¶ Titulus¶ Nonus

pere poſſunt ſpiritualem iuriſditioneꝫ .ſ. excōicādi. interdicēdi. et ſimiliū. Itē ꝙ eligat̉ īp̄latum. nam ſi eligeret̉ ad aliquā dignitatēin eccl̓ia. ad pͥmiceriatuꝫ. archipreſbiteratuꝫcuſtodiā et hmōi. non habet ordīariā niſi cōſuetudo tribuat eis. qd̓ pot̄. de exceſ. p̄la. c. ij.Prīceps aūt eoip̄o ꝙ cōſētit tacite vel exp̄ſſenō errās ī iure vl̓ ī facto. ꝙ aliqui faciāt collegium. vt quia ſcribit ex certa ſcientia alicuivniuerſitati. vl̓ ſindicū eoꝝ admittit. videturcōcedere eis ius vniuerſitatis. quia vt ordīarium facit. Tacite etiā eoip̄o ꝙ dat ſiue committit alicui. aliquā ciuitatē vel caſtꝝ vl̓ villā. vt ff. de offi. p̄fec̄. vr. l. j. Idē cuꝫ papa datdelegatōeꝫ. in ꝓuītia de offi. lega. c. ij. li. vj. vl̓dat archidiaconatū. vel aliqͥd ſimile. Et idē ītelligas ſi ab alio cōferat̉ vl̓ ꝯmittat̉ qui tn̄habeat pt̄atem. ar. ff. de iudi. l. cum pretor. Etẜm Inno. lex dicit̉ dare iuriſditōeꝫ ordīariaꝫeoip̄o ꝙ aliquē ordinariū vocat. Sꝫ et a legehꝫ dn̄s iuriſditōeꝫ ordinariā ī vaſallos. ⁊ arbitri electi a ſubdito et ep̄o ſuo in eoſdē xj. q.j. ſi clericus. Et cōcilijs p̄ſidentes. de iudi. c. j.Et p̄ſidētes capitulis ꝓuincialibꝰ religioſoꝝde ſta. mo. c. ī ſīgulis. ⁊ de ma. ⁊ obe. c. cū olī.¶ Ordinarij permaximeᵐ. §. ij.dicuntur ep̄i: et hi debent punire crimina etinuocare cum expedit brachiuꝫ ſeculare. Un̄ex ſinodo Ioh̓. pape dicitur: habeāt epiſcopiſingularum vrbiū in ſuis dioceſibꝰ liberā pote ſtatem: adulteria ⁊ ſcelera inquirere: vlciſci et iudicare ẜm qd̓ canones cenſent abſqꝫimpedimento alicuius: et cum opꝰ fuerit publicum cōuocent auxiliū. nō ad p̄iudicāduꝫſed potius ad ea que ſūt deo placita ꝓſequēdum. de offi. ordi. c. j. vbi dicit glo. ſuꝑ verboinquirere. tūc .ſ. quādo frequēs ⁊ clamoſa fama eſt contra ſubditū: que obtinet vices accuſatoris. vt de accuſa. c. qͣliter et qn̄. Superv̓bo iudicare glo. vndecūqꝫ ſit ille. Preſes .n.ꝓuincie debet purgare ꝓuinciā malis hoībꝰnec diſtinguit vn̄cūqꝫ ſint. ff. d̓ offi. p̄ſi. ꝓuī.p̄ſes. et. vj. q. iij. placuit. Suꝑ ver. canones.diē̄ glo. ꝙ canōes dicūt vt ep̄i cauſas ſinodales ad epiſcopū deferāt. xxxv. q. vj. ep̄s ī ſinodo. In ſinodo em̄ quā annuatim debꝫ facereep̄us cum clero dioceſis ſue debꝫ conſtituerealiquos in diuerſis parrochijs in ciuitate etextra: viros timoratos clericos: et etiaꝫ ſeculares poteſt conſtituere. qui dicūt̉ teſtes ſinodales. Et hi debēt referre ep̄o ī ſinodo vel dietim: que ſciūt emergere in dioceſi indigētiacorrectōne vel ꝓuiſionē. Dicit aūt ibi glo. ꝙad ep̄os pertinet inquirere de hmōi crimībꝰeccleſiaſticis. de adulterijs. d̓ conſang. ⁊ affi.vi. ⁊ vxoris. vt. xxxv. q. vj. ep̄us ī ſinodo. Itēde hereſi. de he. c. excōmūicamus. De crimīepſuraꝝ. ſimonia. ſacrilegio. ⁊ ſil̓ibꝰ: que ꝓprie

ſpectāt ad iudicē eccl̓iaſticū. Et ꝑ ep̄os debētpūiri ⁊ de quocūqꝫ mortali pct̄o. vt de iudi. c.nouit. Iteꝫ ex eo ꝙ dicit punire. ẜm qd̓ canones cēſēt: eſt ar. ꝙ iudex debꝫ iudicare ẜm allegata: ⁊ ẜm cāones ⁊ leges: ⁊ nō ẜm ꝯſcīaꝫ.Inducit ad hoc. c. ſūmopere. xj. q. iij. et. iij. q.vij. iudicet. et alia iura. Ponit circa hoc duplicem opi. aliqui dicūt cū iudex habet an̄ ſecauſam quā ẜm ꝯſcīam ſuaꝫ nouit iniuſtaꝫ:ſꝫ ẜm allegatōnes et ꝓbatōes ſufficienter apparet iuſta. nō debet iudicare ſeu dare ſentētiā: ſꝫ alteri delegare. Alij dicūt ⁊ meliꝰ ꝙ iudicare ht̄ nō ẜm ꝯſcīaꝫ. qꝛ hoc eſſꝫ vt priuata ꝑſōa: ſꝫ ẜm allegata ⁊ ꝓbata iudicare habet: vt publica ꝑſona. Si aūt ꝯſcīaꝫ deponere nō pōt̄ ꝙͣuis deberet deponere: nullo modo ꝯtra ꝯſcīaꝫ debet iudicare. De hac tn̄ materia diffuſius ſupra ti. eo. c. ij. §. vj. Glo. ſuꝑverbo ad preiudicandū .i. quia ꝑ hoc nō acqͥrit iudex ſecl̓aris inuocatus ius aliquod inp̄iudiciū eccleſie vt .ſ. in poſterū poſſit tali aſua autoritate attēptare. niſi de mandato eccleſie. Inno. at̄ aliter exponit illud ad p̄iudicandum .i. qꝛ ſi non eſſꝫ iudex ſecularis. iniq̄agi auxiliū denegabit. xj. q. iij. qͥ reſiſtit: neceſt ꝯtͣ qd̓ ſupͣdictū eſt de offi. dele. c. paſtoralis. qꝛ ibi loquitur de ſubditis qui debēt exeqͥſnīas maiorum ſuoꝝ etiam iniuſtas. hic aūtloquitur de pt̄atibus ſecularibꝰ que nō ſuntſubdite: ſed pares. diſ. xcvj. cū ad berū. Ibeꝫeſt in alijs ep̄is. vt ſi vnus epiſcopus ferat ſētentiam iniuſtā. alius ep̄us nō exequetur ſinouit iniuſtam. quia ī bonis tm̄ debet auxilium impendere. diſ. x. c. penul. Et intelligithoc Inno. quando ſine iudicio petit iudex eccleſiaſticꝰ regem vel alium rectorē aliqueꝫ ledi et iniuſte. Nam ſi ī iudicio ꝯdemnatū petat caſtigari: ꝑ regem debet hoc face̓. Et eſſetexcōicandus ſi hoc nō faceret. xxiij. q. v. admīſtratores. Nec eius eſt inqͥrere an ſentētiaeius ſit iuſta: nec ne. Dicit etiam Inno. ꝙ ſiquis clericus vel laicus non paret ſententieſui iudicis queꝫ fatetur vel notorium eſt eſſeſuū iudicem: nec coram ſuꝑiori appellationēvel ſupplicatōnem ꝓſequitur ẜm eum: nec aliquid rōnabile p̄tendit. ẜm Hoſti. eccleſiaſticus iudex poterit cenſuram ſuaꝫ exercere cōtra talem. Si vero ſit exemptus nō valet qd̓fit a p̄latis cōtra eū. qd̓ dic vt de pͥuil. c. j. li.vj. Illud autem certum eſt. ꝙ etiam ſi ſit rexvel etiam imperator: ſemper poſt monitionēcanonicaꝫ. excommunicabitur ab ordinarijsꝓ notorijs exceſſibꝰ. niſi pareat. de iud̓i. c. nouit. niſi ſit nimis ſeuerus vel iniurioſus. tūcem̄ papa vicarius ſūmi regis cognoſcet etiāde nō notorijs ꝑ modū accuſatōnis vel benūciatōnis ẜm Innoc. Hoſti. allegat de iudi. c.nouit. glo. ſuꝑ illud publicuꝫ ꝯuocent auxiliuꝫ alter alteri .i. iudex eccl̓iaſticus ſeculari