare. Et inducit ad hoc Tho. auctoritatesaug. que habent̉ in decret̉. Dicit em̄ Auguſ.Ociuꝫ ſct̄m querit charitas veritatis: negotiuꝫ iuſtū ſuſcipit neceſſitas charitatis: quāſarcinā ſi nullꝰ imponit: ꝑcipiende atqꝫ intuende vacandū eſt veritati. Si at̄ imponit̉ſuſcipienda eſt ꝓpter neceſſitateꝫ charitatis.Sꝫ nec ſic oīmodo veritatis delectatio deſerenda ē: ne ſubtrahat̉ illa ſuauitas et opprimat̉ iuſta neceſſitas. viij. q. j. qui ep̄atuꝫ. vbidīc glo. qͦ ad finē auctoritatis. ꝙ nō ita debetinſiſtere tm̄ delectatōni veritatis in ꝯtēplatione. ꝙ nō deſeruiat ꝓut oportet neceſſitatiꝓximoꝝ ī exercitio cure paſtoralis. Ad ideꝫaug. ad eudoxiuꝫ. Uos at hortamur in dn̄o.vt ꝓpoſitum vr̄m cuſtodiatis. ⁊ uſqꝫ in finemꝑſeueretis. Aut ſiqua oꝑa veſtra mr̄ eccleſiadeſiderauerit: nec elatione auidā ſuſcipiatisnec blandiente deſidia reſpuatis: ſꝫ miti corde obtempetis deo cū manſuetudine. portantes eū qui vos regit. qui dirigit mites in iudicio. et docet manſuetos vias ſuas: nec otiūveſtrum neceſſitatibꝰ eccleſie p̄ponatis. Cuiparturienti ſi nulli boni miniſtrare vellent:quō naſceremini non inueniretis. xvj. q. j.vos aūt. Item ꝙͣuis acciꝑe ep̄atum de ſe nōſit neceſſariū ad ſaluteꝫ: fit tn̄ neceſſariū adſalutē reciꝑe rōne precepti ſuꝑioris. Nec excuſaret eum ſi votum de non epiſcopando feciſſet. quia ſi intendiſſet hoc nullo modo acceptare: etiam ꝑ ſuperioris mandatum eſſetpotum illicitum. et ſic nō obligaret. ſi intendit ꝙͣtum erat ex parte ſui tunc quia iniungitur a ſuperiori: non agit contͣ votum. necetiam excuſaret a tali iniunctione hoc ꝙ haberet ꝓpoſitum peccandi. quia poteſt ⁊ debꝫdimittere tale ꝓpoſitum. Si aūt haberet aliquod impedimentum. puta excōmunicatōisvel irregularitatis. cum illo nō debꝫ ſuſcipere: ſed debet manifeſtare iniungenti. Etſi nōpoteſt tollere tale impedimentū. puta quia ēarchiep̄us qui p̄cipit. et ille irregularis velillegittimus ⁊ hmōi: non tenetur obedire. Etidem videtur ſi eſſet notabiliter ignorans.ſed ſi poteſt tollere īpedimentū. et tollit ipſo