¶ Capitulum¶ Primum
me .ſ. v̓tutū. anulo ſuo .ſ. fidei ſubarrauit me.et coronauit me corona .ſ. ſpei eternoꝝ. Tradidit auribꝰ meis īextimabiles margaritas.ſ. verboruꝫ ſacre doctrine. Ael et lac ab eiusore ſuſcepi .ſ. dulcedinis ſpiritualis: etiā puritatis ꝑ inſpiratōꝫ. Sanguis eius ornauitgenas meas .i. paſſio eiꝰ īduxit ad oꝑa patiētie: q̄ maxime oſtendūt ruboreꝫ ſāctitatis.Poſuit ſignū ī faciē meā: vt nullū p̄ter eumamatorē admittā. inqͣtū .ſ. dedit facieꝫ er ectā ad celū: vt ip̄m cōtempler. ⁊ ad ꝑfectū dirigā. nō ad t̓rena reſpicia. Verba ſūt Amb̓.Speculū dedit vniuerſitatis creaturaꝝ: quopt̄ intueri pulcritudinē. nōſolū ſpōſi: ſed etſuam: cū omnia ꝓpter ip̄m fecerit. et om̄ia inip̄o reꝑiant̉. Cinguluꝫ temꝑantie amictumſeu veſtitū prudētie. Huic gͦ regi tamnobiliadducent̉ vere virgines: vt ſpōſe eius. ¶ Etlicet virginitas nō ſit ſimpliciter excellētiorom̄ibus alijs virtutibus. qꝛ nō maior theologicis nec prudētia. iuſtitia vel fortitudineet humilitate: ē tn̄ p̄cipua ī genere temꝑātieet multū ꝯmendabilis ⁊ p̄eminēs ex ſex: queponit pe. de pal̓. in. iiij. diſ. xxxiij. ptꝫ. ¶ Etprimo ad p̄miū accidētale. qd̓ dr̄ aureola. qͥanulli ꝑti temꝑantie debet̉ fructus: nec aureola niſi caſtitati. nec aureola et fructus centeſimus: niſi virginitati ſoli. Un̄ Apo. xiiij.dr̄. ꝙ nemo poterat cantare illud caticū nouū: niſi illa centūquadragītaquatuor milia:qͥ virgines ꝑmāſerūt. Canticū illud aureolaē .i. qͦddā gaudiū ſpūale: qd̓ habēt virgines:qd̓ nō poſſūt habere alij ſācti nō virgines: ⁊ſi maius p̄miū eſſētiale habeāt. ¶ Secūdo qͦad eſſentiā. qꝛ maxime diſponit ad acqͥſitōeꝫſciētie et ſapiētie. Unde Io. euāgeliſta virgo.magnā de diuinis p̄ ceteris habuit ꝯgnitōꝫ:vt de verbo dei. ¶ Tertio qͦ ad pulcritudinēſpūalē. nō ex eo tm̄ ꝙ paſſiōes ꝯcupiſcibilesſint ꝯn̄es nobis et brutis. ſicut eē furibundūin cane. et vindicatiuū ī leone: ſed quia magis obſorbet iuditiuꝫ rōnis. q̄ eſt pulcritudohoīs: ī qua ē imago dei. ¶ Quarto qͦ ad ſimilitudinē ī pluribus. qꝛ hi ſequunt̉ agnum .ſ.xp̄m qͦcūqꝫ ierit. ītegre .ſ. corꝑe et mēte. ſicutxp̄c. Et īcorruptio facit ꝓximū deo. vt dicit̉ſapīe. mēte et corꝑe et deus īcorruptibilis ē.¶ Quinto qͦ ad ſimultatē. qꝛ iſta v̓tus nō eſtſine alijs: ſed bene ecōuerſo. pt̄ em̄ qͥs habēv̓tutes alias ſine iſta. ſicut habuit petrꝰ apl̓sſine iſta. Et cū dr̄ virtutes om̄es eſſe ꝯnexasẜm mgr̄m ī tertio ſnīaꝝ: intelligit̉. vel d̓ virtutibus neceſſarijs ad ſalutē qͣlis iſta nō eſtſicut nec magnificētia. vl̓ ꝙ ſint ꝯnexe ī radice caritatis cū iſto .ſ. ꝓpoſito: vt ſi eēt a deop̄ceptū ẜuare virginitatē. et nōdū fregiſſet:obediret eā ẜuando. ¶ Sexto qͦ ad raritatē.apoc. vij. Uidi tͣbā magnā. quā nemo dinumerae̓ poterat .ſ. ſct̄oꝝ. Ponit̉ at̄ ibi numerꝰ
determinatꝰ virginū (qꝛ centūquadragintaqͣtuor milia. qͥ virgiēs ꝑmāſerūt) ꝓ indeterminato. quia plures ſūt. Et huiuſmoī ratio ē:qꝛ virtꝰ iſta nō p̄t recuꝑari amiſſa materialiter. etſi amiſſa quo ad mentē ſolū reꝑat̉ perpnīam. alie aūt reꝑant̉ ꝑ pnīam. tū etiaꝫ qꝛdifficilior ad ſeruanduꝫ. ibi em̄ frequens pugna. ⁊ rara victoria. Omne rarū carū. Ꝙͣuisem̄ aliqui ꝑ accidens magis tentent̉ de gula.alij de alijs vitijs ꝙͣ de luxuria. ẜm qualitateꝫꝯplexionis vel dei diſpenſatōne. tn̄ ꝑ ſe loquēdo maior eſt tentatō luxurie. Ratō poteſt eē.quia natura magis intendit ꝯẜuatōnem ſpēiꝙͣ indiuidui. cui indiuiduo ꝓuidet̉ ſatiſfaciēdo gule vl̓ alijs vitijs. Nec obſtat ꝙ natura pͥus retinet neceſſaria ad nutritiuam ⁊ augm̄tatiuam ꝙͣ tranſmittat ad generatiuaꝫ. quiahoc non eſt quaſi magis ſolicita ſit de indiuiduo. ꝙͣ de ſpecie. īmo econuerſo: ſꝫ quia nonaliter ageret indiuiduū ad conẜuandū ſpēmniſi ip̄m indiuiduum cōſiſteret. Unde quod ēhic prius ī intentōne. eſt poſteriꝰ ī generatōeSed hoc eſt. quia virtuoſi minꝰ ſtudēt ſobrietati ꝙͣ caſtitati. ⁊ ꝓpter hoc exercitiū fit facile: quod inexꝑto eſt difficile. Ratio auteꝫ qͣremagis virtuoſi ſtudent caſtitati ꝙͣ ſobrietatieſt: quia caſtitas nō amittitur ſine mortali.poſſunt aūt deficere a ſobrietate per veniale.quia illa cōſiſtit in medio. quod eſt latū. iſtaſ. caſtitas ē in extremo: qd̓ eſt indiuiſibile.De voluntaria et irreᵐ. §. ix.cuꝑabili amiſſione virginitatis. pe. de palu.in. iiij. diſ. xxxiij. ſic ait. Mulier perdit virginitatem ꝑ hoc. ꝙ corrumpit̉ mente ⁊ corporealtero de tribus modis. Puta ꝑ hoc ꝙ ſolumclauſtra frangunt̉ ſibi volūtarie. etiaꝫ ſi nonſeminaret: nec ſemen reciꝑet. Nā ꝯcupiſcēciaſpadonis d̓florauit virgineꝫ. vt ſcribitur: quilicet nō poſſet ſeminare: poterat tn̄ clauſtrafrangere. Scd̓o mō ꝑ ſeminis virilis ſuſceptōeꝫ. quia ſi ita reciꝑet ſaluo clauſtro. ſicutmēſtruū emittit nec ſeminae̓t. nihilominꝰ virgo nō eſſet: qꝛ ſic poſſet ꝯcipere. puta ſi quiscognoſceret virginē volūtariam in hoc circaclauſtra pudoris. ⁊ ſemē ad matricē attraheret̉ pregnantē em̄ ꝑ naturā nullā dice̓t virginē. ⁊ tn̄ mulieres aliq̄ ꝯcipiūt: q̄ nō ſemināt.Tertio ſi ex vehemencia ardoris ſine fractōeclauſtri ipſa ſeminat. puta volūtarie cogitāsde cōmixtione turpi ⁊ huiuſmoī abſqꝫ cōmixtione cum alijs. ⁊ talis qui corrumpit ſeip̄amvel ab alia muliere voluntarie corrupta nōdebet inter virgines ꝯſecrari. etiam ad tollendum ſcandaluꝫ. quia nō eſt virgo. vt habet̉ īij. ꝑte. ca. de ſcandalo. nō tamen faceret bigamū virū: cum quo cōtraheret matrimoniū.De corruptione aūt vo . §. x.lūtaria ſcienduꝫ. ꝙ nō perdit̉ virginitas per