¶ Prologus¶ Prologus

Etiāſi tal̓ haberet regiā dignitatē tꝑalē. Sꝫecontra vt dicit Beda. Pauꝑ in occulto regnat hn̄do deū .ſ. ꝑ grām. Un̄ et clerici qͥ ſuntpͥncipales ī eccleſia portāt conſurā ī moduꝫcorone tanꝙͣ reges ſpirituales. qꝛ ſe et aliosv̓tutibus rege̓ debēt et bonis exemplis. vt dicit Hieroꝰ. xij. q. j. duo ſūt. Quidā etiā ſapiens ait. Si aīo .i. rōne te rexeris: rex eris. ſicorꝑe ẜuus. Ecce pͥncipiū ſāctitatis morū viuere et age̓ ẜm rōnem. Hec aūt regīa eccl̓iaaſtat .i. ſtat an̄ deū ad ei obſequenduꝫ. Statgͦ recta nō cabit ī aliqd̓ criminale. Etſi ī venialia labat̉: q̄ potiꝰ ſūt īpulſus et ceſpitatōes ad cadendū ꝙͣ caſus. ẜm illd̓. pͣs. Impulſus .ſ. a diabolo et euerſus ſuꝫ .ſ. a ſenſualitate qͣſi ꝓpinquus ad caſū ꝑ ꝯplacētiā eiꝰ vtcaderē .ſ. ī mortale et dn̄s ſuſcepit me .ſ. retinēs ne caderē. Naꝫ (vt ait apl̓us) dn̄s elegitſibi ſpōſā eccl̓iā n̄ hn̄teꝫ macl̓aꝫ mortal̓ pct̄inec rugaꝫ erroris. Un̄ dicit Hieroꝰ. Qui eſtaliqͣ ſorde pct̄i pollutꝰ .ſ. mortal̓: de eccl̓ia dici n̄ pt̄ nec xp̄o ſubiectꝰ. de pe. diſ. j. eccleſia.Ꝙͣuis gͦ aliqͥ boni de eccl̓ia cabant: ſꝑ tn̄ eccl̓ia ſtat recta ī bonis qͥ remanēt ī grā. et hidicunt̉ eccl̓ia numero et merito. Un̄ eccͣs. .j.Generatio p̄terit eoꝝ .ſ. qͥ recedūt ab eccl̓iapeccādo. generatō aduenit eoꝝ .ſ. qͥ ad fidē vl̓pnīaꝫ reuertunt̉ ⁊ iſti d̓ nouo veniūt ad eccleſiā. terra aūt .i. eccl̓ia īeternū ſtat .ſ. recta⁊ firma. Stat aūt eccl̓ia an̄ deū ſꝑ ī mēte eūhn̄s ac ſi videat pn̄tem ẜm illud. pͣs. Prouidebā dn̄m ī ꝯſpct̄u meo ſꝑ. Un̄ ⁊ Hieroꝰ. omnia q̄ faciūt ſct̄i ī ꝯſpct̄u dei faciūt. ſiue manducēt ſiue bibāt ſiue aliud faciāt. Etiāſi iſtimalū aliqn̄ faciūt: malū corā deo et ī ꝯſpct̄ueiꝰ faciūt ſic̄ ille qͥ dixit .ſ. dauid. Malū coraꝫte feci. qꝛ .ſ. ꝯtinuo penitꝫ .i. ꝙͣcitiꝰ edicūt peccaui. Peccatores aūt fugiūt a facie dei cumpeccāt. qꝛ neſciūt ad pnīaꝫ r̄uerti. ſicut legit̉de chaÿm. de pe. diſ. j. et venit. Aſtat reginaeccl̓ia corā deo ꝓmpta ad obediendū mādatis eiꝰ ⁊ honorandū eū ⁊ aduocandū ꝓ filijsſuis orādo cuiꝰ petitōes ſꝑ ſūt deo grate ⁊ accepte ꝙͣuis mīſtri eiꝰ aliqn̄ ſint pͣui. Hec ē regīa heſt̓. heſt̓. viij. ca. Que ornata ⁊ d̓coratavalde aſtitit an̄ aſſuerū ſponſū ſuum q̄ ꝙͣuisex magnitudine potētie ſue ext̓rita fuerit:tn̄ ex dulcedine locutōis eiꝰ ꝯſolata: fiduciareſūpta petijt et obtinuit liberatōeꝫ generisſui. Sic eccl̓ia ſtat orādo an̄ xp̄m mūdi monarchā: ſed attēta magnitudine ſua ⁊ rectitudinē qͣſi defecit timēs et tremēs ob reuerētiā. ſꝫ cū fiducia petēs liberatōꝫ ppl̓i ſui id ēelectoꝝ de manibꝰ diaboli et interitu mortiseterne: obtinet. Aſtat autem a dextris nō aſiniſtris vt ſinagoga: q̄ ad tꝑalia r̄ſpiciebatſignata ꝑ ſiniſtrā. Sꝫ eccl̓ia ī ſpiritualibꝰ p̄cipue ſe exercet: q̄ ſignant̉ ꝑ dextram. Et inagendis nō habet ītentōꝫ ad mūdū ſꝫ ad ſu-

ꝑnā gloriā q̄ ſignat̉ ꝑ dextrā ẜm illd̓ Math̓.xxv. Statuet oues a dextris adīplens illudapl̓i. Om̄ia quecūqꝫ facitis ī verbo vel oꝑe:om̄ia in gl̓ia dei facite. a dextris aſtat ſuꝑnaꝯtemplans. Et ex magnitudine p̄mioꝝ ⁊ ſpeeoꝝ laborare et oꝑa bona ꝯtinuare nō ceſſās q̄ dextra dicunt̉ ẜm illud Math̓. vj. Neſciat ſiniſtra tua quid faciat dextra .i. in bonisoꝑbus ſe nō īmiſceat ſiniſtra intentō. Et ſicpatet ſāctitas moꝝ ī illis tribꝰ verbis. regīaꝑ regimē v̓tutū. aſtitit ꝑ vitatōꝫ vitioꝝ. a dextris ꝑ affectū ſuꝑnoꝝ.SSecundo oſtenditurᵐ. §. ij.cognitōnū claritas. cuꝫ dicit veſtitā eē reginā iſtā veſte d̓aurata .i. habitu ſapīe. Significat eī auꝝ ẜm Greg. ſapīam ꝓpt̓ fulgoremſue claritatis. Sicut em̄ auꝝ ē p̄cioſius cunctis metallis et clariꝰ: ita et ſapīa p̄cioſior ēcūctis oꝑbus et om̄ia q̄ deſiderāt̉ huic n̄ valēt ꝯꝑari. Habet aūt claritatē ſapīa ī ſe. Clara ē em̄ ſapīa ⁊ q̄ nūꝙͣ marceſcit. vt dr̄ Sap.vj. In ītellectu dat claritatem noticie ī ſe etalijs Sap. viij. dr̄. p̄claritas ī ꝯnīcatōne ſermonū illiꝰ .ſ. ſapīe. In ꝯſpectu hoīm dat claritatē fame Sap̄. viij. Habebo ꝓpt̓ hanc claritatē ad turbas et honorē apud ſeniores. etd̓mū ꝑducit ad dei clarū aſpectū Sap̄. vj. Cōcupiſcētia ſapīe deducit ad regnū ꝑpetuuꝫ.Hec at̄ ſapīa que eſt veſtitꝰ deauratꝰ eccl̓ie: ēnoticia diuinoꝝ ⁊ agēdoꝝ cū guſtū eoꝝ: quevtiqꝫ nō ē ſine grā et dei dilectōe. Un̄ br̄. ſap̄.vij. ꝙ ſapīa ī aīas ſct̄as ſe tͣnſfert et amicosdei ꝯſtituit et de hac loqͥtur ibi ſapiēs ī pl̓ibꝰca. ¶ Apparet aūt ſapīa mirabilis eccl̓ie inmultis p̄cipue ī tribꝰ. In eiꝰ documētis. Deeiꝰ ſacramētis. Ex eiꝰ tormētis. ¶ Documenta eiꝰ pͥncipalia ſūt lex vetꝰ et noua ſane intellecta cū alijs libris ſacre pagine: q̄ ſūt v̓baa diuina ſapīa reuelata Deut̉. iiij. Hec ē vera ſapīa et intellectꝰ corā ppl̓is vt audientesvniuerſi dicant. En ppl̓us ſapiēs et ītelligēsgēs magna: q̄ habet d̓os app̄erop īquātes ſibi .ſ. docēdo eū. Tāta ē ſapīa cripture ſacretāta ꝓfūditas eiꝰ. vt nullus valeat plene intelligere. Tot īnumerabiles libri editi ſūt adeiꝰ expoſitōꝫ ⁊ quotidie noui ſēſus reꝑiunt̉.Doctores habuit eccleſia plurimos in omnitꝑe ſapiētiſſimos ī om̄i ſcīa etiā mundi qͦrūſapīe nō potuerūt reſiſtere heretici. iudei. vl̓pagani. cū om̄ibus ſuis philoſophijs vel eloquencijs et argumentis. Sed ſicut in figuravirga moyſi verſa ī ſerpenteꝫ deuorauit virgas magorum p̓ſas in ẜpētes Exod̓. vij. Itadoctrina ſeu ſapiētia xp̄i q̄ recta ē vt virga:deuorauit .i. ꝯfudit et deſtruxit ſapīam: q̄ recta videbat̉ īperitis argutā et aſtutā philoſophorum et mūdanoꝝ. ẜm illud. pͣs. Om̄isſapiētia eoꝝ deuorata ē. Et hoc ē qd̓ ꝓmiſitp̄c ſapiētia patris diſcipl̓is ſuis. Ego dabo