habuerit tamē apud eccl̓iam habet̉ abſolutus quāuis ſit ſecus apud deuꝫ. qm̄ eccl̓ia ſequit̉ opi. que ſepe fallit̉. ſed ip̄edeus innititur ſemper veritati qui non fallit nec ſallit̉. ⁊ h̓ le.exͣ de ſen. ex. a nobis eſt ſepe queſitū ⁊cͣ. e. ti. c. ſacris. ad hocfacit exͣde rap. c. ii. Et hec vera ſunt qn̄ tractat̉ d̓ actibꝰ ſiuede bn̄ficiis eccl̓iaſticis impendendis uel denegandis videlicet an elemoſina ſit ꝓ ip̄o defuncto recipienda. uel ꝓ ipſo afidelibus ſit orandū. uel an accipiendus ſit ad eccleſiaſticaꝫſepulturā ⁊ in ſimilibus. Si aūt tractat̉ de actibus iudicialibus ſiue de actibus que inter hoīes cōtinue agitant̉ ⁊ freq̄ntant̉. ⁊ querat̉ utruꝫ uolūtas habet̉ ꝓ facto tūc ſiue tractemꝰde temꝑe p̄terito uel p̄ſenti uel futuro. ⁊ uoluntas ſtat in finibus cogitationis nūqͣꝫ illa voluntas ſuis terminis contētahabetur ꝓ facto. ut uerbi gratia. miſſus erat aduerſariꝰ meꝰin poſſeſſione rei mee. ex pͥmo decreto potero infra annū recuperare poſſeſſionē meā offerendo preſtando cautionē deſtando iuri. habeo in corde voluntatē preſtandi ⁊ in cordeillā voluntatē retinui qꝛ nō ꝓceſſi ad actū exteriorē. certe uoluntas non habet̉ ꝓ facto ut poſtea poſſim recuperare poſſeſſionem. idem dicit̉ ſi habeo in corde p̄ſtandi cautioneꝫ ⁊nō preſto nec ꝓcedo ad actum exteriorem. idem̄ de tempor̄futuro. ut ſi habeo in corde p̄ſtandi cautionē in futuro. naꝫin his caſibus uoluntas ſuis terminis ꝯtenta non habeturꝓ facto. ut hoc manifeſte colligit̉ exͣ de eo qui mit. in poſ. c.i. ibi licet uoluntatē p̄ſtandi habuerit ⁊cͣ. ⁊ illud exemplū cābreuitatis ī ſūma ſufficeret. qm̄ multa pn̄t exempla deſcribi.Si autē uoluntas ꝓceſſit ad actum ⁊ querat̉ utrū uoluntashabeatur ꝓ facto ſic diſtingue. aut ille actus fuit ꝑfectus autimꝑfectus. ⁊ ſiquidē fuit ꝑfectus planū eſt. qꝛ de hoc nemodubitat ut de eo qui paſſus fuit miſſionē in poſ. ex pͥmo decreto. nam ſi habuit in corde p̄ſtandi cautionē. ⁊ infra annūobtulit ⁊ p̄ſtitit recuperat poſ. ſuā exquo effectus cautioniseſt ſubſecutus. ut in dicto. c. exͣ de eo qui mit. in poſ. c. i. ⁊ exͣut lit. nō ꝯteſ. qm̄. §. in alijs. C. de p̄ſcrip. xxx. uel. xl. an. ſi ꝗſemptōnis. cum ſuis ſi. ſi aūt ille actus fuerit imꝑfectus tuncſubdiſtingue. aut fuit imꝑfectus ꝓpter voluntatē aūt ꝑꝑ impotentiā. ⁊ ſiꝗdem ꝑꝑ voluntatē tunc ille actus imꝑfectꝰ nōhabet̉ ꝓ cōpleto qͣꝫtum ad effectum ſiue ad bn̄ficiū ſubſeq̄ndum poſſeſſionis recuꝑande qͣꝫuis alius actus exterior int̓ceſſerit. ut uerbi gr̄a. habeo in corde p̄ſtanti cautionē p̄dictā⁊ illā voluntatē nō ꝓduco ad actū exteriorē h̓ mō vado coram iudice ⁊ aduerſario meo. ⁊ dico. uolo recuperare poſſeſſionē meā. ⁊ duco mecum fideiuſſoreꝫ dicens. offero uobiſſatiſdationē. ⁊ de iudicio ſiſti. ⁊ nihil aliud facio certe ille actus fuit imꝑfectꝰ qm̄ nō debeo ſolū offerre ſed etiaꝫ preſtarenam ſola oblatio fideiuſſoris nō ſufficit. ⁊ ideo nō habeturpro facto uoluntas mea. ⁊ in hoc caſu qͣꝫtum ad poſſeſſionērecuperandā qͣꝫuis exterior actus interceſſerit. ⁊ hec ſūt quele. exͣ de offi. ordi. paſtoralis. in fi. ⁊ ibi no. exͣ. ut lit. nō ꝯteſ.qm̄. §. in alijs. ⁊ in gl. nō ſufficit. ſil̓r ⁊ alibi n̄ ſufficit ſola oblatio ad impediendū curſū uſurarū currentiū qui iam īceperunt currere. niſi ſubſequat̉ depoſitio. C. de uſur. acceptā. ff.de admi. tu. ꝓ pupillo. in ulti. §. cum ſuis ſi. qd̓ locum habꝫin his in ꝗbus poteſt cadere depoſitio. ut in his que conſiſtunt in dando. ſed in his in quibus nō cadit depoſitio ut īhis que ꝯſiſtunt in faciendo ſufficit ſola oblatio faciēdi ſeup̄ſtatio ut apparet in appellatōe in qua ſufficit ſi me offeraꝫꝓbare coraꝫ iudice pͥncipalis cauſe adeo ꝙ nō habeo neceſſe ꝓbare coram iudice appellatōnis. exͣ de app. interpoſita.i. R. ⁊ ꝙ ꝓteſtatio ſufficiat ꝓbatur ē. ti. c. ul. C. de his ꝗ perme. iudi. nō ap. l. ii. exͣ de elec. c. ul. xvi. q. iii. §. pōt. v̓. is autē⁊. C. de an. excep. ut ꝑfectius. in fi. ⁊ ad hoc facit qd̓ le ⁊ no.exͣ de reſcrip. c. i. ⁊ ad hoc facit. ff. locati. ꝗ oꝑas. ibi ſi ꝑ eumnō ſtetit. ⁊ de var. ⁊ exͣor. cog. l. i. §. diuus. cū ſuis ſi. Si aūtfuit imꝑfectus ꝑꝑ impotentiā tūc ſubdiſtingue. aut illā īpotentiā ꝯtingit ꝓpter ꝓpriū defectum. aut ꝓpter factum iudiXVIIcis uel aduerſarii. aut ꝓpter caſum fortuitum. aūt ꝓpter defectum ꝓrſus extranei. ⁊ ſiquidem ꝓpter defectum ꝓpriumuerbi gr̄a. habeo in corde p̄ſtandi cautionem p̄dictaꝫ ⁊ ꝓcedo ad actum exteriorem hoc modo. nam vado coram iudice ⁊ aduerſario. ⁊ dico. dn̄e bene vellem p̄ſtare cautionē. ſedin veritate nō poſſum quia pauper ſum ⁊ ꝓpter pauꝑtatemnō inuenio qui ꝓ me intercedat. certe in caſu iſto iſta uoluntas habetur ꝓ facto qͣꝫtum ad poſſeſſionem recuperandamdummodo ego p̄ſtem iuratoriam cautionem. ut hoc noͣ. inpre. c. de eo qui mit. in poſ. c. i. in gl. que incipit. ſi vero. ⁊ h̓ ēꝙ ꝯſueuit dici volens ſoluere ſimilis eſt ſoluenti. In corpeaūt. ut exact. do. inſtante. §. illud. coll̓. vii. exͣ de ſolu. c. odoardus. ſed ſi nō poſſet ſoluere ꝓpter pauꝑtatem nō debꝫ moleſtari dummodo caueat de reſtituendo ⁊ ſoluēdo ſi ad piguiorem fortunam deuenerit. aut ſi cauere nō poſſꝫ preſtat iuratoriam cautionē. ut no. in dicto. c. odoardus. nam inaniseſt actio quā inopia debitoris excludit. ff. de dolo. nam is.⁊ exͣ de reſti. ſpo. olim. ⁊ accur. no. d̓ hoc. ff. qui ſatiſda. cogͦ.l. i. in ul. gl. ibi uideas. in caſu tamen fallit ubi ꝓpter paupertatem uel impoſſibilitatē facti nō excuſat̉ nec habet̉ illa volūtas ſeu pauꝑtas ꝓ facto qͣꝫuis paratus ſit iuratoriam exponere cautionem ut in uſufructuario qui debet preſtare cautōnem de utendo fruendo arbitrio boni viri ⁊ finito uſufructude reſtituendo. nam ſi nō poteſt fideiuſſoriam p̄ſtare nō cōmittitur iuratorie cautione. ut no. accur. ẜm azo. C. de uſufr.l. uſufructuario conſtituto. ar. l. ff. de uſufruc. lega. l. uxori. etb. no. exͣ. de pig. c. ul. nam in eo caſu impoſſibilitas facti nōexcuſat. ⁊ ad hoc eſt ar. ff. de ver. obli. cōtinuus. §. illud. ſecꝰaūt ſi eſſet impoſſibilitas iuris uel nature. nam illa excuſarꝫinſti. de here. inſti. §. impoſſibilis. C. de lega. l. ab admīſtratione. ff. de lega. ii. cum filius. §. nō iure. cum ſuis ſi. ⁊ d̓ hocno. C. de legi. l. penul. ſi aūt illa impoſſibilitas cōtingit ꝓpt̓defectum aut factum iudicis uel aduerſarii tūc etiam ſubdiſtingue. aut cōtingit ꝓpter factum ip̄orum aūt ꝓpter defectum ſiue abſentiam eorundem. Et ſiquidem ꝓpter defectuꝫuel factum ip̄orum contingit impoſſibilitas. tūc illa volūtasimꝑfecta habetur ꝓ facto qͣꝫtum ad poſſeſſionem recuperādam. ut uerbi gratia. duꝫ vellem preſtare cautionē ſtetit periudicem uel aduerſarius quominus p̄ſtaret. quia ip̄i noluerunt recipere dum offerrem ⁊ ip̄aꝫ preſtare uellē certe voluntas habetur pro facto qͣꝫtum ad poſſeſſionem recuperandāut exͣ de eoqui mit. in poſ. c. ii. ⁊. c. cum veniſſent. ⁊ no. in gl.i. c. eiuſdem ti. que incipit ſi vero. ⁊ ad hoc optime facit. ff. d̓ſolū. qui decem. cū ſuis ſi. ibi uideas in gl. accur. C. d. uſur.acceptam. ubi de hoc in gl. ⁊ ad hoc poni poteſt exemplumde actore qui eximit reum venientē ad iudiciū ꝗ̄ dēat ſiſterein iudicio ſub certa pena ⁊ certo termino ⁊ n̄ ſtetit in iudicioꝓpter factum actoris. nam tūc erit īmunis a pena. Iteꝫ pōtponi exemplū de magiſtratū ſiue iudice q̄ retinuit reū veniētem ad iudiciū ꝗ certo die ⁊ termino ⁊ ſub pena ſiſtere debebat. nam tūc ip̄e reus īmunis erat a pena. ut h̓ le. ⁊ no. ff. deeo ꝑ quē fac. eſt. l. i. §. ſi reus. ⁊ ad hoc facit optiē. ff. de le. cōmiſ. l. ul. exͣ de pig. ſignificante. ⁊ ad hoc. ff. de reg. iur. l. iureciuili. ⁊ hec exempla cā breuitatis ſufficiāt. Sin aūt ꝯtingatimpotentia ꝓpter defectum ſiue abſentiā iudicis ſiue aduerſarii quominus p̄dictam cautionem preſtem tūc uolūtas nōhabet̉ ꝓ facto niſi ego iſtam cautionem preſtem corā publicis ⁊ honeſtis ꝑſonis. ut exͣ de offi. or. paſtoralis. in fi. ⁊ noͣ.in dicto. c. i. de eo qui mit. in poſ. cā re. ẜu. ⁊ ad hoc optimeC. de an. excep. ut ꝑfectius. xvi. q. iii. §. poteſt. C. de his ꝗ ꝑme. iudi. nō ap. l. ii. ⁊ exͣ de ap. ſi iuſtus. ⁊ ad hoc facit exͣ dever. ſig. dilecto. Si aūt impotentia contingit ꝓpter caſū fortuitum. tūc ſiue caſus contingat in iudicio. ⁊ tunc voluntashabetur ꝓ facto qͣꝫtum ad euitationeꝫ pene ut apparet d̓ eoqui certa die debebat ſtare in iudicio ſub pena duꝫ veniretſuperuenit tempeſtas uel pons fractus eſt ſuper flumen uel