Druckschrift 
3 (1478)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Citulus Quartus

auctoritate licet arma portare. in Auten. dearmis. coll̓. vj. īmo faciētes īcidūt in. l. iul̓iamaieſtatis. ff. ad. l. iul̓. ma. l. iij. Belluꝫ veroneceſſariū qd̓ faciūt fideles iuris auctoritateſe defēdendo ꝯtra ip̄os īuadētes: licitū ē. Naꝫvim vi repelle̓ licet. ẜm archid̓. homici. ca. hūani. li. vj. et ī. c. iuſtū. xxiij. q. ij.Item queritur an.§. xj.xp̄iani ſine pct̄o poſſint ad ſui d̓fenſionē vtiauxilio īfideliū. Et poſſint īducūt̉. ff. de iuſti. et iure. l. vt vim. Et hoc p̄cipue cuꝫ al̓r ſetueri poſſūt. facit. homi. c. j. ī. cle. et qd̓ paulo legitur Act̉. xxiij. et habet̉. xxiij. q.iij. §. Itē ab aliquo. Iteꝫ ſic aſtrictus poteſtvti dolo. xxij. q. ij. c. vtilē. Itē econtra ī belloiuſto īfideles iuuant̉ fideles. xj. q. iij. iulianus. Rn̄dit Ioh̓. an. ī addi. ſuꝑ ſpecu. iurisiudeis et ſarrā. Puto infideles pacificoshabentes guerram actiue nec paſſiue nobibiſcum īminente neceſſitate: licite poſſe vocari. al̓r .ſ. ſi guerra viget. vel nr̄m belluꝫeſt iuſtum vel iniuſtum. ſed non vrget neceſſitas et facit. c. olī. eo. ti. qd̓ diſtinguit talia tꝑa et facit ad hoc. ij. ꝑalipp. xix. Impiop̄bēs auxiliū: et his oderunt dn̄m amicitieiūgeris. et qd̓ habet̉. xxiij. q. iij. §. idē ſicut legit̉. Ideꝫ ſentire videt̉ ex quodā ſimili Nico.de lÿra ſuꝑ. j. regū ca. xxviij. vbi dicit dauid. quia habebat ius in regnum iſrl̓. et illd̓poterat acqͥrere virtute armoꝝ facultate ſibi occurrēte: ī tali bello iuſto pot̓at licite vtiphiliſtinoꝝ ( erāt īfideles) ꝯſortio et auxilio. cogitabat em̄ ꝓbabiliter dauid. ſi philiſtei haberēt victoriā. achis eius amicusiuuaret ad poſſidendum regnum. quia habita victoria: philiſtei illud regnum non poſſiderent: ſed in terram ſuam fuerūt reuerſuri.et ip̄e dauid poſuiſſet ſe ad iuuandū achisꝯtra ſaul ſub iſta ſpe. et etiā qꝛ ei tenebaturex benefitijs receptis. nec peccaſſet dauid ſihabebat iuſtū bellum contra ſaul. potuiteſſe. quia ſaul erat arreptitius a demonio:fregerat aliqua pacta vl̓ iuramenta philiſteis inita. quia talia ſūt ſeruāda. Poterātem̄ ip̄i filij iſrl̓ philiſteis facere. etſi federa ꝑpetua: tn̄ treugas ad tp̄us et iuramento firmare. Idem etiā tenet Ioh̓. ne apol̓ inquodlibet ꝯcludēs ſit guerra. internos ſarracenos et turcos: non liceret vtiauxilio eoꝝ ꝯtra fideles: dum durat guerra. Rota ẜm Inno. licet facere noua caſtra īiuria vl̓ emulatōe alterius: nec etiaꝫincāſtellare vetera non ꝓbant̉ habilitate.C. edif. pu. l. iij. Et pt̄ ep̄ūs age̓ vt d̓ſtruantur vel vt in priſtinā formam redigant̉. extͣde iudi. c. ꝯſuluit. et ſolū ep̄us: ſed etiā qͥlibet alius qui ibi haberet redditus. naꝫ iuſteꝓuitandaº patrimonij diminutōe: qͥſqꝫ agit.extͣ de reſti. ſpol. c. piſanis. Idē Hoſti. Itē

nota ẜm Archid̓. ſuꝑ. c. ſct̄oꝝ patruꝫ. x. q. j. ad d̓fēdendū aliquē: eccleſia ē incaſtellanda. et ſic ē intelligendū p̄dictū. c. ſimilibus. Ad defenſionē vero bonoꝝ et eoꝝ quiin caſu licito ad ꝯfugiūt: pt̄ eccleſia incaſtellari. aꝛ. extͣ de īmu. eccleſie. c. cum eccl̓ia.Et ī hoc ꝯcor. inno. et Hoſti. Sed hug. ītelligit incaſtellari debet etiā a clericis. ſilaici vellēt face̓ īſultū ꝯͣ vl̓ ꝓpt̓ obligatōesvl̓ ꝓpt̓ alid̓ vt ip̄is laicis r̄ſiſtat̉: niſi īt̓uenerit auctoritas pape. Sed forte qd̓ p̄mittiturberius eſt Archi. Itē nota ẜm Vilh̓. ſieccleſie fuerint īcaſtellate ab his qui habuerūt īiuſtū bellū. habentes iuſtū bellū ſi inciderint eas: tenent̉ ad ſatiſfactōeꝫ. Itemẜm Vilh̓. Si īminentibus hoſtibꝰ aliqui fugiunt ad eccleſias et ibi capiūt̉. ſi tales ꝯfugiētes ip̄as eccleſias īcaſtellauerūt aut īpugnauerūt iuſtos hoſtes: debēt gaudere īmuītate eccleſie: quā pͥus ip̄i violauerūt impugnando. Similiter ſi ibi reponāt victualia de qͥbus ſuſtentent̉ ī impugnatōe hoſtiūqꝛ ſi capiāt̉ a iuſte bellātibꝰ peccāt nec tenēt̉ ad reſtitutōeꝫ. Sꝫ nūqͥd dn̄i bellauerūt pn̄t ꝯpone̓ adinuicē ſuꝑ dānis: eorumſubditi paſſi fuerūt in bellis. Vilh̓. Sipoſitō fiat ꝯſenſu dānificatoꝝ: ſtandū ē illi ꝯpoſitōi ſiue fiat remiſſionē mutuā ſiue recōpēſatōꝫ alteri ꝑtiū fiendā. et om̄es er̄tliberi a reſtitutōe. Si aūt fiat de cōſenſuip̄oꝝ: tūc valet talis ꝯpoſitō. qͥn .ſ. obligtur: īiuſte dānificauerūt ad ſatiſfactōeꝫ.qͥnīmo ī tali ꝯpoſitōe īiuſte mouit bellum:tenet̉ ꝓprio ſuis ſatiſface̓. potuit perſuā ꝯpoſitōꝫ p̄iudicare hoībꝰ ſuis. hoc niſiī culpa fuerīt ꝑiter eo .ſ. ꝯſiliū et auxiliūſpōte dātes ei ī bello qd̓ nouerāt īiuſtū. tuncem̄ tenet̉ eis. qꝛ ī re turpi ꝯtrahit̉ obligatō. Inſti. mandati. §. illud. et. ff. mandati.l. ſi remunerādi. Si aūt habuit iuſtū bellū.talis ꝯponēs ſine ꝯſenſu ſuoꝝ hoīm damnificatoꝝ: tenet̉ ip̄e dn̄s eis quantū aduerſari ſatiſfaceret ip̄e ſubditis tal̓ damni. qꝛdebuit ꝯpone̓ aduerſario ī p̄iubitiū ſubditoꝝ ſuoꝝ: ſꝫ debuit ꝓcurare eis damna abaduerſario reſtituant̉: tenent̉ etiaꝫ nihilominꝰ ip̄i aduerſarij habebant īiuſtū bel. Et intelligit Vilh̓. de damnis rapinaꝝ etīcēdioꝝ. Naꝫ expēſis factis bello ꝯſueuer̄t dn̄i. aucͣtoritate ſua ꝯpone̓ vl̓ ꝑtͣnſire: qd̓etiaꝫ p̄dictis damnis rapinaꝝ et īcēdiorūꝯcedi p̄t̄. ſꝫ ſi dn̄i ex ꝓbabili viderūt. earemittēda potiuſꝙͣ carere r̄medio pacis īcurre̓ belloꝝ ꝑicula. Et ī hoc cāu pͥncipesvtilit̓ gerāt negotiū ſubditoꝝ: ip̄i ſubditi tenent̉ ratū habe̓. Si tn̄ ab īitio ꝯtradicāt nefiat ꝯpoſitō. niſi refectis dānis ſibi: poteritdn̄s ip̄a dāna qͥtare. bn̄ tn̄ pt̄ dn̄s d̓ſiſte̓ a bellādo. qꝛ ſicut apud eum ē auctoritas mouēdibellū. ita et deſiſtendi. Concordat Hoſtiēſis.