¶ Capitulum. ij.¶ Titulus. xvij.

¶ Capitulum. ij.

Crutati ſunt iniquitates. defecerūt ſcrutates ſcrutinio. pͣs. lxiij. Scrutiniūquidem eſt confeſſio in quo ⁊ penitens ſcrutatur conſcientiaꝫ ſuam. ⁊ confeſſor cum eo ⁊cͣ. Scrutans igit̉ eſtconfeſſor: qui in hoc pōt triplicit̓ defice. quiavel ꝑmalitiā abſoluendo quē ſcit n̄ poſſe. vl̓ꝑ ignorātiā: neſciendo diſcernere inter leprāet leprā. ⁊ quē poſſit vel n̄ poſſit abſoluere. vl̓ꝑ infirmitatem concupiſcentie inde ſumendooccaſiones maloꝝ ex auditu: dū incaute ſehabꝫ. Un̄ augſ. de pe. di. vj. c. j. Caueat ſpiritualis iudex. vt ſicut non commiſit crimē nequitie: ita nō careat munere ſciētie. Ex qͥbꝰverbis innuit̉. ꝙ ꝯfeſſor debꝫ habere tria ex illa autoritate aug. p̄allegata. Primo poteſtatē in foro ꝯſciētie. vt ſit iudex ſpūalis. Scd̓oꝯẜuare puritatē vite: ne ꝯmittat crimē neq̄tie. Tercio ſciētie ſufficiētē claritatē hēre. vtnon careat munere ſcientie.¶ De poteſtate ſeu autoritate cōfeſſoris.¶ Capitulum primum.Epoteſtate ſeu auctoritate confeſſoris ⁊ quis poſſit audire ꝯfeſſiones. Ubi notādū ꝙ n̄Iſacerdos et ſi poſſit audire in caſumortis: non tamen abſoluere. al̓s ſi abſoluitvt ſacerdos indicatiue. ẜm quoſdam incurritirregularitateꝫ. ſicut ſi celebraret: hoc tamēeſt dubium. quia non eſt iſtud expreſſum iniure. ſicut de celebrāte: vnde non videtur irregularis. extra de ſen. excom. c. is qui. li. vj. Ettalis confeſſus tenetur iterum confiteri (ratio eſt) quia ſolis ſcerdotibus dictum eſt. quorum remiſeritis ⁊cͣ. io. xx. Nec tamen a quolibet ſacerdote poteſt quis abſolui: ſꝫ a ꝓprioaut de licentia eius. Un̄ decretalis oīs. extrade pe. ⁊ re. dicit. Ꝙ quilibet ſemel in anno cōfiteatur omnia peccata ſua ꝓprio ſacerdoti.Et de pe. di. vj. placuit (ratio eſt) quia n̄ pōtſoluere vel ligare: niſi habeat iuriſdictōnemſuꝑ eum qui ſibi confitetur. Si autem ſit ꝓpͥus prelatus. et n̄ ſacerdos. ſicut curati et epinon ſacerdotes: poteſt abſoluere ꝑ alium cōmittendo hoc alteri. Sed nota ꝙ ꝓprius ſacerdos aliter intelligitur. cuꝫ dicit̉ ꝙ quilibꝫdebet ꝯfiteri ꝓprio ſacerdoti. et aliter cum dr̄de licentia ꝓprij ſacerdotis poteſt alteri confiteri. Nam in primo caſu dicit̉ ꝓpͥus ſacerdosquicunqꝫ habet poteſtatem abſoluendi ordinariam vel delegatā. ſiue ſit cōmunis ſiue ſingularis. qꝛ actor ſequit̉ foꝝ rei: ſed eſt in electione eius: quē de ml̓tis ſequat̉: niſi ſit actōrealis in qͣ ſequitur foꝝ rei. et qꝛ in foro pnīeidē eſt actor ⁊ reus. Inde ē ꝙ idē pōt ſeip̄m accuſare corā qͦcunqꝫ ꝯfeſſore de cōibꝰ qui illū

pn̄t abſoluere de crimine vbicūqꝫ commiſſo:ꝓpter qd̓ dīc Hoſti. ꝙ quilibꝫ habet tres ꝓp̓osſacerdotes .ſ. ordinarie curatū .ſ. de cuius parochia eſt. ep̄m ſuuꝫ. ⁊ papā. Sed in ſcd̓o caſu ꝓprius ſacerdos d̓ cuius licentia poteſt alteri confiteri. intelligitur ſtrictius ille qui d̓iure ſuo ordinario hoc habꝫ. ⁊ nō ex commiſſione. Et ſic intelligitur. c. omnis. equiuoceloqui de ꝓprio ſacerdote ẜm omnes. Nam conſtat ꝙ ad implendum illud p̄ceptum de confitēdo ſemel in anno omnia peccata ſua ꝓprioſacerdoti: ita ſufficit confiteri vicario curati ſicut ipſimet curato. et tamen ad confitendum alteri non ſufficeret accipere licētiā abeiꝰ vicario ſiue cappellano. ſicut ſufficerꝫ abipſomet curato. Unde reſpectu primi vicariꝰeſt ꝓprius ſacerdos: ſed non reſpectu ſecundiUn̄ etſi poſſit quis confiteri vicario curati:tn̄ ip̄e vicariꝰ n̄ poteſt dare licentiā illi. ꝙalteri ꝯfiteat̉. Hec pe. de pal̓. in. iiij. di. xvij.¶ De ordinario confeſſore vniuſcuiuſqꝫ quoad eccl̓iaſticas ꝑſonas.¶ Ca. ij.E ordinario confeſſore vniuſcuiuſqꝫ quo ad eccleſiaſticas perſonas. Scienduꝫ eſt ꝙpapa. quia non habet ſuperiorema xp̄o: nec a ꝯcilio quocunqꝫ hꝫ ꝓp̓um ꝯfeſſoreꝫ quē duxerit eligendū: qͥ autoritate xp̄i poteſt eū ſoluere vl̓ ligare. ī foro pnīali: n̄ aūt īforo exteriori. qꝛ ip̄e n̄ pōt ligari vīcl̓o excōicatōis: a qͦ indigeat abſolui. ⁊ ꝓpter hoc nonoꝑtꝫ ſibi a xp̄o ꝯmitti. qꝛ vero pōt ligari vinculo peccati ſic̄ alij. indiget remedio ſic̄ alij:nec xp̄us dimiſit eum ſine remedio. vel ſicuta principio quilibet poterat quemlibet volēteꝫ ſe ſibi ſubijcere abſoluere: ita ⁊ nunc quoad illuꝫ qui nulli eſt ſubiectus. ſicut papa.¶ Qui ſunt de familia pape habent penitentiariū ſummū cū papa ꝓ ꝓprio ſacerdote. qͥanulli alij ſubſunt. Secus aūt eſt de cappellanis eius: qui ꝑ mundum ſunt diſperſi: quiꝓpter hoc non ſunt ab alijs exempti.¶ De cardinalibus autem. §. j.quiſunt ep̄i: ip̄i. non miuus habent ꝙͣ alij ep̄iſcꝫ ꝙ poſſint libere eligere. Idem ſi ſunt legati. qͥa ſunt prelati vl̓ exempti. Si v̓o ſint ſimplices cardinales: nec ep̄i nec legati dicit hoſti. eos non habere niſi papam et ſummuꝫ penitentiarium. Et ꝙͣuis immediate ſunt ſubpapa. ⁊ per conſequenſ exempti: non tamenpoſſunt ſibi eligere confeſſorem: ſine ipſiuspape aut ſummi penitentiarij licentia. quianon ſunt prelati ſed coadiutores: licet ſint p̄ſbiteri et cardinales. Ideo tutius eſt ꝙ habeant licentiam a papa. Familia vero cōmenſalis eoꝝ. de licentia eorūdem cardinaliū poſſunt ſibi eligere confeſſorem. quia de conſue