¶ Capitulum¶ Octauum

conſtruxerunt. Extrahēdi itaqꝫ mellis adueniente tempore venit ruſticus querens mel īeis. et vacua reperit vaſa: miranſqꝫ venit adalueolum in quo poſuerat dn̄icum ſacramētuꝫ. audit apes mirabilibus melodijs in aerecircūuolantes. Cumqꝫ appropinquaret ad locum vbi erat dn̄icuꝫ ſacramentū. ſubito quodam impetu vindicandi om̄s ille apes irruerunt in eum aculeis ſuis illum totis viribusaffligentes ⁊ quaſi dn̄i ſui iniuriam vindicātes: ſentienſqꝫ ruſticus dei virtutem ſecedenscucurrit ad ſacerdoteꝫ ſuū: confitetur ſcelusſuum ⁊ dei miraculū patefacit. Congregaturpopulꝰ iuditio ſacerdotis. Concurrūt gētesvndiqꝫ ad locum vbi erat dn̄icum ſacramentum. Quibꝰ appropinquantibꝰ de alueolis eleuantur apes mirabilibꝰ melodijs ⁊ continētibus choris in aere iubilabāt. Aſpiciētes igit̉in alueolum vident cūcti eccleſiūculaꝫ cū altari decera ab apibus fabricataꝫ ⁊ ſuꝑ eo dominicū ſacramētum. Extrahit ſacerdos cumdebita reuerētia ſacramētū cū eccleſia cereaet illud pro ſūmis reliquijs fuit reſeruatum.Cum magna igit̉ reuerentia ⁊ timore debentin eccleſia homīes manere: vbi celebratur etreſeruatur cōtinue dominicū ſacramentumpro infirmis. vt de conſecra. diſ. ij. c. p̄ſbiter.¶ Secūdo debet in eccleſia cū timore ⁊ reuerentia reſideri ꝓpter aſſiſtentiam angeloruꝫ.In conſpectu angeloꝝ pſallam tibi inqͥt p̄s.Unde ⁊ chorus dicit̉ locus vbi morātur clerici ad offitium dicendum a choris angeloruꝫ.Et ẜm antiquū ſtatutuꝫ eccleſie ibi nō debētlaici reſidere cum clericis. vt d̓ vita ⁊ ho. cle.ca. clerici: quod etiam de facto ſeruauit Ambroſius erga theodoſium imꝑatorem: queminuentuꝫ in choro manere: iuſſit ab loco illorecedere clericoꝝ. ⁊ inter laicos ſedere. Apl̓setiam .j. corin. xiiij. dicit. ꝙ mulier debet velare caput .ſ. in eccleſia ꝓpter āgelos: quod exponit̉ in glo. quia cum ſicut om̄es alij habebant angelum ad ſui cuſtodiam deputatum.ita ⁊ mulieres on̄dant facto angelos ip̄os nōvelle offendere de vanitatibus ſui capitis: vtfaciūt frequenter in eccleſia. Uel quia ip̄i angeli aſſiſtunt ſacramento cuꝫ celebrat̉. Dicitem̄ Grego. de conſe. diſ. ij. quis fidelium dubitare poteſt in ip̄a īmolatōnis hora ad voceꝫſacerdotis in ip̄o miſterio angeloruꝫ chorosadeſſe. Ael ꝓpter angelos .i. ſacerdotes: qui īſcriptura angeli dicunt̉: qui eaꝝ ornatibus⁊ fucis poſſunt ſcandalizari. ¶ Tertio debeteccleſia in timore reuerentiali haberi propt̓maiorū exēpla. Et inchoādo a capite eccleſiedn̄o ih̓u xp̄o qui exemplo ſuo docuit templūeſſe frequentandū ⁊ reuerendū. nā. xl. die ſuenatiuitatis in templo voluit preſentari et aſymeone ⁊ anna vidua manifeſtari Luce. ij.ca. Et in .xij. anno etatis ſue eūte ad templū

cuꝫ matre eius ⁊ Ioſeph in tēplo ip̄o ī mediodoctorum voluit inueniri. Cum predicare cepit intrans hieroſolimam primo templū viſitabat: ibi orabat. ibi predicabat. ibi miracula faciebat: vt oſtenderet hec ibi faciēda et nōalia. Propter quod dicit Augu. in regula inoratorio nemo aliquid agat: niſi illud propt̓quod factū eſt. vnde ⁊ nomen aſſumpſit. Similiter et ſanctus Benedictus in regula ſuaprecepit monachis. vt nullus poſt expletumoffitiuꝫ in oratorio ſeu eccleſia remaneat: niſi qui oratōni vacare voluerit. Et templumdicitur a contemplando. ibi fiunt quottidiemaxima miracula videlicet iuſtificatio peccatorum ꝑ debitam ſuſceptionem ſacramentorum: que vt dicit Augu. Maius eſt miraculum ꝙͣ creare celum ⁊ terram. ibi etiam predicatur. Et vt dicitur de conſecͣ. diſ. j. ſacerdoteverbum in eccleſia faciente .i. predicāte quicunqꝫ egreſſus fuerit de auditorio excōmunicetur. ¶ Omnes auteꝫ illi qui irreuerentiamvel iniuriam fecerunt eccleſijs male fortunati ſunt. vt patet de Heliodoro. ij. macha. iij. ⁊de Antiocho. ij. macha. v. de pompeo magnoqui poſtꝙͣ ī templo dei hieroſolimis fecit eqͦsſuos ſtabulare: vt dicit oroſius: ſēper poſteafuit deuictus ī prelijs. vbi prius fuerat victorioſus. ¶ In templis etiam ſunt corpora etreliquie ſanctorum que debent venerari: poſite ſunt etiam ibi frequenter indulgentie.vnde ⁊ plures īmunitates a ſummis pontificibus ⁊ imperatoribus eis collate ſūt. de quibus ſupra dictum eſt de ſacrilegijs: que fiuntcirca eccleſias ⁊ res eccleſiaſticas. habetur īſecunda parte ti. j. de ſacrilegijs.¶ De reliquijs et imaginibus ſacris ⁊ canonizatione ſanctorum. Capitulum. viij.E reliquijs vero ⁊ imaginibusⁱ ⁊ alijs pertinentibus adornatū eccleſie. Sciendū ꝙ Inno.iij. extra de reli. ⁊ ve. ſa. c. cū exeoſtatuit. ꝙ antique reliquie nō debēt extra capſam oſtendi: nec poni venales. Inuētas vero de nouo nemo debet eas venerari: niſi auctoritate romani pontificis fuerint approbate. Et prelati nō ꝑmittant ꝙ illi qui accedūtad eorum eccleſias cauſa deuotōnis decipiantur falſis figmentis. ſicut quādoqꝫ occaſionequeſtus fieri cōſueuit. Hec ibi. ⁊ de conſe. dij. placuit. ꝙ nulla memoria martirum ꝓbabiliter accipiatur: niſi aut vbi corpꝰ aut reliqͥecerte ſunt. Aut vbi origo alicuiꝰ habitatōnisvel poſſeſſionis vel paſſionis fideliſſima origine tradit̉. Nam quę ꝑ ſomnia ⁊ per inanesquaſi reuelatōnes quorūlibet hoīm vbicūqꝫcōſtituūtur altaria omīno reprobēt̉. hec ibi.