¶ Capitulum¶ Crede

baptizatus probet̉: bene credendū eſt. ¶ Penaͣ rebaptizantis eſt. ꝙ qui ſcient̉ vel ꝑ ignorantiam iuris hoc fecerit. vel in faciendo iuuerit: irregularis eſt. et nō niſi ꝑ papā diſpēſandus. ⁊ nō eſt dubium ꝙ peccat mortaliterextra de apoſta. c. ij. Si autem ꝑ ignorantiāfacti ꝓbabiliter excuſatur: ſed rebaptizatusex eo. quia ignorabat ſe tūc fuiſſe baptizatūeſt irregularis. vt habetur. de conſe. diſt. iiij.qui bis: ſed ꝑ epiſcopū poteſt diſpenſari. īmoetiam quidam dicūt talem nō eſſe irregularem: quia ignorantia facti excuſat eū. Illudem̄ fuit olim ſeruatū in odium rebaptizātiūnunc nō tenet. Tenendo primā opinionē queeſt magis ꝯſona textui. ſi queratur quare rebaptizans in tali caſu nō ſit irregularis cuꝫꝓ eo facto illicito. magis debeat puniri agēsꝙͣ patiens. poteſt reſponderi. ꝙ hoc ideo eſtquia nō inuenitur in iure cautum. ꝙ baptizans qui neſcit baptizatum: fiat irregularisſicut īuenitur de ipſo rebaptizato ⁊ pene nōſunt extendende. vel etiam de ipſo rebaptizato poteſt dici ꝙ tunc fit irregularis. ſi poſtꝙͣſciuit: ratum habuit ẜm vnam glo. illius ca.¶ Item nota ꝙ etiā in vtero ſanctificati ſūtbaptizandi. ẜm tho. in. iiij .ſ. di. vj. q. j. ar. j. qiij. in corꝑe. q. Et pe. tū vt ꝯformentur alijs.Unde ex baptiſmo recipiunt caracterem. nōaūt emūdationē ab originali. quia iam ꝑ ſāctificatōeꝫ emūdati ſūt. nec de nouo accipiūtprimā gratiam. quia iam receperūt in vteromaterno ⁊ in tanto robore. vt nō poſſint peccare mortaliter: ſed augmētū gratie ꝑcipiūttenent̉ em̄ ad hoc ex precepto. quia ſanctitasnō excuſat hominem ab obſeruatōne p̄ceptiſicut nec a ieiunijs eccleſie.De adultis petentibus. §. xiijbaptiſmū. Dicit tho. in. iij. ꝑ. q. lxviij. ar. iij.in cor. arti. ꝙ non ſtatim cum cōuertuntur ēeis baptiſmus dandus: ſed debet differri uſqꝫad aliquod certum tempus. et hoc triplici excauſa. Primo ꝓpter cautelā eccl̓e. ne decipiatur ficte accedentibꝰ tribuens ſacramentuꝫScd̓o vt ante baptiſmū de fide plene inſtruatur. Tertō ꝓpter reuerentiā ſac̓mēti. dū .ſ. inp̄cipuis ſolēnitatibꝰ. vt paſce ⁊ penthecoſtesad baptiſmū hoīes admittunt̉ ſi tamen pleneeſſent inſtructi. vel infirmitas vel aliud mortis ꝑiculū īmineret. ſine dilatōe eſſent baptizandi. Statuit aūt eccl̓a p̄dictū tempꝰ ad ſolēnitatē baptiſmi. nō ad neceſſitatē eiꝰ. qꝛ habet efficatiā ex v̓tute ſpūſſancti ⁊ paſſiōe xp̄icuiꝰ ſepulture homo ꝯfigurat̉ in baptiſmo vtpatet Ro. vj. et ideo in penthecoſte ⁊ vigilijspaſce. ¶ De iudeis aūt ⁊ paganis dicit hoſti.in ſūma. ꝙ ſi ex mora ſeu dilatōe baptiſmi īminet ꝑiculū. qꝛ .ſ. ꝯuerſus timet. ne alij iudeivel pagani ipſum interficiāt. ſi hoc ꝑpendūtet tunc eſt citius haptizandꝰ. expoſita ſibi fi-

de. ꝓut pt̄. ſi aūt nō īminet ꝑiculum aliquodtūc ſūt ꝑ octo mēſes. vel al̓s arbitrarie intercathecumīos retinēdi. de ꝯſe. diſ. iiij. ne quodabſit. ⁊. c. iudei. ⁊. c. ſequēti.De catheciſmo dicit. §. xiiij.pe. in. iiij. ꝙ cum baptiſmi ſaluatō ſit ꝑ fidemmerito requirūt̉ a baptizato ea que ſūt de neceſſitate fidei. Et hec ſūt tria .ſ. fidei ſuſceptiofidei ꝓfeſſio. et fidei obſeruatio. Et ꝓpter hectria catheciſmus īuentus eſt: in quo fit īſtructio de articulis cōibus diſtincta ad fidei ſuſceptionē. Fit ⁊ reſponſio ad fidei ꝓfeſſionē.fit etiam ſpōſio ad fidei obſeruatōeꝫ. Et quiaadultꝰ pct̄m ꝓpriū habet. ⁊ ꝑ ſe credere poteſtrequirit̉ hoc ab eo ex neceſſitate ⁊ ꝑ ſeipſum.Quia vero ꝑuulꝰ peccatuꝫ actuale nō habet.nec ꝑ ſe credere poteſt: requirit̉ hoc ab eo. etde ꝯgruitate ⁊ ꝑ vicariū .ſ. ꝑ patrinū. qꝛ patrinus nō reſpōdet in ꝓpria ꝑſona: ſed in ꝑſona ꝑuuli. Et eſt ſenſus. credo .i. preſto ſum ſacramentū fidei ſuſciꝑe ẜm Augꝰ. expoſitōnē.vel intelligit̉ de obſeruātia fidei in futurum.Et ſic ẜm tho. duplex poteſt eſſe ſenſus. Primus eſt credo .i. qn̄ ad ꝑfectā etatē veniā fideiaſſentiā. Scd̓us eſt credo .i. operā dabo ꝙ ip̄ecredat ⁊ ſic obligat̉ puer ip̄e ⁊ patrinꝰ quia d̓illis ad que omnes tenent̉. nō eſt incōueniēsꝙ vnus obliget aliū. Secꝰ eſt in his ad que n̄omnes tenent̉. nec ex hoc ſequit̉ magnū ꝑiculum in tenēte ad baptiſmū ꝙͣtum ad modernum tempus ẜm tho. qꝛ parētes ſui ſūt xp̄iani. et ꝓbabiliter extimari poteſt. ꝙ eū in fidenutriēt. ⁊ ab alijs quibꝰ cōuiuit fidē addiſcet.Sęcus aūt erat ī pͥmitiua eccl̓a. vbi pueri cūinfidelibꝰ ꝯuerſabant̉ ⁊ ſimilit̓ eſſet nūc. ſi parentes eſſent ſuſpecti de īfidelitate: tūc eī diligētior cura eſſet a patrino adhibēda. Idē alb̓De exhorciſmo dicit .§. xv.tho. ⁊ pe. ꝙ licet circa hoc plures fuerīt opinionēs. Melius tamē dicendū videt̉ ꝙ habeteffectū in corꝑe ⁊ anima. quia minuit pt̄ateꝫdemonis: ne tantū poſſit in hominē. ſicut an̄baptiſmum. et ne baptiſmum ⁊ alia bona impediat: ſed p̄dicta poteſtas totaliter in baptiſmo tollitur. de conſe. di. iiij. c. nec quēꝙͣ. Ibiponitur figura de pharaone qui prius flagellatus eſt. poſtea ſubmerſus.¶ De ſignificatōne ſacra. §. xvj.mentaliū que fiunt in baptiſmo. ſic dicit pe.Ante baptiſmum fiunt quatuor: que ſignificant quatuor fienda ī baptiſmo. Nam exſufflatio ⁊ inſufflatō ſignificat ſpūs maligni expulſionem ⁊ ſpūſſancti infuſionē. Salis linitio gratiā ⁊ ſapientiā ⁊ p̄ſeruatōeꝫ. a pct̄orūfuturorum putredine. ſaliue ꝯtractꝰ circa aures ⁊ nares ſenſuū ſpūaliū aꝑtionem. Unctōolei ī pectore. et inter ſcapulas legis dei amorem ⁊ deuotam ſubiectioneꝫ. Alia tria fiunt