malorū exhibitio ipſa delectat: itavt in ea etiam glorietur. Talē terte hunc īuenimꝰ bectū apoſtolum?talem miramur: talē merito p̄dicamus. Vnde et triplicē licet cōſiderare gradū: incipientiū / ꝓficientiū/ perfectorum. Initiū enī ſapiētie timordonuni: mediū ſpes: caritas plenitudo. Deiūqꝫ apoſtolū audiꝫ quiaplenitudo legꝭ eſt cai̓tas. Qui initiatur ei timore/ crurē xp̄i ſuſtinet pacienter? qui ꝓficit in ſpe portat libenter; qui conſūmatur in caritate. amplectitur iam ardēter. Solꝰ iſte eſtqui dicere poſſit: quia amator tuusſui ſēꝑ/ et deſideraui āplecti te lōgeeſt vox illa ab eo qͥ ſuſtinet qͥdē:optae̓t ōnino ſi poſſet fieri nō veniſſe in horā hāc. ¶ Denqꝫ ſi nō videar temerariꝰ lōge eſt ab ea voce: pater ſi fieri poteſt. tranſeat a me calixiſte Quid enī? Certe ſuꝑ azellū oſcenderat: vt ne hit quidē hoſtibꝰ relinqueretur. ¶ Agnoſco plane induce belli militis puſillonimi trepidationem: agnoſco egroti vocem inmedico. qgnoſco infirmatā gallinācum pullis. cōſidero caritatē. ſtupeomuſerationē. expaueſco dignationēMiſericors dn̄s nō beciti ādree robuſtū ſibi ſuſcepit affectū: quia nōeſt ſanis opꝰ meditꝰ. ſꝫ male hobētibus. Di quē forte dignatio ſcādaliſat; plans meretur audire. Nōneoculꝰ tuꝰ nequā ē quia ego bonꝰ?Huic enim odor vite in mortem eſtQuid magnū fuerat dn̄e ihēſu. ſiaccedēte hora ꝓpter quā veneras. ītrepidus ſtates. tanꝙͣ qui poteſtatēhabebas ponēdi aīam tuā ⁊ nemotollebat eam ater Aut non longeglorio ſiꝰ fuit quādo quidem totumpropter nos agebatur. vt nōmodopaſſio corporis. ſꝫ etiā cordis affectio pro nobis faceret. vt quos diuificabat mors tua. tua nichilominꝰet trepidatio robuſtos / ⁊ meſticia letos. et tediū alacres / ⁊ turbatio quietos faciat. et deſolctio cōſolatos.Lego quidē in lozari reſurrectioneꝫquia inſremuit ſpiritu ⁊ turbauit ſeipſum. Sꝫ eſto interim quia ſe ipſeturbauit nō conditioīs neceſſitate:ſed ſue beneplacito volūtatis. Nūcautem aliquidium āpliꝰ audio Uſꝫadeo ſiquidē preualuit ea que fortꝭeſt vt mors dilectio: vt xp̄m dei angelus cōfortaret Quis quē? Euongeliſtā audi: appatuit īquit angelꝰcōfortōs eū. Quem eū? Plane eūcui naſcituro dauſꝰ patuit ꝟginis vterus: cuiꝰ nutu aqͣ in viuū mutataeſt: cuiꝰ tactu lepra fugata eſt. ſubtuiꝰ plātꝭ ſolidū mae̓ ſtetit̉: ad cuiꝰvorē mortui ſurrexr̄t: deniqꝫ eū quiportat oīa ꝟbo virtutꝭ ſue. ꝑ quēfrā ſūt oīaꝫ ꝑ quē vniu̓ſa ſubſiſtūt.etiam et ā̄gelꝰ ipſe Et qͥd dicam.Quem cū? Minꝰ enī mirater: ſi nōpenitus eſſet idicibile Cōfortās gͦeū: cuiꝰ ne ipſe quidē ꝯfortator ſuꝫcaꝑe poterat maieſtatē. Rogo te angele quē conſolaris. An ignorebasquis eſſet: ad quē ꝯſolandū veniebas? Certe cōſelator ē. certe ꝑ aditus eſt: alioqͥn nō diceret/ aliū paraclitū a pr̄e mittēdū apl̓is. ſinō eſſꝫet ipē ꝑaclitꝰ Seīqꝫ agͦſco ⁊ ī hͦipoꝑaclitū maxiᵐ. cqͥſco ꝑaclitū beīnuiſſiᵐ: qͥ ꝓpe ſit hijs q̄ tubulodoſūt