¶ Citulus¶ Quartus
auctoritate licet arma portare. in Auten. dearmis. coll̓. vj. īmo faciētes īcidūt in. l. iul̓iamaieſtatis. ff. ad. l. iul̓. ma. l. iij. Belluꝫ veroneceſſariū qd̓ faciūt fideles iuris auctoritateſe defēdendo ꝯtra ip̄os īuadētes: licitū ē. Naꝫvim vi repelle̓ licet. ẜm archid̓. d̓ homici. ca.ꝑ hūani. li. vj. et ī. c. iuſtū. xxiij. q. ij.Item queritur an.§. xj.xp̄iani ſine pct̄o poſſint ad ſui d̓fenſionē vtiauxilio īfideliū. Et ꝙ poſſint īducūt̉. ff. de iuſti. et iure. l. vt vim. Et hoc p̄cipue cuꝫ al̓r ſetueri nō poſſūt. facit. d̓ homi. c. j. ī. cle. et qd̓d̓ paulo legitur Act̉. xxiij. et habet̉. xxiij. q.iij. §. Itē ab aliquo. Iteꝫ ſic aſtrictus poteſtvti dolo. xxij. q. ij. c. vtilē. Itē econtra ī belloiuſto īfideles iuuant̉ ꝑ fideles. xj. q. iij. iulianus. Rn̄dit Ioh̓. an. ī addi. ſuꝑ ſpecu. iuris d̓iudeis et ſarrā. Puto infideles pacificos nōhabentes guerram actiue nec paſſiue nobibiſcum īminente neceſſitate: licite poſſe vocari. al̓r nō .ſ. ſi guerra viget. vel nr̄m belluꝫeſt iuſtum vel iniuſtum. ſed non vrget neceſſitas et facit. c. cū olī. eo. ti. qd̓ diſtinguit talia tꝑa et facit ad hoc. ij. ꝑalipp. xix. Impiop̄bēs auxiliū: et his qͥ oderunt dn̄m amicitieiūgeris. et qd̓ habet̉. xxiij. q. iij. §. idē ſicut legit̉. Ideꝫ ſentire videt̉ ex quodā ſimili Nico.de lÿra ſuꝑ. j. regū ca. xxviij. vbi dicit ꝙ dauid. quia habebat ius in regnum iſrl̓. et illd̓poterat acqͥrere virtute armoꝝ facultate ſibi occurrēte: ī tali bello iuſto pot̓at licite vtiphiliſtinoꝝ (qͥ erāt īfideles) ꝯſortio et auxilio. cogitabat em̄ ꝓbabiliter dauid. ꝙ ſi philiſtei haberēt victoriā. achis eius amicus eūiuuaret ad poſſidendum regnum. quia habita victoria: philiſtei illud regnum non poſſiderent: ſed in terram ſuam fuerūt reuerſuri.et iō ip̄e dauid poſuiſſet ſe ad iuuandū achisꝯtra ſaul ſub iſta ſpe. et etiā qꝛ ei tenebaturex benefitijs receptis. nec peccaſſet dauid ſihabebat iuſtū bellum contra ſaul. ꝙ potuiteſſe. quia ſaul qͥ erat arreptitius a demonio:fregerat aliqua pacta vl̓ iuramenta cū philiſteis inita. quia talia ſūt ſeruāda. Poterātem̄ ip̄i filij iſrl̓ cū philiſteis facere. etſi nō federa ꝑpetua: tn̄ treugas ad tp̄us et iuramento firmare. Idem etiā tenet Ioh̓. ne apol̓ inquodlibet ꝯcludēs ꝙ cū nō ſit guerra. internos ſarracenos et turcos: non liceret mō vtiauxilio eoꝝ ꝯtra fideles: dum durat guerra.¶ Rota ẜm Inno. ꝙ nō licet facere noua caſtra cū īiuria vl̓ emulatōe alterius: nec etiaꝫincāſtellare vetera q̄ non ꝓbant̉ habilitate.C. d̓ edif. pu. l. iij. Et pt̄ ep̄ūs age̓ vt d̓ſtruantur vel vt in priſtinā formam redigant̉. extͣde iudi. c. ꝯſuluit. et nō ſolū ep̄us: ſed etiā qͥlibet alius qui ibi haberet redditus. naꝫ iuſteꝓuitandaº patrimonij diminutōe: qͥſqꝫ agit.extͣ de reſti. ſpol. c. piſanis. Idē Hoſti. ¶ Itē
nota ẜm Archid̓. ſuꝑ. c. ſct̄oꝝ patruꝫ. x. q. j.ꝙ ad d̓fēdendū aliquē: eccleſia nō ē incaſtellanda. et ſic ē intelligendū p̄dictū. c. cū ſimilibus. Ad defenſionē vero bonoꝝ et eoꝝ quiin caſu licito ad eā ꝯfugiūt: pt̄ eccleſia incaſtellari. aꝛ. extͣ de īmu. eccleſie. c. cum eccl̓ia.Et ī hoc ꝯcor. inno. et Hoſti. Sed hug. ītelligit ꝙ incaſtellari nō debet etiā a clericis. ⁊ ſilaici vellēt face̓ īſultū ꝯͣ eā vl̓ ꝓpt̓ obligatōesvl̓ ꝓpt̓ alid̓ vt ip̄is laicis r̄ſiſtat̉: niſi īt̓uenerit auctoritas pape. Sed forte qd̓ p̄mittiturberius eſt Archi. ¶ Itē nota ẜm Vilh̓. ꝙ ſieccleſie fuerint īcaſtellate ab his qui habuerūt īiuſtū bellū. habentes iuſtū bellū ſi inciderint eas: nō tenent̉ ad ſatiſfactōeꝫ. Itemẜm Vilh̓. Si īminentibus hoſtibꝰ aliqui fugiunt ad eccleſias et ibi capiūt̉. ſi tales ꝯfugiētes ip̄as eccleſias īcaſtellauerūt aut īpugnauerūt iuſtos hoſtes: nō debēt gaudere īmuītate eccleſie: quā pͥus ip̄i violauerūt impugnando. Similiter ſi ibi reponāt victualia de qͥbus ſuſtentent̉ ī impugnatōe hoſtiūqꝛ ſi capiāt̉ a iuſte bellātibꝰ n̄ peccāt nec tenēt̉ ad reſtitutōeꝫ. ¶ Sꝫ nūqͥd dn̄i qͥ bellauerūt pn̄t ꝯpone̓ adinuicē ſuꝑ dānis: q̄ eorumſubditi paſſi fuerūt in bellis. ℟ Vilh̓. Si cōpoſitō fiat d̓ ꝯſenſu dānificatoꝝ: ſtandū ē illi ꝯpoſitōi ſiue fiat ꝑ remiſſionē mutuā ſiueꝑ recōpēſatōꝫ alteri ꝑtiū fiendā. et om̄es er̄tliberi a reſtitutōe. Si aūt nō fiat de cōſenſuip̄oꝝ: tūc n̄ valet talis ꝯpoſitō. qͥn .ſ. obligtur: qͥ īiuſte dānificauerūt ad ſatiſfactōeꝫ.qͥnīmo ī tali ꝯpoſitōe qͥ īiuſte mouit bellum:tenet̉ d̓ ꝓprio ſuis ſatiſface̓. Nō eī potuit perſuā ꝯpoſitōꝫ p̄iudicare hoībꝰ ſuis. ⁊ hoc niſiī culpa fuerīt ꝑiter cū eo .ſ. ꝯſiliū et auxiliūſpōte dātes ei ī bello qd̓ nouerāt īiuſtū. tuncem̄ n̄ tenet̉ eis. qꝛ ī re turpi nō ꝯtrahit̉ obligatō. Inſti. mandati. §. illud. et. ff. mandati.l. ſi remunerādi. Si aūt habuit iuſtū bellū.talis ꝯponēs ſine ꝯſenſu ſuoꝝ hoīm damnificatoꝝ: tenet̉ ip̄e dn̄s eis quantū aduerſarinō ſatiſfaceret ip̄e ſubditis tal̓ damni. qꝛ nōdebuit ꝯpone̓ cū aduerſario ī p̄iubitiū ſubditoꝝ ſuoꝝ: ſꝫ debuit ꝓcurare ꝙ eis damna abaduerſario reſtituant̉: tenent̉ etiaꝫ nihilominꝰ ⁊ ip̄i aduerſarij qͥ habebant īiuſtū bellū. Et intelligit Vilh̓. de damnis rapinaꝝ etīcēdioꝝ. Naꝫ d̓ expēſis factis ꝓ bello ꝯſueuer̄t dn̄i. aucͣtoritate ſua ꝯpone̓ vl̓ ꝑtͣnſire: qd̓etiaꝫ d̓ p̄dictis damnis rapinaꝝ et īcēdiorūꝯcedi p̄t̄. ſꝫ ſi dn̄i ex ꝓbabili cā viderūt eē. earemittēda potiuſꝙͣ carere r̄medio pacis ⁊ īcurre̓ belloꝝ ꝑicula. Et cū ī hoc cāu pͥncipesvtilit̓ gerāt negotiū ſubditoꝝ: ip̄i ſubditi tenent̉ ratū habe̓. Si tn̄ ab īitio ꝯtradicāt nefiat ꝯpoſitō. niſi refectis dānis ſibi: n̄ poteritdn̄s ip̄a dāna qͥtare. bn̄ tn̄ pt̄ dn̄s d̓ſiſte̓ a bellādo. qꝛ ſicut apud eum ē auctoritas mouēdibellū. ita et deſiſtendi. Concordat Hoſtiēſis.