¶ Citulus¶ Secundus
nō habuit. quia inuenire nō potuit. Naturaliducimur malo. ⁊ adulatoribus nr̄is facile fauemus. Et ꝙͣꝙͣ nos reſpondeamꝰ indignos. ⁊calidus rubor ora ꝑfundat: tamē ad laudemſuam anima letat̉ intrinſecus. Precipue cōuerſatōem viroꝝ cū mulieribꝰ ⁊ ecōtrario. ꝑiculoſaꝫ on̄dit dicens. Samſon leone fortiorſaxo durior: qui vnus ⁊ nudus mille ē ꝑſecutus armatos. ī balide molleſcit amplexibus.Dauid ẜm cordn̄i electꝰ: et qui ventuꝝ xp̄mſancto ore ſepe cātauerat. berſabee captꝰ nuditate adulterio iūxit homicidiū. Salomonꝑ queꝫ ſe cecinit ip̄a ſapiēcia receſſit a dn̄o:qui amator fuit mulieꝝ. Et ne aliquis ſibi deſanguinis ꝓpinquitate cōfideret: in illicitumthamar ſororis amore frater exarſit īcēdiū.De cuſtodia habendaº. §. vij.a virgine circa ſenſꝰ exteriores. Baſilius ī libro de vera integritate virginis ſic ait. Ꝙͣ diuinum ꝓfecto quidā ac p̄cipuū īmaculate aīme inſigne virgnitatē eſſe conſtat. Maſculorūqꝫ ac feminaꝝ corpoꝝ eſt adinuicē habitꝰ.virgo que nulla feminee voluptatis labeꝫ excorpore patit̉: ⁊ omīa carnis vitia. oēmqꝫ ꝑturbatōem animi ꝓrſus a ſe eliminat: puriſſimā ſe deo ſiſtere: quē amare ꝓfitet̉ tota cuꝫintentōne conat̉. Uoluptas cū vna generalisſit. veluti fons quidā a carne ꝓfluit. atqꝫ inqͥnos ſēſus: veluti ī quīqꝫ riuos diſtributa perhos ad ſenſibilia ab intimis fluit: hoꝝ quilibet ꝑꝓpriam feneſtrā fluentū ſuū ſenſibili: qd̓oſtenderit vehementer īmittēs. quicqͥd ꝓpinquū fuerit: vi ſua ad ſe ꝑtrahit: carnaliqꝫ repletus limo ac torrentis inſtar. ecōtra rurſꝰab exterioribꝰ per eaſdeꝫ feneſtras in carniseſtus celerius refluens: animā ꝑturbatōnibꝰ⁊ fluctibꝰ quatit ac in ꝓfunda demergit. Quocirca ſancta virgo ſenſuū feneſtris cuſtodeꝫadmoueat ratōeꝫ: eorūqꝫ ad exteriora ꝓgreſſum nequaꝙͣ eis tranſitū libero paſſim ꝑmittat. Nō igit̉ oculorum acies ad omīa paſſiminſpicienda viſibilia pandenda eſt: ne omneꝫquoqꝫ figurarum atqꝫ formaꝝ ſpeciē ſine diſcretonis examine hauriens: ad earum poſteaturbetur imagines. Ueruꝫ apertis ad ea quevite vſu neceſſaria inſpicienda ſūt corporeisoculis anime omīno claudent obtutum: eosqꝫ ad veri intuituꝫ luminis. ⁊ eiuſqꝫ ex illo īſinuat̉ pulcritudinis: conſideratōnem etiameatenꝰ clauſos ꝑuigili aperiet ſtudio. Nec auditum quidem temere ⁊ indiſcuſſe verbis oībꝰaccōmodabit. Ceteruꝫ ad ea que mala ſunt ⁊noxia. ip̄m veluti ad peſtem quādam: putridi ac ꝑnitioſi animꝰ obturabit. Hijs vero queſūt optima: emanātqꝫ virtutis puriſſimos latices tota intentōne ſubiciet. Guſtum quideꝫſemꝑ ad ſuauia ⁊ dultia inhiantē ratōne frenabit: ⁊ ad que ſunt neceſſario ſumenda moderabit̉. Tantū vero vt ſenſuū omniū ꝑnitio
ſiſſime ⁊ ſeuiſſime blandum ſenſuſqꝫ reliquosbi ſua ad voluptatis illecebras pellicienteꝫ īmaculatum ⁊ ꝑturbatōnibus mīme ꝑuiū: ſēꝑ ꝙͣmaxima poterit cura ſeruabit. Hic em̄ cūtoto ſit diffuſus corpore. ꝑ omnē illius ſuꝑficiem: non eam ſoluꝫ: que apparet extrinſecꝰ.verum ⁊ que altius recondita eſt ad vitioſoscontactꝰ aduerſꝰ aīam ſeue dominat̉. Porromanibꝰ ad vſus noxios p̄cipue nitēs. hijs veluti quibuſdam ſibi circūſeptis armis feruētius ꝑ eiuſdem inſtrumentorū ꝯſenſū omēs qͥinciderint caput: ne aſpectū quidem blandaſeductōne ſua inmunē abire patiet̉. Sed cuꝫad horrēdū tetraſqꝫ figuras. turbas atqꝫ confundit. ad lenes auteꝫ ⁊ que venuſtiori facieadiecta coloris gracia ad fallenduꝫ formateſūt: ꝑfundit. atqꝫ d̓linit: potenciā ſuam ſatisinſinuat. ⁊ ſic de alijs ſenſibꝰ. Ante omīa aduerſus guſtum virgo tota intentōne pugnabit: fonteſqꝫ voluptatuꝫ ventris ⁊ īpudicitiēfomitū inde manantiū a prīcipio caſtitatisſtudio ⁊ ardore ſiccabit: ne dum virginitatēſeruare ꝓponit. guſtui ſe īmoderate ꝓſtituēs.caſtitatem ſuam alia fruende voluptati deuicta: ſenſimduꝫ neſcit: amittat. Uirginem em̄neſcit. ⁊ virginis guſtū conuenit. nulliqꝫ gulam ſuauiter oblectanti illecebre ꝑuiū. Integram ſe ⁊ in hac parte. atqꝫ inuiolabilem ſancta virgo caute ſeruabit: corpuſqꝫ vt ſeruirequeat anime. in hijs que ſūt neceſſaria victuimoderabitur prudenter ac reget. Nec tn̄ expedit ita corpus atterere. vt inualidū inutileqꝫreddat̉. Nec ſolum eſcarum quantitas vbiqꝫprole metienda eſt: ſed et qualitas ſapienterdiſcernenda. Nōſolum em̄ legumina ſeminuꝫqꝫ nōnulla. verum et olera pleraqꝫ ſūt: q̄ monaco quietum vite gubernaculum tenere cupienti. vt ſe habꝫ cōmuīs opinio. ꝓ noxijs vitanda ſūt: quippe que carnis receſſus ītimospungūt. ⁊ pruritus tit illatōneſqꝫ excitantianō minꝰ corpora noſtra ꝑturbant. ac ſecre tavi ſua inquietant: que ꝯſenſu oīm fugiendaſūt. Quo circa nec ſaltibus paſſim atqꝫ indifferenter vtemur. ſicut fieri apud pleroſqꝫ cōperimꝰ: qui ꝑ īmoberatam ꝯtinētiā pulmenta omīa repudiantes. hos ſales cū pane vicecondimentoꝝ oīm ſumūt. Nō intelligūt hij. ꝙſales cum ſint natura fecūdi. ac ꝑ acrimonievim pruriginē corꝑi excitēt. plus ceteris adlibidinē coītūqꝫ ꝓuocare. ⁊ ſic de alijs cibis īcitantibus ad laſciuiā. Uirgo igit̉ ſit virgīs⁊ auditus ⁊ viſus. guſtus et tactus et odoratus: motꝰ qͣꝫ omīs. Et qꝛ blandimentū cupidinee voluptatis ē femina: et maſculi laſciuioribus oculis ad ſe inſpiciendum illecebraꝫ naturaliter ſuggerat. ac liquidiori voce ad oblactamentum auris organi inſtar effecta eſt.membrorūqꝫ īſinuata mollitie. ac toto ꝓrſuscorꝑis habitu ⁊ motū ad ſeductōem formata