Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

eiu̓m vt aiūt īuidia caret Sed ⁊ pedes dn̄i quibꝰ numiꝝꝫ īpenetrabilēiudicioꝝ eiꝰ abyſſum. ⁊ diſpoſitioīseiꝰ vias diximꝰ īueſtigabiles deſigͣri: duobꝰ eque alis ſeraphin velāt.Ego aūt dico prudentiā et fidelitate. Cū enī et fideles pariter ⁊ mīſtriſint et prudētes: ſic diuīa negociogerūit. ⁊ ſaluti ꝓuidēt elcōꝝ: vt mōlignꝰ ille oīno dep̄hēdere nō poſſit.Ex hͦ pedū velcmēto ſeni reor: vt neſciēs/ dn̄m gle̓ fecerit crucifigi. ex hͦcotidie fieri vt nrē ſalutis negocijsignoras ſeruiat et inuitꝰ: ſero poſtmodum plangens / ꝙ dū obeſſe voluit. inuētus ſit profuiſſe Sic iumitum ꝑ aminiſtratorios ſpūs illuditur eiꝰ aſtucie. ꝙ et fideles ſint quidetegere nolūt: ⁊ prudentes qͥ nōi exurint tegere diuine erga nos ꝓuidētiē ⁊ diſpoſitionis archanū Teterū ſicut e ſup̄mis duoibꝰ alis nequiſſimꝰ ille amirationē habuit. ſnon veneratione vt diximꝰ; ſic e medijsꝫ quoqꝫ ſpūalē quidē ei intellem̄natura. ſed non eciam grā affcm̄ dedit: ſic nichilomunꝰ ex infimus iſtisfacile ſcitis animaduertere ē. ꝙ īuētus ſit fidelitatis exꝑs. nō aūt ſimiliter catuiſſe prudētia: niſi forte tualique aliū putas eſſe. qui diciꝰ eſtcallidior cūctis animatibꝰ ſerpens.Forte eciam non incōgrue dicimꝰ.muab ilaqmͣ eoipō tam irronebilis caſꝰ eiꝰ:irteꝑabiliſꝫ colliſio fuerit ꝙ ex hijsquas diximꝰ alis ſicut in parte dextera nulla affuerit: ſic in leua nulla defuerit Nō ita ſane duo illi qͦsꝓphetica nobis viſio cōmēdauit. ſtātes et aſtantes domīo maieſtatis:cuiꝰ eciā duabꝰ vt dictū eſt alis caput velct. Ip̄a quidem ſua amiratione in qua delcantur felicit̓: ac veneratiōe in qua ſublimit̉ gloriāt̉:duabꝰ eciā pedes. fidelitate viꝫ ocprudētic Porro duabꝰ volāt/ nature vt dixiꝰ ꝑſpicacia: ⁊ efficaciā grēSone mediā qͣſi quādā lōgitudincnūdū viſibilēqꝫ relīquūt: lōganītatē dico ⁊ benigͥtatē dei; ad pͥmaꝫ homiēs iuitantis Oībꝰ enī cernere ē.quēadmodū ſolē ſuū ſuꝑ bonos etmalos oriri faciat: et pluat ſuꝑ iuſtos ꝑiter et iniuſtos. Hac rumirūcaritate/ verꝰ ille ſalomō qͣſi quēdēmedio ſua cōſtrauit ꝓpter filias iheruſalē: vt qͥbꝰ altiora ſe q̄rere ⁊ ꝓfunda veſtigate nō licet. ſaltē in medijs valeant exerceri: ⁊ ad ſublimium ſubtiliūqꝫ exin rerum cōtēplationē ꝓmoueri aliqn̄ mereat̉ Ceteꝝneqͥſſimꝰ ille ex hac viſiōe eciā ī pn̄ti torq̄t̉ acriꝰ. Agrauiꝰ cruciabit̉ īfuturo; pͥmū qͥdē ꝙ ip̄am nob̓ lōganimitatē benignitatis inuideat: dein ꝙ neqͣꝙͣ ſibujp̄i ſaltē hac occaſiōeꝓuideat vt ad priam adducatur.In natali ſcī martini ep̄i et cōfeſſoris ſermoVre ſermonē a nob̓ expetit tā nr̄ hic auetꝰ. ꝙaduētꝰ hoꝝ honorabilium ꝑſonaꝝ: qͣs de longinquo gratulamur adeſſe. Sone audirē ip̄e eos libētiꝰ:ſꝫ qmͣ eligūt/ ymo ⁊ exigunt mogꝭvt loquar; in ſi nō lꝫ audire eos. eis ncc̄e ē obaudie̓ Et qͥdē viuꝰ ē nōbis ẜmo tā multa māſuctudo coꝝqua viꝫ meritis ſcīores dignitate