argentum eſt probatū atqꝫ purga ftum. Sola eſt caritas: que obedietiam gratā facit ⁊ acceptabilē deo.Hylare enī datore diligit deus Etitē. Si tradidero inquit corpuenieum ita vt ardeam. caritatē autē nōhabea: nuchil michi prodeſt.Vultis vt et de ip̄a q̄qꝫ bt̄ apoſtolihuius paſſione quā nimirū hodie celebramꝰ. laquamur aliquid ad laudem xpriſti: et edificationē veſtrā?Atudiſtis certe cū peruenuſſet beatusandreas ad locū vbi crux parata ērat. quomodo confortatus ſit in domino: ⁊ per ſpiritū quē vna cū ceteris apoſtolis in igneis lingius acceperat. verba vere ignea loqueretur.Videns ergo parata emnus cruce.nequaꝙͣ vt exigere videretur mortalis infirmitas facies eius expalluit. nequaꝙͣ ſanguis eius gelatuseſt: non ſtetere come/ aut vox faucibus heſit. non contremuit corpꝰ?nō mens turbata eſt. non receſſit vtaſſolet intellectus. Ex habūdantiocordis os locutū eſt; et caritas quēferuebat in corde. qͣſi ſcuntillas quoſdum ordentiſſimas emittebat ui̓ voce. Quid enim becitus andreas cūſibi paratam vt dixi crucem eminuscerneret loquebatur? O crux inquitdiu deſiderata ⁊iā ꝯcupiſcēti qopreparata⁊ ſecurus I gaudēs veīoad te. ita vt ⁊ tu exultans ſuſcipiasme diſcipulū eius qui pependit inte: qua amator tuus ſemꝑ fui. etdeſideram amplecti te ¶ Obſecroratres homo eſt qͥ loqͥtur hec; Annon eſt homo ſed angelus. aut nouo aliqua crectuo̓? Homo plone ſimilis nobis paſſibilis. Nom paſſitira heuꝰbilē eum paſſio ipſa teſtut̉: quā apuō epropinquāte iam letabundus exultat. Vnde ergo in hoīe noua hecexultatio. et leticia hattenus inaudita? Vnde in tanta fragilitate tāta conſtantia? Vnde in homine tōſpiritualis mens tam feruens caritas. onimus tam robuſtus? Abſitvt a ſeipſo tantam ei credamus ineſſe birtutem. Sonū perfectū eſt decendens a patre luminū: ab eo vtiqꝫ qui facit mirabilia magna ſolusPlone ſpiritus erat dilectiſſimi quiadiuuobat infirmitatē eius? ꝑ quēdiffundebatur in corde ipſius caritas fortis vt mors. ȳmo et fortiormorte: cuius o ſi et nos participesinuenicimur. Ecce enim moleſtuseſt nobis penitentie lobor. corporis afflictio grauis. abſtinentio oneroſa: vigilijs dormitat arima noſtra p̄ tedio: nō ob aliud ſane ꝙ ꝓpt̓ inopiam ſpiritus Ipſe erum ſi adeſſet/ adiuuuret ſine dubio infirmitatem noſtram. ⁊ ſicut becto andreē crucem et mortē ipſam. ſic nobisquoqꝫ laborem ⁊ penitentia noſtrāfaceret non ſolum non moleſtā: ſedeciam deſiderabilem. atqꝫ omrunodelectabilem eſſe. Spiritus eiummeus ait dn̄s ſuper mel dulcis; itavt ne ipſa quidē dulcedini eius preualere queat amariſſima licet mortis amaritudo. Quid non temperabit illa dulcedo. que mortem quoqꝫfacit eſſe dulciſſimam. Que reſiſtere poſſit aſperitas vnctioni illi? quemortem quoqꝫ facit ſuauiſſimam.Cum dederit ct dilectis ſuis ſomp