¶ TitulusC.xiiij.

verbum tuū. ſubito totus xp̄c cum carne. aīaet deitate in ventre ſuo fuit. ſic dicente ſacerdote quinqꝫ verba conſecratōis .ſ. Hoc eſt em̄corpus meū. totus xp̄us in carne et anima ⁊deitate eſt in ſacramento. proceſſus qͦꝫ eiꝰ mirabilis cōuerſationis ⁊ paſſionis. In iſto venerabili ſacramento: habetur memoria et figura in materia eius: que eſt panis ⁊ vinuꝫ.Naꝫ granum tritici cui ſe xp̄c comparauit etex quo fit materia eius. naſcitur quidem deterra inperceptibiliter inciſa remanente: ortum triticum cum eſt paruulum ſarculaturad remouēdas malas herbas ne fructū impediant. ⁊ aliꝙͣtulū de eo abſcinditur. ſic xp̄cparuulus circūciſus eſt ad remouendas malas herbas ſuſpitionum et excuſationū contͣeum. ꝙ nō recipiſſent eum vt Meſſiam: quianon erat circūciſus. et de carne eius aliquidabſciſum eſt. Creſcens frumentum ad ſuamꝑfectionem ſubijcitur caloribꝰ. pluuijs. grandinibꝰ. et ventis. Et xp̄c ad etateꝫ ꝑfectā veniens cū homībꝰ cōuerſatus. calores inuidipaſſus eſt a ſcribis et phariſeis. pluuias detͣctionū. grandines comminationū et lapibationis. ventoſqꝫ contumeliarū. Capitur frumentū de terra: et ligatur et ad areaꝫ depotatum verberatur. Et xp̄c captus in orto aiudeis et ligatꝰ adductus corā Anna et Caipha ⁊ Pilato ꝑcutitur et aſperrime flagellatur. Molitur frumētū: vt totū contritū indefiat panis ad igneꝫ decoctus. Et xp̄us totusconfringitur in manibus et pedibꝰ cū clauiset extenſione violenta membroruꝫ in cruce.Sicqꝫ coquitur in cinere humiliationis: etſūme confuſionis igne ardētiſſime caritatis.vt fiat nobis ſubcineritius panis ſacra mentalis. In cuius fortitudine figurate ambulauit Belias vſqꝫ ad montem dei. iij Regū. xix.quod etiaꝫ mirabile fuit ⁊ figura huius ſacͣmenti. Et ſic patet. ꝙ hoc ſacramentū eſt memoria incarnationis et paſſionis xp̄i: q̄ mirabilia valde ſunt. ¶ Tercium opus mirabile eſt opus glorificationis. Unde et de malisdicitur Sapien̄. v. c. ꝙ videntes ip̄i ſanctos īgloria mirabūtur in ſubitatione inſperate ſalutis dicentes. Ecce quomodo ꝯputati ſūt īter filios dei: et inter ſanctos ſors illorū eſt.Certe mirabile eſt. ꝙ mortalis creatura finite virtutis ꝓmoue atur ad tantā dignitateꝫvt vniatur cum deo infinitate virtutis ꝑ claram cognitionem et dilectionē perfectiſſimāac fruitionem continuam: huius rei mirabil̓eſt memoria .i. figura vſus ip̄ius. Unde ī oratione feſti corporis xp̄i dicitur. Fac nos q̄ſumus domine diuinitatis tue ſempiterna fruitione repleri: quaꝫ tꝑalis ꝑceptio p̄figurat.Nam ex ſacramento ſumpto ꝑ modū cibi hoceuenit: vt ſpecies ſacramenti .ſ. panis ⁊ viniconuertantur in ſumentem: et ſic vniuntur

cum eo: quia retinent virtutem nutriendi: ⁊anima etiam deuote ſumens per actualē deuotionem et delectationē ſpiritualis guſtusmagis vnitur cum eo: qui deus eſt infinitusexiſtens in ip̄o ſacramento. Ex vi em̄ ſacͣmēti eſt ibi corpus xp̄i: ſed ex naturali cōcomitantia: quia ita conſecratur et ſumitur ſicutnunc eſt. ſicut totus eſt ſimul cum carne aīaet diuinitate. Ad huiuſmodi enim figurā facit illud mirabile de ligno vite in medio paradiſi: cuius eſus vitam conſeruabat ſeu vigorabat: vt perpetuaretur in vita Gene. iij.Qui em̄ manducat hunc paneꝫ viuet ineternum: vnitus cum deo eterno per gratiam etpoſtea per gloriam. ¶ De duodecim mirabilibus que conſiderantur in hoc ſacͣmento ſupra virtutem naturaleꝫ. habes ſupra ti. xiij.capitulo ſexto. De duodecim alijs mirabilibꝰque notat Ioh̓. an. habes ī clemen. Si dn̄m.de re. ⁊ pene. ſanct. in glo.¶ Ꝙtum ad ſecundum. .§. ij.ſcilicet conferentis ſacramētum nimia beniuolentia et deuotio oſtenditur: cū dicit̉. Miſericors et miſerator dominus eſcā dedit. Miſericors ī affectu nō qͥdaꝫ ꝑ paſſionē doloris:ſed per bonitatem dilectionis. Miſerator ī afectu ſubueniens miſerijs noſtris: dominꝰ ꝓuidens largiter ſeruis ſuis eſcā dedit. nō aliāintendit exprimere: niſi ſeip̄m panem piuū:qui de celo deſcendit. Preſtat ſe nobis dominus ait Criſoſt. palpare. comedere. et amplecti. Dicit em̄ Canti. v. Comedite amici: bibite et inebriamini cariſſimi. Comedite inquithoc eſt corpus meum. Bibite ex hoc omēs. h̓eſt em̄ calix ſanguinis mei. ⁊cͣ Luce. xxij. Etquomodo poteſt maiorem beniuolentiam etamorem ad nos oſtendere: ꝙͣ dare ſeip̄m nobis in cibum vt vnum efficiamur cum eo: cūomnia ſacramenta dentur nobis ſub rebꝰ ſēſibilibus in nulla ſenſatione vnitur obiectūſenſibile cum ſuo ſenſu ſeu ſentiente. vt vnūefficiatur cum eo: niſi ꝑ guſtū ſeu eſum. Nācum videmus obiectum: quod videt̉. non fitvnum cum vidente. ꝙͣuis ſpecies multiplicata uſqꝫ ad oculum vniatur. nec quod tangitur: odoratur vl̓ auditur: fit vnū cum ſentiente. Sed cibus qui ſumitur per guſtum realiter vnitur et fit vnum cū guſtante ꝯuerſus per nutrimentum ex eo in ip̄m. ſic xp̄s īalijs ſacramentis non vnitur per ſeip̄m: ſed ꝑeffluxuꝫ gratie ab eis. Sed realiter exiſtensin hoc ſacramento: per ſeip̄m nobis vnitur. ⁊ideo per modum cibi et potus nobis confertur. ſicut cibꝰ cū cibato fit vnum per cōuerſioneꝫ vnius in alteꝝ. Uerum quia nobiliustrahit ad ſe ignobilius: qꝛ homo eſt nobiliorcibo nat̉ali quē ſumit. ideo trahit ad ſe et cōuertit in ſe cibū: ſed cibus iſte ſacramentali-