clericoꝝ. ii. q. vii. ipſi ⁊. c. teſtes. ¶ in glo. ſuos ibi. per ſnīamadde ad hoc facit qd̓ noͣ. iii. q. ix. c. ii. in glo. i. ī fi. ¶ in. e. gl.ibi. neganda in fi. adde uel dic ꝙ loquitur general̓r de omnicriminoſo qui poſt baptiſmū crimen ꝯmiſit ut repellat̉ ſcd̓mcano. ab accuſatione ⁊ ꝓmotione. ar. xxv. di. primū ẜm laur.Sed illi qui dicunt peccātem poſt baptiſmū ſi iam penitue̓itpoſſe promoueri de iure ⁊ accuſare. dicunt illum criminoſuꝫappellari ꝗ per ſententiā eſt conuictus. ar. xlviij. di. quoniā.uel cum crimē irrogauit infamiā ipſo iure. ar. pre. c. primumuel cuius crimen fuit notoriū. nā taleſ nec promouent̉ nec accuſare nec teſtificari poſſunt ẜm omnes. ⁊ circa hoc adde etuideas qd̓ dixi. ii. q. vii. teſtes in glo. ii. v̓. irremiſſibilis ē ⁊cͣ.Et criminoſus eſt etiā quiſ pro vno crimine. ar. de pe. di. iii.ſunt plures. Et no. ꝙ ẜm hu. quidā intelligunt hoc. c. de criminoſo ꝗ adhuc non penituit ⁊ legunt ſic. ſi ante fuit crimīoſus ſub. ⁊ non penituit ꝗa periculoſuꝫ ⁊cͣ. Alij ītelligunt cuꝫꝗs accuſatur de crimine ꝗ niſi purgetur primo ⁊ īnocentiamſuam oſtendat. repellendus eſt ab accuſatōne ut h̓ dicit io. etiſti legunt ſic. cum antea fuit criminoſus .i. de crimīe īpedituſnondū purgatus ſed adhuc exiſtenſ ſub accuſatōe. ¶ in. e.glo. ibi. non cōuictus. adde ſub. al̓. ſed modo obiicit̓ ⁊ ꝯuincitur. ⁊ ſic loquit̉ h̓ decre. ſuper eo. de hoc le. ⁊ no. iiij. q. iii. l.iul̓. de ui. ¶ in. e. glo. ibi probat ſe legiſſe penitentiā. adde h̓ꝓbabis ut no. ii. q. vii. ipſi. ⁊ etiā ibi dixi. ¶ in. e. glo. ibi. ciuili. adde h̓ etiam no. ii. q. vii. c. ipſi apl̓i. ⁊. iii. q. vii. qui ſineibi uideas ⁊. jͣ. e. quicunqꝫ in glo. etiam poſt ⁊cͣ. ¶ in. e. glo.ibi. ar. l. di. adde de pe. di. i. qͣꝫtūlibet. ¶ in. e. gl. ibi criminibus. adde que ſunt illa dixi. sͣ. e. in prin. cauſe in continuatōne. ¶ in glo. i. accuſati. adde h̓ fuit expoſitio b. ⁊ ſic uideturapprobare ſnīam tactam. sͣ. e. in glo. i. ſcilicet de accuſato. cuius cauſa pendet ſiue accūſatio ⁊ male. dic ergo rei .i. crimīoſi ẜm b. hiſp. ad h̓. xv. q. iii. c. ult. ¶ in glo. non tamē in fi. adde ad h̓. viii. q. i. illud. ¶ non ſolū criminoſi clerici uel laici.h. quilibet alij .ſ. clerici uel laici. alii clerici uel laici repellūturgeneraliter cuꝫ crimen eſt occultū ⁊ probari non poteſt. ⁊ adhoc allegat̉ ꝓxi. c. ſe. item alij laici repellunt̉ generaliter ſiuecrimen poſſit ꝓbari ſiue non. ad h̓ all̓. jͣ. e. ii. ⁊. iii. c. ẜꝫ h.¶I omnia .i. occulta ⁊ manifeſta lau. in hoc. xv. q. vic. i. non haberent ſub. ⁊ qui occulta vult accuſare vl̓de eis iudicare quaſi adiuuanſ iudiciū dei ſuꝑfluelaborat ſicut ſuꝑuacuis laborat ⁊cͣ. ẜm h. ⁊ in occultiſ eſt deouindicta reſeruanda. xxiii. q. i. §. i. ſuꝑuacuis v̓. laborat eccl̓.iii. c. ideo v̓. accuſant de occultis que ꝓbari non poſſunt. queab eccleſia non puniunt̉. ii. q. v. conſuluiſti. ⁊. xxxii. q. v. chriſtiana. h. dicit cum tn̄ hic non agath. in uanum. qꝛ eius intētio laudabilis non eſt. ii. q. vii. ſi quis epiſcopꝰ. uel preſumit̉non eſſe ꝗa frequentius malo zelo qͣꝫ bono accuſant. hoīesſtimulis agitatur .i. agitari preſumit̉ h. gratie plenitudo ideſtdeus plene ⁊ perfecte gratie collator. uel ſic .i. plenus gratiadei p. adiectione .i. auxilio accuſantiū uel iudicantiū de occl̓tis h. quaſi diceret non efficitur melior ex tali accuſatione. p.cōmendationis noſtre que ſolet eſſe cum quis accuſat̉ ⁊ conuinci non poteſt h. ¶ in. i. glo. ibi. loquit̉. adde alij dicūt ꝙintelligitur de eo qui in malo zelo accuſat. ⁊ littera capili advtrunqꝫ intellectum ſatis adaptatur. alij dicunt ꝙ in capitl̓odicitur potius eſt exhortatio qͣꝫ iuris conſtitutio.Acerdotes h̓. c. intelligitur de laicis qui detrahūt⁊ infamant ſacerdotes. cuꝫ etiā nullo modo liceateis accuſare eoſh. conficiūt. xcv. di. ecce. dn̄i .i. laiciarguere īperioſe. uel dic ut infamēt eos h. vulgus .i. laici populares h. eſt docēdus .i. uane uoces populi contra eoſ nonſunt audiēde. C. de pe. decur. lxii. di. c. ii. b. hiſp. diſcipulꝰ hiere. i. c. accuſat .i. uident̉ accuſare ⁊ rep̄hēdere hoc ſonat quaſideꝰ nō iuſte ordinauerit ſacerdotes in eccl̓ia ẜm. b.I quis alias eſt totum continuum cum littera precedente. ⁊ tunc eſt hec. ii. pars. c. ſecundū. b. brixi.VIpatres ſpirituales. b. armantur. iii. q. v. omnes.Ues .i. carnales. jͣ. e. §. uerum in prin. ubi gratianꝰſic intelligit. non reprehendant imꝑioſe uel conuiciando h. qꝛ v̓. prima ratio. non eſt diſcipulus. hiere. i. c. ſuꝑi. contra. epiſcopi v̓. ii. ratio. a deo. i. ab eccleſia. xi. q. i. §. ꝯſtāter. ii. q. vii. accuſatio. oculoſ. ii. q. vii. accuſatio. viii. q. i. quoſh. zacharie. ii. c. a ſubditis .i. laicis. x. q. iii. cauendū in pͥn. oībus ſeu clericis ſeu laicis h. nemo bonū .i. nemo bonus. alt̓igeneraliter facto. nocere. xiiij. q. v. deniqꝫ. qͣꝫto v̓. iii. ratio. inſuſpitione ſui prelati .ſ. eum accuſando ex ſuſpitōe pͦ. pati nōuult. xlv. di. licet. extra d̓ ma. ⁊ obe. dilecti. ſuſpitio. ii. q. i. primo. ubi de hoc. ⁊ extra de preſūp. c. ii. ⁊ dic. oīs ſuſpitio .ſ. uana ⁊ temerararia. ¶ in. i. glo. ibi. ſuſpitōni. adde licet quidāmagiſtroꝝ aſſignent tres ſpecies preſumptionū. tamen tan.dicit. iiij. eſſe genera tria hic exprimunt̉ per io. Quartū genꝰſiue ſpecies eſt neceſſaria preſumptio ⁊ iſta dr̄ iuris ⁊ de iure⁊ iſta inducit iudicem ad ſententiandū. in hoc ſolo diſcrepatauiolentia quia non recipit probationes in contrariū ⁊ ideodicitur iure ⁊ de iure cum uehementer preſumit̉ ſic eſſe ul̓ nōeſſe ⁊ ꝓpter talem preſumptionē ius ſtatuitur ut pꝫ exēpluꝫextra de condi. ap. per tuas. ⁊ de deſpon. impu. de illiſ extrade eo qui duxit in ma. ſignificauit. ⁊ qui ma. ac. poſ. inſuperextra de ſpon. ad id quod. ⁊ de tali preſumptione habet ẜmtan. xi. q. i. ſi quis clericoꝝ. exͣ de ſpon. ueniēſ. extra de d̓ſpō.impu. litteras in aucͣt. ut li. ma. ⁊ auie. §. penul. ⁊ ult. coll̓. viii.Et no. ꝙ preſumptio eſt ar. ad credendū unum factum. ſurgens ex probatione alterius confacti. puta ꝓbatur coniacentia ſuſpectarū perſonaꝝ. unde preſumit̉ coitus interueniſſe.xxvii. q. i. nec aliqua. xxxii. q. i. dixit extra d̓ preſump. litteriſ.Item noͣ. ꝙ omne bonū factum recte preſumit̉ actū. ar. extrade renun. in pn̄tia. extra de preſum. duduꝫ. xi. q. iii. abſit. C.de ꝯtrahen. ⁊ ꝯmit. ſtip. l. i. Item omne maluꝫ factum prauepreſumit̉ actum de preſump. c. i. ff. ad. l. acqui. naꝫ ludus qd̓uerum eſt oīno ẜm tā. niſi ratione perſone contraria oriaturpreſumptio. ut. v. q. v. non oēs qui. de hac materia no. l. di.ferrum. ¶ in. e. glo. ibi. temerarie. adde dic ꝙ hec preſūptioeſt inualida ⁊ repellitur in iure. in nullo enī debet mouere animū iudicātis. ii. q. i. primo. ⁊ in hoc. c. oues hec preſūptioſurgit a malis hominibꝰ ⁊ ex cauſis uilibuſ. puta uidēt uiruꝫſemel loqui cū muliere ⁊ ſtatim preſumunt ꝙ pro malo ⁊ male preſumunt. qm̄ dubia in meliorē partē interpretanda ſuntexͣ de re. iuris eſtote ẜm tā. ¶ in. e. glo. ibi probabilis. addehoc dicit̉ preſumptio iudicis ⁊ h̓ conſurgit ex ſuſpitionibusaliꝗbus ⁊ fama crebeſcente huius preſūptionis effectus eſt.quia inducit purgationē extra de pur. ca. ſi ꝗs ex gradu. ⁊ ꝯtra talē preſumptōem admittit̉. vii. q. i. pn̄tium. exͣ de renun.ſuꝑ hoc. nec inducit iudicē ad ſnīandū niſi in ꝓbatione d̓fecerit ẜm tā. ¶ in. e. glo. ibi. preſumptionē. adde dicas ꝙ licꝫpreſūptio ꝑ ſe non īducat iudicē ad ſententiādū. tn̄ cum unoteſte uel alia ſil̓i preſūptione plenā fidem facit. iiij. q. iii. ſepe.exͣ de preſūp. illud. xxxv. q. vi. ſi duo. C. ne de ſta. defūc. in. l.ii. uel mouet iudicē ad deferendū iuramentū ei ꝓ quo eſt preſūptio ⁊ ſnīam ferat ꝓ eo. C. de re. cre. in bone. ff. de iureiur̄.l. admonēdi. exͣde iureiur̄. c. ult. ⁊ de ꝓba. ſicut tā. ¶ in. e. g.ibi. uiolēta. adde dicas ꝙ uiolēta preſūptio ſurgit ex ueriſil̓iꝓbatione ⁊ dicit̉ iuris preſūptio. qm̄ ius ita p̄ſumit eē. putaapparet chirographū cancellatū. unde ius p̄ſumit debitoreꝫeſſe liberatū. ff. de ꝓba. ſi chirographū. ⁊ preſumit ius ꝙ nullus reſignet eccleſie ꝑſonatui ⁊ recipiat poſtea uicariaꝫ extrade preſump. quia huiꝰ preſūptionis talis eſt effectus. quia īducit iudicē ad ſententiandū niſi probet̉ contra talē preſumptionē contra quā bene admittit̉ ꝓbatio. ut patet per eaſdemconcor. extra de proba. ꝓpoſuiſti ẜm tā. ¶ in. e. glo. in fi. adde h̓ decre. non ob. qm̄ loquit̉ de uehementi preſūptōe nonde uiolēta q̄ nō inducit ꝯdēnationē ut ibi le. ⁊ noͣ. ¶ ipſa ātdetractatio. quia de detractōe. sͣ. fecit mētiōeꝫ ī. c. ſacerdotes