¶ Capitulum¶ Sextum
diſ. xcv. eſto. Etſi dn̄s vicem nō reddit pͥuat̉dn̄io qd̓ habet in baſallo: ⁊ trāſit feudū ī ſuꝑiorem. Et ſicut innuit̉ extͣ. de exceſſi. p̄la. c.grauē. ⁊ in glo. intelligitur hoc ꝑ ſn̄iaꝫ ⁊ nōip̄o iure. Si aūt dn̄s moriens pl̓es filios relinquit ẜm Hoſti. Uaſallus nō iurabit fidelitatem oībꝰ: qm̄ vaſallus nō cogit̉ ꝓ vno feudo pl̓es dn̄os hr̄e: maxīe ī comitatibꝰ ducatibus et marchionatibꝰ. quia hodie diuidi nōpoſſūt. Sed ſi vaſallus moriēs pl̓es filios relinquit: omēs debēt iurare fidelitatē ſi feudūindiuiſum habent: ſed ſi ex diuiſione totumfeudū ad vnuꝫ ꝑueīt: ille ſolus iurabit. ¶ Derefutatōne feudi. Nota ẜm Hoſti. ꝙ pt̄ baſallus feudum refutare etiaꝫ ſine volūtate dn̄i.poſt hoc nō tenebit̉ ſeruire dn̄o. veꝝ tn̄ nondebet eum offendere. Quidam dicūt ꝙ nō pt̄refutare inuito dn̄o. Primū videt̉ veriꝰ ſi loco et temꝑe repudiet: al̓ nō. Nota etiam ẜmhoſti. ꝙ filius repudiās hereditateꝫ pr̄is nōpt̄ retinere feudū: ſed aut totū debꝫ retinere.aut totū repudiare: niſi forte euꝫ dn̄s de nouo inueſtiet bn̄fitio cognatis aſſentientibusqm̄ tūc bene retinet illud ſine aliqͦ onere hereditario. Agnati vero bn̄ pn̄t aliqd̓ feuduꝫretinere repudiata hereditate ſn̄ aliqͦ onerehereditario. Nota etiam ꝙ ſi feudū datū fuerit de camera dn̄i: ⁊ ad tp̄s datum ẜm hoſti.nō pot̄ legari eccl̓ie: nec heres ſuccedit. Similiter nō pt̄ eccl̓ie legari ſi denatura feudiē ꝙ vaſallus ſeruiat ī ꝓpͥa ꝑſona. Si vero ſitpr̄nū ⁊ ꝑpetuū: tūc pt̄ ꝓ aīa legari niſi conſuetudo repugnet.¶ Ca. vj. de ml̓tiplici ẜuitute ⁊ manumiſſiōe.domine qꝛ ego ſeruustuus ego ſeruus tuꝰ: ⁊ filius ancille tue. p̄s. cxv. Seruꝰ ⁊ dn̄s corYrelatiua ſūt. vt vno poſito intelligatur et reliquum. Et iō bn̄ dicit. O dn̄e qͥaego ſeruus tuꝰ. q. d̓. iō voco te dn̄m. qꝛ recōgnoſco me ſeruum tuū. Sꝫ large loquēdo deẜuitute notādū ꝙ ē triplex ſeruitna.¶ Prima ſeruitus numīs.Secunda ſeruitus criminis.Tercia ſeruitus hominis..§. j.¶ De prima loquiturp̄s. cum dicit. O dn̄e qͥa ego ſeruus tuꝰ. Sumus autē ſerui dn̄i gub̓natōne: qꝛ ip̄e dn̄s ꝓuidet nobis de oībꝰ q̄ habemꝰ. Sicut em̄ oculi ſeruoꝝ ī manibꝰ dn̄oꝝ ſuoꝝ .ſ. intēti: vt ꝓuideat eis aſpiciētes ad manus ſuas: vt porrigat eis. Ita oculi nr̄i ad dn̄m deū noſtruꝫ:donec miſereat̉ nr̄i: miſerijs ſpūalibꝰ ⁊ tꝑalibus ſubueniēdo. Clamāduꝫ eſt gͦ. O dn̄e quiaego ẜuus tuꝰ. Sic Salomon orabat dicēs.Audi dn̄e himnū ⁊ or̄onē quā: ſeruꝰ tuꝰ oratcorā te. iij Reg. viij. Scd̓o ſumꝰ ẜui dn̄i r̄dē
ptōe. j Pe. j. c. Nō corruptibilibꝰ auro ⁊ argēto rebēpti eſtis de vana vr̄a ꝯuerſatōe: ſꝫ p̄cioſo ſāguīe agni īmaculati. Un̄ ſcd̓o dic̄. Egoſeruꝰ tuus .ſ. a te retēptꝰ: ⁊ iō te debeo time̓ ⁊reuereri Malach̓. j. c. Seruꝰ timet dn̄m ſuū.Si ego dn̄s vr̄: vbi eſt timor meꝰ: TTercō ſumus ſerui ꝯuentiōe tāꝙͣ mercēnarij cōducti:ꝓmiſſo nobis magno p̄mio vite eterne Eccl̓.ij. Filij accedēs ad ſeruitutē dei. ſta ī iuſticia⁊ timore .ſ. obediēdo p̄ceptis d̓i: qd̓ ꝓmittimꝰī baptiſmo abrenūciare .ſ. diabolo ⁊ pompiseiꝰ: ⁊ ẜuare p̄cepta: ex qͦ ſperamus nob̓ darimagna p̄mia .i. mercedē glorie. Un̄ ſubdit p̄s.Et filiꝰ ancille tue. Ancilla iſta ē eccl̓ia dn̄o īhūilitate deẜuiēs: ⁊ cū ſimꝰ filij huiꝰ ancille:id̓o vernaculi ⁊ ſerui ⁊ multomagis qͥ ī clerovel religiōe deo ſeruit dr̄ filius ancille illiuseccl̓ie vl̓ religiōis: et iō ſeruiamꝰ illi ī ſct̄itate ⁊ iuſticia corā eo oībꝰ diebꝰ nr̄is Luc. j. c.¶ Secunda ſeruitus cri .§. ij.mīalis eſt: de qͣ Ih̓us ait Ioh̓. viij. Qui facitpct̄m ſeruus ē pct̄i: quinimmo et diaboli: cſe ſponte ſubijcit tÿrānidi. ij De. ij. c. A qͦ qͥsvictus eſt: huiꝰ ⁊ ſeruus eſt. Un̄ ⁊ Ambro. inli. de vitā bt̄a. Volūtariū ſeruū ſibi diabolꝰauctionat̉ neminē iugo ſeruitutis aſtrictuꝫpoſſidet: niſi ip̄e ſe priꝰ ei pct̄oꝝ ere vendiderit. xv. q. j. Nō eſt. Abi glo. p̄cium qd̓ recipitpct̄or a diabolo cū ſe ei ſubijcit: eſt delectatōpct̄i quā ei diabolꝰ ſuggerit. Sicut em̄ ſeruꝰnō facit volūtatē ſuā ſed dn̄i ſui. vt iubꝫ exequens: ita crimīoſus nō facit qd̓ dictat ſibirō vel ꝯſcīa: ſed qd̓ ſuggerit diabolus. Et qꝛvt dr̄ Mat̉. vj. Nemo p̄t duobꝰ dn̄is ſeruire.ſ. ꝯͣrijs ⁊ ꝯtͣria iubētibꝰ: iō qͥ ſeruit māmonevel diabolo ꝑ qd̓cūqꝫ crimē. non pt̄ deo ẜuire: nec aliud meritoriū vel deo gͣtū age̓ vl̓ ſatiſfacere. Fructus at̄ et merces hmōi ſeruitij: eſt cruciatus eternus. ẜm illud hiere. xvj.c. Seruietis ibi dijs alienis: qͥ nō dabūt vob̓requieꝫ die ac nocte. Demones dij ſūt paganoꝝ: quos .ſ. colebāt alieni ab om̄i miſericordia: ⁊ ī inferno vbi eſt regnū eoꝝ ſeruiūt eispct̄ores: vt ſubijciant̉ tormētis eoꝝ ⁊ qͦs h̓ habuerūt incentores ī culpa ibi habeāt tortoresī pena. Et cū dn̄s mandauit ī lege decalogi:vt nō fiat ī feſto vel ſabbato opꝰ ſeruile Exo.xx. Nō ſolū ītelligit̉ ꝓhiberi opꝰ manuale: ſꝫetiā opꝰ pct̄i. ẜm doc Uho. et Alb̓. Nec pt̄ aliqͥs lib̓ari ab hac ẜuitute niſi gr̄a xp̄i. Un̄ Io.viij. Si lib̓auit vos filiꝰ: vere liberi eritis.De ẜuitute hominis .§. iij.ē pͥncipal̓ intētō h̓ loqͥl Et cū iſta dn̄s ⁊ ẜuusſint correlatiua. vt dictū eſt. ſic̄ dn̄s dr̄ aliqͥsml̓tipl̓r ita ⁊ ẜuꝰ. ſꝫ p̄cipue tripl̓r. Uno mōdr̄ ẜuꝰ largē qͥcūꝫ ē alicui dn̄io vl̓ iuriſdictōeſubiectꝰ. Et ſic hoīes vniꝰ regni pn̄t dici ẜuiregis illius. Et hoīes vniꝰ ciuitatis ſerui dn̄i