¶ Capitulum¶ Quintum

¶ Ctur: ſūptū ē ꝓ adiutorio hmōi dictū. deus teadiuuet et ſanctus Iohannes. ¶ Eſt gͦ gratia cumulalis adeptiua meritoꝝ: grā dei ſuꝫid quod ſum. Eſt ſecunda gratia ſpetialis cōtētiua priuilegioꝝ: ⁊ grā eius in me vacua n̄fuit. Eſt tertia gratia finalis allatiua premioꝝ: et grā eius in me ſꝑ manet. De primadicit Io. j. c. de plenitudine eius nos omnesaccepimus grāꝫ ſcꝫ a xp̄o: ip̄e ē qui illuīnatom̄eꝫ homineꝫ ⁊cͣ. ſcꝫ luce gre. nō ꝙ om̄es illuminent̉: ſed qꝛ nullus eoꝝ qͥ illuminat̉: abalio ꝙͣ ipſo illuīnat̉ et per hanc habet homoeſſe ſpirituale et merito naturale. vnde eccͣs.vlt̄. Time deum ⁊ mandata eius ſerua: quodfieri non poteſt ſine gratia. ẜm aug. hoc eſtomnis homo id ē ꝑ hoc habet verū eſſe. Sine hac gratia nec deſertū nec penitētia profuiſſet Io. bapti. nec alteri. vn̄ greg. quelibetocculta loca: animā ſine gratia ſaluare nonpoſſūt ⁊cͣ. diſ. xl. Cū ip̄a gratia natus ē. ioh̓.qͦa vt dr̄ Luc .j. Spūſancto replebit̉ adhucex vtero matris ſue. Clarū ē aūt ꝙ ꝙͣto aliquod receptiuū caliditatis eſt ꝓpinquiꝰ alicui principio influēti: tantomagis recipit deīfluētia eiꝰ. Nā ꝙͣto qͥs magis ꝓpīquiꝰ ē igni:tantomagis caleſcit. et ꝙͣto flumē magis appropinquat mari: tanto ē ꝓfundius ī aquaCū ergo io. hic fuerit ꝓpinquiſſimus xp̄o natiuitate: ꝓpinquitate et imitatōe: copioſiſſime hāc recepit. Iſta aūt grā ſine qua homoſaluari nō poteſt: q̄ ē maximū donū dei ī hacvita: eſt ſimilis luci ſolis: que ꝙͣtuꝫ eſt ex ſe:parata ē omnes illuminare (vt dicit cipriaanus de ꝯſe. diſ. iiij) dūmō nō ponas obſtaculū claudendo feneſtras potētiaꝝ intellectūet voluntatē ⁊cͣ. Ꝙͣtū ad ſecundū: que dr̄ inꝑte grā gratis data. dicit apl̓us .j. corint. xij.Diuiſiones gratiaꝝ ſūt: idem vero deus ⁊cͣ.et iſta p̄ter gratiā ꝯmunē neceſſariā dicunt̉priuilegia ſāctoꝝ: in qͥbus nullus reꝑit̉ maior io. vn̄ Bern. in ẜmone. Exultēt om̄es ſācti et ſuoꝝ meritoꝝ p̄rogatiuis ante conſiſtoriū maieſtatis aſſiſtāt: nullus tn̄ erit qui adpriuilegiū io. audeat aſpirare. vnus ē ⁊ ſecūdum nō habet: qui vniuerſitatis humane tͣnſcendit aſcenſū. ¶ Sūt aūt. x. priuilegia gratie Iohānis baptiſte. Primū ānunciatio ſtuperoſa. Secundū ſct̄ificatō amoroſa. Tertiūmaīfeſtatō gaudioſa. Quartū ꝯuerſatō ſuꝑuirtuoſa. Quintū ꝓphetizatō copioſa. Sextūbaptizatio generoſa. Septimuꝫ ꝯmendatioglorioſa. Octauū veneratio dulcoroſa. Nonūp̄dicatio fructuoſa. Decimū oꝑatio miraculoſa. ¶ Ꝙͣtū ad primū dixit angelus. Ego ſūgabriel qui miſſus ſū tibi hec nūtiare Luc. j.Nota ꝙ licet multoꝝ in veteri et nouo teſtamento fuit prenūtiata mundo eorum natiuitas. vt remigij. thome d̓ aqͥno. iſaac. ſampſonis. ioſie. nullꝰ tn̄ eoruꝫ fuit ita ſolēniter p̄-

nūtiatus a deo: ꝙ in hoc priuilegio ẜm Ber.dominus ih̓s voluerit per ſe dignificare ſeruum ſuum. Nec etiam xp̄c fuit ita ſolenniternuntiatꝰ. Nā Iohannes iſte in ſolēniori die:quia in feſto ꝓpiciatōnis. In excellentiori loco: quia in templo ſalomonis. Notiori miraculo: quia notum aliquo modo toti populo.Si igitur xp̄c voluit in hoc io. magis ſe honorare: ꝙͣtum nos debemus venerari. ¶ Ꝙͣtum ad ſecundum legimus Pieremiam ſanctificatum Hiere j. anteꝙͣ exires de vulua ſāctificaui te. aliqui hoc etiam credūt de nico.quia natus ſtetit rectus ⁊cͣ. Et d̓ beato dominico: quia iam in cunis egrediens lectum:iacebat in terra: ſed nullus cum tanta magnificētia. Nā ip̄e dominus ih̓s ꝑſonalit̓ irevoluit: in ventre virginis exiſtēs ad domuꝫzacharie vt ſanctificaret io. clauſum in vtero elizabeth. ẜm origenē. Et tanta gratia repletus eſt. vt impleuerit matrem. vn̄ exclamauit. vn̄ hoc mihi. vt veniat mater dominimei ad me. Et ẜm quoſdā acceleratus eſt eipſus rationis ad cognoſcendum aduētuꝫ ſaluatoris. et ꝓpterea exultauit. Operabat̉ aūtſanctificatio iſta. ẜm doc. purgatōnē ab originali et tantam ſoliditatem: ꝙ non poteratpeccare mortaliter. ⁊ tn̄ nō ꝯfidens d̓ ſeip̄o:fugit ciuiū turmas: ne leui ſalteꝫ macularevitam famine poſſet ⁊cͣ. De manifeſtationeid eſt natiuitate gaudioſa dixit angelꝰ. Muſti in natiuitate eius gaudebūt. De tribꝰ tm̄eccleſia ſolennizat natiuitatē .ſ. de xp̄o. virgine matre et Iohanne. Non aūt d̓ alijs ex eo:quia nati ſūt in peccatis. Et de xp̄o quidemprincipaliter: quia ille fuit principiū noſtreredēptōis. Annūtio vobis (ait angelꝰ ad paſtores) gaudiū magnū ⁊cͣ Luc. ij. de virgine:qꝛ nata ſancta et mat̉ dei. Natiuitas tua deigenitrix gaudiū annūtiauit ⁊cͣ. Canit eccleſia de Iohanne aūt quia precurſor xp̄i ſicutlucifer p̄cedit ſolē: ſolennius eccl̓ia feſtiuatiſtam ꝙͣ virginis. Nā antiquitus nō fiebantfeſta de virgine: ſed bene de Iohanne et cumvigilia et octaua. Octaua autem natiuitatis virginis īſtituta fuit ſub Innocētio. iiij.etiam poſt vigiliam eius. Sed ad augmentum gaudij virgo maria p̄ſens fuit huic natiuitati. et prima eum de terra leuauit: vt cōmuniter dicitur. Fuit etiam miraculis plena: quia patri reſtituta fuit locutio. et ſibi⁊ matri datus ſpiritus ꝓphecie ī octauo die.Bene ergo in natiuitate eius multi gaudebunt: quia et iudei et ſarraceni et xp̄iani hodie feſtiuant. Sed aliqui gaudent corporaliter cōmedēdo ⁊cͣ. Et extrema gaudij ſcilicꝫhuius luctus occupat prouer. xiiij. Alij mūdialiter ī pompis ⁊ huiuſmobi. iob. xx. Gaudium hipocrite inſtar puncti. Alij ſpiritualiter. ſcilicet in conſideratione tāti luminis