ȳmo ium diuitis appoſitam diligēter ꝯſideremꝰ: ſciētes qm̄ ipſo eſt q̄a nobis exigitur. ipſa quā oportetnos p̄ꝑare: vt ſinguli qͥqꝫ dicamꝰqꝛ ꝑatus ſū et nō ſum turbatꝰ: vtcuſtodiā mādata tua. Nec modo ſemel aūt in ꝑte? ſꝫ ꝑatum cor meūdeus ꝑatū eor meū: ꝑatū ad vtrūqꝫ. ⁊ in nullo tue p̄ſcribēs diſpoſitioni Forte hoc cupio ⁊ ſpāliter et vehemēter: ſꝫ ne illud quidē recuſo: ſicut fuerit volūtas tus ī celo ſic ficitDe ſidero requiem. ſed nō recuſo loborem: fiat volūtas tua¶ Sermo beati bernādi in nataliſcī dlemētis pape de tribꝰ aquisRecioſa eſt in cōſpcū dn̄imors ſcōꝝꝫ eiꝰ Audiat peccator et iraſcātur. dētibꝰ ſuis fremat et tabeſcat̉: qm̄ depreheſus eſt in aſtucio ſua. cecidit in foueam quā fecit: in laqueū incidit quētetēdit Inuidia ſiqͥdē dyoboli morsintrauit in orbē terrarū: ſed eccc p̄cioſa facta eſt mors ſcōꝝ Audi igit̉hoſtis vite: mortis auctor attendeQuid valet iam fraus tua⁊b̓ſutiotus qͥd nocet. Ymmo vero vt plusdoleos: eciā cooꝑat̉ in bonū hijsqͥ ſcd̓m ꝓpoſitū vocati ſūt ſcī. Neqꝫenī aliter ꝙͣ ip̄a q̄ tui eſt oꝑis. de tehodie btūs martir demēs cuiꝰ ſolēpnua celebramꝰ. morte corꝑis triumphauit Ferit ſiqͥdē de neceſſitate v̓tutē. penq̄ pcc̄i in meritū gl̓e̓ ꝯmutauit: dū fidelē ſe ꝓbauit in modicovt dignꝰ īueniret̉ ſuper multa ꝯſtitui. Modicū nāqꝫ erat et oīno modicū. qͥequid pus acceꝑat aīa illobeata: ad eā gloriā quā pn̄ti pͥmetuit paſſione Omnis enī delectatioctiimūdi huiꝰ. vniuerſa eiꝰ gloria. qͥdquid deniqꝫ in eo cōcupiſcitur. prorſus modicū eſt in illiꝰ felicitatis/ inilliꝰ glorie/ in illius beatitudīs comꝑatione. ſi tn̄ vel modicū dici debeat et nō pocius nichil: vapor ad modicū parens ¶ ¶ Acceꝑat btūs dlemies nobile genꝰ. amplos poſſeſſiones. hereditatē multā: ſciētiā qͣꝫꝙͣplurimāꝫ ita vt optimꝰ quidā illius temꝑis philoſophꝰ haberet̉. Acceperat vniuerſa hec a dn̄o: dei enīdona ſunt eciū hec Fidelē ergo ſe ꝓbauit ei q̄ dederat. cū ꝓ eiꝰ amore uniuerſa ꝯtēpſit: oīa detrimētū faciens / ac orbitrās vt ſtercora; vt lucrifaceret xp̄m ¶ ¶ Sꝫ forte murmurat eciā nūc īimicus. pellem inqͥens ꝓ pelle; ⁊ omīa q̄ hobet hō dobit ꝓ aīa ſua Quid ergo? Putasꝙ in ipā ſui corꝑis vita quā acceperat a dn̄o/ īfidelis īueniat̉: vt velipſā p̄ferat illi? Ecce habes ptōtēirrue in eū ꝑ ſatellites tuos: vt coartet̉ e duobus: aut a dn̄o neceſſehabens. q a corꝑe ſeꝑari Voria ꝓīmanici exqͥre genera tormētoꝝ: ſꝫnoueris te mr̄i nrō fabricare coronas. Dicut enī ipā vite huiꝰ ornomēta et adiuinēta cōtēpſit. ſit gtēpnit et ipſā. corpꝰ omē tibi exponitī mortē: et ī faciē maledicit tibi; atqꝫ ydola tua ſacro ore ſuo bloſphemat. dn̄m deum ſuū eciā uiter tormēta tua. libere p̄dicat: īgenue cōfitetur Coronabit̉ ergo. quia legitime certauit. qͥa fideliter vicit: qꝛnec blādimētis vite huiꝰ. nec mortis horrore a caritate xpriſti potuit