¶ Capitulum¶ Tertium

ponunt. Predicatores aūt ſancti partē ſuaꝫreputāt: ſi intus ipſi de ſapiencia gaudeant.foris autem alios ab errore compeſcant. Etibi gaudent: vbi hoc percipiūt. nō vbi intustot temptatōnum laqueos innoteſcere compelluntur. ꝙͣuis bonum quod acceperūt: cuꝫinnoteſcit (media interueniēte caritate) de ꝓfectu audientium nō de ꝓpria oſtenſione gratulantur. Nōnūꝙͣ etiam arrogantes viri: duꝫpredicatores ſanctos magna eloqui ac pro locutione ſua venerari conſpiciunt: locutōniseorum celſitudinem ⁊ nō vtilitatem intentōnis imitantur. Nec hoc amant: quod illi appetunt: ſꝫ hoc quod dari hominibꝰ oſtendūtur. Et plerumqꝫ ad loquendum impetuꝫ vane glorie mentem anxietas nequaꝙͣ ſe intraſilentium capiens quaſi celū caritatis inflāmat. Idem eodeꝫ. xxij. dicit. Spiritualis predicator in cunctis que dicit ſolerti cura ſe inſpicit: ne in eo ꝙ recta predicat: vitio ſe elatōnis extollat. atqꝫ omnium ſapientie graciāquam vt loqueret̉: accepit. nō ſuis ſe eſtimatmeritis: ſed eorū interceſſionibus quibus ꝑloquitur accepiſſe: indignum ſe omnibus iudicat. etiam cuꝫ dignius cunctis viuat. Scitꝙ bona que innoteſcunt hominibꝰ ſine ꝑiculo eſſe vix poſſunt. Et ꝙͣuis ſapientem ſe eſſeſentiat: vellet tamen ſapiens eſſe nec videri.Etſi liceat tacere appetit. Eoſqꝫ ſe felitioresputat: quos intra eccleſiam locus inferior ꝑſilentium occultat. Et tamen vt eos defendatex neceſſitate officium locutōnis ſuſceperit:ſed ex magno deſiderio otium taciturnitatisquerit: hanc dicendi formulam arrogantesignorant. Reqꝫ enim loquuntur. quia cauſeeueniunt: ſed cauſas euenire appetunt. vt loquantur. hec omnia Gregoꝰ. Habent em̄ hocarrogantes propriuꝫ. ꝙ priuſꝙͣ dicant: miraſe dice̓ ſemꝑ exiſtimant. et locutionē ſuā admirando preueniunt: quia vel in acutis ſenſibus ipſa elatio quanta ſit fatuitas ignorant⁊ econtra. paulus dum mire et alte Hebreosmoneret: dicit ſufferatis verbum ſolatij Gregorius. ¶ Ꝙͣuis autem predicator debeat cauere ne ex arrogantia et inani gloria predicet: tamē ſi motus recta intentione ſurrepattemptatio inanis glorie: non debet per hocdimittere Eccleſiaſtes. xj. Qui obſeruat ventum nūꝙͣ ſeminat. Exemplum ī beato Gernardo: qui temptatus de hoc dum predicaret:dixit ſibipſi. Nec propter te incepi: nec ꝓpterte dimittam. ¶ Subiacet etiam actus predicatōnis triſticie ⁊ tedio. ⁊ hoc quādo quis nōextat multum gratus. vel fructum nō facit.vt dicit Grego. in moral̓. et ideo requirit hominem bene firmatum: vt nec extollat̉ fauoribus popularibꝰ: nec deijciat̉ inaudiētia vl̓infructuoſitate. vnuſqͥſqꝫ em̄ (ait Apl̓s) mercedem recipiet ẜm ſuum laborem. ⁊ nō dixit

ẜm fructum: nec credimꝰ minoreꝫ gloriā obtinuiſſe Iacobū maiorē: qui pauciſſimos cōuertit multis ſanctis innomīatis: qui miliapopuloꝝ traxerūt ad fidem. Uel beato Iordane ſecūdo magiſtro ordinis p̄dicatorum: quivltra fructum quē fecit in ſeculo remanentibus: bene mille traxit ad ordinem. ¶ Scd̓mquod requirit̉ in p̄dicatore eſt vita ſeu cōuerſatio lucens Eccͣi. Quaſi ſol refulgens ſic illerefulſit in templo dei. Sol eſt impaſſibilis etincōinquinabilis. ⁊ habet modicū d̓ materia.ꝑ iſta tria debꝫ eſſe lucida vita predicatoris.ꝑ pacientiam. p̄s. Bene pacientes erūt. vt ānūcient ꝑ munditiā. ſapientie. O ꝙͣpulcra escaſta ganeratio cum claritate. Et ꝑ pauꝑtatem ⁊ abſtinentiā. Unde xp̄c Math̓. x. primisp̄dicatoribus ait. Nolite portare ſacculuꝫ ⁊cͣ.Unde Piero. An nō confuſio ⁊ ignominia eſtxp̄m crucifixum pauperem ⁊ eſurientē farſispredicare corporibus. ⁊ ieiunioꝝ doctrinamrubentes buccas tumantiaqꝫ ora ꝓferre. Siin apoſtoloꝝ loco ſumus: nōſolum ſermonēeorum imitemur: ſed ⁊ conuerſatōnem ⁊ abſtinentiā. xxxv. diſ. Eccleſie. Nemo em̄ (īquitSÿmmacꝰ papa) recte monitoris ꝑſonaꝫ ſuſcipit: niſi qui actibus ſuis errata cōdemnatet amorem innocētie conuerſatione demonſtrat. di. lxxxj. Nemo. Et (vt dicit Criſoſtoꝰ)bene viuendo ⁊ bene docendo populū īſtruis:quomodo viuere debeat. bene autē docendo etmale viuēdo deū inſtruis quomodo te debeatcōdemnare. diſ. xl. Multi. Et ꝙͣuis ſic ꝯtingatcōmuniter. vt ẜm Grego. Cuius vita deſpicitur: reſtat vt eius predicatio contēnat̉. iij. q.vij. qui ſine. tamen malefaciūt contēnentes:quia (vt dicit Hiero) ſicut lixiuia ꝑ humidūcinerem fluens lauat ⁊ nō lauat̉. ita bona doctrina ꝑ malum doctorem aīmas credentiumlauat a ſorde vitiorū. diſ. lxxxiij. §. vl. ⁊. j. q. j.Non quales. Etſi cum peccatoribus cōuerſari deceat aliqn̄ ad eorum cōuerſatōnem. ſicutxp̄c qui manducabat cū publicanis: debet tn̄vitare ꝑſonas ſuſpectas. ⁊ vnde poſſet ledi fama eius. Unde Augꝰ. Conſcientia noſtra neceſſaria eſt nobis ꝓpter nos: fama noſtra nonpollui: ſꝫ pollere debet in vobis ꝓpter vos. xij.q. j. Nolo. Qui autē murmurant de p̄dicatoribus conuerſantibꝰ cum peccatoribus cum debitis circumſtantijs. vt eos inducāt ad bonaopera: incurrunt lepram peccati: quod fuit figuratum in maria ſorore Aaron murmurāte contra Moÿſen. ꝓpter vxoreꝫ eius ethiopiſſam. vt exponit Grānus. ij. q. vij. §. is ita rn̄detur. Cui alludit Grego. Nos qui īfirmi homines ſumus. cuꝫ de deo loquimur: debemusprimum meminiſſe qd̓ ſumus. Conſideremusqꝛ aut tales ſumus: quales nōnullos corrigimus. aut tales aliqn̄ fuimꝰ: ſed diuīa oꝑantegrā non ſumꝰ. vt tanto tēperatius corde hūili