dico omnes iſtas queſtiones .i. orōnes uel ꝓpōnes quia utſic ꝓponunt̉ non ſunt queſtiones .ſ. iſti infundit̉ gr̄a. iſti dimittunt̉ peccata eſſe duplices. enim ꝓ quia eſt infuſio ꝯpoſita ⁊ ſimplex ⁊ ſil̓r dimiſſio. ad cuius intellectū ꝯſideranduꝫꝙ formaꝝ quedā eſt ſimplex ⁊ quedā mixta ex ꝯͣriis formisverbi gratia albedo eſt forma ſimplex nullā habenſ in ſe mixtionē ex diuerſis formis ⁊ ſil̓r nigredo. ſed motus quo qͣsmouet̉ a nigro in albū eſt forma mixta ſiue ꝯpoſita ex albedine ⁊ nigredine ut dealbatio qꝛ omne quod mouet̉ ꝑtim ēin termīo a quo ⁊ partim in termīo ad quē. dr̄ aūt terminuſa quo illud a quo incipit motus ut in p̄dicto motu eſt nigredo uel magis ꝓprie nigrū. dr̄ autē terminꝰ ad quē illud adquod vadit motus ut in dicto motu albedo uel nigredo vl̓magis ꝓprie albū. ꝙ autē omne quod mouet̉ ꝑtim ſit in termino a quo ⁊ partim ſit in termīo ad quē ꝓbat̉ qꝛ ſi eſſet ſolum in termino a quo ut ſolum in nigro non moueret̉ ad albū qꝛ quieſceret in nigro exquo ſolū eſt in eo ⁊ nullo modoin albo ſed quieſcit in aliquo non modo ab illo uel ex illodonec in illo quieſcit ſed ſupponit̉ moueri a nigro ergo nōeſt ſolū in eo ſed quodāmō in albo nec eſt totaliter in alboqꝛ ſi eſſet non moueret̉ ad albū qꝛ nihil mouet̉ niſi ad quodnon habet ſicut quis eſt ꝯplete in aliquo loco donec eſt inillo nūqͣꝫ ad aliū locū mouet̉. qd̓ aūt mouet̉ a nigro in albūꝑtim eſt in nigro parti eſt in albo. ⁊ ſil̓r de quolibet alio motu ⁊ iō om̄e qd̓ mouet̉ ꝑtī ē ī termīo a quo mouet̉ ꝑtī ī terīoad quē ergo mot̓ eſt forma mixta ex termīo a quo ⁊ termīoad quē ⁊ non ſolū motus qui eſt forma incōpleta eſt formamixta ſed etiā plures alie forme ut quilibet color medius utrubedo ⁊ citrinitas ⁊ ſic de alijs que ſunt mixte ex albo ⁊ nigro ſed iſte non ſunt motus ſed forme ꝑfecte. ſed iſte formemixte que non ſunt motus non faciūt ad ꝓpoſitū noſtrumnūc ſed ſolū forme mixte ul̓ ꝯpoſite que ſunt motus. modoad ꝓpoſitū. infuſio quedā eſt ꝯpoſita ut ẜm ꝙ infuſio dicitmihi motū in quendā ut in ꝓpoſito. motū .n. non a gr̄a adgr̄am. alia eſt infuſio ſimplex ut ẜm ꝙ dicit mihi terminū etfinē huius motus qui eſt gr̄am infuſam eſſe ⁊ pͥma eſt incōpleta forma. ſcd̓a aūt forma eſt ꝯpleta ſil̓r dimiſſio peccatoꝝeſt duplex .ſ. ꝯpoſita ut ẜm qd̓ dicit motū ad eſſe dimiſſuꝫ eteſt alia ſimplex ut ſi dicat mihi terminū huiꝰ motus ⁊ formāꝯpletā ut dimiſſuꝫ eſſe. deinde cū dicit. ſicut h̓ declarat ſolutionē puta diſtinctōnem poſitā ꝑ ſil̓e. ⁊ dicit bene dictuꝫ eſt ꝙiſte ſunt duplices. iſti infundit̉ gr̄a illi dimittunt̉ peccata ſic̄h̓ eſt duplex lupus egredit̉ ſiluā qꝛ egredit̉ poteſt mihi dicere motū quo lupus egredit̉ ſiluā ⁊ ꝑ ꝯn̄s ẜm ꝙ ꝑtim eſt ī termino aqno ut in ſilua uel quodāmō ⁊ ꝑtim in termino adquē eſt iſte motus ut in loco qui eſt exͣ ſiluā. uel poteſt dicer̄terminū ad quē ⁊ iſte eſt motus ut egreſſuꝫ eſſe ſiluā ⁊ eſſe iāexͣ ſiluā. ⁊ pͥmo modo dr̄ egreſſionē ꝯpoſitā in termīo a quo⁊ eſt motus in termino ad quē eſt ⁊ ſcd̓o mō dicit egreſſionēſimpliceꝫ qꝛ ſolū terminū ad quē eſt uel uadit. ⁊ hoc eſt qd̓ſubdit. ſi enī intelligat̉ de ꝯpoſita egreſſione vtraqꝫ iſtaꝝ eſtvera lupus ingredit̉ ſiluā lupus egredit̉ ſiluā ſecus eſt ſi deſimplici egreſſione intelligat̉ qꝛ ſi de eadem h̓ eſt vera lupusegredit̉ ſiluā non autē h̓ lupus ingredit̉ ſiluā. hec eſt intētiogloſatoris tamē ſalua reuerētia eius non dicit veꝝ quia qͣꝫtūcūqꝫ accipiat̉ ꝯpoſita h̓. lupus egredit̉ ſiluā non eſt uera cuꝫea lupus ingredit̉ ſiluā loquēdo de eodē lupo ⁊ de eademſilua. ⁊ in eodē tꝑe qꝛ egredi ſiluā ut eſt ꝯpoſita egreſſio ē lupū moueri a ſilua ad locū qui eſt exͣ ſiluam ſed ingredi ſiluāeſt ecōtrario .ſ. a loco qui eſt exͣ ſiluā ad locū qui eſt in ſiluamodo impoſſibile eſt ꝙ aliquod idē ſimul ⁊ ſemel moueat̉mōtibus ꝯtrariis ſicut impoſſibule eſt ꝙ aliquis vnus hō ſimul ⁊ ſemel vadat ad plateā ⁊ veniat ab eadē platea nūero.ſimul .n. iret ad aliquod ⁊ recederet ab illo quod eſt impoſſibile. impoſſibile eſt ergo ꝙ ſi hec ſit vera lupuſ ingredit̉ ſiluāꝙ ſimul ſit vera cū eadē lupus egredit̉ ſiluā loquēdo de eoLLIIIdē lupo numero ⁊ eadē ſilua numero ⁊ in eodē temꝑe qͣꝫtūcūqꝫ de egreſſione cōpoſita intelligat̉ ⁊ ſil̓r de ingreſſione qͣꝫtūcūqꝫ non ergo dicit veꝝ. deinde cū dicit. ſimilit̓ vtraqꝫ aptat ſil̓e ad ꝓpoſitū ⁊ dicit ꝙ ſil̓r vtraqꝫ iſtaꝝ eſt vera. iſti infūdit̉ gr̄a iſti remittit̉ peccatū qꝛ ſi intelligat̉ de ꝯpoſita infuſione ⁊ de ꝯpoſita remiſſione ſunt vere. ſed ſi de ſimplici infuſion ⁊ de ſimplici remiſſione ſunt falſe. ſicut erat de illa lupuſegredit̉ ſiluā. ad cuius intelligentiā ꝯſiderandū eſt ꝙ abſolute loquēdo. vtraqꝫ iſtaꝝ ⁊ vtroqꝫ modo poteſt eſſe vera. naꝫpoſſibile eſt ꝙ alicui infundat̉ gr̄a ⁊ non ſit ꝯpleta infuſa ſꝫꝯtinue infundat̉. ⁊ ſic eſt vera oratō hec dicens .ſ. iſti infunditur gr̄a loquēdo de ꝯpoſita infuſione ſil̓r pōt eſſe vera intelligendo de ſimplici infuſione qꝛ poſſibile eſt ꝙ in h̓ nūc tꝑisiſti ꝯplete infundat̉ gr̄a ⁊ ꝙ ſit h̓ infuſio ſolū in nunc uel ī inſtanti non pōt eſſe ꝯpoſita infuſio ſed neceſſario eſt ſimplexquia nullus motus eſt in inſtāti nūc in vtroqꝫ ergo mō pōteſſe vera ſic abſolute loquendo ⁊ ſil̓r intelligendū eſt de hacſic iſti remittunt̉ peccata ⁊ ſil̓r de hac lupus ingredit̉ uel egredit̉ ſiluā ſed hic non vadit ad mentē auctoris qꝛ vno mododicit iſtas veras alio mō falſas. tn̄ ſi iſti infunderet̉ gr̄a ſic ꝙpartim eſſet ei infuſa ⁊ ꝑtim non ſi intelligeret̉ tunc orō h̓ iſtiinfundit̉ gr̄a de ꝯpoſita infuſione uera eſſet. ſi v̓o de ſimplicifalſa eſſet. ſil̓r intelligendū de iſta iſti remittunt̉ peccata ⁊ ſil̓rd̓ iſta iſta lupꝰ egredit̉ ſiluā ⁊ ſil̓r de oībꝰ ſil̓ibus. ⁊ ẜm hūc intellectū vadit mens gloſatoris. intelligendū autem eſt ꝙ aliomō poſſet quelibet iſtaruꝫ verificari ⁊ falſificari. verbi gratiaſi alicui in iſto inſtanti complete infunderetur gratia hecorō iſti infundit̉ gr̄a eſſet vera ſi intelligeret̉ de ſimplici infuſione. ſed ſi de cōpoſita eſſet falſa ⁊ eodē mō intelligendū eſtde alijs duabus ⁊ ſil̓r de oībus alijs ſed ad hoc non vaditmens gloſatoris. deinde cū dicit. ſil̓r. hic extendit ſol̓onemiſtā uel diſtīctōeꝫ ad alia. ⁊ dicit ꝙ ſil̓r diſtīguēdū eſt iſtas h̓res p̄ſcribit̉ h̓ reſ n̄ p̄ſcribit̉ qꝛ poſſūt intelligi d̓ ſimplici p̄ſcriptōe uel ꝯpoſita ut dictū eſt de alijs ſed non ꝯplete ex dictiseſt ſolutū ad obiecta ꝓpter quod ſi placet poſſumus diſcutere ꝑ argumenta. cū enī pͥmo arguebat̉ ꝯͣ canonē ꝙ remiſſiopeccatoꝝ precedit infuſionē gr̄e naturaliter non ꝯcludit ꝯͣ canonē. tū quia non eſt veꝝ ꝙ remiſſio peccatoꝝ precedit naturaliter infuſionem gratie. tū quia dato ꝙ veꝝ ſit ponit ꝙ ſil̓ſint tempore ⁊ hoc ſufficit quo ad canonē quia in eo tꝑe uelin inſtāti in quo aliquis renūtiat improbitati ⁊ acꝗrit v̓tuteꝫex intentōe agentis prior eſt acquiſitio virtutis qͣꝫ corruptiovicii ⁊ per ꝯn̄s natura. ergo non concludit. ad ſcd̓am rōneꝫqua dicebatur ꝙ non poteſt quis eſſe ſimul bonus ⁊ malusdico ꝙ aliquem eſſe ſimul bonū ⁊ malum poteſt dupliciterintelligi. vno modo ꝙ ſit bonus ⁊ malus complete ⁊ ꝙbonitas ſit ſubeſſe diſtincto a malicia ⁊ econuerſo ⁊ iſto mōnō pōt aliquis ſimul eſſe bonus ⁊ malus. alio modo poteſtintelligi ꝙ ꝑtim ſit malus ⁊ ꝑtim bonus ⁊ īdiſtincte ⁊ ſic pōtaliquis eſſe ſimul bonus ⁊ malus ⁊ iſto modo cū aliqs ꝑtīrenūciauit īprobitati ꝑtī aqͣſiuit de uirtute ⁊ quātū renunciatiſti tātū acquirit̉ d̓ illa ⁊ in illo inſtāti in quo corruptū eſt uiciū totaliter completa eſt totalit̓ aquiſitō virtutis. ⁊ ideo nonoportet ꝙ prius complete corrūpat̉ viciū ⁊ poſt aꝗrat̉ virtusſed bn̄ prius eſt in corrūpi viciū qͣꝫ acquiſitio uirtutis ſit cōpleta. ergo nō ꝯcludit cōtra canonē. ad illd̓ autē qd̓ dicebatin remotione dubij qꝛ uidet̉ eſſe ꝯͣ nūc dicta. dicebat̉ eniꝫ ꝙnō pōt ꝗs eſſe in medio ſtatu. h̓ aūt vr̄ eē ꝯͣ id qd̓ nūc dc̄ꝫ ēſ. ꝙ nō pōt ꝗs eſſe ſimul bonꝰ ⁊ malus incōplete. dicēduꝫ ꝙaliquē eē in medio ſtatu poteſt duplicit̓ intelligi. vno modoꝙ ſit ꝑtī bonꝰ ⁊ ꝑtī malus. ⁊ ſic pōt ꝗs eſſe ī medio ſtatu. aliomodo poteſt intelligi ſic. ꝙ nihil habeat de bonitate nec demalicia. ⁊ ſic nō eſt poſſibile aliquem eſſe in medio ſtatu. loquēdo d̓ apto nato habere uirtutē qꝛ uel oꝑat̉ ut oportet. ul̓nō ut ꝑtim ſit. ⁊ ꝑtim nō. ſi pͥmo modo eſt bonus. ſi ſcd̓o eſtmal̓. ſi tertio eſt ꝑtim bonus. ⁊ partim malus. primo modo