gratuitis. Item ex promiſſo ⁊ hoc debemus ueritati diuineItem ex dimiſſo. ⁊ hoc diuine pietati. Itē ex precepto ⁊ hocmaieſtati. Item ex peccato ⁊ hoc debetur diuine iuſticie ſiueſeueritati. ⁊ de iſto debito loquitur hoc. c. Itē debemus procimo aliqn̄ priori aliqn̄ poſteriori. priori ſicut patri ⁊ matrihonorem in effectu ⁊ reuerentiam ī affectu. vnde thob. habehonorem matri tue ut ſis longeuus ſuper terram. Poſteriori. ſicut filio debemuſ ꝓuiſionem ⁊ eruditionem. p. ¶ ſic ⁊cͣ.ſ. in primo. §. introducta. h.Uiſquis preceptis. ſcias ꝙ iuſſus differt a mandato. C. qd̓ cū eo. l. etiam ⁊. l. ſi mandator. iuſſus importat neceſſitatem in aut̓. ut nulli iudi. §. ⁊ hoc v̓o.coll̓. ix. ⁊ dicam. jͣ. c. proximo mandatum liberam obſequij p̄ſtationem. inſti. man. §. mandatum. nam ex officio ⁊ amicitiatraxit originem. ff. man. l. i. §. i. de hoc per gof. in ſumma deof. delega. conſilio. intellige conſiliuꝫ in hoc loco illud quodnon eſt p̄ceptū. nam ſepe id qd̓ eſt precepti conſulitur ⁊ ſuad̓tur. xxviii. q. i. ſic enim. ⁊ tunc facere cōtra conſiliuꝫ ē peccatūmortale non ex eo ꝙ eſt conſiliū ſed ex eo ꝙ preceptū ẜm. h.⁊ hic uide qd̓ noͣ. ex de eta. ⁊ quali. ad aures. in fi.Uod precipitur. penam habet. xix. di. nulli la. dat̉xxx. q. v. c. iii. in fi. la. arbitrium eſt dixerunt quidāꝙ ſicut nemo aſtrīgitur conſilio ut h̓ ⁊. ff. man. l. ij.ita nec admonitione. ⁊ ſic nō eſt neceſſitatis ut obtēperet̉ etiāmonitioni pape. Alij ꝯͣ .ſ. ꝙ monitioni pape obediēdū queeſt pura ⁊ maxime qꝛ non eſt ſine mandato. lex autē predcā⁊ hoc. c. loquuntur de conſilio quod datur tm̄ in fauorem eiꝰcui conſulitur ẜm inno. qui h̓ noͣ. extra de preben. dilectuſ. ii.in fi. Dic ꝙ eſt duplex conſilium .ſ. reuerentie qui hoc non recipit peccat. vi. di. teſtamentum. ⁊. xxxiii. q. iiii. uir cum perfectionis cui licet nō pareat̉ nō ē peccatuꝫ ⁊ de tali pōt illud intelligi ẜm. b. yſ. ſeruientis .ſ. ut obediat la. ¶ in. i. gl. ibi. militare. adde ibi dicam. ¶ in. e. gl. ibi. finitur. adde ope exceptōnis ut dicam. xviii. q. ii. dudū ibi uideas. lxiii. di. principali.in fi. ubi de hoc. ¶ in. e. gl. ibi. mandatū. adde. de hoc no. xviii. q. ii. dudum. ibi dicam. dicas ꝙ expirat mandatum ubires eſt integra niſi aliquid eſt mandatum ut ſi mandat cauſāut in hoc. c. relatū. ⁊. e. c. gratum. Secus ſi mandat iuriſdictōnem. ff. de iuriſdic. o. iudi. ⁊ qꝛ. ⁊ hoc tenet vinc. exͣ de reſcrip.ex inſinuatione. Quod aūt dr̄ morte mandatoris finiri mādatum veꝝ eſt niſi tale quid erat poſt mortē adimplendum.ff. man. ſi uero non remunerandi. §. ul. ẜm vinc. qui ita no. inpre. decre. relatum ⁊. e. ti. licet. ubi h̓ ultimū dictum approbat̉per tan. ⁊. b. ⁊ idem no. h̓ la. Et noͣ. ꝙ mandatum non continet neceſſitatem. iuſſio uero ꝯtinet. C. ꝙ cum eo qui in ali.po. l. etiam. de hoc etiam dixi. sͣ. c. ꝓxi. ⁊ dicam. jͣ. e. in gl. dicas ꝙ ⁊cͣ. ubi uideaſ. credo tn̄ ꝙ tranſgreſſor mandati ſuperioris eſt puniendus niſi referat uel ſecūdam iuſſionē expectetexͣ de reſcrip. ſi qn̄ ⁊. xxv. q. ii. ſi quis dogmata. De preceptonō eſt dubium ẜm vin. qui ita no. in pre. decre. relatū. Et no.h̓. h. ꝙ mandatum cōſiſtit inter cōſiliū ⁊ preceptum. eſt enimultra conſilium ⁊ citra preceptum. mandatum eniꝫ cogit ſicut⁊ preceptū ⁊ peccatur ſi nō adimplet̉. ⁊ in hoc differt a conſilio ⁊ accedit ad preceptum ſed pena non infligitur anteqͣꝫ p̄ceptionis uerbū recipiat ⁊ cōdemnatur. ⁊ in hoc differt a precepto ⁊ cōſonat conſilio ẜm. h. ⁊ adde qd̓ dixi. vii. q. i. petiſti¶ in. e. gl. ibi relatum. adde. ⁊. C. man. l. mandatū la. ¶ ine. gl. ibi. §. ⁊ hoc uero iubemꝰ. adde. dicaſ ꝙ in p̄cepto uel iuſſione non finitur morte illius qui precepit. īmo ēt poſt certaꝫſcientiam tenetur ille qui ſuſcepit exequi preceptuꝫ. item morte illius qui preceptuꝫ ſuſcepit non finitur ſed ſucceſſor illiustenetur illud ſuſcipere ⁊ exequi ut h̓ totum cōtinet̉ in iſto. §. ⁊⁊ h̓ v̓o ẜm. h. ⁊ ꝙ p̄ceptū non finiatur morte h̓ noͣ. la. idē no.uinc. exͣ de offi. deleg. reatuꝫ. ⁊. c. licet. ⁊ hoc ipſe aſtruunt ſimpliciter per hunc. §. ⁊ hoc uero. ⁊ idem ſentiūt goſ. ⁊ guill̓. na.⁊ hoc approbatur in ſpe. de offi. dele. §. reſtat uidere v̓. itemmortuo ⁊cͣ. ubi etiam dicitur idem iur̄ eſſe in conſilio .ſ. ꝙ nōexpirat morte ut ecce mandatur aliquibus ut eligant eum d̓quo ticius cōſuluerit. alioquin ſi contrafecerint illud decernit̉irritum ⁊ inane. demum ticius conſuluit de. g. ſed priuſqͣꝫ cōſilium ad eos peruenerit mortuus eſt ticius uel forte peruenerat ſed nōdum fuerant illud ſecuti. in hoc caſu iudicatū fuit īcuria cōſilium ualere ⁊ non expirare ut ibi noͣ. Alij ſic diſtinguūt circa mandatum. qꝛ aut conſiſtit in iuriſdictione aūt inexecutione alicuius facti. Si in iuriſdictione expirat mortemandatoris uel mandatarij. ut extra de offici. delega. relatum. ⁊. c. gratum. Si aūt conſiſtit in executione alicuius factiaūt eſt ab initio neceſſarium ſicut eſt mandatum factum a iudice in quo caſu non expirat morte mandatoris uel mandatarij etiam re integra ⁊ in hoc caſu dicunt loqui predictum. §⁊ h̓ v̓o. ⁊. xviii. q. ii. dudum. Aut eſt factum ab initio voluntarium quo caſu expirat morte mandatoris uel mandatarij. inſtit. man. §. recte. ſed quod dicunt de iuriſdictione non credouerum. ſed dic ut. sͣ. ꝓxi. dixi in alia additione ẜm vin. Sedrof. beneuē. dicit ꝙ non admittit quorundam errorem qͥ dicunt ꝙ ſi dn̄s imperator uel dominus papa uel alius ſuperior cōmittat inferiori ⁊ dicat. precipimus iubemus ut iuſſus⁊ preceptum neceſſitatem imponat. ſi autem dicat mandamꝰuel uolumus non. ⁊ adde quod notaui ⁊ quod dixi. xi. q. iijrogo. ⁊ argumentatur ſic ubi iuſſus eſt ibi eſt neceſſitas ⁊ nōexpirat morte delegantis. ff. quod iuſſu. l. i. in aut̓. ut nulli iudi. §. ⁊ hoc v̓o. coll̓. ix. Si autem dicat mando expirat tuncmorte mandantis ⁊ nō imponit neceſſitatem. ff. de iuriſdic.om. iudi. ⁊ qꝛ. ⁊ no. inſtitu. de attil. tu. §. ſed h̓ iuris. ſꝫ ẜm ipſūrof. hoc nō eſt uerum. qui dicit ꝙ omne uerbum neceſſitateꝫimponit. naꝫ ⁊ rogare ducum ſpecies uiolenta iubendi ⁊ qͣſimandato ſupplicat ipſe potens. ⁊ adde qd̓ no. ⁊ qd̓ dixi. xi.q. iii. rogo. ⁊ ad hoc etiam facit. qꝛ qui delegat precipit. C. ꝗpro ſua iuriſ. l. una. in prin. ⁊ no. exͣ de offi. dele. paſtoralis. īgl. iuriſdictio ⁊cͣ. nō ob. §. predictuſ. ⁊ hoc uero. qꝛ ibi nō fuitſpeciale nomen in litteris legationis ſed generaliter ſcribituriudici prouincie. vn̄ ſucceſſor cognoſcit uel res non erat integra aliaſ expirat ſiue dicat iubeo precipio uolo uel mando ꝗcūqꝫ moreretur delegatus uel delegās. ar. exͣ de offi. dele. qm̄abbas. ⁊. c. gratum. ⁊. c. relatum. ẜm rof. qui ita no. in li. iurisciuili. Ru. de actio. man. in prin. ſed ⁊ prima opinio iuuaturquia preceptuꝫ non obligat ſemper ⁊ ad ſemper ⁊ ſimpliciter⁊ ſane debet intelligi ut ꝓfert̉ ut coll̓r ⁊ ꝓbat̉. xxiii. q. iiii. ſi nōlicet qd̓ teneo ⁊ qd̓ dicam de pe. di. v. in prin. dic ut ibi.¶ Q. ſecunda.Leges. v̓. futuE eo autem. ros. dicas ꝙ lꝫiſti ſentiant emolumentuꝫ ex hac cauſa n̄tn̄ dicuntur ferre teſtimonium ī cauſa ſuaar. xii. q. ii. qui manumittitur. nā de re cōinemo dicit mea eſt. xii. q. i. §. ul. minus tn̄creditur eis ẜm la. Preterea legatarius non repellitur a teſtimonio in cauſa teſtamenti in quo ei relictum eſt legatum īſti.de teſti. §. legatarijs ar. ff. de his qui teſta. fa. poſſ. qui in teſtamento. non eſt audienda allegādo dicit. b. vn̄ hic primo ſoluit. ſed bene. jͣ. e. §. poteſt. ¶ Sed diſtinctio. ii. pſ. in crimina.li v̓. in ciuili v̓. ¶ in. i. gl. ibi. ſuper eo. adde ubi de hoc. xxxi.q. ii. c. i. ⁊ sͣ. iii. q. v. in ſumma. ¶ in. e. gl. in fi. adde. alij cōtraiiii. q. iii. etiam iure ciuili. nam mercenarij ſunt domeſtici. ff. d̓pe. reſpiciēdū. §. furti. C. de his ꝗ ad ecc. cōfu. pn̄ti.Uper. nolueris ⁊ male ut infra ſequitur. ⁊ hoc fitꝑꝑ qualitateꝫ negocij. qd̓ dic ut le. ⁊ no. xxix. di. c.ii. ſpēs cauſarum. quedā enim ſt̓ criminales quedā ciuiles q̄dam ſpūales ſicut pōt colligi. xvi. q. i. frater. ſed hic non tangit niſi duo membra la. d̓ h̓. xi. q. i. in prin. ibi dicaꝫ. in criminalibus v̓. in canonibus. iii. q. v. cōſanguinei. c. ꝯſtituimus.⁊. c. ſimiliter. ceterū v̓. ſi ergo. v̓. idonei ſub. al̓. ſed ſicut. v̓. alijs