Enitentia .ſ. paſſio. cōtinue v̓. habitu non actu pe.pena igit̉ v̓. penitentia itaqꝫ v̓. ¶ in. i. gl. ibi. cenſeīadde ad hoc. C. d̓ impu. ⁊ alijs ſubſti. l. i. ⁊ vox patris vox filii. inſti. de inuti. ſtip. §. ſequit̉. ¶ in e. glo. in fi. adde ad hoꝝ declarationē dicas ẜm pet. ꝙ eſt duplex effectusſatiſfactōis. vnus ſolutō debiti peccatoꝝ p̄cedentiū alter exciſio cauſaꝝ peccatoꝝ ſequentiū. quo ad hunc ſecundū effectūnon poteſt vnus ſatiſfacere ꝓ altero qꝛ ꝑ ieiuniū vnius caroalterius non domat̉. quo ad primū etiā effectū diſtinguēdūeſt quia ſi alius impotens eſt ꝑ ſe ſatiſfacere tunc alius qui ēin charitate poteſt ꝓ eo ſatiſfacere ſil̓r confiteri. ſi aūt ē potēſtunc oꝫ ꝙ ipſemet ⁊ apud deuꝫ ſatiſfaciat ꝓ ſe ipſo poteſt tn̄iuuari ꝑ alteꝝ. ſed tho. dicit ꝙ ēt ſi potens eſſet nihilominuspoſſet iuuari ⁊ ꝓ eo ſatiſfacere alius ſed non eſt ꝑmittēdumut alius ꝓ alio ſatiſfaciat niſi defectuſ aliquis appareat in penitente. uel corporalis ꝑ queꝫ fit īpotens ad ſuſtinendū. uelſpūalis ꝑ quē non ſit ꝓmptus ad portādū penaꝫ.I apl̓s. plorat ad ro. vi. de gr̄a facte ꝓmiſſiōis illiꝰſ. beati qui lugent ⁊cͣ. pe. dicit dn̄s io. viii. c. i. di. pōderet. jͣ. e. §. hac. peccare. jͣ. e. di. adhuc. ī pn̄ia que p̄ceſſit. ex fide .i. ex charitate. non ſēꝑ cum fuit memor pcc̄i pe.¶ in. i. g. in fi. adde ſub. que lꝫ dimiſſa ſit quo ad eternā penam in baptiſmo ⁊ quo ad reatū remanet tn̄ crimen quo adpenalitates quas in uita iſta patimur ꝓpter originale pcc̄m¶ in glo. ſi dimiſſa ibi. ſtabilis. adde in ſuo officō gauderepriuilegio quo gaudet qui eſt ſtabilis.Enitentiaꝫ. pn̄iaꝫ. ii. ꝑs. nam qui. iii. ꝑs.Unt ꝗ. hos paſtores. ii. pe. ii. canis. ii. pe. ii. uirtusi. effectus pn̄ia. ſed ſi quis ſub. h̓ eſt verum tunc ſiquis ⁊cͣ. pn̄ia v̓o. ii. ꝑs.Roductior. ne ꝑua ⁊ ita contēnetur. neceſſarie aduitam. non retinet qꝛ iā dimiſſa eſt ꝑ baptiſmū uelcordis contritōeꝫ ſꝫ tranꝗlla .i. iuſtū iudiciū a deotrāquille cōſtitutū. ꝯſtitutō. ꝗd ſit dei indignatio hētur. sͣ. e.di. i. ſed ⁊ cōtinuo. in fi. ¶ in. i. glo. ibi. debꝫ adde ad idemxlviii. di. c. omnes.Erfecta pn̄ia. idē. sͣ. e. di. ꝑfecta. omnia libēter .i. oēſtribulationes que ei eueniunt de tribulatione ⁊ dolore dꝫ gaudere penitēs. ⁊ ſūt quatuor cauſe quaregaudēdū eſt in tribulationibus. pͥma eſt ſignū pr̄ne dilectōiſapo. iii. ego quos amo arguo ⁊ caſtigo. ſcd̓a eſt ſui cum deoaſſociatio dum tribulatur ꝓpter iuſticiā. vn̄ in psͣ. cuꝫ ipſo ſūin tribulatione. tertia eſt ipſius aīe cōfirmatio ⁊ ꝯſeruatio. qꝛſicut piſcis in aqua cuſtodit̉ ⁊ exͣ morit̉ ſic aīa in tribulatōnenutrit̉ ⁊ cuſtodit̉. vnde filii iſrahel habebant aquas ꝑ quas ītelligunt̉ tribulatōes huius mūdi quaſi muꝝ ut in exo. legit̉ſed exͣ moritur. vnde gre. ideo cor ſalomonis fundit̉ quia ſapientiam deſeruit. qꝛ ip̄m nullius tribulatōis diſciplina exterius cuſtodiuit. ⁊ luc. xxi. dr̄ in pacientia veſtra poſſidebitisaīas veſtras. quarta eſt ipſius aīe eleuatio a terrenis in cuiuſfigura legit̉ in gen̄. qꝛ multiplicate ſunt aque ⁊ eleuauerūt arcam in ſublimi. ⁊ aug. dicit non pōt oportunius quis auelliab hoc ſeculo qͣꝫ ſi his voluptatibus nugatoriis ⁊ ꝑnicioſislabores doloreſqꝫ miſceant̉. ⁊ de hoc dicit iaco. omne gaudium exiſtimate fratres mei cū in diuerſas tētationes incideritis. ⁊ ideo dicit gl. notabilis. ne indignemini ſi in mūdo florent ſi vos patimini qꝛ non eſt chriſtiane dignitatis in tꝑalibus exaltari ſed potius depͥmi. mali nihil habent in celo voſnihil in mūdo. ſed ſepe illius boni ad quod tenditiſ quicꝗdin via ꝯtingat gaudere debetis. ⁊ adde qd̓ dixi de hac materia. vii. q. i. aduerſitas. ⁊ hec glo. valꝫ ad. c. jͣ. e. di. iii. ꝗd ergoturbamur. pe. contritio. contritio ſic a magiſtris diffinit̉. contritio eſt dolor voluntarie aſſumptus ꝓ peccatis cū ꝓpoſitoconfitendi ⁊ ſatiſfaciendi ut dixi. sͣ. e. di. i. ꝑfecta. ad cuius intelligentiā no. ꝙ ſicut in maͣlibus duꝝ dr̄ quod non cedit tactui. hoc aūt frangi dr̄ qḋ per aliqd̓ fortius in ꝑtes magnasdiuidit̉. conteri vero qn̄ totaliter in minimas ꝑtes redigit̉ etadnihilat̉ ita cor homīs duꝝ dicit̉ quando diuina inſpiratōne quaſi manu ſe tangenti non cedit ſed obuiat .ſ. dum ī viaſeu in affectu peccandi morat̉. frangi v̓o dr̄ qn̄ a ꝓpoſito reſpicere incipit qͣꝫuis nondū totalit̓ ꝯuertat̉. conteri vero quādo affectus peccati ẜm omnē ſui partē in eo totaliter deſtruit⁊ hoc fit qn̄ voluntas ꝑfecte ab effectu peccati reſilit. vnde tal̓reſilitio contritio dr̄ ſiue appellat̉. ⁊ quia talis reſilitio dolorquidā eſt ⁊ ideo per dolorē tanqͣꝫ ꝑ genus eſſentialit̓ diffinit̉addit̉ autem voluntarie aſſumptus pro peccatis tanqͣꝫ dr̄ia⁊ hec conueniūt ꝯtritioni ꝓut eſt actus v̓tutis ſed ut eſt parsſacr̄i. ſic oꝫ ꝙ addat̉ aliquid in ꝯꝑatione ad alias ꝑtes ⁊ iōaddit̉ cū ꝓpoſito confitendi ⁊ ſatiſfaciendi ẜm tho. ⁊ pe. ſedque eſt dr̄ia inter ꝯtritōem ⁊ attritōem. dicit tho. attritio dicitacceſſuꝫ ad ꝑfectā ꝯtritiōem. vnde in corꝑalibus dicunt̉ attrita que aliquo modo ſunt cōminuta ſed non perfecte. ſed cōtritio dr̄ quando omnes ꝑtes ſimul trite ſunt ꝑ diuiſionesad minima ⁊ iō ſignificat attritio in ſpūalibus qͣꝫdam diſplicentiā de peccatis ꝯmiſſis ſed non perfectā. ꝯtritio autem ꝑfectā diſplicentiā. in ore confeſſio ſi pōt haberi facultas neceſſaria eſt oris confeſſio que non debet ꝯtemni. jͣ. de conſ. di.iiii. baptiſmi vicem. ⁊. c. non dubito. sͣ. e. di. i. agite penitentiā⁊ rō poteſt eſſe quia ſicut omnes creature oſtendūt ⁊ confitētur defectus ſuos naturales hōi eo modo quo poſſunt ut dicit glo. ſuꝑ verſu confeſſio ⁊ magnificentia opus eius. ita dꝫhomo oſtendere defectus ſuos volūtarios ⁊ confiteri verbovocali in quo abūdat ⁊ etiam homī confiteri debet eo enimꝙ verbū diuinū ita humiliatū eſt pro peccatis noſtris delendis quod vnitū eſt humanitati in hoc obligauit nos ꝙ hūiliemus verbū noſtrū ꝯͣ nos loquendo non ſolū deo ſed hōiquod ſit in confeſſione facta homini. hodie .n. peccamus ꝯͣdeū hoīem. ⁊ ideo confiteri debemus non tm̄ deo ſed etiamhomini loco ipſiꝰ dei vnde credit pe. ꝙ ſi facultas adeſt illd̓iacobi eſt preceptū neceſſitatis .ſ. confitemini alterutrū peccata veſtra ſed cū facultas non ſuppetit tunc ſufficit cordis cōtritio. ar. xlv. di. due. extra de eo qui mit. in po. cū ſicut. ⁊ hoceſt veꝝ quō ad culpā delendā non penā. ⁊ quod dicit̉ ꝙ pōteſſe tanta cordis contritio ꝙ ſufficit etiā ad penā delendā cūerubeſcētia ꝑtem habeat remiſſionis. ut. sͣ. e. di. i. quē peniteth̓ non eſt rōe ꝯtritōis ſed penalitatis ẜꝫ pe. de ſal̓. qui ita no.sͣ. e. di. i. in pͥn. ⁊ videas quod dixi. sͣ. e. di. i. §. eꝯͣ auctoritas.humilitas ad aīam peccatricē. ait dn̄s per oſee. ii. ſponſabote mihi in fide ⁊ ſponſabo te mihi in iudicio ⁊ in iuſticia ⁊ inmiſericordia ⁊ in miſeratōibus ſponſabo te mihi in ſempiternū. nota ꝙ ter dicit ſponſabo ad notandū triplicis dilectōiſtriplex teſtimoniū .ſ. cordis oris ⁊ operis vn̄ ter queſitū eſt abeato petro an diligeret dn̄m ut io. vlt. sͣ. vi. q. i. imitare. Itēter dicit ſponſabo. qꝛ tripl̓r ſponſat̉ aīa peccatrix chriſto .ſ. ꝑꝯtritōem per confeſſionē ⁊ ſatiſfactōem ẜm ray. ⁊ adde quoddixi. sͣ. e. di. i. agite. in pͥn. penitentia qꝛ enī tribus modis oſfendimus deū .ſ. delectatōe cogitatōis impudentia locutōis⁊ ſuꝑbia oꝑis ut ꝯtraria ꝯͣriis curent̉ tribus modis oppoſitꝭdebemus ſatiſfacere ⁊ de his tribus hr̄. sͣ. e. di. i. ſuꝑ tribus.⁊ iſti ſunt tres mortui quos legit̉ dn̄s ſuſcitaſſe. sͣ. eo. di. i. §.deniqꝫ. v̓. tres quoqꝫ. hic etiā illud triduū de quo ait moyſeſexo. v. deus hebreoꝝ uocauit nos ut eamus viam triū dierū⁊cͣ. in hoc triduo queſiuit virgo maria filium ſuum ⁊ inuenitluc. ii. ẜm ray.Tle digne ait. ita ꝙ valet ad ſalutem. non ꝯmittatideſt non cōmittendi propoſitū habeat.Enitentes. mutate in melius. vitam .i. ꝯuerſatōnesreconciliamini per cordis ꝯtritionē ⁊ dignā ſatiſfactionē. que ligaueris. io. ix. mat. xvii. penitentiā exteriorē. ¶ in. i. glo. in fi. adde eſt ſub. c. porro.¶ ſis. ii. pe. ii. ad peccatū ſub. rediens. acciꝑe .i. fūderRriſor. quod penitꝫ .i. de quo penitentiā agit. cau