DNcipit concordantia ⁊cͣ. ſcilicet nunc. vel dicas incipit concordia .i. compilatio ⁊ in vnum reductio.canonum diſcordantiū ſcilicet olim in diuerſis cōpilationibus ⁊ locis poſitorum ⁊ diſperſorum. de iure conſti. ſcripte uel etiam diuine ſcilicet iuris naturalis. nature. iuris conſuetudinarij. vel .i. humane legis ſcripte ſiue nō ſcripte. p. Uel dic planius. Tractaturus Gratianus de iure canonico legum eccleſiaſticarum confuſam materiam ſiue diſſonantiam. in luculentam conſonantiam erigere intendit inhoc opere quod ex ipſa rubrica apparet dū dicit ſic. Incipitconcordantia diſcordantium canonū quam ſolaꝫ ad omniaque in opere hic continentur ſufficere ei viſum eſt. ⁊ licet in libro decretalium ⁊ in alijs libris legalibus ſecundū mutationem materiaruꝫ ſingule varient̉ rubrice. hic tamen non ſic.ſed earuꝫ mutationes per diſtinctiones diſtinguit ⁊ per queſtiones ex thematibus elicitas iſtam rubricā ad omnia inferius poſitā credens ſufficere cū iō diſtinctionibus ſiue ī cauſis hec ſit ſola eius intentio. diſſonantiuꝫ canonū ad concordiā reuocare. mirabile tamē videtur ꝙ ſaltem tres rubricasin hoc opere non poſuerit cū materia canonū triplex ſit miniſtrorū videlicꝫ diſcretio. ut indinctionibus. negociorum d̓ciſio. ut in cauſis. ſacramentarum eruditio. ut in tractatu decōſe. Sed quare hoc fecerit ex predictis liquet aꝑte. In hiseniꝫ omnibus ad hoc ſolū nititur. ut canones diſcordantesad concordiā reuocet. ẜm Io. de fa. Ad huius dicti intelli.gentiaꝫ dicas ꝙ in eadem ciuitate ſub eodē rege. duo populi ſunt. ⁊ ſecundū duos populos due vite. ſecundū duas vitas duo principatus. ⁊ ſecunduꝫ duos principatus duplexiuriſdictionis ordo procedit. Ciuitas eccleſia ciuitatis rex.chriſtus duo populi duo in eccleſia ordineſ clericorum ⁊ laicorum. due vite ſpiritualis ⁊ carnalis. duo principatus ſacerdotium ⁊ regnum. duplex iuriſdictio diuinum ius ⁊ humanum. redde ſingula ſingulis ⁊ conuenient vniuerſa. De iure humano varie ac confuſe in conſtitutionibus principum⁊ in reſpōſis prudentum multa leguntur. De iure autem diuino dicendū eſt. ⁊ quidē in primis de origine ipſius ⁊ ꝓceſſu diuini iuris. originem quidam a principio mundi cepiſſedicūt. Cū. n. Adaꝫ de inobediētia argueret̉ a dn̄o quaſi accuſationi exceptionē obijciens relationē criminis in ꝯiugē.immo in ꝯiugis auctorē cōuertit dicens. Mulier quam dediſti mihi in ſociā ipſa me decepit. ⁊ comedi. ſicqꝫ litigādi. ul̓ut vulgariter dicamus placitandi forma in paradilo videturexhorta. Alii dicunt a veteri legi iudiciorū ordinem iniciuꝫhabuiſſe. ait .n. moyſes in ore duorum uel triū teſtiū ſtet omne verbū. ii. q. iiii. in prin. In nouo quoqꝫ teſtamēto Paulus apoſtulus ait. Secularia ergo iudicia ſi habueritis contēptibiles qui ſunt in eccleſia illos conſtituite ad iudicandū.i. ad corin. xvi. c. xi. q. i. §. ex his. Alij conpendioſius ordientes diuini iuris originem a primitiua ſumunt eccleſia. cuꝫenim ceſſante martyriū perſecutione. eccleſia reſpirar̄ cepiſſetſub Conſtantino imperatore ceperunt patres ſecure ꝯuenireconcilia celebrare. in eis pro diuerſitate negociorū eccleſiaſticorū diuerſos canones ediderunt ⁊ ſcripſerunt. ſed canonūſeu decretorū quedā ſunt ꝑſonalia. quedā. generalia. ꝑſonalia ſunt q̄ ꝑſonas non trāſgrediunt̉. nec ad exemplū trahūt̉i. q. i. §. ſicut ergo. xxvi. q. ii. non exēplo. ſicut ē de priuilegioſpeciali. ſiue datū ſit ꝑſone. vt. vii. q. i. petiſti. ſiue datū ſit collegio uel loco. vt. xvi. q. i. hinc eſt. generalia ſunt que vniuerſitatē ꝯplectunt̉ .ſ. ut quilibet obediat ſuo epiſcopo. xciii. di.nulla. xi. q. iii. ſi aūt. vt nullus loquat̉ cuꝫ excōicato. xi. q. iii.cū excōicato. Itē quedā ſunt inſpicienda ex loco ex tēpore.⁊c̄. xxix. di. c. i. Itē quedā ſunt ſecundū imperiū dicta. q̄daꝫẜm ꝓhibitōeꝫ. quedā ẜm indulgentiā. quedā ẜm conſiliuꝫ.Quatuor iſta recipiunt quotuor genera hominū. quoꝝ quidā ſuūt ꝑfecti. quidā ꝑficiendi. quidā infirmi. ꝗdā reprobi.p̄ conſiliū cōtinent data ſunt ꝑfectis. que p̄ceptū ꝑficiēdis. q̄IIxpermiſſioneꝫ infirmis. que ꝓhibitionē reprobis. Secundūimperiū ſicut de debito cōiugali reddendo. xxxiii. q. v. ſi dicat. Secundū ꝓhibitionē. ſicut de vxore nō dimittenda excepta fornicationis cā. ut. xxxii. q. v. p̄ceptū. ⁊ de nō accedendo ad aliā. vt. e. cā. ⁊. e. q. nō mechaberis. Scd̓m indulgentiā. ſicut de ꝑmiſſione coitus cōiugalis qui ſit cā incōtinentie. qui ꝑmittit̉ vt grauius vitet̉. xiii. di. nerui. Scd̓m ꝯſiliuꝫut de nō ad mittēda cōiuge infideli cohabitare volē. i. xxviii.q. i. ſic enī. ⁊. c. iā nunc. ⁊ de capienda cōtinentia. xxxii. q. i. integritas. ⁊. xxxii. q. v. qui ſitis. Itē quedā dicta ſunt ẜm iuſticie rigorē. ⁊ quedā ẜm miſericordie moderationē. ẜm iuſticierigorē. ſicut de criminoſo qn̄qꝫ poſt baptiſmū etiā ꝑacta penitentia. nō ordinādo. xxv. di. primū. xlviii. di. qm̄. i. q. vii.ſi quis omnē. ⁊ de ſimoniacis in ſuis ordībus nō tollerādiſi. q. vii. ſi quis oēm. ⁊. c. requiritꝭ. Scd̓m miſericordie moderationem. vt de crimīoſis poſt penitentiā tolerandis ⁊ ꝓmouendis. l. di. pōderet. ⁊. c. dn̄o ſancto. xxxiiii. di. fraternitatꝭ.⁊ de ſimoniacis tolerandis .i. q. v. c. i. ⁊ ulti. Itē quedā capitula ſunt date ſentētie. ut. xvii. q. iiii. ſi qui ſuadente. quedaꝫdande. xxx. di. ꝑ totū. hac diſtinctione cognita oīa ad conſonantiā reuocant̉ ẜm. h. ⁊ io. d̓ fā. ⁊ hic etiaꝫ videre potes qd̓no. de hac materia in Specu. rubrica de diſputat. ⁊ alleg. §.poſt hec. v̓ſi. ⁊ generaliter omne contrariū ⁊cͣ. ibi videas. Etnota ꝙ magiſter iſtud opus ſuū diuidit in tres ꝑtes .ſ. ī tractatū de miniſterijs eccle. qui centū ⁊ vna diſtinctione dilatat̉⁊ tractatū de neg. eccle. tā clericoꝝ qͣꝫ laicoruꝫ. puta de natrimonio. qui tractatus. xxxvi. cauſis terminat̉. ⁊ tractatum deſacramentis eccleſie. qui quīqꝫ diſtinctionibus cōſumatur.Prima vero ꝑs q̄ appellat̉ tractatus diſtinctionū ſiue tractatus ordinandoꝝ in ſeptē ꝑtes diuidit̉ principales. In qͣꝝprima tractat de iure ⁊ ſpeciebus eius. ⁊ de differentia ipſaꝝſpecierū ad inuicē. ⁊ hec extendit̉ uſqꝫ ad. xxi. di. Ab illo locō tractatur de officiis eccleſiaſticis vn̄ origineꝫ habuerunt.⁊ quare ſic appellata ſunt. ⁊ aſſignat differentiā officioꝝ. tractat etiā qualiter exaīandi ſunt illi qui debent ad alia officiaꝓmoueri. ⁊ quid ꝑtineat ad vnūquodqꝫ officium. ⁊ extēdit̉illa ꝑs vſqꝫ ad. §. nūc aūt. xxv. di. ⁊ eſt ſecunda ꝑs ab illo auteꝫ loco tractat de origine ⁊ officia epiſcopali ſpecialiter. que⁊ quot in epiſcopo requirūt̉. ⁊ ꝓpter hoc tractāt̉ ibi. xiii. capitula apl̓ice regule. ⁊ extendit̉ illa ꝑs vſqꝫ ad. l. di. inſerit tn̄ inxxvii. di. vſqꝫ ad. xxxv. di. de cōtinētia clericorū. ⁊ ē tertia ꝑsAb illo aūt loco qm̄ lapſus in hereſim īpedit ꝓmouenduꝫ⁊ etiā deijcit iā promotū niſi poſtea reparet̉ iō tractat de lapſis ut dicit̉ vtrū ⁊ quō valeāt reparari. tractat etiā d̓ alijs īpedimentis ordinandorū .ſ. de bigamis ſeruis publice penitētibus. filiis p̄ſbyteroꝝ. corꝑe viciatis. ⁊ quibuſdaꝫ alijs queimpediunt ordinandos. ⁊ extēdit̉ hec psͣ. iiii. vſqꝫ ad. lx. di.Ab illo aūt loco tractat a ꝗbus gradibus ⁊ ad quos gtādꝰſunt clerici ꝓmouendi. ⁊ quia ꝓmotio fit ꝑ canonicā electionē. ⁊ tractat ibi de electiōe ⁊ diuerſis formis electionis. ⁊ ꝗaelectionē ſequit̉ ordinatio ⁊ cōſecratio. iō tractat ibidē a ꝗbꝰdebeāt fieri ordinationes ⁊ ꝯſecrationes ⁊. qͣliter ⁊ quo tꝑe⁊ extēdit̉ iſta quīta ꝑs vſqͣꝫ ad. lxxxi. di. Ab illo aūt loco recapitulat. xiii. capi. apl̓ice regule ſub breuiloquio. ⁊ extēditurꝑs illa vſqꝫ ad. xciii. di. ⁊ eſt. parſ vi. Ab illo aūt loco qm̄ inter iſta officia eccleſiaſtica ⁊ iſtos mīſtros. quidā ſunt maiores. quidā minores. minores v̓o debēt obediētiā maioribꝰ.ꝓpter hoc tractat de obedientia quā debēt minores maioribus tā rōe ordīs qͣꝫ rōe adminiſtrationis. ⁊ hec eſt pars. v.⁊ ultima. ¶ Et ut plenius dicam eſt ſciendū ꝙ circa librumqueꝫ in manibus geſtamus hec attēdēda ſunt .ſ. que ſit materia Gratiani in hoc opere. que ipſius intētio. que vtilitas.que cauſa operis. materia eius ſunt canones ⁊ decreta ⁊ decretales epiſtole quarū differentiā legiſti. sͣ. Auctoritates etiam ſanctorū patrū qui qͣꝫuis vim ⁊ poteſtatē cōdendi canones nō habuerit non nimurū tamen in eccleſia locū habent.