rōne ſui totius ſed ſolum rōne hmōi partis ſolum ſocratemambulare. ſic enī eſt de re. antiqui enī latini tales or̄ones vocauerūt de re qn̄ .ſ. illud ſupponit nō rōne totius ſed ratōneꝑtis qꝛ ꝑs dicti nō eſt dictū. iō nō vocauerūt eos de dicto. ſꝫde re ⁊ eſt ēt diuiſa. qꝛ hoc qd̓ eſt ſocratem ambulare accipit̉ut diuiſim ad hoc qd̓ eſt cum ambulat ⁊ dꝫ accipi īmediatecum eo vnitum. Eſt ēt falſa ut ſic. qꝛ eſt ſenſus ꝙ ſocratē ambulare eſt neceſſariū ⁊ hoc eſt falſuꝫ. Intelligendū eſt aūt ꝙqͣꝫqͣꝫ in or̄one pͥma diſtincta non ſit facta mentio ꝙ ip̄a ſit dedicto ⁊ de re ⁊ compoſita ⁊ diuiſa. pōt tn̄ vnumqd̓qꝫ eorumin ea oſtendi ſicut in iſta. qꝛ hec dictio neceſſario determinattotalem ꝯn̄am ⁊ eſt compoſita de dicto. Inqͣꝫtum aūt intelligitur determinare ſolum ꝯſequēs eſt diuiſa ⁊ de re ꝓpt̓ eaſdem rōnes ꝓpter quas ⁊ hec ſcd̓a. Deinde ſeꝗtur illa ꝑs. ſimiliter hec eſt duplex in qua dinſtinguit tertiam or̄onem. etduo facit. pͥmo diſtinguit eam. ſcd̓o reddit cām cuiuſdā dicti. cum dicit illud enim ⁊cͣ. In pͥma ꝑte dicit ſil̓r hoc eſt duplex. Neceſſarium eſt hoc euenire quod deus p̄uidit qꝛ poteſt eſſe de dicto h̓ eſt qꝛ hoc totū h̓ euenire qꝛ deus ip̄m p̄uidit rōne ſui totius ſupponat uerbo eſt. ⁊ ſic eſt de dicto ſic̄precedens ⁊ ꝑꝑ ꝓportionalē rōnem ⁊ eſt ēt compoſita quiatotum dictum accipit̉ ut vnitum ſicut dꝫ ⁊ eſt vera qꝛ ē ſēſusꝙ qꝛ deus p̄uidit hoc euenire neceſſario eueniet al̓r in preuidentia dei caderet error qd̓ eſt īpoſſibile. ⁊ iō ut ſic eſt vera.Poteſt etiam dicta or̄o eſſe de re ⁊ hoc eſt qd̓ hoc dictuꝫ h̓euenire qꝛ deus ip̄m p̄uidit nō ſupponat uerbo eſt rōne totius. ſed rōne ꝑtis huius h̓ euenire ⁊ ſic ē de dicto ⁊ diuiſa ſicut ⁊ p̄cedens ⁊ ꝑꝑ ſil̓em rōnem ⁊ eſt ēt falſa qꝛ ſenſus eſt ꝙhoc euenire ē neceſſariū qꝛ h̓ qd̓ eſt qꝛ deus p̄uidit ⁊ ſic ītellecta or̄one nō facit niſi ꝑ accidēs ⁊ ſic exponēdo ip̄am eē d̓re in ꝑte ſequēti q̄ incipit. id enim deficit vnū niſi qꝛ ꝑ illā ꝑtem vult aſſignare cām falſitatis huius ſic exponēdo ꝑticulam illam. enī ꝓ quia illud euenire non eſt neceſſarium niſiqꝛ deus p̄uidit ⁊ nō ẜm ſe eſt neceſſariū euenire. ⁊ iō qn̄ accipitur ut compoſita ⁊ de dicto eſt vera. ⁊ qn̄ accipit̉ ut diuiſa⁊ de re eſt falſa. Sed qꝛ in iſta ꝑticula illud enim non ponit̉niſi pōt exponi alio mō eſſe de re ut qꝛ hoc qd̓ eſt qꝛ deusp̄uidit ſupponat verbo eſt. ⁊ hoc qd̓ eſt neceſſariū h̓ euenireapponat ut ſit ſenſus h̓ .ſ. qꝛ deus p̄uidit h̓ eſt qd̓ eſt neceſſarium hoc euenire ⁊ eſt de re ⁊ diuiſa ꝓpter ſil̓em cām cum p̄cedenti ẜm auctorē lꝫ nō ſit uſqꝫ quaqꝫ veꝝ ⁊ eſt falſa. qꝛ h̓ .ſ.qꝛ deus p̄uidit nō eſt hoc .ſ. neceſſariū eſt hoc euenire ut manifeſtū eſt. ⁊ iō iſto mō exponendo ip̄am eſſe de re ꝑ illd̓ dictum. illud enī ⁊cͣ. manifeſtat or̄onem ſic acceptā eē falſā dicēſenī ꝓ quia. illud .ſ. quod deus p̄uidit nō eſt hoc .ſ. neceſſarium hoc euenire. Prima aūt haꝝ expoſitionū eſt ꝯueniētioror̄oni d̓ ſe qͣꝫ ſcd̓a. ſed ſcd̓a magis uidet̉ ire ad mentē auctoris deinde ſeꝗtur ꝑs. ⁊ no. ꝙ talis in qua ex dictis videt̉ on̄dere quandā ꝯn̄am nō eſſe bonā dicens ⁊ no. ꝙ talis argumentatio nō ualet ſi deus p̄uidit aliꝗd neceſſario illud eueniet. ergo ſi deus p̄uidit aliquid neceſſariū eſt illud venire.qꝛ ut dicit mō hec dictio neceſſario nō pōt determīare ip̄amꝯn̄am ſed tm̄ ꝯn̄s. ſed qn̄ ita eſt ꝯn̄a eſt falſa ut dicebat̉ in pͥma or̄one quā diſtinxit. iō hec argumētatio nō ualet. hec eſtauctoris intētio ſꝫ falſū dic̄ in pluribꝰ. pͥmo qꝛ ꝯn̄a iſta ul̓ argumētatio quā dicit n̄ valere ē valde bona qꝛ pͥma ꝑs argumētationis nō differt a ſcd̓a. niſi qꝛ pͥma dicit neceſſario illd̓eueniet. ſcd̓a aūt dicit neceſſariū eſt illud euenire ſed neceſſariū eſt illud euenire idē eſt realiter cum hoc qd̓ eſt neceſſarioeueniet. ſic̄ ſortes neceſſario currit. ⁊ ſortē neceſſariū ē currer̄qꝛ qd̓libet verbū aliud a uerbo eſt reſoluit̉ in verbū eſt ⁊ ſuūꝑticipiū uel infinitiuū. ⁊ iō equalēt iſte. ſortes neceſſario currit. ⁊ ſortes neceſſario eſt currens. ⁊ ſortē eſt neceſſariū currere. differunt tn̄ ẜm rōnem ⁊ vocē. ⁊ iō neceſſario vna ſeꝗt̉ adaliam ꝑꝑ qd̓ in argumētatione p̄dicta ꝯn̄s neceſſario ſequit̉ad an̄s. Itē falſū dicit in aſſignando cām ſui dicti cū dic̄. qꝛXTIIIhoc mō ⁊cͣ. qꝛ poſſet qd̓dam tertiū neceſſario determīare cōſequentiā totā. ut ſi hec ꝑs ꝯn̄e ſi deus p̄uidit aliꝗd neceſſario eueniet vocaret̉ a. ⁊ hec eſt ꝑs ſi deus p̄uidit neceſſariū ēillud euenire vocaret̉ b. tūc veꝝ eſt dicere ſi ē a neceſſario eſtb. Itē falſū dicit in alio. qꝛ ⁊ ſi neceſſario determinei ꝯn̄s etan̄s ut determinēt neceſſaria exp̄ſſa ꝯn̄a ē bona ⁊ neceſſariaqd̓ poſſet adhuc alia ꝓbatōne ꝓbari violentiſſima ſꝫ nō eſtvis qꝛ ſatis manifeſtū eſt caput hn̄ti. ¶ in. e. glo. ibi. ꝯn̄am.adde .ſ. facta relatōne ꝯn̄tis ad an̄s. ¶ in. e. gl. ibi. ꝯn̄s. adde ſub. nō facta relatōne ad an̄s ſed ꝑ ſe ꝯſiderata. ¶ in. e.gl. ibi. de dicto. adde ſub. qꝛ idē eſt .ſ. de dicto ſic compoſitōfacta .ſ. relatione ꝯn̄tis ad an̄s. ¶ His omībus .ſ. ꝙ p̄deſtinatio ul̓ dei preſcīa nō infert neceſſitatē rebus p̄deſtinatis etp̄ſcitis ⁊ ꝙ hō volūtate peccat ⁊ recedit a deo. mala i. pctā eteoꝝ pena. aſſcribant̉ ip̄a vicia uel pctā. ſed tn̄ pene ip̄oꝝ bn̄aſſcribant̉ deo ⁊ ideo dic. aſſcribant̉ .i. aſſcribi iudicant̉ qꝛ n̄recte aſſcribunt̉ pe. vn̄ greg. h̓ dic̄ ſuꝑ exo. xxxii. c. ſuꝑ illo loco ubi deus dicit moyſi dimitte me ut iraſcat̉ furor meꝰ ⁊cͣ.Um ſuꝑna .i. diuina. indignatio expone ut d̓r depe. di. iii. c. ꝓductor. medullitus .i. interius et irreſuocabiliter. opinio .i. homo opinans ſe remouereſemel .i. eternaliter. aliquid .ſ. fieri. hinc eſt. v̓. reatū. i. penam.p̄cibus terſit. exo. xxxii. oreb. veniens. exo. xvii. c. ⁊ numeri.xx. ⁊. xxvii. c. Et eſt ſciendum ꝙ in li. nume. nō habet̉ oreb.ſed tm̄ in exodo ubi ſūmatī h̓ tangit̉. qꝛ liber numeri latiusrecapitulat. non potuit deutro. i. ⁊. xvii.Etyris. math̓. xi. eze. xxvi. docet in euāgelio mat.c. xi. ubi dic̄ ve tibi corozaym ve tibi bethſaida qꝛſi in tyro ⁊ ſydone facte eſſent virtutes q̄ fuerūt in uobis olīin cilicio ⁊ cinere pnīam egiſſent. nō credētes .i. iudeos. virtutū .i. miraculoꝝ. calumniant̉ .i. qui petūt rōnem de omnibuseos .ſ. iudeos. apud eos .ſ. tyros ſydones. bethſaida math̓.xi. voluiſſent oꝑari qd̓ voluit hoc exigebant eoꝝ demerita.⁊ dicit ambro. de tyris ⁊ ſydonis ꝙ iō nō fuerūt eis fcā miracula lꝫ credituri fuiſſent. qꝛ ſciebat eos poſtmodū a fid̓ receſſuros ⁊ iō grauiori pena fuiſſent obnoxii. veritas ait io.vi. c. itē ꝗ. v̓. ꝓphetā. oſee. ii. c. vias .i. actōes. ſpinis .i. cōpunctionibus. ⁊ minuā nō ſūt verba iſta oſee. ſed eſt ibi ſepiā eoſmaͣ ſed forte ſūt hec v̓ba in alia trāſlatione uel ſumunt̉ tren̄.iii. d̓r ibi ꝯcluſit vias meas lapidibus quadriſ. lapidibꝰ quadris .i. duris laboribꝰ. loꝗtur enī d̓ impedimētis qꝛ ſepe deꝰaufert aīe peccanti ne poſſit complere qd̓ vult ut uel ſaltē ſicreſipiſcat ⁊ ita ꝑ lapides quadratos nō ſignificant̉ h̓. iiii. virtutes nec etiā doctrina quatuor euangelioꝝ ꝓut h̓ intellexitio. in glo. h̓ poſita. qꝛ ꝓprie loquēdo hoc nō impediūt ſꝫ expediunt. facultatē .i. dabo tibi facultatē ſiue gr̄am ꝑ quā tibifacultas peccandi ſubtrahat̉. nō enī ſubtrahit alicui facultatem peccādi. qꝛ nemo coronabit̉ niſi ꝗ legitime certauerit. d̓con. di. v. c. i. ii. ad thimo. ii. c. ¶ in gl. i. v̓tutibus. adde. i. ſoliditate. iiii. virtutū cardinaliū. ſed iſte intellectus nō valet utsͣ. dixi. ¶ Sed in his bn̄ ſoluit. ſic̄ ergo. ii. ꝑs. iſtud ſicut reſpicit. §. sͣ. e. eſt ⁊ alia. ultra terminū. iob. xiiii. tres ſūt dr̄e terminoꝝ vite pn̄tis .ſ. caſuales ⁊ tales p̄ueniri ⁊ p̄teriri poſſūt.alij naturales ⁊ tales p̄ueniri pn̄t ſed nō p̄teriri qꝛ ſicut oīmnatura ꝯſtantiū ut ait ph̓us eſt determinata rō magnitudīs⁊ augmenti. ſic ēt qͣꝫtum ad hoc generabilia ⁊ corruptibilia.alij ſūt pͥmordiales qui nec p̄ueniri nec p̄teriri poſſunt .ſ. ꝓut ſunt in diuina diſpoſitione. negligēda diſciplina. sͣ. e. ſic̄.Pſa. ꝯͣ cecilianū de quo hētur. xxiiii. q. ii. ſane. ineccl̓ia .i. in vnitate eccl̓ie. cui .ſ. eccl̓ie ioſ. pōdus .i. efficatiā. ꝑdiderunt .i. hi ꝗ ſunt ꝑꝑ crimīa ſua laudisteſtimoniū a deo nō merent̉ ipſi ī humano iudicio teſtes eēnō pn̄t ⁊ hoc in notoriis crimībus iof. item. v̓. frenetico. jͣ. c.ꝓxi. filio. v. q. v. nō omnis. item. v̓. quapropter ſi h̓ uſqꝫ ibi.cōuiuium hētur. jͣ. e. q. vi. c. i. in fi. ptāte corrigēdi ⁊ cohercendi. accepit. math̓. xvi. in vinculo. q. d. nō ſolum corpus ip̄m