dic ergo. ſub cautela que ſequitur .ſ. dūtaxat .i. tantūmō ſubhac non .n. remouet aliā cohertōem ſub hac in qua .ſ. nullūpericulū corꝑis uel membroꝝ uel vite ut ſti in fugitiuis adeccl̓am. xvii. q. iiii. reum. ⁊. c. illud ꝯſtituimus. ſil̓e cōmittentiideſt qͣꝫuis iteꝝ ꝯmittat adulteriū dꝫ tn̄ cautionē preſtare ꝙnullū periculū corꝑis ei inferat ſed iudicio eccl̓e dimittat eaꝫſi voluerit. ẜm hu. ſi vero v̓. ¶ in glo. cū non ibi. ex tranſmiſa. adde vbi de hoc ⁊ exͣ de pig. c. ulti. in glo. ii. ⁊ exͣ ut li. nōconteſt. quoniam. §. in alijs. in glo. ex eo. ⁊cͣ.¶ I quis. hoc. c. loquit̉ in eodē caſu in quo ⁊ illd̓. sͣ.Ie. ſi quis. ſcit tunc dr̄ ſcire qn̄ diſſimilare non pōthabere cū effectu. i. ⁊ cōmiſcet̉. tres annos. sͣ. e. ſiquis dixit de duobus. ſed varietas canonū eſt ut ꝑ h̓ oſtendat̉ ꝙ penitentie ſunt arbitrarie. penitet .i. penitentia ꝑficiatuel penitere incipiat. abſtineat quo ad exigendū hu. ⁊ al̓ autsͣ. e. ſi quis. dic ut ibi notatur.Uod autem. baptiſmate ut exͣ de diuor. gaudemꝰin fi. hec crīa v̓ .ſ. adulteria raptus ⁊ ſimilia h. legeleuit. xv. c. ſacrificiis legalibus. mūdabant̉ quo adhoc ut excuſarent̉ a pena tꝑali qꝛ ſine miſeratōe lapidabant̉h. noui teſtamēti act̉. ii. c. ꝓhibitū. leuit. xv. c. ml̓ieris. ii. regūvii. alteri .ſ. faciei filio lais. p̄figuratur. ad hoc. xxxi. q. i. §. ſedobiicit̉. recepit .i. regū. xviii. nunc auteꝫ v̓. ait io. viii. ⁊ noli. depe. di. iii. ſi. apl̓us. debere ignoſcere conſiliū eſt. non .n. ꝯpellitur eā reciꝑe. sͣ. e. de benedicto. ⁊. jͣ. c. ꝓxi. hu. adulteraꝫ ſi. depe. di. i. quātūlibet. ⁊. jͣ. c. ꝓxi. ¶ in glo. legali. adde dic clarius .i. ſine exteriori ſacrificio legali. ſed ⁊cͣ. b. brix. ¶ in glo. videt̉ ergo ibi. penitentiā. adde dicit h. iſta. c. omnia faciūt adhoc ꝙ aliquis non poſſit accuſari de crīe de quo penitētiaꝫegit. Et noͣ. canones p̄iudicare legibus que dicūt adulterosdebere interfici. nam et ipſum aūt. corrigit. l. in quo dr̄ ꝙ ſivir noluerit recōciliare adulterā debet retrudi in monaſteriūvel dicat̉ ꝙ ẜm leges loquūtur in eo caſu cū aliquis accuſatur de adulterio ad effuſionē ſanguinis ẜm hu. de hoc le. ⁊no. exͣ de ꝯuer. ꝯiu. gaudemus. ibi videas. ¶ in e. gl. ibi admonere. adde ubi de hoc in glo. ar. ꝙ ⁊cͣ. ¶ in e. glo. ibi ſin̄penitētia. adde ubi de hoc. ¶ in e. glo. ibi gaudemus. add̓in fi. vbi de hoc ſed poteſt dici ẜꝫ gof. ꝙ ſpēale eſt in crīe adulterii ut non ex toto tollat̉ in baptiſmo. ⁊ eſt ratio quia nontam viꝝ qͣꝫ feminā ꝯmaculat. sͣ. e. in cōiugio. ſed Inno. dicitꝙ licꝫ per baptiſmū tollat̉ pena ſpūalis ⁊ tollat̉ peccatū quoad deū ⁊ quo ad legē ꝓmotōis. tn̄ quo ad accuſatiōes ⁊ penas non ſpūales bene ligat̉ poſt baptiſmū qꝛ tēꝑalē penamſubibit ⁊ ſic intelligit̉ predictū. c. ſine. vbi debet exponi ẜꝫ eūſine penitentia .ſ. ſpūali. ¶ in e. glo. ibi. poſt baptiſmū. addeut no. xxviii. q. i. ſi quis gentilis. ¶ in e. glo. ibi. accuſari. adde ut no. vin. in pre. decre. gaudemus. in fi. ꝙ non pōt ꝯuerſus cōuerſe obiicere fornicatōnē illā. ꝙ cū alio ꝯͣxit mr̄ioniūqꝛ ipſe h̓ fecit ⁊ fuit cā. xxvii. q. ii. ſi tu. ⁊ exͣ de frigi. fraternitatis. ſed ſi al̓s fornicata eſt poteſt ei obiicere fornicatiōem illādelent̉ reuera in baptiſmo oīa tam crimē qͣꝫ infamia que ſūtin delinquēte. qd̓ dic ut plene no. xxvi. di. c. deniqꝫ. in fi. vbietiam dixi. ſed ea exceptio uel accuſatio que ꝑ crimē alij q̄ſita eſt non deletur. multi tn̄ dicunt ꝯͣ quibus ipſe non creditdicens ꝙ pro ipſo facit iſta decre. gaudemʸ. ⁊ cū vin. tenꝫ. t.ut dic̄. b. brix. in ſua. q. veneriali. aliꝗſ ex offō ſuo ibi videaſOn erit ꝑ claues. mat. xvi. xx. di. §. i. regni .i. eccl̓ereuocet̉. q. d. non ut vir cogat̉ eā reuo care. xxxiiii.¶ q. ii. non ſatis. licet perſuadetur de conſilio. non reuocetur. sͣ. e. c. iiii. ⁊ sͣ. c. proxi. ar. xlix. di. §. vlti. in fi.Um renūtiatur. hic intēdit ambroſius oſtendereꝙ cuꝫ aliquis hō recedit a peccato ſit virtuoſus ⁊qūo etiā h̓ fit. circa hoc autē duo facit. pͥmo ꝓpōitqd̓ intengit. ſcd̓o ꝓbat illud quod dicit. egreſſus enī. in prima dicit ꝙ cū ab aliquo hoīe renūtiat̉ improbitati uel vicioſtatim aſciſſit̉ virtus. ad cuius intellectū eſt ꝯſiderandū ꝙ h̓IIIIIquod eſt renuntiat̉ duo poteſt ſignificare. vno mō motū quieſt renuntiari qui .ſ. neceſſario ſit in tꝑe quia oīs motus in tēpore fit ⁊ iſto mō non dicit renūtiatōeꝫ ꝯpletā ſed incōpletāut qꝛ ꝑtim renuntiauit ꝑtim non renūtiauit qꝛ ſemꝑ mot̓ eſtactus incōpletus ꝯtinue tendens ad ꝯplementū. alio modoſignificat terminū ad quē tendit iſte motus ut renūtiari ꝯplete qui ſit ut nūc tꝑis ſiue ī inſtāti quod īdiuiſibile eſt. ⁊ intelligo de nunc pn̄ti. qꝛ uerbū hoc .ſ. renūtiat̉ pn̄tis tēꝑis eſt grāmatice loquēdo ⁊ ſic renūtiat̉ eſt forma cōpleta indiuiſibilisexquo indiuiſibilis ſit tēꝑis ⁊ ſil̓r h̓ eſt qd̓ aſciſſit̉ poteſt duoſignifare ꝑ eundē modū. modo ſi renuntiat̉ ⁊ aſciſſit̉ dicantmotū tunc ſic intelligit̉ cū renūtiat̉ improbitati ⁊cͣ. i. ſimul cūhoc ꝙ ab aliquo renūtiat̉ improbitati in eo inchoat̉ virtusquia ex hoc ꝙ renuntiat̉ peccato uel vicio incipit virtus ī eogenerari ſicut ex hͦ ꝙ aque frigidū incipit remitti incipit aqͣcalefieri qͣꝫtū ꝓcedet̉ in renūtiatōe tm̄ ꝓcedit̉ in acꝗſitōe v̓tutis ſicut qͣꝫtū ꝓcedit̉ in remittendo frigidū aque tm̄ ꝓcedet̉in acquiſitōe calidi in ea ſed ſi renūtiat̉ ⁊ aſciſſit̉ dicūt terminos motuū. tūc eſt ſenſus ꝙ ꝯplete eſt renūtiatū in pn̄ti nūcimprobitati in eodē nunc eſt virtus in eo hoīe ꝯpleto. qꝛ utdictū eſt qͣꝫtum procedet̉ in renūtiatōne tātūdem in acquiſitione virtutis. ergo cum renuntiatio completur ⁊ acquiſitiovirtutis. ſi aūt renūtiat̉ acciperet̉ pͥmo mō ⁊ aſciſſit̉ ſcd̓o ⁊ ecōuerſo non eſſet veꝝ intelligendū eſt aūt ꝙ hec renūtiatio dr̄eſſe volūtaria ſi debet veꝝ eſſe qd̓ dr̄ quia ſi violenter renūtiatur non fieret ex hoc aliquo mō virtuoſuſ qꝛ non eſt aliꝗsbonus uel malus niſi volens ut apparet ex. iii. ethi. itē oportet ꝙ hec renūtiatio fiat ꝓpter rectā rōeꝫ renūtiantē ꝙ nullūmalū eſt oꝑandū ⁊ ꝙ h̓ eſt malū. iō hoc non oꝑandū eſt adquā renūtiatōem ſtatim ſequit̉ voluntas renūtiandi. nā ſi renūtiaret̉ ꝓpter lucrū uel maiorē delectatōeꝫ uel ꝓpter aliꝗdaliud ⁊ non quia malū eſt non fieret ex hoc virtuoſus. ex hiſapparet ꝙ iſtd̓ qd̓ h̓ dr̄ in textu non hꝫ locū in ꝑuis puerisnec in demētibus ẜm ph̓os qꝛ rōne non vtunt̉. immo nec hiſunt boni nec mali ꝓprie ſed ſunt beſtiales qͣꝫtū in ip̄is eſt ſꝫab alijs ꝑ baptiſmū ſunt tales .ſ. boni ⁊ a pͥmis ꝑentibus habent ꝙ ſint mali quales alij ꝑ rōem ẜm theologos ⁊ ſic h̓ loquit̉ auctor ⁊ deinde cū dicit. egreſſus eſt ꝓbat ꝙ ꝓpoſituꝫeſt ⁊ dicit bene dictū eſt ꝙ cū renūtiat̉ ⁊cͣ. enī ꝓ quia greſſuſmalitie operat̉ ingreſſū virtutis. hoc eſt egreſſus malitie ē ingreſſus v̓tutis iuxta quod intelligendū eſt ꝙ ſicut dictū eſtde renūtiatōe ſic dicendū eſt de egreſſu et ingreſſu qꝛ poſſūtmihi dicere motus ⁊ ꝑ ꝯſequēs actus incōpletos uel poſſūtdicere termīos ad quos ſunt illi motus ꝑ cōſequens actusꝯpletos ſi pͥmo modo ſumant̉ ambo egreſſus malitie eſt ingreſſus v̓tutis quia qͣꝫtū ꝑdit̉ de malitia tm̄ acquirit̉ de v̓tute ſimiliter ſi ſcd̓o modo accipiant̉ ambo egreſſus malitie ēingreſſus virtutis quia cū egreſſus malitie eſt cōpletus ⁊ ingreſſus v̓tutis ſed ſi egreſſus ſumeret̉ primo mō ⁊ ingreſſusſecūdo mō uel ecōuerſo non eſſet ueꝝ. intelligendo ergo utdictū eſt egreſſus malitie eſt ingreſſus v̓tutis ergo qui egredit̉ malitiā ingredit̉ v̓tutē ⁊ h̓ erat ꝓpoſitū ⁊ ſubdit ad ꝓbatōem aſſumpti. quoqꝫ ꝓ quia eodē ſtudio quo crimē excludit̉ innocentia h̓ eſt v̓tus cōpulat̉ ideſt acquirit̉ hoc eſt illudidē ſtudiū uel quicꝗd ſit aliud ꝑ quod excludit̉ crimē eſt idpenitus per quod acquirit̉ virtus ita ꝙ ideꝫ eſt penitus corrūpens peccatū ⁊ generans v̓tutē ergo egreſſus malitie ē ingreſſus v̓tutis realiter licet differant rōe. hec autē vltima ꝯſequētia .ſ. idē penitus eſt corrūpens peccatū ⁊ generans v̓tutē ergo egreſſus uel corruptio malitie eſt ingreſſus uel generatio virtutis apparet qꝛ quecūqꝫ habēt cauſā factiuā penit̉eandē ſunt eadeꝫ qꝛ factū naturā ⁊ eſſe acquirit a faciente ſiergo faciens eſt idē. ⁊ factū eſt idē intelligendū eſt aūt ad euidentiā dictoꝝ hic ꝙ idē eſt realiter generans virtutē ⁊ corrūpens viciū ſed differūt rōe. pͥmū apparet qꝛ ex hoc ꝙ aliqͥdagēs generat v̓tutē in aliquo corrūpit viciū in illo ſuppoſito